Archive | March 2014

അച്ഛനും മകനും

13.

Father and son

മൂല്യം: സ്നേഹം     …   …   …   ഉപമൂല്യം : ക്ഷമ, അനുകമ്പ

80 വയസ്സായ ഒരു അച്ഛനും അദ്ദേഹത്തിൻറെ 45 വയസ്സായ ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത നേടിയ മകനും അവരുടെ വീട്ടിലെ സ്വീകരണമുറിയിലെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവരുടെ ജനവാതിൽ പടിയിൽ ഒരു കാക്ക വന്ന് ഇരുന്നു.

അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദിച്ചു, ” എന്താണ് അത്?”

മകൻ പറഞ്ഞു, “അത് ഒരു കാക്ക ആണ്, അച്ഛാ”

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

മകൻ പറഞ്ഞു, “അച്ഛാ, ഒരു കാക്കയാണ്‌. ഇപ്പോളല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്നത്”.

അൽപനേരം കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ മകനോട്‌ മൂന്നാമത്തെ പ്രാവശ്യവും ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

ഈ പ്രാവശ്യം മകന്റെ കോപം അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. മകൻ അച്ഛനെ നിരാകരിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. “അത് ഒരു കാക്കയാണ്, ഒരു കാക്ക.”

സ്വല്പനേരം കൂടി കഴിഞ്ഞു നാലാമതും അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

ഈ പ്രാവശ്യം മകൻ അച്ഛനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. “എന്തിനാണ് അച്ഛാ നിങ്ങൾ ഒരേ ചോദ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നത്? ഞാൻ എത്രപ്രാവശ്യമായി പറയുന്നു അത് ഒരു കാക്കയാണെന്ന്. നിങ്ങൾക്ക് എന്താ മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ?”

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിയിൽനിന്നും ഒരു പഴയ ജീർണിച്ച ഡയറി എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു. അത്, അദ്ദേഹം തന്റെ മകൻ ജനിച്ചതുമുതൽ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ കുറിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഡയറി ആയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും ഒരു പേജ് തുറന്നു അദ്ദേഹം തന്റെ മകന് വായിക്കുവാൻ കൊടുത്തു.

അതിൽ ഇപ്രകാരം എഴുതിയിരുന്നു. ” ഇന്ന് എന്റെ 3 വയസ്സായ മകൻ എന്റെ കൂടെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ജനൽപ്പടിയിൽ ഒരു കാക്ക ഇരുന്നിരുന്നു. എന്റെ മകൻ അത് എന്താണ് എന്ന് 23 പ്രാവശ്യം ചോദിച്ചു. 23 പ്രാവശ്യവും ഞാൻ അവനോടു അത് ഒരു കാക്കയാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.   ഓരോ തവണയും അവൻ എന്നോട് ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചപ്പോഴും ഞാൻ അവനെ സ്നേഹപൂർവ്വം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് 23 തവണയും ഉത്തരം പറഞ്ഞു. എനിക്ക് അവനോടു ഒരു ദേഷ്യവും തോന്നിയില്ല, പകരം അവന്റെ നിഷ്കളങ്കതയിൽ വാത്സല്യം തോന്നി”.

ചെറിയ കുട്ടി അച്ഛനോട് 23 പ്രാവശ്യം “ഇത് എന്താണ്” എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടും അച്ഛനു കുട്ടിയോട് 23 പ്രാവശ്യം ഒരേ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞതിൽ ഒരു ദേഷ്യവും തോന്നിയില്ല. പക്ഷെ ഇന്ന് അച്ഛൻ മകനോട്‌ അതെ ചോദ്യം വെറും 4 പ്രാവശ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ മകന് ദേഷ്യവും വെറുപ്പും തോന്നി.

