ആനയും അവന്റെ വയസ്സിയും അന്ധയുമായ ‘അമ്മയും – The elephant and his old blind mother

 

മൂല്യം—–ശരിയായ  പെരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം —– മാതാപിതാക്കളോടുള്ള  സ്നേഹവും  ബഹുമാനവും

പണ്ടൊരിക്കൽ  ഹിമാലയത്തിന്റെ  താഴടിവാരത്തിൽ. ഒരു  താമരകുളത്തിന്റെ  അടുത്ത്‌  ബുദ്ധാ എന്നൊരു  ആന  കുഞ്ഞു  ജനിച്ചു .അവൻ  അത്ഭുതകരമായ  ഒരു  ആന കുഞ്ഞായിരുന്നു  നല്ല  വെളുത്ത  നിറവും ,മുഖവും  കാലുകളും  പവിഴ  നിറവുമായിരുന്നു .തുംബികൈ  തന്തത്തിന്റെ  നിറവും , കൊമ്പുകൾ  നീണ്ടു  വളഞ്ഞതും  ആയിരുന്നു .

അവൻ  അമ്മയെ  എല്ലായിടത്തും  അനുഗമിച്ചിരുന്നു . ‘അമ്മ മരത്തിന്റെ പൊക്കത്തിലിരുന്നു  തളിർ  ഇലകളും  പഴങ്ങളും  പറിച്ചുകൊടുക്കുമായിരുന്നു . കുളത്തിൽ താമരകളുടെ  സുഗന്ധത്തിൽ  അവനെ  കുളിപ്പിച്ച് . തുമ്പികൈ  നിറയെ  വെള്ളമെടുത്തു  മോന്റെ  തലയിലും  മുതുകിലും  തിളങ്ങുന്ന  വരെ  ഒഴിച്ച്  കൊടുക്കുമായിരുന്നു .  അവനും  തുംബികൈ. നിറയെ  വെള്ളമെടുത്തു  ഉന്നം  വെച്ച്  അമ്മയുടെ  രണ്ടു  കണ്ണുകൾക്കും. നടുവിൽ  ഒഴിച്ച് . അമ്മയും  തിരിച്ചൊഴിച്ചു . അങ്ങിനെ  രണ്ടു  പേരും  വെള്ളം  തെറിപ്പിച്ചു  കളിച്ചു .പിന്നീട്  രണ്ടു  പേരും  നല്ല  മൃദുവായ  ചാണക  പരപ്പിൽ  തുമ്പികൈകൾ  പിണച്ചു  കൊണ്ട്  കിടന്നു  വിശ്രമിക്കും .റോസ്  ആപ്പിൾ  മരച്ചുവട്ടിൽ  ‘അമ്മ  വിശ്രമിച്ചു  കൊണ്ട്

കുട്ടി  മറ്റ  ആനകുട്ടികളുമായി  കളിക്കുന്നത്  കണ്ടു  കൊണ്ടിരിക്കും .

കൊച്ചു  ആന  വളർന്ന്  വലുതായി .കൂട്ടത്തിൽ  വെച്ച്  ഏറ്റവും  ശക്തനും  പൊക്കവുമുള്ളവനായി  തീർന്നു.  അമ്മക്ക്  പ്രായമായി . കൊന്പുകൾ  മഞ്ഞ  നിറമായി. ഒടിയുവാൻ  തുടങ്ങി .  കണ്ണിന്റെ  കാഴ്ച  കുറഞ്ഞു.ചെറുപ്പക്കാര ആന  പൊക്കമുള്ള  മരകൊമ്പിൽ. നിന്ന്‌  ഇളം  തളിർ  ഇലകളും  നല്ല  മധുര  മാങ്ങകളും  പറിച്ചു  തന്റെ  വയസ്സായ  അന്ധയായ  പ്രിയപ്പെട്ട  അമ്മക്ക്  കൊടുത്തു.

“ആദ്യം  നീ  പിന്നെ  ഞാൻ ” എന്ന്  പറഞ്ഞു .

അവൻ  അമ്മയെ  തണുത്ത  താമരക്കുളത്തിൽ  പൂക്കളുടേ  സുഗന്ധത്തിൽ  കുളിപ്പിച്ച് .തന്റെ  തുമ്പികൈ നിറയെ  വെള്ളമെടുത്തു  അമ്മയുടെ  തലയിലും  മുതുകിലും  ഒഴിച്ച്  നല്ല തിളക്കം  വരുന്നത്  വരെ  കുളിപ്പിച്ച്. നല്ല  തണലുള്ള  സ്ഥലത്തു  രണ്ടുപേരും  തുമ്പികൈകൾ  പിണച്ചു  കൊണ്ട്  വിശ്രമിച്ചു. പിന്നീട്  റോസ്  ആപ്പിൾ  മരത്തിന്റെ  തണലിൽ  അമ്മയെ  കൊണ്ടുപോയി  ആക്കിട്ടു  അവൻ  കൂട്ടുകാരുമായി  കറങ്ങാൻ  പോയി .

