Archive | May 2016

Three   races   to   save   humanity       മനുഷത്വം   രക്ഷിക്കാനുള്ള മുന്ന് പന്തയങ്ങൾ

 

മൂല്യം  —–സ്നേഹം , ശരിയായ   പെരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം —-മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച്   ഓര്ക്കുക

പണ്ടത്തെ   ഒരു   കല്പിത  കഥ —–പണ്ട്   ഒരു   ചെറുപ്പകാര    കായികൻ

വിജയം   മാത്രം   ആഗ്രഹിക്കുകയും  ജയിക്കുന്നതാണ്   ഏറ്റവും   വലിയ   നേട്ടമെന്നും   എല്ലാ   പരിണാമങ്ങളും   വിജയിക്കുന്നതിന്   അനുസരിച്ച്   അളക്കുകയും   ചെയ്തിരുന്നു .

race

ഒരിക്കൽ   ഈ   കുട്ടി   മറ്റു   രണ്ടു   കുട്ടികളുടെ   കൂടെ   ഓട്ട  പന്തയത്തിന്   തൈയാറായി   നില്ക്കുകയായിരുന്നു . ഒരു   വലിയകുട്ടം  ആളുകൾ   ഈ    അത്ഭുത   പ്രതിയോഗിത   കാണുവാനായി   കുടിയിരുന്നു . അതിൽ   വിവേകമുള്ള   ഒരു   വയസ്സനും  ഈ  കുട്ടിയെക്കുറിച്ച്   കേട്ട്   വളരെ    ദുരെ  നിന്ന്   യാത്ര   ചെയ്തു    പന്തയം   കാണുവാൻ   വന്നിരുന്നു

പന്തയം   ആരംഭിച്ചു .   ഈ   ചെറുപ്പക്കാര   കുട്ടി   വളരെ   ശക്ത്തമായും   വിശ്വാസത്തോടെയും   പൊരുതി   ഒന്നാമനായി   വന്നു . ജനങ്ങൾ   കൈയടിച്ചു   പ്രോല്സാഹിച്ചു  പക്ഷെ  വിവേകിയായ  വയസ്സൻ   ശാന്തനായിയിരുന്നു .  കുട്ടി   വളരെ   അഭിമാനിക്കുകയും   പ്രമാണിയായി    തീരുകയും    ചെയ്തു .

രണ്ടാമത്തെ   ഓട്ടപന്തയം   തുടങ്ങി . വേറെ   രണ്ടു   കുട്ടികൾ    ഇവന്റ്റെ   കൂടെ   ഏറ്റുമുട്ടാനായി   വന്നു . ഈ   പ്രാവശ്യവും   ഈ   കൊച്ചു   മിടുക്കൻ   ഒന്നാമനായി.  ആളുകൾ   വളരെ   സന്തോഷിക്കുകയും   പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും  ചെയ്തു . പക്ഷെ   ബുദ്ധിമാനായ   ആ   വയസ്സൻ   ഒന്നും  പറഞ്ഞില്ല .  കുട്ടി   താൻ    വളരെ   കേമനാണ്   എന്ന്   വിചാരിച്ചു .

ഇനിയൊരു   പന്തയം   കുടി    എന്ന്   കുട്ടി   പറഞ്ഞു .  ഇപ്പോൾ    ബുദ്ധിമാനായ   ആ    വയസ്സൻ   മുന്നോട്ടു   വന്നു. ഒരു  വൃദ്ധ   സ്ത്രീയെയും ഒരു   അന്ധനെയും   കുട്ടിയുടെ   കൂടെ   ഓടാൻ   കൊണ്ട്    നിർത്തി.  എന്താണ്   ഇത് ?  പന്തയമാണോ   എന്ന്   കുട്ടി  ചോദിച്ചു .

അതെ    ഇത്    പന്തയം   തന്നെ .  വയസ്സൻ    പറഞ്ഞു .

പന്തയം   തുടങ്ങി.  കുട്ടി  മാത്രം   ഓടി  ജയിച്ചു .  ബാക്കി   രണ്ടുപേരും   അവിടെ   തന്നെ   നിന്നു.   കുട്ടി   സന്തോഷിച്ചു   രണ്ടു    കൈയും    പൊക്കി .    പക്ഷെ   ആളുകൾ    മിണ്ടാതെയിരുന്നു .