 ഗുണപാഠം

നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ വയസ്സാകുമ്പോൾ ഒരിക്കലും അവർ ഒരു ഭാരമാണെന്ന് കരുതരുത്. അവരോടു മധുരമായി സംസാരിക്കൂ, ശാന്തമായി പെരുമാറൂ, അനുസരണയുള്ളവരായിരിക്കു,താഴ്മയോടും കരുണയോടും സംസാരിക്കൂ. അവരെപറ്റി ശ്രദ്ധയുള്ളവരാകൂ.     . ഇന്ന് മുതൽ ഈ വാചകം ഉറക്കെ പറയൂ ” എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴും സന്തോഷമുള്ളവരായി കാണണം. ഞാൻ ചെറിയകുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ അവരാണ് എന്നെ നോക്കി സംരക്ഷിച്ചത്, അവർ എപ്പോഴും നിസ്വാർഥമായ സ്നേഹം എനിക്ക് നൽകിയിരുന്നു. എന്നെ ഇന്നത്തെ നിലയിൽ സമൂഹം മാനിക്കുന്ന വ്യക്തിയാക്കി മാറ്റാൻ അവർക്ക്‌ കടമ്പകൾ ഏറെ കടക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. വളരെ വിഷമിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്”.

 

Advertisements

അപൂർണതയിലും ഗുണമേന്മ (കുറ്റമുള്ളതിലും നന്മ)

12.

മൂല്യം: സത്യം … … … ഉപമൂല്യം: ശുഭാപ്തിവിശ്വാസം

ഇന്ത്യയിലെ ഒരു വെള്ളം ചുമട്ടുകാരന്റെ അടുത്ത്‌ രണ്ടു വലിയ കുടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വലിയ വടിയുടെ രണ്ടറ്റത്തും ആ കുടങ്ങൾ കെട്ടിത്തൂക്കി അയാൾ അത് തന്റെ ചുമലിൽ എടുക്കുമായിരുന്നു. ഒരു കുടത്തിനു ചെറിയ ഒരു വിള്ളൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, മറ്റെ കുടം ഉത്തമമായിരുന്നു. അതുകാരണം അരുവിയിൽനിന്നും, അയാളുടെ യജമാനന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ളയാത്രയിൽ ഒരു കുടത്തിൽ മുഴുവൻ വെള്ളവും മറ്റെകുടത്തിൽ അര ഭാഗം വെള്ളവും മാത്രമേ എത്തിയിരുന്നുള്ളൂ. രണ്ടു കൊല്ലത്തോളം നിത്യവും ഇതുതന്നെ സംഭവിച്ചു. ചുമട്ടുകാരൻ യജമാനന്റെ വീട്ടിൽ ഒന്നര കുടം വെള്ളം മാത്രം എത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഉത്തമമായ കുടത്തിനു തന്റെ കാര്യക്ഷമതയിൽ വലിയ അഭിമാനമായിരുന്നു. പക്ഷെ പാവം വിള്ളലുള്ള കുടം അതിന്റെ അപരിപൂർണമായ പ്രവർത്തിയിൽ ലജ്ജിച്ചു. ഏൽപ്പിച്ച കാര്യം കൃത്യമായി ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതിൽ അത് വളരെ ദുഖിച്ചു.

രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞു ഒരുദിവസം അരുവിക്കരയിൽവെച്ച് വിള്ളലുള്ള കുടം തന്റെ ദയനീയമായ പരാജയത്തെ പറ്റി ചുമട്ടുകാരനോട് സംസാരിച്ചു, ” എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ലജ്ജ തോന്നുന്നു. നിങ്ങളോട് എനിക്ക് ക്ഷമാപണം നടത്തണം” . “എന്തിനുവേണ്ടി നീ ലജ്ജിക്കണം?” എന്ന് ചുമട്ടുകാരൻ ചോദിച്ചു. കുടം പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് വിള്ളലുള്ളത് കാരണം കഴിഞ്ഞ രണ്ടുകൊല്ലമായി നിങ്ങൾക്ക്‌ അര കുടം വെള്ളം മാത്രമേ യജമാനന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ബാക്കിയുള്ള വെള്ളമെല്ലാം വിള്ളലിലുടെ ഒഴുകിപോകുന്നു, അതുകാരണം നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ പ്രയത്നത്തിന്റെ വില ശരിയായി ലഭിക്കുന്നില്ല.”