ഒരു  ദിവസം  ഒരു  രാജാവ്  നായാട്ടിനായി  കാട്ടിൽ. വന്നു . സുന്ദരനായ  ഈ  വെള്ള  ആനയെ  കണ്ടു . ” ഈ ആന  പുറത്തു  കെയറി  സവാരി  ചെയ്‌യണം .” എന്ന്  ആഗ്രഹിച്ച. രാജാവ്  ആനയെ  തടവിലാക്കി  തന്റെ  കൊട്ടാരത്തിലേക്കു  കൊണ്ട് പോയി . അവിടെ  ആന  താവളത്തിൽ  വെച്ച് . നല്ല  പട്ടു  വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ  താമരപ്പൂ  മാല. എല്ലാം  അണിയിച്ചു . കഴിക്കാൻ  നല്ല പഴങ്ങളും  മധുരമുള്ള  പുല്ലും  കൊടുത്ത്. തൊട്ടിയിൽ  കുടിക്കാനായി  ശുദ്ധ  ജലവും  നിറച്ചു . പക്ഷെ  ആന  ഒന്നും  കഴിച്ചില്ല  വെള്ളം  കുടിച്ചില്ല . കരഞ്ഞു  കരഞ്ഞു  ക്ഷീണിതനായി .

”  ഓ  സുന്ദരനായ  ആനയെ–“ഞാൻ  നിനക്ക്  നല്ല  ഭക്ഷണം  തന്നു.കുടിക്കാൻ ശുദ്ധ  ജലം  തന്നു. പട്ടു  വസ്ത്രങ്ങളും  ആഭരണങ്ങളും  പൂമാലകളും  എല്ലാം  അണിയിച്ചു .നീ  ആഹാരം  കഴിച്ചില്ല  വെള്ളം  കുടിച്ചില്ല .എന്ത്  തന്നാൽ  നീസന്തോഷിക്കും പറയു .”  രാജാവ്  ചോദിച്ചു .

ആന  പറഞ്ഞു —–“പട്ടും  ആഭരണങ്ങളും  നല്ല  ആഹാരവും  വെള്ളവും  കൊണ്ട്  ഒന്നും  ഞാൻ  സന്തോഷിക്കില്ല  എന്റെ  ‘അമ്മ  ഒറ്റക്ക്  കാട്ടിൽ  ആരും  നോക്കാനില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു  അമ്മക്ക്  പ്രായമായി . കണ്ണും  കാണില്ല. അമ്മക്ക്  കൊടുക്കാതെ ഞാൻ ഒന്നും കഴിക്കില്ല .”

രാജാവ്  പറഞ്ഞു —-“ഞാൻ  ഇത്ര  സ്നേഹം  മനുഷ്യരിൽ  പോലും  കണ്ടിട്ടില്ല .ഈ  ആനയെ  ചങ്ങലയിട്ട്  പൂട്ടി  വെക്കുന്നത്  ശരിയല്ല .”

ആനയെ  വിട്ടയച്ചു. ആന കാടുകളിലൂടെ  സഞ്ചരിച്ചു  അമ്മയെ  അന്വേഷിച്ചു  നടന്നു . ഒടുവിൽ  അമ്മയെ  കണ്ടു . ‘അമ്മ അനങ്ങുവാൻ  പോലും. വയ്യാതെ  കിടക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണിനീരോടെ  മകൻ  തുമ്പിക്കൈ  നിറയെ  വെള്ളമെടുത്ത്  അമ്മയുടെ. മേൽ  ഒഴിച്ച് .മഴ  പെയ്യുകയാണോ  അല്ലെങ്കിൽ  എന്റെ  മകൻ  തിരിച്ചു  വന്നോ. എന്ന്  ‘അമ്മ  ചോദിച്ചു . അതെ  അമ്മയുടെ  മകൻ  തിരിച്ചു വന്നു . രാജാവ്  എന്നെ  പറഞ്ഞയച്ചു. അവൻ  അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ കഴുകിയപ്പോൾ  ഒരു  അത്ഭുതം  സംഭവിച്ചു.അമ്മക്ക്  കാഴ്ച്ച  തിരിച്ചു കിട്ടി . ‘അമ്മ പറഞ്ഞു —_”രാജാവ്. എന്റെ  മകനെ  തിരിച്ചയച്ചു  എന്നെ  സന്തോഷിപ്പിച്ചു .രാജാവും  സന്തോഷമായിരിക്കട്ടെ .”

യുവാവ് ആന  മരത്തിൽ  നിന്ന്  കുറെ  തളിർ  ഇലകളും  പഴങ്ങളും. പറിച്ചു  അമ്മക്ക്  കൊടുത്തിട്ട്.  പറഞ്ഞു——“ആദ്യം  നീ  പിന്നെ  ഞാൻ .”

 

ഗുണപാഠം ——

നമ്മുടെ  മാതാപിതാക്കൾ  ഒരു  നിബന്ധനയും  കൂടാതെ  നമ്മളെ  സ്നേഹിക്കുന്നു . “മാതാ  പിതാ  ഗുരു  ദൈവം “എന്നാണല്ലോ ചൊല്ല് . അമ്മക്കാണ്  ഏറ്റവും  ഉന്നത സ്ഥാനം. മാതാപിതാക്കളെ സ്നേഹിക്കുകയും  ആദരിക്കുകയും  വേണം .പ്രത്യേകിച്ച്  നമ്മുടെ  സ്നേഹവും  സഹായവും  കൂടുതൽ  ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ .

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

 

Advertisements

Ganesha Chaturthi

Dear Readers,

Wishing you all A Happy Ganesh Chaturthi

ജീവിതത്തിൽ നമ്മുടെ പ്രയാസങ്ങൾ Struggles of our life

 

coffee-potato

 

മൂല്യം—ശുഭ  പ്രതീക്ഷ

ഉപമൂല്യം ——മനോഭാവം

ഒരിക്കൽ  ഒരു  മകൾ  അച്ഛനോടു  പരാതി  പറഞ്ഞു —-“എന്റെ  ജീവിതം  വളരെ  ദുരിതകരമായിരിക്കുന്നു . ഒരു  പ്രശ്നം  ശരിയായാൽ  ഉടനെ  വേറൊന്നു  വരുന്നു .എല്ലാ  സമയവും  പൊരുതി  പോരാടി  മടുത്തു .”

പാചകക്കാരനായ  അച്ഛൻ  അവളെ  അടുക്കളയിലേക്കു  കൊണ്ടുപോയി .അദ്ദേഹം  മൂന്നു  കലങ്ങളിൽ  വെള്ളമെടുത്തു  അടുപ്പത്തു  നല്ല  തീയിൽ  വെച്ചു. കലങ്ങളിൽ  വെള്ളം  തിളക്കുവാൻ  തുടങ്ങിയപ്പോൾ  ഒരു  കലത്തിൽ  ഉരുളക്കിഴങ്ങുകളും രണ്ടാം  കലത്തിൽ  മുട്ടകളും  മൂന്നാം കലത്തിൽ പൊടിച്ച  കാപ്പികൊട്ടകളും  ഇട്ടു .അദ്ദേഹം  മകളോട്  ഒന്നും  മിണ്ടാതെ  അവ  തിളക്കുന്നതു നോക്കിനിന്നു . മകളും  അക്ഷമയോടെ  പിറുപിറുത്തു  കൊണ്ട്  അച്ഛൻ  ചെയ്യുന്നത്  നോക്കി  നിന്നു.20  നിമിഷങ്ങൾക്ക്  ശേഷം  തീ  കെടുത്തി  കലത്തിൽ  നിന്ന്  ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ  പുറത്തെടുത്തു  ഒരു  പാത്രത്തിൽ  വെച്ചു. മുട്ടകൾ  പുറത്തടുത്തു  ഒരു  പാത്രത്തിൽ  വെച്ചു.  പിന്നീട്  കാപ്പി  പൊടി  നല്ലവണ്ണം  ഇളക്കി  ഒരു  കപ്പിൽ  ഒഴിച്ചു.

മകളെ  തിരിഞ്ഞു  നോക്കി  ചോദിച്ചു —– മോളെ  നീ  എന്താണ്  കാണുന്നത് ?

ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ , മുട്ടകൾ, കാപ്പി — അവൾ  ഉടൻ  ഉത്തരം  നൽകി .

ഒന്ന്  അടുത്തു  ചെന്ന്  നോക്ക് —-അച്ഛൻ  പറഞ്ഞു . അടുത്തു  ചെന്ന് ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ  തൊട്ടു  നോക്ക്.അവൾ  തൊട്ടു  നോക്കി. അവ  വളരെ  മൃദുലമായിരുന്നു.ഒരു  മുട്ട  എടുത്തു  പൊട്ടിച്ചു  നോക്കാൻ  പറഞ്ഞു . പൊട്ടിച്ച  ശേഷം നല്ല  പാകം  വന്ന  കെട്ടിയായ  മുട്ട  കണ്ടു .ഒടുവിൽ  കാപ്പി  ഒന്ന്  കുടിച്ചു  നോക്കുവാൻ  അച്ഛൻ  പറഞ്ഞു .അതിന്റെ  സുഗന്ധമായ  രുചി  അവളുടെ  മുഖത്ത്  പുഞ്ചിരി  കൊണ്ട്  വന്നു .

ഇതിന്റെ. അർത്ഥം  എന്താണ്  അച്ഛാ ? അവൾ  ചോദിച്ചു .

അച്ഛൻ  വിശദീകരിച്ചു —ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ , മുട്ടകൾ , കാപ്പിപ്പൊടി  എല്ലാം  ഒരേപോലെ  ചൂടു  വെള്ളത്തിൽ  ദുരിതം  അനുഭവിച്ചു . പക്ഷെ  ഓരോന്നും  വ്യത്യസ്തമായി  പ്രതികരിച്ചു .കഠിനമായ  ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ  ചൂടു  വെള്ളത്തിൽ കിടന്നതോടെ  ക്ഷീണിച്ചു  മൃദുലമായി  പോയി . വളരെ  നേരിയ  തൊണ്ടുള്ള  ലോലമായ  ഉള്ളിലെ  വെള്ളത്തിനെ  രക്ഷിക്കുന്ന മുട്ട  തിളച്ച  വെള്ളത്തിൽ  കിടന്നതോടെ കഠിനമായി  തീർന്നു .പക്ഷെ  കാപ്പിപ്പൊടി  തിളച്ച  വെള്ളത്തിൽ  കിടന്നതോടെ  ഒരു  അസാധാരണമായ  രൂപം  കൊണ്ട്  വെള്ളത്തിന്റെ  നിറം  തന്നെ  മാറ്റി  ഒരു  രുചികരമായ  പാനീയമായി .

