The mango tree മാമരം

മൂല്യം —– സ്നേഹം 

 ഉപമൂല്യം —-ബഹുമാനം , നന്ദി , സംരക്ഷണം .

പണ്ടൊരിക്കൽ  ഒരു  വലിയ  മാമരം  ഉണ്ടായിരുന്നു . ഒരു  കൊച്ചു  കുട്ടി  അതിനു  ചുറ്റും  കളിക്കുമായിരുന്നു . അവൻ  മരത്തിൽ  കെയറി  മാങ്ങാ  പറിച്ചു  തിന്നുകയും  മര  നിഴലിൽ  ഉറങ്ങുകയുമായിരുന്നു .അവൻ  മരത്തെ  വളരെ  സ്നേഹിച്ചിരുന്നു . മരവും  അവന്റെ  കൂടെ. കളിക്കുവാൻ  ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. സമയം  കടന്നുപോയി . കൊച്ചു  കുട്ടി  വളർന്നു  വലുതായി .  ഇപ്പോൾ  മരത്തിന്റെ  ചുറ്റും  കളിക്കുവാൻ. വന്നില്ല.

ഒരു  ദിവസം  കുട്ടി  വളരെ  സങ്കടത്തോടെ  മരത്തിന്റെ  അടുക്കൽ  വന്നു .

” എന്റെ  കൂടെ  കളിയ്ക്കാൻ  വരാമോ? “മരം ചോദിച്ചു .

“. ഞാൻ  ഇപ്പോൾ  കൊച്ചു  കുട്ടിയൊന്നുമല്ല  മരത്തിന്റെ  ചുറ്റും  കളിയ്ക്കാൻ-“—-കുട്ടി. മറുപടി  പറഞ്ഞു .”എനിക്ക്  കളിക്കുവാൻ  കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ  വേണം . അവ  വാങ്ങുവാൻ  പണം  വേണം.”

”  ക്ഷമിക്കണം  എന്റെ  അടുക്കൽ  പണമില്ല .പക്ഷെ  എന്റെ  മാങ്ങകൾ  മുഴുവൻ  ശേഖരിച്ചു കൊണ്ട്  പോയി  വിറ്റാൽ  നിനക്ക്  കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ  വാങ്ങുവാൻ.  പണം  കിട്ടും .” കുട്ടി  വളരെ  സന്തോഷിച്ചു . മാങ്ങകൾ  എല്ലാം  ശേഖരിച്ചു  കൊണ്ട്  പോയി .പിന്നെ  തിരിച്ചു  വന്നില്ല    മരം  വളരെ  സങ്കടപ്പെട്ടു .

കുറെ  വർഷങ്ങൾക്ക്  ശേഷം  ആ  കുട്ടി  വലിയ  മനുഷ്യനായി  തിരിച്ചു  വന്നു .മരത്തിന്. വളരെ സന്തോഷമായി .”  വരൂ  എന്റെ  കൂടെ  കളിക്കു ” എന്ന്  വിളിച്ചു .

”  എനിക്ക്  നിങ്ങളുടെ  കൂടെ  കളിക്കുവാൻ  സമയമില്ല . എന്റെ  കുടുംബത്തിന്  വേണ്ടി  ജോലി  ചെയ്‌യണം. ഞങ്ങൾക്ക്  താമസിക്കുവാൻ  ഒരു  വീട്  വേണം .  നിങ്ങൾക്ക്

സഹായിക്കുവാൻ  പറ്റുമോ? ”

”  ക്ഷമിക്കണം  എന്റെ  അടുത്തു  വീടില്ല.  പക്ഷെ. എന്റെ  മരക്കൊമ്പുകൾ  മുറിച്ചു  കൊണ്ടുപോയി  ഒരു  വീട്  പണിതോളു.”

ആ  മനുഷ്യൻ  മരക്കൊമ്പുകൾ  എല്ലാം  മുറിച്ചു  കൊണ്ട്  സന്തോഷത്തോടെ  പോയി  അത്  കണ്ടു  മരവും  സന്തോഷിച്ചു .പിന്നെ  അയാൾ  തിരിച്ചു  വന്നില്ല. മരം ദുഃഖിച്ചു .