ചുമട്ടുകാരന് വിള്ളലുള്ള കുടത്തിനോട് വളരെ സഹതാതപം തോന്നി.അയാൾ അതിനോട് ദയാപൂർവ്വം പറഞ്ഞു, “നമ്മൾ യജമാനന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ വഴിയരികിലുള്ള ഭംഗിയുള്ള പൂക്കൾ നീ ശ്രദ്ധിക്കണം”. കുടം പറഞ്ഞു, “തീർച്ചയായും”. അവർ തിരിച്ചു പോകുന്ന വഴി, വിള്ളലുള്ള കുടം വഴിയുടെ ഓരത്തുള്ള ഭംഗിയുള്ള പൂച്ചെടികളെ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഈ കാഴ്ച അതിനെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് സന്തോഷിപ്പിച്ചു. പിന്നെയും അതിനു വിള്ളലിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുന്ന പകുതി വെള്ളത്തെ പറ്റി ഓർത്ത് സങ്കടം തോന്നി. അത് പിന്നെയും ചുമട്ടുകാരനോട് തന്റെ സങ്കടം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ചുമട്ടുകാരൻ കുടത്തിനോട് ചോദിച്ചു, ” നീ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചുവോ?” . പാതയുടെ ഒരു ഓരത്ത് മാത്രമേ പൂച്ചെടികൾ ഉള്ളു. അതും നിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ മാത്രം. മറ്റേ കുടത്തിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ ഒന്നും ഇല്ല. നിനക്ക് വിള്ളലുള്ള കാര്യം ഞാൻ ആദ്യമേ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിന്റെ ഭാഗത്തെ വഴിയിൽ ഞാൻ വിത്തുകൾ പാകിയിരുന്നു. എന്നും നമ്മൾ അരുവിയിൽനിന്നും വെള്ളവുമായി പോകുമ്പോൾ നീ അതിനെ നനച്ചിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ രണ്ടുകൊല്ലമായി ഞാൻ ഈ ചെടികളിലെ പൂക്കൾ യജമാനന്റെ സൽകാരമുറിയിലെ മേശ അലങ്കരിക്കുവാൻ ഉപയോഗിച്ചു. നീ ഇതുപോലെ വിള്ളൽഉള്ളതല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ യജമാനന് ഒരിക്കലും ഇത്ര ഭംഗിയായി വീട് അലങ്കരിക്കുവാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

ഗുണപാഠം

നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവാം. പക്ഷെ നമുക്ക് നമ്മുടേതായ പാതയുണ്ട്. ആ പാത പിന്തുടർന്നാൽ നമുക്ക് ലക്‌ഷ്യം കണ്ടെത്താം.നമ്മുടെ പോരായ്മകൾ നമ്മൾ നമ്മുടെ ശക്തിയായി മാറ്റണം. ഒന്നും ഒരിക്കലും ഉപയോഗശൂന്യമല്ല. നമുക്ക് സകാരാത്മകമായ ഒരു കഴ്ചപ്പാടുണ്ടാകണം. എങ്കിൽ നമ്മൾ ഓരോഒരുത്തർക്കും സ്ഥിതികൾ നല്ല രീതിയിൽ മാറ്റുവാൻ സാധിക്കും. കുറ്റമുള്ളതിലും നന്മ കാണുകയും അത് പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയും വേണം. നന്മയെ മാത്രം കാണുക. കുറ്റങ്ങളെ കാണാതിരിക്കുക.

മന:ശാന്തി (Peace of Mind)

11.
Screen-shot-2012-09-27-at-9_40_26-PM

മൂല്യം: ശാന്തി … …. … ഉപമൂല്യം: പ്രശാന്തത

ഒരിക്കൽ ബുദ്ധൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുമായി യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. അവർ ഒരു തടാകത്തിനടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ബുദ്ധൻ ഒരു ശിഷ്യനോട് പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു. ആ തടാകത്തിൽനിന്നും കുറച്ചു വെള്ളം കൊണ്ടുവരു”

ശിഷ്യൻ തടാകത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ആ സമയത്ത് ഒരു കാളവണ്ടി തടാകം മുറിച്ചു കടക്കുകയായിരുന്നു, അതുകാരണം വെള്ളം കലങ്ങിമറിഞ്ഞു.ശിഷ്യൻ ചിന്തിച്ചു “ഈ കലങ്ങിയ വെള്ളം ഞാൻ എങ്ങിനെ ഗുരുവിനു കൊടുക്കും?”

അയാൾ തിരിച്ചുവന്ന് ബുദ്ധനോട് പറഞ്ഞു, “തടാകത്തിലെ വെള്ളം കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അത് കുടിക്കാൻ പറ്റിയതല്ല”.

അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബുദ്ധൻ അതെ ശിഷ്യനോട് പിന്നെയും വെള്ളം കൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ശിഷ്യൻ പിന്നെയും തടാകത്തിനടുത്തെത്തി, വെള്ളം കലങ്ങിതന്നെ ഇരിക്കുനതായി കണ്ടു. അയാൾ തിരിച്ചുവന്ന് ബുദ്ധനോട് ഈ കാര്യം അറിയിച്ചു.

കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇതേ ശിഷ്യനോട് ബുദ്ധൻ പിന്നെയും വെള്ളം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഈ പ്രാവശ്യം, ശിഷ്യൻ നല്ല തെളിഞ്ഞ വൃത്തിയുള്ള വെള്ളം കണ്ടു. അയാൾ കുറച്ചു വെള്ളം ഒരു പാത്രത്തിൽ ഗുരുവിനു കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു.

ബുദ്ധൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി, പിന്നീടു ആ ശിഷ്യനെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “നീ എന്താണ് വെള്ളം തെളിയിക്കുവാൻ ചെയ്തത്‌? നീ അതിനുവേണ്ടത്ര സമയം കൊടുത്തു അത്ര തന്നെ. അതുകൊണ്ട് മണ്ണ് അടിയിൽ പോവുകയും വെള്ളം സ്വയം തെളിയുകയും ചെയ്തു. നിനക്ക് നല്ല തെളിഞ്ഞ വെള്ളവും കിട്ടി”.

നിങ്ങുടെ മനസ്സും ഇതുപോലെയാണ്.മനസ്സ് ക്ഷോഭിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അത് അങ്ങിനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ, അതിനു വേണ്ടത്ര സമയം കൊടുക്കുക. അത് തന്നത്താൻ ശാന്തമായിക്കൊള്ളും. നിങ്ങൾക്ക്‌ അതിനു പ്രത്തിയേക ശ്രമം ഒന്നും നൽകണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. അത് തന്നെത്താൻ സംഭവിക്കും. ഒരു ശ്രമവും ആവശ്യമില്ല.

ഗുണപാഠം

മന:ശാന്തി കൈവരിക്കുക ഒരു ശ്രമകരമായ ജോലി അല്ല. അത് ഒരു നിസ്സാരമായ പ്രക്രിയയാണ്‌……കാരണം, അത് നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണോ അത് തന്നെയാണ്. നമ്മൾ എല്ലാവരും ശാന്താത്മസ്വരൂപന്മാരാണ്.

bt-green-buddha

സ്നേഹം ഒരു തീർത്ഥയാത്ര

10.
മൂല്യം: സ്നേഹം … ഉപമൂല്യം: ദയ, അനുകമ്പ

ഹശ്രത്ജുനൈദ് ബഗ്ദാദി മെക്കയിലേക്ക് തീർത്ഥയാത്ര പോകുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വഴിയിൽ വെച്ചു പരുക്കേറ്റ ഒരു പാവം നായയെ കണ്ടു. അതിൻറെ നാലു കാലുകളും മുറിഞ്ഞു രക്തം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പുണ്യവാൻ മുറിവേറ്റ നായയെ തന്റെ കരങ്ങളിൽ എടുത്ത്‌ അതിന്റെ മുറിവ് കഴുകുവാൻ കുറച്ചു വെള്ളത്തിനുവേണ്ടി വല്ല കിണറും അടുത്ത് ഉണ്ടോ എന്ന് തിരക്കി. നായയുടെ മുറിവുകളിൽ നിന്നും രക്തം വാർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴുക്കായത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചതേ ഇല്ല. മരുഭൂമിയിലുടെ കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു ചെറിയ മരുപ്പച്ചയും അതിൽ ഒരു കിണറും കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തെ നിരാശപ്പെടുത്തികൊണ്ട് വെള്ളം കോരാൻ കയറും തൊട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ഉടനെ തന്നെ അടുത്തുള്ള ചെടിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു പച്ചിലകൾ പറച്ചു അത് കൂട്ടിചേർത്ത് ഒരു ചെറിയ തൊട്ടി ഉണ്ടാക്കി, അദ്ദേഹം തന്റെ തലയിൽ കെട്ടിയ തുണി അഴിച്ചു അത് കയറാക്കി.

ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ തൊട്ടിയും കയറും അദ്ദേഹം കിണറ്റിലേക്ക് ഇട്ടു. പക്ഷെ അതിനു നീളം കുറവായിരുന്നു. കയറിനു നീളം കൂട്ടാൻ വേറെ ഒന്നും കാണാത്തതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ മേൽവസ്ത്രം ഊരി അതും കൂട്ടിച്ചേർത്തു. എന്നിട്ടും കയറിനു നീളം കുറവായിരുന്നു.ഉടനെ അദ്ദേഹം തന്റെ കട്ടികുറഞ്ഞ പരുത്തികൊണ്ടുള്ള കാലുറകൾ അഴിച്ച് ത്തും കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇതുകൂടി ആയപ്പോൾ കയറിനു നീളം കൂടി. പിന്നീട് ആ പുണ്യവാൻ കിണറ്റിൽനിന്നും വെള്ളംകോരി, നായയുടെ മുറിവുകൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി അത് വെച്ചുകെട്ടി.ആ പാവം നായയെ അദ്ദേഹം തന്റെ കരങ്ങളിൽ എടുത്തു അടുത്ത ഗ്രാമം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.അവിടെ ഒരു പള്ളിയില കയറി അവിടുത്തെ ‘മുല്ല’ യോട് ഇപ്രകാരം യാചിച്ചു “ദയവുചെയ്ത് ഈ പാവം നായയെ, ഞാൻ മക്കയിൽനിന്നും മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ സംരക്ഷിക്കണേ. സഹോദരാ, നിങ്ങൾ ഒന്നുകൊണ്ടും ഭയപ്പെടേണ്ടാ,ഞാൻ തീർച്ചയായും മടക്കയാത്രയിൽ ഈ നായയെ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കൊള്ളാം”.

അന്ന് രാത്രി ഹശ്രത്ജുനൈദ് ഉറങ്ങുബോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു തേജസ്വിയായ ദിവ്യ വ്യക്തി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ജുനൈദിന്റെ തലയിൽ അനുഗ്രഹപൂർവം കൈ വൈക്കുകയും അദ്ദേഹത്തോട് ഇങ്ങനെ പറയുകയും ചെയ്തു, “നിങ്ങളുടെ മെക്കയിലേക്കുള്ള യാത്ര പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു; ഈശ്വരൻ നിങ്ങളിൽ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈശ്വരന് അദ്ദേഹത്തോടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളോടും ഉള്ള സ്നേഹം നൂറ് തീർത്ഥയാത്രകളെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാകുന്നു”.

ഗുണപാഠം

ഈശ്വരന്റെ കോടതിയിൽ പ്രേമം മാത്രം വിജയിക്കുന്നു. ഭക്തിയും സ്നേഹവും അനുകമ്പയും ഈശ്വരന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നു.

Visit https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com for more stories

in English : http://saibalsanskaar.wordpress.com
in Tamil : http://saibalsanskaartamil.wordpress.com
in Telugu : http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com
in Hindi : http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com
in Malayalam: https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com

വിലയിരുത്തൽ (Appreciation)

9.

മൂല്യം: ശരിയായ പ്രവൃത്തി, ആചരണം ഉപമൂല്യം: നന്ദി

വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത നേടിയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ,ഒരു വലിയ കമ്പനിയിൽ മാനേജരുടെ തസ്ഥികക്ക് അപേക്ഷിച്ചു. പ്രാരംഭ പരീക്ഷകളിൽ അയാൾ പാസ്സായി. കമ്പനിയുടെ ഡയറക്ടർ അയാളെ തുടർന്നുള്ള ഇന്റർവ്യൂവിനു വിളിപ്പിച്ചു.

അയാളുടെ ജോലിക്കുള്ള അപേക്ഷയിൽനിന്നും അയാൾക്ക് ചെറിയക്ലാസ്സ് മുതൽ PhD വരെ വളരെ ഉയർന്ന മാർക്ക് ആണ് ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് ഡയറക്ടർ മനസ്സിലാക്കി.

അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു, ” നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സ്കോളർഷിപ് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടോ?”.

യുവാവ് ‘ഇല്ല’ എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഡയറക്ടരുടെ അടുത്ത ചോദ്യം, “അച്ഛനാണോ നിങ്ങളുടെ സ്‌കൂൾഫീസ്‌ അടച്ചിരുന്നത്?” . തനിക്ക് ഒരു വയസ്സായപ്പോൾ അച്ഛൻ മരിച്ചുപോയി എന്നും, അമ്മയാണ് തന്റെ ഫീസ്‌ അടച്ചിരുന്നത് എന്നും അയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഡയറക്ടർ ചോദിച്ചു, “അമ്മക്ക് എന്താണ് ജോലി?”. അമ്മക്ക് അലക്കു ജോലി ആണെന്ന് അയാൾ മറുപടി നൽകി.