ഈ  മൂന്നിൽ  നീ  എന്താണ് ?  അച്ഛൻ  ചോദിച്ചു .വിപരീത  പരിസ്ഥിതിയെ  അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ  നീ എങ്ങിനെ  പ്രതികരിക്കും? നീ  ഒരു  ഉരുളക്കിഴങ്ങാനോ ? ഒരു  മുട്ടയാണോ ?അല്ലെങ്കിൽ  സുഗന്ധവും  രുചിയും  പകരുന്ന  കാപ്പിയാണോ ?

ഗുണപാഠം —–

നമ്മുടെ  ജീവിതത്തിൽ  പലതും  സംഭവിക്കുന്നു  പലതും കാണുന്നു . പക്ഷെ  അവയെ  എങ്ങിനെ  അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു  എന്ത്  ചെയുന്നു  എന്നതാണ്  നോക്കേണ്ടത് . ജീവിതം  തന്നെ  സാഹചര്യങ്ങളിൽ  നിന്നു  പലതും  പഠിക്കുന്നതും , സ്വീകരിക്കുന്നതും , പരിവർത്തനം  കൊണ്ട്  വരുന്നതുമാണ്.അത്  ഒരു  യഥാർത്ഥ  അനുഭവം  തരുന്നു .

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .

 

 

 

ഗുരുവിനോടുള്ള സ്നേഹം .Love for one’s master

 

മൂല്യം —-സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം ——ഭക്തി , ബഹുമാനം

 

ഈ  കഥ  അമീർ  ഖുസ്‌റോവിന്  ഗുരുവിനോടുള്ള  സ്നേഹവും  ഭക്തിയും  കുറിച്ച്  പറയുന്നു .ഒരിക്കൽ  ഗുരു  ഹസ്രത്  നിസാമിന്റെ  പ്രശസ്തിയും  ദാനശീലതയും  കുറിച്ച്  കേട്ട് ഇന്ത്യയിലെ  ദൂരെയുള്ള  ഒരു  ഗ്രാമത്തിലിരുന്നു  ഒരു പാവപ്പെട്ട  മനുഷ്യൻ  ധന  സഹായത്തിനായി  അദ്ദേഹത്തെ  സമീപിച്ചു .ആ  സമയത്തു  നിസാമിന്റെ  അടുത്തു  ഒരു  ജോഡി  പാദരക്ഷ  മാത്രമേ  കൊടുക്കുവാൻ  ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. നിരാശ  തോന്നിയെങ്കിലും  ആ  പാവപ്പെട്ട  മനുഷ്യൻ  പാദരക്ഷയും  കൊണ്ട്  സ്വന്തം  ഗ്രാമത്തിലേക്ക്  യാത്രയായി.

പോകും വഴി  അന്ന്  രാത്രി  ഒരു  സത്രത്തിൽ  താമസിച്ചു . അതെ  സമയത്തു  അമീർ  ഖുസ്‌റോവും  തന്റെ  വ്യാപാര  യാത്ര  കഴിഞ്ഞു  ബംഗാളിൽ  നിന്നും  മടങ്ങും  വഴി  അതെ  സത്രത്തിൽ  താമസിക്കുവാൻ  വന്നു.  അമീർ ഖുസ്‌റോ  ആ  കാലഘട്ടത്തിൽ  ഡൽഹിയിൽ സ്വർണവും  വിലപിടിച്ച  കല്ലുകളും  വ്യാപാരം  ചെയ്യുന്ന  ഒരു  അറിയപ്പെടുന്ന  പൗരനായിരുന്നു .

അടുത്ത  ദിവസം  രാവിലെ  ഉണർന്നപ്പോൾ  അദ്ദേഹം  എവിടെന്നോ  സ്വന്തം ഗുരുവിന്റെ  സുഗന്ധം  വരുന്നത്  ഉണർന്നു. ആ സുഗന്ധത്തിന്റെ  ഉറവിടം  കണ്ടുപിടിച്ചു .  ആ  പാവപ്പെട്ട  മനുഷ്യനോട്. ചോദിച്ചു —- ഡൽഹിയിൽ  പോയപ്പോൾ  എന്റെ  ഗുരു  ഹസ്രത്  നിസാമുദിനെ കാണുവാൻ  പോയിരുന്നുവോ?

ആ  സാധു  മനുഷ്യൻ  സമ്മതിച്ചു .വലിയ  പ്രശസ്തി  കേട്ട  ഗുരു  ഹസ്രത്  നിസാമുദിനെ  കാണുവാൻ പോയിരുന്നു. പക്ഷെ  പണത്തിനു  പകരം  ഒരു  ജോഡി  പഴയ  പാദരക്ഷകളാണ്  അദ്ദേഹം തന്നത്  എന്ന്  നിരാശയോട്  പറഞ്ഞു .