എന്ത്    പറ്റി?   എന്താ   ആരും    എന്റ്റെ   വിജയത്തിൽ    ആഹ്ലാദിച്ചില്ല?   —–അവൻ    ആ    വയസ്സനോട്‌    ചോദിച്ചു .  പിന്നെയും   പന്തയം   അദ്ദേഹം   പറഞ്ഞു .  ഈ  തവണ   നിങ്ങൾ    മുന്ന്   പേരും   ഒരേ   സമയത്ത്    ഓടിയെത്തണം .  കുട്ടി  ഒരു   ഭാഗത്ത്    വൃദ്ധ   സ്ത്രീയെയും   മറ്റേ   ഭാഗത്ത്   അന്ധനെയും   നിറുത്തി .  രണ്ടു    പേരുടെയും   കൈപ്പിടിച്ചു .പന്തയം   തുടങ്ങി .  കുട്ടി   പതുക്കെ   പതുക്കെ  നടന്നു   വിജയരേഖയിലെത്തി.   ഇപ്പോൾ    ജനങ്ങൾ    സന്തോഷിക്കുകയും   കൈയടിക്കുകയും   ചെയ്തു .  ബുദ്ധിമാനായ   ആ   വയസ്സൻ    പുഞ്ചിരിച്ചു .  ഒന്ന്   തല   കുലുക്കി ഇപ്പോൾ   ശരിക്കും   ആ   കുട്ടി   തന്റ്റെ   മഹത്വം   മനസ്സിലാക്കി , അഭിമാനിച്ചു

കുട്ടി   വയസ്സനോട്‌   ചോദിച്ചു —-ആളുകൾ   ഞങ്ങൾ    മുന്നു   പേരിൽ   ആരെയാണ്   പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് ?  എനിക്ക്   ശരിക്കും    മനസ്സിലായില്ല .

കുട്ടി   നീ   ഈ   പന്തയത്തിൽ    മറ്റു   ഏതു   പന്തയത്തിനെക്കാളും    കുടുതൽ    വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു . നീ സ്വാർത്ഥതയിൽ   നിന്ന്    മനുഷത്വത്തിലേക്ക്    വന്നിരിക്കുന്നു   അതാണ്‌   ആളുകൾ    ആഹ്ലാദിച്ചത്‌    അല്ലാതെ    നിന്റ്റെ    ഒരു   പന്തയക്കാരന്‌   വേണ്ടിയല്ല .   മനുഷ്യനിൽ

നിന്ന്  ദയയിലേക്ക്  മാറിയ  ആ  പരിണാമത്തെയാണ്  പ്രസംശിച്ചത്‌.

ഗുണപാഠം——–

ഒറ്റയ്ക്ക്  ജയിക്കുന്നത്  നല്ലതു  തന്നെ. പക്ഷെ  എല്ലാവരുടെയും കൂടെ  ജയിക്കുന്നത് അതിനെക്കാളും നല്ലതാണ്.

ശാന്ത   ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Who you are makes a difference —–Mrs . Thompson      നിങ്ങൾ   ആരാണ്   എന്നത്   വലിയ   ഒരു   മാറ്റമുണ്ടാക്കും—  മിസ്സിസ് . തോംപ്സൺ .

TS

 

മൂല്യം ——സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം —–ദയ ,  സഹതാപം .

വിദ്യാലയത്തിലെ  ആദ്യത്തെ  ദിവസം 5 )0  ക്ലാസ്സ്‌  കുട്ടികളുടെ  മുൻപിൽ  മിസ്സിസ്.  തോംപ്സൺ  ഒരു  കള്ളം പറഞ്ഞു. മറ്റു  അദ്ധ്യാപികമാരെ  പോലെ   അവരും   എല്ലാ    കുട്ടികളെയും  ഒരു   പോലെ   സ്നേഹിക്കുന്നു   എന്ന്  പറഞ്ഞു .പക്ഷെ   അത്   അസംഭാവമാണ് .  എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ   അവിടെ   ഏറ്റവും   മുൻപിൽ  ടെഡി   സ്റ്റല്ലാർഡ   എന്ന   ഒരു   കൊച്ചു    കുട്ടി   ഉറക്കം    തുങ്ങി    ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