അപ്പോൾ ഡയറക്ടർ അയാളോട് തന്റെ കൈകൾ കാണിക്കുവാൻ പറഞ്ഞു, ചെറുപ്പക്കാരൻ തന്റെ മിനുസ്സമുള്ള കൈകൾ ഡയറക്ടറെ കാണിച്ചു.

ഡയറക്ടരുടെ അടുത്ത ചോദ്യം, “നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ തുണികൾ കഴുകുവാൻ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

യുവാവ് മറുപടി നൽകി, “ഒരിക്കലും ഇല്ല, എന്റെ അമ്മക്ക് ഞാൻ എപ്പോഴും പഠിക്കുകയും കൂടുതൽ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു അറിവുനേടുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌ ഇഷ്ടം, അതുമാത്രമല്ല എന്റെ അമ്മക്ക് എന്നെക്കാളും വേഗത്തിൽ തുണികൾ അലക്കാൻ കഴിയും”.

അതുകേട്ട്‌ ഡയറക്ടർ പറഞ്ഞു, ” എനിക്ക് ഒരു അപേക്ഷയുണ്ട്, നീ ഇന്ന് നിന്റെ അമ്മയുടെ കൈകൾ വൃത്തിയാക്കൂ, അതിനുശേഷം നാളെ എന്നെ വന്നു കാണൂ” .

യുവാവ്‌ വിചാരിച്ചു, തനിക്കു ജോലി കിട്ടാൻ നല്ല സാധ്യത ഉണ്ട്; അയാൾ സന്തോഷത്തോടെ അമ്മയുടെ കൈകൾ വൃത്തിയാക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. അമ്മക്ക് ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ആശ്ചര്യം തോന്നിയെങ്കിലും അവർ തന്റെ കൈകൾ മകനെ കാണിച്ചു. അമ്മയുടെ കൈകൾ വൃത്തിയാക്കുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മകന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്നും കണ്ണീർ ഒഴുകുവാൻ തുടങ്ങി. അമ്മയുടെ കൈകളിൽ ചുളിവ് വീണിരിക്കുന്നു, നിറയെ മുറിവുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു, അയാൾ വെള്ളമൊഴിച്ച് കഴുകിയപ്പോൾ ചില മുറിവുകളുടെ വേദന കാരണം അമ്മ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മയുടെ ഈ കൈകളാണ് തന്റെ സ്കൂൾ ഫീസ്‌ അടയ്കാൻ സഹായിച്ചത് എന്ന് അയാൾ ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കി. അമ്മയുടെ കൈയ്യിലുള്ള മുറിവുകൾ ആണ് തന്റെ ഉയർന്ന മാർക്കുകൾക്കും, ഇന്നത്തെ ഉയർന്ന ജോലിക്കും ഉള്ള വില എന്ന് അയാൾ അറിഞ്ഞു.
അന്ന് യുവാവ് അമ്മയുടെ കൈകൾ വൃത്തിയാക്കിയശേഷം,ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന തുണികൾ അലക്കാൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചു. അതിനുശേഷം, അമ്മയുമായി കുറേനേരം സംസാരിച്ചു.

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ഡയറക്ടരുടെ ഓഫീസിൽ എത്തി, ഡയറക്ടർ യുവാവിന്റെ നനഞ്ഞ കണ്ണുകൾകണ്ടു ചോദിച്ചു, “ഇന്നലെ നീ വീട്ടിൽപോയി എന്താണ് ചെയ്തത്? അതിൽനിന്നും നീ എന്ത് മനസ്സിലാക്കി?”

യുവാവ് പറഞ്ഞു, “ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈകൾ വൃത്തിയാക്കി, അതിനുശേഷം തുണികൾ അലക്കാൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചു”.

ഡയറക്ടർ ചോദിച്ചു, “നിനക്ക് എന്ത് തോന്നി?”