കുറെ  വർഷങ്ങൾക്കു  ശേഷം  ഒരു  ചൂടുള്ള  വേനൽക്കാലത്ത്  ആ  മനുഷ്യൻ  വന്നു .മരം  വളരെ  സന്തോഷിച്ചു. ” വരൂ  എന്റെ  കൂടെ  കളിക്കു.” എന്ന്  പറഞ്ഞു .

“ഞാൻ  വളരെ  ദുഖിതനാണ് . എനിക്ക്  കടലിൽ  യാത്ര  ചെയ്ത്  അല്പം  വിശ്രമിക്കണം . ഒരു  വഞ്ചി  തരാമോ ?”അവൻ  ചോദിച്ചു .

“എന്റെ  തടി  കൊണ്ട്  പോയി  ഒരു  വഞ്ചി  പണിതോളു.” മരം. പറഞ്ഞു .

അയാൾ  സന്തോഷത്തോടെ  മരത്തടി  കൊണ്ട്  പോയി  ഒരു  വഞ്ചി  ഉണ്ടാക്കി  കടലിൽ. യാത്രയായി .

വളരെ  കാലം  തിരിച്ചു  വന്നില്ല .ഒടിവിൽ  തിരിച്ചു  വന്നു.

”  എന്റെ  കുട്ടി  ഇനി  തരാൻ  എന്റെ  അടുക്കൽ  ഒന്നുമില്ല . മാങ്ങകൾ  ഇല്ല . ” മരം  പറഞ്ഞു .

“എനിക്ക്  കടിക്കുവാൻ  പല്ലുകളില്ല.” ആ  മനുഷ്യൻ  പറഞ്ഞു .

” നിനക്ക്  മുകളിൽ  കെയറുവാൻ  കൊമ്പുകളില്ല .”

” അതിനു  എനിക്ക്  വളരെ  പ്രായമായി .”

”  ഇപ്പോൾ  ശരിക്കും  എന്റെ. അടുത്തു  തരുവാനായി  ഒന്നുമില്ല. മരിച്ചു  കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  വേരുകൾ  മാത്രം .” മരം  വളരെ  സങ്കടത്തോടെ  പറഞ്ഞു.

” എനിക്ക്. ഇപ്പോൾ ഒന്നും  വേണ്ട .ഇത്ര  കൊല്ലങ്ങൾക്കു  ശേഷം  ഞാൻ. വളരെ. ക്ഷീണിച്ചു  പോയി  വിശ്രമിക്കുവാൻ  ഒരു  സ്ഥലം  വേണം .” ആ മനുഷ്യൻ  പറഞ്ഞു.

”നല്ലത്  പഴയ  മരത്തിന്റെ  വേരുകൾ  വിശ്രമിക്കുവാൻ  പറ്റിയ  സ്ഥലമാണ്. വരൂ  എന്റെ. കൂടെ  ഇരുന്നു  വിശ്രമിക്കു.”  മരം. പറഞ്ഞു .

കുട്ടി  പുഞ്ചിരിച്ചു  കൊണ്ട്  മര  ചുവട്ടിൽ  ഇരുന്നു. വിശ്രമിച്ചു .

ഗുണപാഠം——-

ഈ  കഥയിലെ  മാമരം  നമ്മുടെ  അച്ചനമ്മമാരെ  പ്രതിനിധാനം  ചെയ്യുന്നു.ചെറുപ്പകാലത്ത്  മക്കൾ  അവരുടെ  കൂടെ  കളിക്കുവാൻ  ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു.വലുതാകുമ്പോൾ  അവരെ  വിട്ടു

 

പിരിയുന്നു.

സഹായം  വേണ്ട  സമയത്തു  മാത്രം  തിരിച്ചു  വരുന്നു .അച്ഛനമ്മമാർ  മക്കൾക്ക്  വേണ്ടി  അവരുടെ  ജീവിതം  തന്നെ  ത്യാഗം  ചെയ്യുന്നു. മക്കൾ    നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കണം . വേണ്ടസമയത്തു  അവർക്കു  ഉപയോഗമുള്ളവരായിരിക്കണം . അവർ  മക്കളോട്  ആവശ്യപ്പെടുന്നത്  സ്നേഹവും അവരുടെ  കൂടെ  കുറച്ചു  സമയം  ചെലവഴിക്കുന്നതും  മാത്രമാണ്.

തർജ്ജമ——ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s