ഹസ്രത്  അമീർ ഖുസ്‌റോ  ഉടൻ  തന്നെ  തന്റെ  മുഴുവൻ  സമ്പത്തും  കൊടുത്തു  ആ  പാദരക്ഷകൾ  തരുവാനായി  ആ  പാവപ്പെട്ട  മനുഷ്യനോട്  ആവശ്യപ്പെട്ടു . അവൻ  പാദരക്ഷകൾ  കൊടുത്തു .വിചാരിക്കാതെ  കിട്ടിയ  സമ്പത്തിനു  വേണ്ടി  ഖുസ്രോവിനോട്  വീണ്ടും  വീണ്ടും നന്ദി  പറഞ്ഞു  സന്തോഷത്തോടെ  അവിടെന്നു  പോയി .

അമീർ  ഖുസ്‌റോ  ഗുരുവിന്റെ  അടുത്തു  വന്നു . പാദരക്ഷകൾ  ഗുരുവിന്റെ കാലടിയിൽ  വെച്ച് . തന്റെ  മുഴുവൻ  സമ്പത്തും  ഈ  പാദരക്ഷകൾക്കു  വേണ്ടി  കൊടുത്ത വിവരവും  പറഞ്ഞു.

ഗുരു  ഹസ്രത്  നിസാമുദിൻ  പറഞ്ഞു—- “ഖുസ്‌റോ  ഈ  പാദരക്ഷകൾ  നിനക്ക്  വളരെ  ലാഭത്തിൽ  കിട്ടി .”

ഗുണപാഠം ——-ഒരു  ശിഷ്യന്  ഗുരുവിനോടുള്ള  സ്നേഹത്തിന്റെ  ഉത്തമ  ഉദാഹരണമാണ്  ഈ  കഥ .ഗുരുവിന്റെ  പാദുകയാണ്  ഒരു  ശിഷ്യന്  ഏറ്റവും  പുനിതമായത്.      അഹംഭാവം  കളഞ്ഞു  എല്ലാം  ഗുരുപാദത്തിൽ  സമർപ്പിക്കണം  എന്ന  പാഠമാണ്  ഇതിൽ  നിന്നും  നാം  പഠിക്കേണ്ടത്.

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

 

പാവപ്പെട്ടവന്റെ സമ്പത്ത് The poor man’s wealth

 

” Money  cannot  get  everything .Learn  to  be  happy and  satisfied  with  what  you  have .”

മൂല്യം —-സമാധാനം

ഉപമൂല്യം —–സംതൃപ്തി .

          രാംചന്ദും  പ്രേംചന്ദും  അയൽവാസികളായിരുന്നു. രാംചന്ദ്  ഒരു  പാവപ്പെട്ട  കൃഷിക്കാരനും  പ്രേംചന്ദ്  ഒരു  ഭൂവുടമസ്ഥനും  ആയിരുന്നു .

            രാംചന്ദ്  വളരെ  സന്തോഷത്തോടെയും  സമാധാനത്തോടെയും  ജീവിച്ചിരുന്നു.അവന്റെ  വീട്ടിൽ  ജന്നലുകളും  വാതിലും  രാത്രിയിലും  തുറന്നു  വെച്ചിരുന്നു.പണമില്ലെങ്കിലും  സമാധാനമായി  ജീവിച്ചു. പക്ഷെ  പ്രേംചന്ദ്  സദാകാലം പിരിമുറുക്കത്തോടെ  ജീവിച്ചിരുന്നു.രാത്രി  ശരിക്കും  ഉറങ്ങുമായിരുന്നില്ല . ആരെങ്കിലും  വീട്ടിൽ  വന്നു  പണപ്പെട്ടി  മോഷ്ടിക്കുമോ  എന്ന്  ഭയമായിരുന്നു . അവനു  രാംചന്ദിനോട് അസൂയയായിരുന്നു .

                ഒരു  ദിവസം  അവൻ  രാംചന്ദിനെ വിളിച്ചു  ഒരു  പണപ്പെട്ടി  കൊടുത്തു പറഞ്ഞു —

എന്റെ  സുഹൃത്തേ  ദൈവ  സഹായത്താൽ  എന്റെ  അടുക്കൽ  ധാരാളം  പണമുണ്ട് .നീ  പണമില്ലാതെ. കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു. അത്  കൊണ്ട്  ഈ  പണം  കൊണ്ടുപോയി  സുഖമായി  ജീവിക്കു .

          രാംചന്ദിന്  വളരെ  സന്തോഷമായി . ദിവസം  മുഴുവൻ  സന്തോഷവാനായി  നടന്നു . രാത്രിയായി  അയാൾ  ഉറങ്ങുവാൻ  പോയി . പക്ഷെ  അന്ന്  ഉറങ്ങുവാൻ. പറ്റിയില്ല .വാതിലും  ജന്നലകളും  അടച്ചു പൂട്ടി.  എന്നിട്ടും  ഉറക്കം  കിട്ടിയില്ല . ആ  പണപ്പെട്ടി  നോക്കി  കൊണ്ടിരുന്നു .രാത്രി  മുഴുവൻ. അസ്വസ്ത്ഥനായിരുന്നു ..