ടെ ഡി യുടെ    മുന്നാം    ക്ലാസ്സ്‌   അദ്ധ്യാപികാ  ടെഡി യെ   ക്കുറിച്ച്

എഴുതി —-അവന്റ്റെ    അമ്മയുടെ    മരണം    അവനെ   വല്ലാതെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട് .  അവൻ   പരമാവതി   ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് ,  അവന്റ്റെ   അച്ഛൻ   അവനിൽ   യാതൊരു   താല്പര്യവും   കാണിക്കുന്നില്ല .വല്ല   നടപടിയും   എടുത്തില്ലെങ്ങിൽ   അവന്റ്റെ   വീട്ടിലെ   അന്തരീക്ഷം  അവന്റ്റെ  ജീവിതത്തെ   തകര്ക്കും

ടെഡിയുടെ   നാലാം   ക്ലാസ്    അദ്ധ്യാപികാ    എഴുതി —–ടെഡി   വല്ലാതെ   പിന്മാരിയിരിക്കുന്നു . സ്കൂളിൽ   വരാൻ   യാതൊരു   താല്പ്പര്യവുമില്ല . അധികം   കൂട്ടുകാരുമില്ല . ചിലപ്പോൾ   ക്ലാസിൽ   ഉറങ്ങും .

ഇപ്പോൾ   മിസ്സിസ് . തോമപ്സന്നു   പ്രശ്നം   എന്താണ്    എന്ന്   മനസ്സിലായി .  അവര്ക്ക്   ലജ്ജ   തോന്നുകയും   ചെയ്തു .

ക്രിസ്മസ്സിനു  എല്ലാ   കുട്ടികളും   നല്ല   ഭംഗിയുള്ള   കടലാസ്സിൽ    പൊതിഞ്ഞ   റിബ്ബൺ   കെട്ടിയ  സമ്മാനങ്ങൾ    കൊണ്ട്   വന്നു .  പക്ഷെ   ടെഡി   ഒരു   സാധാരണ   കടലാസ്സിൽ    വളരെ   മോശമായി   പൊതിഞ്ഞ   ഒരു   സമ്മാനം   കൊണ്ട്   വന്നു എല്ലാര്ക്കും   അത്   മോശമായി  തോന്നി.  എന്നാൽ   മിസ്സിസ് .  തോംപ്സൺ   എല്ലാ   നല്ല   സമ്മാനങ്ങൾക്ക്   നടുവിൽ   നിന്ന്   ടെഡിയുടെ   സമ്മാനപൊതി    എടുത്തു.  വളരെ  കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു   തുറന്നു .  അതിൽ   കുറെ   കല്ലുകൾ   അടര്ന്ന  ഒരു  ബ്രെസലെട്ടും   കാൽ   കുപ്പിയുള്ള   ഒരു  സെന്ററു   കുപ്പിയും   ഉണ്ടായിരുന്നു. കുട്ടികൾ   ചിരിക്കാൻ   തുടങ്ങി . അവരുടെ    ചിരി   അമര്ത്തിയ   അവർ   ആ   ബ്രെസലെട്റ്റ്   അണിഞ്ഞു .  കുറച്ചു   സെന്ററു   എടുത്തു   പുശി .  വളരെ   സന്തോഷിച്ചു .

അന്ന്   വൈകുന്നേരം   സ്കൂൾ   സമയം   കഴിഞ്ഞു   ടെഡി    കാത്തിരുന്നു .  മിസ്സിസ്   തോമ്പ്സോനോട്   പറഞ്ഞു —–നിങ്ങൾ   ഇന്ന്   എന്റ്റെ   അമ്മയെ   പോലെ മണക്കുന്നു .  എല്ലാ  കുട്ടികളും   പോയ   ശേഷം  അവർ   ഒരു   മണിക്കൂര്   കരഞ്ഞു