യുവാവ് പറഞ്ഞു, “ഞാൻ അമ്മയെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിച്ചു. അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ വില എന്തെന്നറിഞ്ഞു. എന്റെ അമ്മ ഇല്ലാതെ ഒരിക്കലും ഈ നിലയിൽ എത്താൻ എനിക്ക് ആവുമായിരുന്നില്ല. ഇന്നലെ ഞാൻ അമ്മയുടെകൂടെ ജോലിചെയ്തപ്പോൾ ആണ് അമ്മയുടെ കഠിനാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാക്കിയത്. അമ്മ എത്ര കഠിനമായി അദ്ധ്വാനിച്ചാണ് എന്നെ വളർത്തിയത്‌! കുടുംബന്ധത്തിൻറെ പ്രാധാന്യവും വിലയും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി”.

ഡയറക്ടർ പറഞ്ഞു, “മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായം വിലമതിക്കുകയും, അവരുടെ അദ്ധ്വാനം മനസ്സിലാക്കുകയും, ജീവിതത്തിന്റെ ലക്‌ഷ്യം ധനസമ്പാദനം മാത്രമല്ല എന്ന് കരുതുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെയാണ് ഞാൻ നിയമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിങ്ങൾ നിയമിക്കപെട്ടിരിക്കുന്നു”.

പിന്നീടു ഈ യുവാവ്‌ വളരെ നന്നായി ജോലി ചെയ്യുകയും, കീഴ്ജീവനക്കാരുടെ ആദരവിന് അർഹനാവുകയും ചെയ്തു.
യുവാവിന്റെ കീഴിൽ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ഒരു ടീം ആയി പ്രവർത്തിക്കുകയും ആ കമ്പനിക്ക് നേട്ടമുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു.

ഗുണപാഠം
ഒരു കുട്ടിക്ക് അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതെല്ലാം കൊടുത്തു വളർത്തിയാൽ അവൻ അധികാരമാനോഭാവം വളർത്തും, താൻ എല്ലാത്തിലും മുൻപിലാവണമെന്നു കരുതും; തന്റെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് മുൻ‌തൂക്കം കൊടുക്കും. ഒരിക്കലും മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രയത്നത്തെ മാനിക്കുകയില്ല. ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയാൽ താൻ പറയുന്നത് മറ്റുള്ളവൽ കേൾക്കണം എന്ന് നിർബന്ധം പിടിക്കും. മറ്റുള്ളവരുടെ അദ്ധ്വാനത്തിന് വില കല്പിക്കുകയില്ല. അവരുടെ വേദന മനസ്സിലാക്കാതെ അവരുടെ കുറ്റം കണ്ടുപിടിക്കും. ഇത്തരത്തിലുള്ളവർ ആദ്യം വിജയം കണ്ടേക്കാം, പക്ഷേ ക്രമേണ ശരിയായ സംതൃപ്തി കുറയുകയും ഒരുതരം വെറുപ്പിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്യും. ഇതുമാതിരി നമ്മൾ കുട്ടികളെ വളർത്തുകയാണെങ്കിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മൾ അവരെ സ്നേഹിക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത്? അതോ നശിപ്പിക്കുകയോ? നമ്മുടെ കുട്ടികൾ വലിയ വീടുകളിൽ താമസിക്കട്ടെ, നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കട്ടെ, കലകൾ അഭ്യസിക്കട്ടെ, വലിയ ടി വി സ്ക്രീൻ കാണട്ടെ; പക്ഷെ നമ്മൾ തോട്ടത്തിൽ പണി എടുക്കുമ്പോൾ അവരും സഹായിക്കട്ടെ. ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു പാത്രങ്ങൾ സഹോദരങ്ങളുടെയൊപ്പം കഴുകട്ടെ. ഇതു നമുക്ക് വേലക്കാരെ വെയ്കാൻ കഴിവില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല, പക്ഷെ നമുക്ക് കുട്ടികളെ ശരിയായ രീതിയിൽ സ്നേഹിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. വളരെ പ്രധാന പെട്ട കാര്യം, നമ്മുടെ കുട്ടികൾ മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രയത്നത്തെ വില മതിയ്കുവാനും അവരെ ബഹുമാനിക്കുവാനും പഠിക്കണം. മറ്റുള്ളവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ എന്തെന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാനും, അവരുടെ കൂടെ നിന്ന് എങ്ങിനെ പ്രവർത്തിയിൽ ലക്‌ഷ്യം കണ്ടെത്തണമെന്ന് പഠിക്കുകയും വേണം.

Source: http://ideas-for-happy-living.blogspot.sg/2012/04/story-of-appreciation.html