        രാവിലെ  തന്നെ  പണപ്പെട്ടി  കൊണ്ടുപോയി  പ്രേംചന്ദിനെ  ഏൽപ്പിച്ചുട്ടു  പറഞ്ഞു —-പ്രിയപ്പെട്ട  സുഹൃത്തേ  ഞാൻ  പാവപ്പെട്ടവനാണ്. പക്ഷെ  സമാധാനമായി  ജീവിച്ചിരുന്നു . നിങ്ങളുടെ  പണം  എന്റെ  മനസമാധാനം  കളഞ്ഞു  ദയവായി  ഈ  പണം തിരിച്ചെടുത്തലും . എന്നെ  ക്ഷമിക്കണം .

ഗുണപാഠം —– പണം  കൊണ്ട്  എല്ലാം  നേടുവാൻ  സാധിക്കില്ല . ഉള്ളത്  കൊണ്ട്  തൃപ്തി  പെടുകയാണെങ്കിൽ  എപ്പോഴും  സന്തോഷമായി  ജീവിക്കാം .

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

 

 

 

Power  of  chanting  the  Lords  name 

 If  we  have  faith , love  and  devotion  we  can  reach  higher  states  in  life Hearing  Lords  name  itself  a  crow  became  a  prince . Thus  namasmaran  has  got  great  power .
  ഭഗവൽനാമ  ജപത്തിന്റെ  ശക്തി
   മൂല്യം ——സ്നേഹം
   ഉപമൂല്യം —–വിശ്വാസം , നാമജപത്തിന്റെ  ശക്തി
ഒരിക്കൽ  നാരദമുനി  ഭഗവാൻ  നാരായണനെ  കാണുവാൻ  പോയി .
നാരയണൻ  ചോദിച്ചു —-സുഖമാണോ  നാരദരെ?
നാരദൻ—–എനിക്ക്  സുഖമാണ്. മൂന്ന്  ലോകങ്ങളിലും  യാത്ര  ചെയ്യുന്നു .
നാരയണൻ —–എന്ത് ചിന്തിച്ചാണ്  നീ  യാത്ര ചെയ്യുന്നത് ?
നാരദൻ—-ഭഗവാനെ  താങ്കളുടെ  നാമം  തന്നെ . ഞാൻ  സദാ  നാരായണാ ,നാരായണാ  എന്ന്  ജപിച്ചു  കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .പക്ഷെ  അത്  കൊണ്ട്  എന്ത്  നേട്ടമാണുള്ളത്  എന്ന്  എനിക്ക്  മനസ്സിലായില്ല .
ഭഗവാൻ—നാരദാ  നീ  നാമജപം  ചെയ്യുന്നു , പക്ഷെ  അതിന്റെ  ബലം  അറിയുന്നില്ല . പോയി  ആ  മരത്തിലിരിക്കുന്ന  കാക്കയോട്  ചോദിക്കു .
നാരദൻ  കാക്കയോട് ചെന്ന്  ചോദിച്ചു. നാരായണ  നാമജപം  കൊണ്ട്  എന്ത്  നേട്ടമാണുള്ളത് ? ഇത്  കേട്ട  ഉടൻ  കാക്ക താഴെ  വീണു  മരിച്ചു .
നാരദൻ  ഉടൻ  നാരയണനോട്  ചെന്ന്  പറഞ്ഞു —ഭഗവാനെ  ഞാൻ  കാക്കയോട്  ചെന്ന് ചോദിച്ചു . ഉടൻ  അത്  താഴെ  വീണു  മരിച്ചു . ഇതാണോ  നേട്ടം?
നാരായണൻ —- സത്യം  അറിയുവാനായി  ഒരാൾ  നല്ലവണ്ണം  ബിദ്ധിമുട്ടണം . നാരദ  ആ  പാവപ്പെട്ട  ബ്രാഹ്മണന്റെ  വീട്ടിൽ  പോകു . അവിടെ  ഒരു  കുണ്ടിൽ  സുന്ദരമായ  ഒരു തത്തയുണ്ട്. അതിനോട്  ചെന്ന്  ചോദിക്കു .
നാരദൻ  ചെന്ന്  തത്തയോട്  ചോദിച്ചു. നാരായണ  നാമജപം  കൊണ്ട്  എന്താണ്  നേട്ടം?
ഇത്  കേട്ട  ഉടൻ  തത്ത താഴെ  വീണു  മരിച്ചു.
നാരദൻ  ഭഗവാന്റെ  അടുക്കൽ  വന്നു പറഞ്ഞു —ഞാൻ  തത്തയോട്  ചോദിച്ച  ഉടൻ  അത്  താഴെ  വീണു  മരിച്ചു .ഇതാണോ  നേട്ടം ?
നാരായണൻ —– സത്യം  അറിയുവാൻ  ഒരാൾ  ദൃഢചിത്തനായിരിക്കണം . ആ  ബ്രാഹ്മണന്റെ  വീട്ടിൽ  ഇന്നലെ  ഒരു  പശുക്കുട്ടി  ജനിച്ചുട്ടുണ്ട് . അതിനോട്  ചെന്ന്  ചോദിക്കു .നാരദൻ  പശുകുട്ടിയോടു  ചെന്ന്  ചോദിച്ചു —-നാരായണ  നാമജപം  കൊണ്ട്  എന്താണ്  നേട്ടം? പശുക്കുട്ടി  ഒന്ന്  തല  പൊക്കി  നോക്കി . പിന്നെ  താഴെ  വീണു  മരിച്ചു.