അന്ന്  മുതൽ   മിസ്സിസ്   തോംപ്സൺ    വായിക്കുവാനും   എഴുതുവാനും   കണക്കു   പഠിപ്പിക്കുവാനും   അല്ലാതെ   കുട്ടികളെ   ശരിക്കും   പഠിപ്പിക്കുവാൻ   തുടങ്ങി . ടെഡിയെ    പ്രത്യേകം   ശ്രദ്ധിച്ചു    അവന്റ്റെ    കുടെയിരുന്നു   പഠിപ്പിച്ചു .  അവന്റ്റെ   മനസ്സ്   ഉണര്ന്നു . അവനെ  പ്രോല്സാഹിപ്പിക്കുന്തോരും   അവൻ  നല്ലവണ്ണം   പഠിച്ചു . കൊല്ലാവസാനം  ആകുമ്പോഴേക്കും   ക്ലാസ്സിലെ   മിടുക്കന്മാരിൽ   ഒരാളായി   തീര്ന്നു .എല്ലാ  കുട്ടികളെയും   ഒരു   പോലെ   സ്നേഹിക്കുന്നു   എന്ന്   അവർ   പറഞ്ഞെങ്കിലും   ടെഡി   അവരുടെ . ഏറ്റവും   പ്രിയപ്പെട്ടവനായി   തീര്ന്നു .

ഒരു   കൊല്ലം   കഴിഞ്ഞു .  ഒരു   ദിവസം   അവരുടെ   വാതിൽക്കൽ   ഒരു   കുറിപ്പ്   കണ്ടു . ” അവരാണ്   അവന്റ്റെ   ജീവിതത്തിലെ   ഏറ്റവും  നല്ല   അദ്ധ്യപികാ ”  എന്ന് .

ആറു  കൊല്ലങ്ങൾക്ക്    ശേഷം   അവര്ക്ക്   ടെഡിയിൽ    പിന്നെയും  ഒരു   എഴുത്ത്   കിട്ടി .അവൻ   ഹൈസ്കൂളിൽ   ക്ലാസ്സിൽ   മുന്നാമാനായി പാസ്സായി .  ഇപ്പോഴും   അവർ   തന്നെയാണ്    അവന്റ്റെ   “ഏറ്റവും   പ്രിയപ്പെട്ട   അദ്ധ്യാപികാ”  എന്ന്   എഴുതിയിരുന്നു .

നാല്   കൊല്ലങ്ങൾക്ക്   ശേഷം   മിസ്സിസ് . തോമ്പ്സുനു   പിന്നെയും   ഒരു   എഴുത്ത്   കിട്ടി . സ്ചൂളിനെക്കാൾ  കുടുതൽ  ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ   പലപ്പോഴും നേരിടേണ്ടി   വന്നെങ്ങിലും   വലിയ  ബഹുമാനത്തോടെ   കോളേജ്   ബിരുദം   നേടി .ഇപ്പോഴും   അവന്റ്റെ  “ഏറ്റവും   പ്രിയപ്പെട്ട   അദ്ധ്യാപികാ ”  അവർ  തന്നെയാണ്  എന്ന്  ടെഡി    ഉറപ്പിച്ചു   പറഞ്ഞിരുന്നു .

പിന്നെയും    നാല്   കൊല്ലങ്ങൾക്ക്    ശേഷം   ടെഡിയുടെ    വീണ്ടും   ഒരു    എഴുത്ത് —-ബിരുദദാരി  ആയ  ശേഷം  കുറെ   കുടി   പഠിച്ചു .ഇപ്പോഴും  ” അവർ   മാത്രംമാണ്   അവന്റ്റെ    ഏറ്റവും   പ്രിയപ്പെട്ട   അദ്ധ്യാപികാ.”  ഈ   പ്രാവശ്യം   അവന്റ്റെ   പേര്   കുറച്ചു   കുടി   നീളം   കുടി . എഴുത്തിന്റ്റെ   താഴെ  കൈഒപ്പു .

” തിയോഡർ . എഫ് .  സ്ട്ടാല്ലാർഡ  .  എം . ഡി .”എന്നായിരുന്നു .

കഥ    ഇവിടെ    അവസ്സനിച്ചില്ല .ആ   വസന്ത  കാലത്ത്   ടെഡിയിൽ    നിന്ന്   ഒരു   എഴുത്ത് —–അവൻ   ഒരു   കുട്ടിയെ   കണ്ടു   മുട്ടി .അവളെ   വിവാഹം   കഴിക്കുവാൻ   പോകുന്നു .അയാളുടെ    അച്ഛൻ   കുറച്ചു    കൊല്ലങ്ങൾക്ക്  മുൻപ്  മരിച്ചു  എന്നും  വിവാഹത്തിൽ  മിസ്സിസ് . തോംപ്സൺ    അമ്മയുടെ   സ്ഥാനത്തു   വരാൻ   സമ്മതിക്കുമോ   എന്ന്   ചോദിച്ചിരുന്നു .

മിസ്സിസ് . തോംപ്സൺ    സമ്മതിച്ചു . അവർ  ആ   കല്ലടര്ന്ന   ബ്രെസിലെട്ടും  അണിഞ്ഞ്‌   ടെടിയുടെ   അമ്മ   ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു   എന്ന്   അവൻ   തന്ന   ആ   സെന്ററും   പുശി   അവർ   കല്യാണത്തിനു   പോയി

അവർ   തമ്മിൽ   കെട്ടി   പുനര്ന്നു .ഡാ .  സ്ടല്ലാർഡ   മിസ്സിസ്.  തോമ്പ്സന്റ്റെ   ചെവിയിൽ  പറഞ്ഞു —-മിസ്സിസ് .  തോംപ്സൺ   എന്നെ  വ്ശ്വസ്സിച്ചതിനു   വളരെ  നന്ദി . എനിക്ക്   ആത്മവിശ്വാസം   തന്നതിനും   എനിക്ക്   മാറ്റം   വരുത്തുവാൻ   പറ്റും   എന്ന്   കാണിച്ചു   തന്നതിനു    വളരെ   വളരെ   നന്ദി .

മിസ്സിസ്   തോമ്പ്സനും   കണ്ണീരോടെ   പറഞ്ഞു —-ടെഡി    നീ   തെറ്റ്ധരിചിരിക്കുകയാണ് . നീയാണ് വ്യത്യാസം   വരുത്തുവാൻ   പറ്റും   എന്ന്   എന്നെ   പഠിപ്പിച്ചത് .നിന്നെ   കാണുന്നത്   വരെ   പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌   എങ്ങിനെയാണ്   എന്ന്   ഞാൻ   അറിഞ്ഞിരിന്നില്ല .

ഗുണപാഠം ——-

ഒരാളുടെ   ജീവിതത്തിലെ   നിങ്ങളുടെ   പ്രവര്ത്തി   കൊണ്ടോ   അല്ലാതെയോ   എങ്ങിനെയാണ്   പരിവര്ത്തനം   വരുത്തുവാൻ   പറ്റും   എന്ന്   അറിയില്ല .പക്ഷെ   നിങ്ങൾ   ജീവിതം   മുഴുവൻ    പരിശ്രമിച്ചു   കൊണ്ടിരുന്നാൽ   ഇന്നിലെങ്ങിൽ   നാളെ   ആരുടെയെങ്ങിലും   ജീവിതത്തിൽ     പരിവര്ത്തനം   വരുത്തുവാൻ   സാധിക്കും . മാലാഖകളിൽ    വിശ്വസിക്കുക .  മറ്റുള്ളവര്ക്ക്   മാലാഖ   ആകുവാൻ    ശ്രമിക്കുക .

ഏതൊരു    ജോലിയും   നിസ്സാരമല്ല .  മനുഷ്യനെ    ഉയര്ത്തുന്ന   ഏതു   ജോലിക്കും   അതിന്റ്റെയായ   മഹത്വം   ഉണ്ട് .  അത്   കൊണ്ട്    നല്ല  കഴിവോടെ   പ്രയാസപ്പെട്ടു  ജോലി   ചൈയ്യുക .

” മാർടിൻ    ലുതർ   രാജാവ്    ജൂനിയർ .”

നിങ്ങൾ    ആരാണ് ?   എന്നത്    വളരെയധികം    വ്യത്യാസം   വരുത്തും .

 

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com