Priest and the fool പുരോഹിതനും വിഡ്ഢിയും

മൂല്യം —-സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം —-ഭക്തി

പണ്ടൊരിക്കൽ  അറിവുള്ളവനും  സമർത്ഥനുമായ  ഒരു  പുരോഹിതൻ  ഉണ്ടായിരുന്നു . അദ്ദേഹത്തിനു  വേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ  എല്ലാം   നല്ലവണ്ണം  അറിയാമായിരുന്നു . നല്ല ആത്മീയ  പ്രചോദനം  നല്കുന്നതിനായി   വിവിധ  മതക്കാരെ  കാണുകയും  അവരെ  പഠിപ്പിക്കുകയും  ചെയ്യുമായിരുന്നു.

ഒരു  ഗ്രാമത്തു  പോയപ്പോൾ  ആളുകൾ  അദ്ദേഹത്തെ  ഒരു  തടാകം  കാണിക്കുവാൻ  കൊണ്ട്  പോയി . ആ   തടാകത്തിന്റ്റെ   നടുവിൽ  ഒരു  ദ്വീപുണ്ടായിരുന്നു . ആ  ദ്വീപിൽ വളരെ  സാധാരണക്കാരനായ  ഒരാൾ  താമസ്സിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .പലരും  അയാളെ  ഒരു  വിഡ്ഢിയാണ്  എന്ന്   കരുതി.പുരോഹിതാൻ  വെള്ളത്തിന്റെ  അടുക്കൽ  എത്തിയപ്പോൾ ആ  മനുഷ്യൻ  ഭജന  പാടുന്നത്  കേട്ടു .ഭജഗോവിന്ദം ഭജഗോവിന്ദം  ഗോവിന്ദംഭ്ജ  മൂടമതെ         .  ആ  വിഡ്ഢിയുടെ  ഉച്ചാരണം   വളരെ  മോശമായിരുന്നു   അവനു  ഒന്നും അറിയില്ല   എന്ന്   മനസ്സിലായി

പുരിഹിതൻ   ഒരു  നിമഷം  ഈശ്വരാ  എന്റ്റെ   ചെവി  വേദനിക്കുന്നു . അയാൾ  കുറെ  തെറ്റുകൾ  പാടുന്നു . അയാളെ   പഠിപ്പിക്കണം . പുരോഹിതൻ  ഒരു  വള്ളം പിടിച്ച്  ആ   ദ്വീപിലേക്ക്   പോയി . അദ്ദേഹം   ആ   മനുഷ്യനോടു   പറഞ്ഞു  —–ഞാൻ    നിങ്ങളെ   പഠിപ്പിക്കുവാൻ    വന്നിരിക്കുകയാണ

priest-fool-2

ആ    മനുഷ്യൻ    പറഞ്ഞു ———ഇത്    എനിക്ക്     വളരെ   ഗൌരവമുള്ള    കാര്യമാണ് . അതിനു   മുന്മ്പ്       ദയവായി   ഭക്ഷണവും   വെള്ളവും     സ്വീകരിക്കുക

പുരോഹിതൻ    മുന്ന്    ദിവസങ്ങൾ   അയാളെ   പഠിപ്പിക്കുവാൻ   ചിലവഴിച്ചു .  എങ്ങിനെയാണ്   ശ്ലോകങ്ങൾ  ചെല്ലണ്ടത് , എങ്ങിനെ   ഉച്ചരിക്കണം , എങ്ങിനെ പ്രാർത്ഥനകൾ  ചെല്ലണം  ഒക്കെ   പഠിപ്പിച്ചു. കൂടാതെ സത്യവും ആത്മീയവുമായ   പല   കഥകൾ   പറഞ്ഞു   കൊടുത്തു

മുന്ന്   ദിവസങ്ങൾക്കു  ശേഷം  ആ   വിഡ്ഢി    വളരെ    സന്തോഷിച്ചു .  പുരോഹിതനോട് ഒരു പാട്   നന്ദി  പറഞ്ഞു .നന്ദി  സർ     ഞാൻ    നിങ്ങളെ    വളരെയധികം  സ്നേഹിക്കുന്നു . പുരോഹിതൻ   തോണിയിൽ    കയറി   തിരിച്ചു  തോണി തുഴഞ്ഞു    കൊണ്ടിരിക്കെ  അയാൾ  വെള്ളത്തിന്റ്റെ

മുകളിൽ കുടി  ഓടി  തോണിയിലുള്ള  പുരോഹിതന്റ്റെ  അടുക്കൽ  വന്നു  ചോദിച്ചു—-പണ്ടിത്ജി  ഈ  വരി  എങ്ങിനെ  ഉച്ചരിക്കും?  ഞാൻ  മറന്നു  പോയി. പുരോഹിതൻ  ഞെട്ടി എങ്ങിനെയാണ്  ഈ  മനുഷ്യൻ വെള്ളത്തിൽ  കുടി  നടന്നു  വന്നത്? എന്നാലും ശരിക്കും പണ്ടിടജി ഉച്ചരിക്കുന്നത് എങ്ങിനെ  എന്ന് പറഞ്ഞു  കൊടുത്ത്.അയാൾ ഓ ശരി  എന്ന്  പറഞ്ഞു തിരികെ  വെള്ളത്തിന്റ്റെ മുകളിൽ കുടി  ദ്വീപിലേക്ക് ഓടി  പോയി. പുരോഹിതൻ ആലോചിച്ചു  തനിക്കു  നല്ല

ഞാനമുണ്ട്. പക്ഷെ  ആ  മനോഹരമായ മനുഷ്യന്  നല്ല  ആത്മീയശക്തിയും കൂടെ നല്ല  ഭക്തിയും ഉണ്ട്.  അയാളല്ല  വിഡ്ഢി. ആ  ആത്മാർത്ഥ  ഭക്തന്റ്റെ  മുൻപിൽ ഞാനാണ് വിഡ്ഢി. എന്ന് മന്സ്സിലാക്കി

ഗുണപാഠം—-

ഈശ്വരൻ  സ്നേഹം, ആത്മാർഥത, എളിമ  എന്നിവയെയാണ്  വിദഗ്ധദ,അറിവ്  ഇവയേക്കാൾ  വലുതായി  കാണുന്നത്. നമ്മുളുടെ  പ്രാത്ഥന, നാമം ചെല്ലൽ  എല്ലാം നമ്മളെ

സ്നേഹവും,ദയവും, വിനയവും ഉള്ളവരാക്കാൻ ആണ്. അല്ലാതെ  അറിവ്  വെളിപ്പെടുത്താനല്ല.

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s