നാരദൻ  തിരിച്ചു  ഭഗവാന്റെ  അടുക്കൽ  ചെന്നു  പറഞ്ഞു —
ഭഗവാനെ  ഞാൻ  സത്യം  അറിയുന്നത്  വരെ  വിടില്ല ,ഇതാണോ  സമ്മാനം ?
നാരായണൻ —–ധൃതി  പിടിക്കല്ലേ . ധൃതി  നഷ്ടത്തിൽ  അവസാനിക്കും .നഷ്ട്ടം  ദുഖമാകും .ക്ഷമയോടിരിക്കു .ഇന്നലെ  ഈ രാജ്യത്തെ  രാജാവിന്  ഒരു  പുത്രൻ  ജനിച്ചുട്ടുണ്ട് .രാജാവ്  വളരെ  സന്തോഷവാനാണ് .ആ  കുട്ടിയോട്  ചെന്ന്  ചോദിക്കു .
നാരദന്  പേടി  തോന്നി . എങ്ങാനും  ആ  കുട്ടി  മരിക്കുകയാണെങ്കിൽ  കാവൽക്കാർ  എന്നെ  കൈതു  ചെയ്‌യും. അപ്പോൾ  അവർ  എന്നെ  കൊല്ലും . ഇതാണോ  നേട്ടം  എന്ന്  നാരദൻ  ചോദിച്ചു .
ഭഗവാൻ—-ധൃതി  പിടിക്കല്ലേ. കുട്ടിയോട്  ചെന്ന്  ചോദിക്കു .
നാരദൻ  നേരെ  രാജാവിന്റെ  അടുക്കൽ  ചെന്നു.കുട്ടിയെ  ഒരു  സ്വർണ്ണ  തട്ടിൽ  വെച്ച്  കൊണ്ട്  വന്നു.
നാരദൻ. രാജാവിനോട്  ചോദിച്ചു.  രാജാവെ  ഞാൻ  ഈ  കുഞ്ഞിനോട്  ഒരു  ചോദ്യം  ചോദിക്കാമോ ?
രാജാവ്  സമ്മതിച്ചു .
നാരദൻ —-കുഞ്ഞേ  നാരായണ  നാമജപം കൊണ്ട്  എന്താണ്  നേട്ടം ?
ഇത്  കേട്ട  ഉടൻ  കൊച്ചു  രാജകുമാരൻ  പറഞ്ഞു —-നാരദാ  താങ്ങൾ  ഇത്ര  മാത്രമേ  മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളു . 24  മണിക്കൂറും  നരായണനാമം  ഉരുവിടുന്നു . പക്ഷെ  അതിന്റെ സാരം  അറിയില്ല .
ആദ്യം  ഞാൻ  ഒരു  കാക്കയായി  ജനിച്ചു .നാരയണ  നാമജപം  കൊണ്ട്  എന്താണ്  നേട്ടം  എന്ന്  താങ്കൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു .അത്  കേട്ട്  എന്റെ  ജീവിതം  സമ്പൂർണമായി . ഞാൻ  ജീവിതം  അവസാനിപ്പിച്ചു.പിന്നീട്  ഞാൻ ഒരു തത്തയായി  ജനിച്ചു. ഒരു  കാക്ക  എവിടെ ? ഒരു തത്ത  എവിടെ? തത്ത ഒരു കുണ്ടിൽ  വളർക്കപ്പെടുന്നു .പിന്നെയും  താങ്കൾ  അതെ  ചോദ്യം  ചോദിച്ചു.അടുത്ത്  ഞാൻ  ഒരു പശു കിടാവായി  ജനിച്ചു.അത് തത്തയേlക്കാളും  മെച്ചപ്പെട്ട  ജന്മമാണ് . ഭാരതമക്കൾ പശുവിനെ  പൂജിക്കുന്നു . നരായണനാമം  കേട്ട  ഉടൻ  മരിച്ചു . ഇപ്പോൾ  ഒരു  രാജകുമാരനായി  ജനിച്ചു .ഒരു  കാക്ക , തത്ത , പശുക്കുട്ടി  ഇവയെക്കാൾ  എത്രയോ  മേന്മേയായ  ഒരു  ജന്മം കിട്ടി .രാജകുമാരനായി ജനിച്ചത്  എന്റെ  ഭാഗ്യമാണ് . ഇതാണ്  നാരായണനാമം ജപിക്കുന്നത്  കൊണ്ടുള്ള  ഗുണം.
 ഗുണപാഠം —- സ്നേഹം , വിശ്വാസം , ഭക്തി  ഇവ  ഉണ്ടെങ്കിൽ ജീവിതത്തിൽ  ഉയർന്ന  നിലയിൽ  എത്താവുന്നതാണ് .ഭഗവൽനാമം  കേട്ട ഉടൻ  കാക്ക  തത്തയായി , തത്ത പശുകുട്ടിയായി , പശുക്കുട്ടി  രാജകുമാരനായി  ജനിച്ചു .ഭഗവൽനാമം  കേട്ടത്  കൊണ്ട്  മാത്രം    ഒരു  കാക്കക്കു  ഒരു ഉന്നതമായ  ജന്മം  കിട്ടി. അപ്പോൾ  നാമജപം  കൊണ്ടുള്ള  നേട്ടം  പറയണ്ടല്ലോ . നാമജപത്തിനു  വളരെയേറെ  ശക്തിയുണ്ട് .

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .

4.16 GB (27%) of 15 GB used

പ്രതീകരണം vs പ്രത്യുത്തരം (Reaction Vs Responses)

 

 

മൂല്യം —–ശരിയായ  മനോഭാവം

ഉപമൂല്യം ——പരിസ്ഥിതിയെ  നേരിടുക

പെട്ടെന്ന്  എവിടെന്നോ  ഒരു  പാറ്റ  ആ  സ്ത്രീയുടെ  മേൽ  വന്നിരുന്നു.ഇതാണോ  പാറ്റയെ  കുറിച്ച്  പറയുന്ന  എല്ലാ  പ്രതാപത്തിന്റെയും  പ്രതികരണം ? ആ  സ്ത്രീ  പേടിച്ചു  നിലവിളിക്കാൻ  തുടങ്ങി . പേടിച്ച  അവൾ  വിറയ്ക്കുന്ന  ശബ്ദത്തോടെ  രണ്ടുകൈകൾ  കൊണ്ടും ആ  പാറ്റയെ  പിടിച്ചു  കളയുവാൻ ശ്രമിച്ചു . അവളുടെ ഈ പ്രതികരണം  അവിടെയുള്ള  എല്ലാ  സ്ത്രീകളിലും  പകർന്നു .എല്ലാവരും  നിലവിളിക്കാൻ  തുടങ്ങി .ഒടുവിൽ  ആ സ്ത്രീ  പാറ്റയെ  അടുത്തുള്ള  സ്ത്രീയുടെ  മേൽ  തള്ളി. ഇപ്പോൾ  ആ സ്ത്രീയും ഈ നാടകം  തുടർന്നു. അവിടേയുള്ള  വെയ്റ്റർ  അവരെ സഹായിക്കുവാനായി  വന്നു . ഈ  റിലേ  കളി  തുടർന്ന്  കൊണ്ടിരുന്നു . ഒടുവിൽ  പാറ്റ  വെയ്റ്ററുടെ  മേൽ  വന്നു വീണു . വെയ്റ്റർ അവിടെ  തന്നെ  ഉറച്ചു നിന്നു. പാറ്റയുടെ  അനക്കം  ശ്രദ്ധിച്ചു . പാറ്റ  ഇളകാത്ത  സമയം  നോക്കി  അതിനെ  വിരലുകൾ  കൊണ്ട്  പിടിച്ചു  പുറത്തേക്കു  എറിഞ്ഞു .

ഞാൻ എന്റെ  കാപ്പി സാവകാശം  കുടിച്ചു  കൊണ്ട്  ഈ  രസകരമായ  കാഴ്ചയെ  കുറിച്ച്  ചിന്തിച്ചു .സ്ത്രീകളുടെ  ഈ  ഉന്മാദം  പിടിച്ച  പെരുമാറ്റത്തിന്  കാരണം  പാറ്റയാണോ  അല്ലെങ്കിൽ  അവരുടെ  പരിഭ്രമമാണോ ? പക്ഷെ  ഒരു  വെയ്റ്റർ  വളരെ  സമർത്ഥമായി  ഒരു  കുഴപ്പവും  കൂടാതെ  ആ  പരിസ്ഥിതിയെ  കൈകാര്യം  ചെയ്തു. ആ  സ്ത്രീകളുടെ  കഴിവില്ലായ്മയാണ്  എല്ലാ  കുഴപ്പങ്ങൾക്കും  കാരണം  അല്ലാതെ  പാറ്റ അല്ല .

അപ്പോഴാണ്  ഞാൻ  മനസ്സിലാക്കിയത്  എന്റെ  അച്ഛൻ  ഒച്ചയെടുത്തതല്ല  എന്റെ അസ്വസ്ഥതക്കു  കാരണം  പക്ഷെ  അതിനെ  ശരിക്കും  നേരിടുവാനുള്ള  കഴിവില്ലായ്മയാണ്. റോഡിലുള്ള  ഗതാഗതമല്ല  എന്റെ  കുഴപ്പത്തിന്  കാരണം  പക്ഷെ  അതിനെ  നേരിടുവാനുള്ള എന്റെ  കഴിവില്ലായ്മയാണ് .പ്രശ്നങ്ങളെക്കാൾ  കൂടുതൽ  അതിനെ നേരിടുവാനുള്ള  കഴിവില്ലായ്മയാണ്  വിഷമമുണ്ടാക്കുന്നത്.

ഗുണപാഠം ——

 ജീവിതത്തിൽ  പ്രശ്നങ്ങൾ  വരുമ്പോൾ  അതിനെ  പ്രതികരിക്കുന്നതിനു  പകരം  നേരിടുവാൻ  പഠിക്കണം.ഈ  കഥയിലെ  സ്ത്രീകൾ  പ്രതികരിച്ചു . പക്ഷെ  വെയ്റ്റർ  നേരിട്ടു .പ്രതികരണം  ജന്മവാസനയും  പ്രത്യുത്തരം  ബുദ്ധിപരവുമാണ് .

“Reactions  are  always  instinctive  whereas  responses  are  always intellectual”

 

 

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .