Archives

മരണാവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ നാല് ഭാര്യമാർ The four wives of a dying man

 

മൂല്യം —–സത്യം 

 ഉപമൂല്യം —-സത്യാവസ്ഥ  മനസ്സിലാക്കുവക 

ഒരു  മനുഷ്യന്  നാല്  ഭാര്യമാർ  ഉണ്ടായിരുന്നു .അദ്ദേഹം  നാലാമത്തെ  ഭാര്യയെ  വളരെയധികം  സ്നേഹിച്ചിരുന്നു . അവൾക്ക്  വിലപിടിച്ച  വസ്ത്രങ്ങളും ,  ആഭരങ്ങളും  വാങ്ങി  കൊടുക്കും .അവളെ  നല്ലവണ്ണം  അണിയിച്ചൊരുക്കി  സദാസമയവും  അവളെ  രസിപ്പിക്കുമായിരുന്നു .മൂന്നാമത്തെ  ഭാര്യയേയും  സ്നേഹിച്ചിരുന്നു അവൾക്കും  എല്ലാം  വാങ്ങിച്ചു  കൊടുക്കും .അവളാണ്  അദ്ദേഹത്തിന്റെ. ജീവിതത്തിൽ  എല്ലാം  നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് .അതുപോലെ  രണ്ടാമത്തേ  ഭാര്യയെയും  ഇഷ്ടമായിരുന്നു . അവളോട് എല്ലാ  കാര്യങ്ങളും  പറയും അവളെ  വളരെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു .ജീവിതത്തെ  കുറിച്ച്  സംസാരിക്കുമായിരുന്നു .

പക്ഷെ  ആദ്യത്തെ  ഭാര്യയായിട്ടു  ഒരു  അടുപ്പവും  ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .അവൾ  വളരെ വിനീതയായിരുന്നു . എപ്പോഴും  സ്വയം  നന്നായിരിക്കുവാൻ  ശ്രമിച്ചിരുന്നു .

ഒരിക്കൽ  ആ  മനുഷ്യന്  അസുഖം  വന്നു . മരിക്കാറായി. എല്ലാ  ഭാര്യമാരും  ചുറ്റും  നിന്നു. അദ്ദേഹം  പറഞ്ഞു —-നോക്ക്  എന്റെ  സുന്ദരികളായ  ഭാര്യമാരെ  എനിക്ക്  ഒറ്റക്ക്  മരിക്കാൻ  ഇഷ്ടമില്ല .നിങ്ങളിൽ  ആരാണ്  എന്റെ  കൂടെ  വരാൻ  പോകുന്നത് ?  അദ്ദേഹം  തന്റെ നാലാമത്തെ  ഭാര്യയെ അടുത്തു  വിളിച്ചു  പറഞ്ഞു —-” നീയാണ്  എന്റെ  ഏറ്റവും  പ്രിയപ്പെട്ട  ഭാര്യ .നിന്നെ  വളരെ  സ്നേഹിക്കുന്നു . നിനക്ക്  എല്ലാ  നല്ല  സാധനങ്ങളും  വാങ്ങി  തന്നു . ഇപ്പോൾ  ഞാൻ  മരിക്കാൻ  പോകുന്നു.  നീ  എന്റെ  കൂടെ  വരാമോ ? ”

“ഇല്ല .”  എന്ന്  പരഞ്ഞു  അവൾ  തിരിഞ്ഞു  നടന്നു .അദ്ദേഹത്തിൻറെ  ഹൃദയം  തകർന്നു . സങ്കടത്തോടെ  മൂന്നാമത്തെ  ഭാര്യയെ  വിളിച്ചു  ചോദിച്ചു —– ഞാൻ  മരിക്കാൻ  പോകുന്നു . നീ  എന്റെ  കൂടെ  വരാമോ ?

” ഇല്ല . നിങ്ങൾ  മരിക്കുന്ന  ക്ഷണം  ഞാൻ  വേറൊരാളുടെ  കൂടെ  പോകും.” അവൾ  പുറം  തിരിഞ്ഞു  നടന്നു .

അദ്ദേഹം  പിന്നെ  രണ്ടാമത്തെ  ഭാര്യയെ വിളിച്ചു. അതെ  ചോദ്യം  ചോദിച്ചു.

” ക്ഷമിക്കണം . നിങ്ങൾ  മരിക്കുന്നതിൽ. എനിക്ക്  സങ്കടമുണ്ട് .പക്ഷെ  എനിക്ക്  കല്ലറ  വരെ  മാത്രമേ  വരാൻ  പറ്റുള്ളൂ .” എന്ന്  പറഞ്ഞു  തിരിഞ്ഞു  നടന്നു.

അപ്പോൾ  അദ്ദേഹത്തിന്റെ  പുറകെ  നിന്ന്  ഒരു  ശബ്ദം  കേട്ടു. “ഞാൻ  നിങ്ങളുടെ കൂടെ  വരാം.”അദ്ദേഹം  ഒന്നാമത്തെ  ഭാര്യയെ  നോക്കി  വളരെ  സങ്കടത്തോടെ  പറഞ്ഞു—- എന്റെ  പ്രിയേ  ഞാൻ  നിന്നെ  വളരെ ഉദാസീനപ്പെടുത്തി. പക്ഷെ  നീ  എന്നെ  വളരെയധികം  സ്നേഹിക്കുന്നു  എന്ന്  ഇപ്പോളാണ്  മനസ്സിലാക്കിയത് . ഞാൻ നിന്നെ ഉദാസീനപ്പെടുത്തിയതിനു  വളരെ ഖേദിക്കുന്നു.” എന്ന്  പറഞ്ഞു  മരിച്ചു .

ചുരുക്കി  പറഞ്ഞാൽ  നാലാമത്തെ  ഭാര്യ  നമ്മുടെ  ശരീരവും  നമുക്ക്  അതിനോടുള്ള  ആസക്തിയെയും  സൂചിപ്പിക്കുന്നു .അത്  മരിക്കുമ്പോൾ  നഷ്ടപ്പെടുന്നു .മൂന്നാമത്തെ  ഭാര്യ  പണം  അത് നാം  മരിക്കുമ്പോൾ  മറ്റുള്ളവർക്ക്  കിട്ടും . രണ്ടാമത്തെ  ഭാര്യ  നമ്മുടെ  സുഹൃത്തുക്കളും  ബന്തുക്കളുമാണ് . അവർക്കു  കല്ലറ  വരെ  മാത്രമേ  വരാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു . ആദ്യത്തെ  ഭാര്യ  നമ്മുടെ  ആത്മാവിന്റെ  പ്രതീകമാണ് . അത്  മരണ  ശേഷവും  നമ്മുടെ കൂടെ  വരുന്നു .

ഗുണപാഠം ——–

നാം  ഈ  കാണുന്നത്  കേവലം  ശരീരം  മാത്രമല്ല .  അതിനുള്ളിൽ  ഒരു  ആത്മാവുണ്ട്.ആത്മാവിന്  ജനനമരണമില്ല .അതാണ്  ശാശ്വതം .അത്  മനസ്സിലാക്കാതെ  നാം  ബാക്കി  എല്ലാത്തിനും  പ്രാധാന്യം  കൊടുക്കുന്നു. ആത്മീകമായി  ഉയരുവാൻ  ശ്രമിക്കണം .അത് ജീവിതത്തെ  നല്ല  വിധത്തിൽ  നയിക്കുവാൻ  സഹായിക്കുന്നു.

തർജ്ജമ ——ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .

 

Advertisements

ഒരു കള്ളന്റെ പരിവർത്തനം Transformation of a thief

മൂല്യം —— സത്യം ശരിയായ  പെരുമാറ്റം 
ഉപമൂല്യം —–സത്യസന്തത 
                    ഒരിക്കൽ  ഒരു  കള്ളൻ   മോക്ഷണത്തിനായി   നടക്കുകയായിരുന്നു . പക്ഷെ  അവന്  കാര്യമായി  ഒന്നും  കിട്ടിയില്ല .അവൻ  ഒരു  അമ്പലത്തിന്റെ  അകത്തു  പോയി . അവിടെ  പൂജാരി  മതപരമായ  ഒരു  പ്രഭാഷണം  നൽകുകയായിരുന്നു .കള്ളൻ  അവിടെ  കൂടിയിരുന്നവരിൽ  നിന്ന്  പണം  മോഷ്ടിക്കുവാൻ  തീരുമാനിച്ചു . അവിടെ  വ്യത്യസ്തമായ  ഒരു   അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു . അവനും  കുറച്ചു  നേരം  പ്രഭാഷണം കേൾക്കുവാൻ  അവിടെയിരുന്നു .പൂജാരി  സത്യസന്തതയെ  കുറിച്ച്  പറയുകയായിരുന്നു .പരിപാടിക്ക്  ശേഷം  എല്ലാവരും  പോയി . പക്ഷെ  കള്ളൻ   അവിടെയിരുന്നു . അവൻ  എന്തെങ്കിലും   കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുമോ  എന്ന്  പൂജാരിക്ക്  സംശയം  തോന്നിയാലോ  എന്നോർത്തു  കള്ളൻ പറഞ്ഞു ——എനിക്ക്  ഇവിടെ  ഒരു  കാര്യവുമില്ല.  സത്യസന്ധതയെ  കുറിച്ചുള്ള   തങ്ങളുടെ  പ്രഭാഷണം   എന്നെ  വളരെ  ആകർഷിച്ചു .പക്ഷെ  ഒരു കള്ളന്  കള്ളം  പറയാതിരിക്കുവാൻ  സാധിക്കുമോ  എന്ന്  ആലോചിക്കുന്നു .
സത്യം  പറഞ്ഞു  കൊണ്ട്  തന്നെ  അയാൾക്ക്‌   കാര്യം  നടത്തുവാൻ  കഴിയും  എന്ന് പൂജാരി  പറഞ്ഞു .സത്യസന്ധതയുടെ  മേന്മ  കൊണ്ട്  അയാൾ  എവിടെയായാലും  എന്ത്  കളവു  ചെയ്താലും  വിജയിക്കുമെന്ന്   പൂജാരി  ഉറപ്പു  കൊടുത്തു .അന്ന്  മുതൽ  പൂജാരി  പറഞ്ഞപോലെ  സത്യമായ  വഴിയിലൂടെ  സ്വന്തം  ജീവിതം  നയിക്കുവാൻ  തീരുമാനിച്ചു .ഇനി  ജീവിതത്തിൽ  ഒരിക്കലും  കള്ളം  പറയില്ല  എന്ന്  പൂജാരിക്ക്  വാക്ക്  കൊടുത്തു  അവിടന്ന്  പുറത്തു  വന്നു .ആ  സമയത്തു  രാജാവ്  ഒരു  സാധാരണക്കാരനെ  പോലെ  മാറ്  വേഷത്തിൽ  രാജ്യത്തിലെ  സ്ഥിതിഗതികൾ  നിരീക്ഷിക്കാൻ   ചുറ്റിക്കറങ്ങുകയായിരുന്നു . അദ്ദേഹം  കറങ്ങി നടക്കുന്ന  ആ കള്ളനെ   അവിചാരിതമായി കണ്ടു . അയാൾ  ആരാണെന്നു  ചോദിച്ചു. പൂജാരിക്ക്  ചെയ്തു  കൊടുത്ത  സത്യം  ഓർത്ത്  വിഷമമുണ്ടായിട്ടും  താൻ  ഒരു  കള്ളനാണ്  എന്നുള്ള  സത്യം  തുറന്നു  പറഞ്ഞു  ഞാനും  ഒരു  കള്ളനാണ്  ആ  മനുഷ്യനും   പറഞ്ഞു .രണ്ടു  പേരും  സന്തോഷത്തോടെ  കൈ  കുലിക്കി, കെട്ടി  പിടിച്ചു  മിത്രങ്ങളായി . നല്ല  വിലപിടിച്ച  സാധനങ്ങൾ  എവിടെയുണ്ടെന്ന്  തനിക്കറിയാം  എന്നും മോഷ്ട്ടിക്കാം  എന്നും  പുതിയ  കള്ളൻ  പറഞ്ഞു .അവൻ  ഒരു  രഹസ്യ വഴിയിലൂടെ  കള്ളനെ  കൊണ്ടുപോയി . രണ്ടു  പേരും  രാജകൊട്ടാരത്തിൽ  സുരക്ഷിതമായി  എത്തി .പുതിയ  കള്ളൻ  അയാളെ  രാജഭണ്ഡാരമുള്ള  സ്ഥലത്തേക്ക്  കൊണ്ട്  പോയി .അത് പൊട്ടിച്ചു  തുറക്കുവാൻ  പറഞ്ഞു . ഭണ്ഡാരം  പൊട്ടിച്ചു. തുറന്നപ്പോൾ  അതിൽ  5  വിലപിടിച്ച  വൈരക്കല്ലുകൾ  കണ്ടു . കള്ളന്റെ  കൂട്ടുകാരൻ  4  വൈരങ്ങൾ  മാത്രം എടുക്കാൻ   പറഞ്ഞു . ബാക്കിയുള്ള. ഒരു  കല്ല്   പൊട്ടിച്ചു  എടുക്കാൻ  പറ്റാത്ത  കാരണം  അവിടെ  തന്നെ  വെക്കാൻ  പറഞ്ഞു . ഓരോരുത്തരും  രണ്ടു  കല്ലുകൾ  വീതം  എടുത്തു  വിട  പറഞ്ഞു  പിരിഞ്ഞു .
പിറ്റേ  ദിവസം  രാജകൊട്ടാര  ഓഫീസ്  തുറന്നു . ഭണ്ഡാരം  പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നതു  കണ്ടു തുറന്നു  നോക്കിയപ്പോൾ  4  വൈരക്കല്ലുകൾ  കളവു  പോയിരിക്കുന്നതായി. ഖജാൻജി   കണ്ടു.  ഇത്  ശരിയായ  ഒരു  അവസരം  എന്ന്  കരുതി  അദ്ദേഹം  ബാക്കിയുള്ള  ഒരു  വൈരക്കല്ലു  സ്വന്തം  പോക്കറ്റിൽ  ഇട്ടു .രാജഭന്ധാരത്തിലുള്ള  5  വൈരക്കല്ലുകളും  കളവു  പോയിരിക്കുന്നതായി  രാജാവിനെ  അറിയിച്ചു . കള്ളനെ  കണ്ടുപിടിച്ചു  കൈതു  ചെയ്തു  കൊണ്ടുവരാൻ  രാജാവ്  ഉത്തരവിട്ടു . കള്ളനെ  കണ്ടുപിടിച്ചു  രാജാവിന്റെ മുൻപിൽ  ഹാജരാക്കി . രാജാവ്  കള്ളനെ തല  മുതൽ  കാൽ  വരെ  നിരീക്ഷിച്ച   ശേഷം  പറഞ്ഞു ——“അപ്പോൾ  നീയാണ്  കള്ളൻ. അല്ലെ ? നീ  എന്ത്  മോഷ്ടിച്ചു?”
കള്ളൻ  പറഞ്ഞു —–എനിക്ക്   അങ്ങയോടു  കളളം  പറയുവാൻ  സാധിക്കില്ല . ഞാനും  എന്റെ  കൂട്ടുകാരനും  ചേർന്ന്  രാജഭണ്ഡാരത്തിൽ  നിന്ന്  വൈരക്കലുകൾ  മോഷ്ടിച്ചു.
” നിങ്ങൾ  എത്ര  വൈരക്കല്ലുകൾ  മോഷ്ടിച്ചു?”—— രാജാവ്  ചോദിച്ചു .

4  എണ്ണം  എടുത്തു .ഓരോരുത്തരും  രണ്ടെണ്ണം  വീതം എടുത്തു .ബാക്കിയുള്ള  ഒരു  വൈരക്കല്ലു  പൊട്ടിച്ചു  വീതിക്കാൻ   സാധിക്കാത്തതു  കൊണ്ട്  ഭണ്ഡാരത്തിൽ  തന്നെ  വെച്ചു.
എത്ര  വൈരക്കല്ലുകളാണ്    കളവു  പോയത്  എന്ന്  രാജാവ്   ഖജാൻജിയോട്  ചോദിച്ചു .
5  എണ്ണം. എന്ന്  ഖജാൻജി  പറഞ്ഞു.
കാര്യം  മനസ്സിലാക്കിയ  രാജാവ്   ഉടൻ  തന്നെ  ഖജാൻജിയെ  ജോലിയിൽ  നിന്ന്  നീക്കം  ചെയ്തു   എപ്പോഴും   സത്യം  പറയുന്ന  കള്ളനെ   ഖജാൻജിയായി  നിയമനം  ചെയ്തു .
സത്യം   പറയുവാൻ   ശീലിച്ച   കള്ളന്  നല്ല  സമ്മാനം  കിട്ടി . താമസിയാതെ   അയാൾ  എല്ലാ ദുശീലങ്ങളും  വിട്ടു .ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെയും  ദൃഢവിശ്വാസത്തോടെയും  പരിശീലിയ്‌ക്കുന്ന  നല്ലശീലം  മറ്റുള്ള  എല്ലാ  ദുഃശീലങ്ങളെ   മാറ്റി   ഒരു  നല്ല  മനുഷ്യനാക്കി  തീർക്കും.

ഗുണപാഠം ——-
            ഒരാൾ  നമുക്ക്   ചെയ്യുന്ന  തിന്മകളെ  മറക്കാനും  പകരം  നന്മ  ചെയ്യുവാനും  ശീലിക്കണം .ഏതു  കാര്യവും   യഥാർത്ഥമായി  എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ  നിഷേധചിന്തകൾ ഇല്ലാതാകും. നല്ലശീലങ്ങൾ  എപ്പോഴും. ദുഃശീലങ്ങളെ  ദൂരെ  അകറ്റും.

 

തർജ്ജമ —–ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .

 

 

 

 

 

പാവപ്പെട്ടവന്റെ സമ്പത്ത് The poor man’s wealth

 

” Money  cannot  get  everything .Learn  to  be  happy and  satisfied  with  what  you  have .”

മൂല്യം —-സമാധാനം

ഉപമൂല്യം —–സംതൃപ്തി .

          രാംചന്ദും  പ്രേംചന്ദും  അയൽവാസികളായിരുന്നു. രാംചന്ദ്  ഒരു  പാവപ്പെട്ട  കൃഷിക്കാരനും  പ്രേംചന്ദ്  ഒരു  ഭൂവുടമസ്ഥനും  ആയിരുന്നു .

            രാംചന്ദ്  വളരെ  സന്തോഷത്തോടെയും  സമാധാനത്തോടെയും  ജീവിച്ചിരുന്നു.അവന്റെ  വീട്ടിൽ  ജന്നലുകളും  വാതിലും  രാത്രിയിലും  തുറന്നു  വെച്ചിരുന്നു.പണമില്ലെങ്കിലും  സമാധാനമായി  ജീവിച്ചു. പക്ഷെ  പ്രേംചന്ദ്  സദാകാലം പിരിമുറുക്കത്തോടെ  ജീവിച്ചിരുന്നു.രാത്രി  ശരിക്കും  ഉറങ്ങുമായിരുന്നില്ല . ആരെങ്കിലും  വീട്ടിൽ  വന്നു  പണപ്പെട്ടി  മോഷ്ടിക്കുമോ  എന്ന്  ഭയമായിരുന്നു . അവനു  രാംചന്ദിനോട് അസൂയയായിരുന്നു .

                ഒരു  ദിവസം  അവൻ  രാംചന്ദിനെ വിളിച്ചു  ഒരു  പണപ്പെട്ടി  കൊടുത്തു പറഞ്ഞു —

എന്റെ  സുഹൃത്തേ  ദൈവ  സഹായത്താൽ  എന്റെ  അടുക്കൽ  ധാരാളം  പണമുണ്ട് .നീ  പണമില്ലാതെ. കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു. അത്  കൊണ്ട്  ഈ  പണം  കൊണ്ടുപോയി  സുഖമായി  ജീവിക്കു .

          രാംചന്ദിന്  വളരെ  സന്തോഷമായി . ദിവസം  മുഴുവൻ  സന്തോഷവാനായി  നടന്നു . രാത്രിയായി  അയാൾ  ഉറങ്ങുവാൻ  പോയി . പക്ഷെ  അന്ന്  ഉറങ്ങുവാൻ. പറ്റിയില്ല .വാതിലും  ജന്നലകളും  അടച്ചു പൂട്ടി.  എന്നിട്ടും  ഉറക്കം  കിട്ടിയില്ല . ആ  പണപ്പെട്ടി  നോക്കി  കൊണ്ടിരുന്നു .രാത്രി  മുഴുവൻ. അസ്വസ്ത്ഥനായിരുന്നു ..

        രാവിലെ  തന്നെ  പണപ്പെട്ടി  കൊണ്ടുപോയി  പ്രേംചന്ദിനെ  ഏൽപ്പിച്ചുട്ടു  പറഞ്ഞു —-പ്രിയപ്പെട്ട  സുഹൃത്തേ  ഞാൻ  പാവപ്പെട്ടവനാണ്. പക്ഷെ  സമാധാനമായി  ജീവിച്ചിരുന്നു . നിങ്ങളുടെ  പണം  എന്റെ  മനസമാധാനം  കളഞ്ഞു  ദയവായി  ഈ  പണം തിരിച്ചെടുത്തലും . എന്നെ  ക്ഷമിക്കണം .

ഗുണപാഠം —– പണം  കൊണ്ട്  എല്ലാം  നേടുവാൻ  സാധിക്കില്ല . ഉള്ളത്  കൊണ്ട്  തൃപ്തി  പെടുകയാണെങ്കിൽ  എപ്പോഴും  സന്തോഷമായി  ജീവിക്കാം .

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

 

 

 

ഒരു പൗണ്ട് വെണ്ണ

Pound of Butter

ഒരു  പൗണ്ട്  വെണ്ണ 

 

മൂല്യം —സത്യം

ഉപമൂല്യം —-സത്യസന്ധത

പണ്ടൊരു  കർഷകൻ  ഒരു  ബേക്കറിക്കാരന്  ദിവസവും  ഒരു  പൗണ്ട്  വെണ്ണ  കൊടുക്കുമായിരുന്നു .ഒരു  ദിവസം  കർഷകന്റെ  തൂക്കം ശരിയാണോ  എന്ന്  പരിശോധിക്കാനായി  ബേക്കറിക്കാരൻ  വെണ്ണ  തൂക്കി നോക്കി . തൂക്കം  ശരിയല്ലെന്നു  കണ്ടുപിടിച്ചു ദേഷ്യം  വന്നു. അയാൾ കർഷകനെ  കോടതി  കെയറ്റി.

വെണ്ണ  തൂക്കുവാനായി  കർഷകൻ  എന്തെങ്കിലും  മെഷീൻ  ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടോ  എന്ന്. ജഡ്ജ്  ചോദിച്ചു .

ബഹുമാനപ്പെട്ട  ജഡ്ജ്  അവർകളെ —-ഞാൻ  ഒരു  പഴഞ്ചനാണ് . എന്റെ അടുക്കൽ  ശരിയായ  തൂക്കുമെഷീൻ  ഇല്ല . എനിക്ക്  ഒരു  അളവുണ്ട് .

എങ്ങിനെയാണ്  നിങ്ങൾ  വെണ്ണ തൂക്കുന്നത് ?—-ജഡ്ജ്  ചോദിച്ചു .

കർഷകൻ  പറഞ്ഞു ——കുറെ  കാലമായി  ആ  ബേക്കറി  ഉടമസ്ഥൻ  എന്റെ  അടുക്കൽ  നിന്ന്  വെണ്ണ  വാങ്ങുന്നുണ്ട്. ഞാനും  ഒരു  പൗണ്ട്  തൂക്കമുള്ള  ബ്രെഡ് അയാളുടെ  അടുത്തു  നിന്ന്  വാങ്ങും. ബ്രെഡ്  കൊണ്ട്  വരുമ്പോൾ  അതെ  തൂക്കം  വെണ്ണ ഒരു  മെഷീൻ  കൊണ്ട്  അളന്നു  കൊടുക്കും .ഇതിൽ  ആരെയെങ്കിലും തെറ്റുകാരൻ  എന്ന്  പറയുകയാണെങ്കിൽ  അത്  ഈ  ബേക്കറിക്കാരനാണ്.

ഗുണപാഠം —- ജീവിതത്തിൽ  നാം  എന്ത്  കൊടുക്കുന്നുവോ  അത്  തിരിച്ചു  കിട്ടും .സത്യവും    അസത്യവും  എല്ലാം  ഒരു  ശീലമാണ് .ചിലർക്ക്  എപ്പോഴും  മുഖത്തു  നോക്കി  കള്ളം  പറയുവാൻ  യാതൊരു  മടിയുമില്ല . അങ്ങിനെ  കള്ളം  പറഞ്ഞു  പറഞ്ഞു    സത്യം  എന്താണെന്നു  പോലും  തിരിച്ചറിയില്ല .ഒടുവിൽ  സ്വയം  ചതിക്കപ്പെടുന്നു.

ശാന്ത  ഹരിഹ

Confidence level-ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ  നിലപാട് 

turbulant plane

 

മൂല്യം ——-സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം ——–വിശ്വാസ്വം .

ഒരു  യാത്രി  ഒരു  നീണ്ട  വിമാന  പ്രയാണത്തിലായിരുന്നു . വരാൻ  പോകുന്ന  ദുരന്തത്തെ  കുറിച്ചുള്ള  ആദ്യത്തെ  ചേതാവാനീ  വിമാനത്തിലെ  മിന്നുന്ന  വിളക്കുകൾ  കാണിച്ചു. “നിങ്ങളുടെ  സീറ്റ് ബെൽറ്റുകൾ  ഇടുക .

കുറച്ചു  സമയം  കഴിഞ്ഞു  ഒരു  ശാന്തമായ  ശബ്ദം  കേട്ടു. ഞങ്ങൾ  ഇപ്പോൾ  പാനീയങ്ങൾ  വിതരണം  ചെയ്യുന്നതാണ് . കുറച്ചു  പ്രശ്നങ്ങൾ  വരാൻ  സാധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ടു  സീറ്റ് ബെൽറ്റ്  നല്ലവണ്ണം  ഇടുക.

അയാൾ  വിമാനത്തിനുള്ളിൽ  ചുറ്റും  നോക്കി  എല്ലാവരും  വളരെ  ആശങ്കിതരായി  ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അപ്പോഴേക്കും  വീണ്ടും  പ്രസ്താവകൻ  പറഞ്ഞു .—–ഇപ്പോൾ  ഭക്ഷണം  നൽകുവാൻ  സാധ്യമല്ല . ഇനിയും  തകരാറു  കാണുന്നുണ്ട്.

കൊടുങ്കാറ്റു  ബലമായി  വീശുവാൻ  തുടങ്ങി . വിമാന  ഇഞ്ചിന്റെ  ശബ്ദത്തേക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ  ഇടിവെട്ട്  ശബ്ദം  കേട്ടു. മിന്നൽ  ഇരുട്ടിനെ  ഭേദിച്ചു. ഏതാനും  നിമിഷങ്ങളിൽ  വിമാനം  ഒരു  ചെറിയ  കോർക്  വലിയ  സമുദ്രത്തിലേക്ക്  വീശി  എറിയപ്പെട്ടപോലെ  ആയി .ഒരു  നിമിഷം  വിമാനം  ഭയങ്കര  കറന്റിൽ  മേൽപ്പോട്ടും  അടുത്തനിമിഷം  താഴോട്ടും  തള്ളപ്പെട്ടു .ഏതു  നിമിഷവും  തകരാൻ  സാധ്യതയുണ്ട് .എല്ലാ  യാത്രികളും  ഭയഭീതരും  അസ്വസ്ഥരുമായിരുന്നു .ഈ  കൊടുംകാറ്റിൽ  നിന്ന്  രക്ഷപ്പെടുമോ  എന്ന്  ഓർത്ത്  പേടി  തോന്നി . ചിലർ  പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ. തുടങ്ങി . ഈ  യത്രിയും  തന്റെ  പേടിയും  ആശങ്കയും  മറ്റുള്ളവരുമായി  പങ്കുവെച്ചു .

ഈ  കൊടുംകാറ്റിൽ  നിന്ന്  രക്ഷപ്പെടുമോ  എന്ന്  ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ  പെട്ടെന്ന്  അയാൾ  ആ  കൊച്ചു  പെൺകുട്ടിയെ  ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ  കാലും  മടക്കി  സീറ്റിലിരുന്നു  ഒരു  പുസ്തകം  വായിക്കുകയായിരുന്നു .അവൾക്കു  കൊടുംകാറ്റ്  ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു. അവളുടെ  കൊച്ചു  ലോകത്തിൽ  എല്ലാം  ശാന്തമായിരുന്നു .ചിലപ്പോൾ  പുസ്തകം  വായിക്കുകയും  ചിലപ്പോൾ  കണ്ണടച്ചിരിക്കുകയും  ചെയ്തു . പിന്നെ  കാലുകൾ  നിവർത്തിയിരുന്നു . പക്ഷെ  പേടിയോ  ചിന്തയോ  ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു .

ഭാവി  ഇരുണ്ടിരുന്നു. ഈ ബഹളത്തിന്റെ  നടുവിൽ  ആ  കൊച്ചു  കുട്ടി  ഒരു  പേടിയും  കൂടാതെ  ശാന്തമായിരുന്നു .കുറച്ചു  സമയം  കഴിഞ്  വിമാനം  ഒരു  അപകടവും  കൂടാതെ  വിമാനത്താവളത്തിൽ  എത്തി . എല്ലാ  യാത്രികളും  വേഗം  ഇറങ്ങുവാൻ

തുടങ്ങി . ഈ  യാത്രി  മാത്രം  വളരെ  നേരമായി  അത്ഭുതത്തോടെ  നോക്കികൊണ്ടിരുന്ന  ആ  പെൺകൊച്ചിന്റെ  അടുത്തു  ചെന്ന്  സംസാരിച്ചു . കൊടുംകാറ്റും  വിമാനാപകടസ്ഥിതിയെ  കുറിച്ചും  മറ്റും  സംസാരിച്ചശേഷം  ആ മനുഷ്യൻ  ചോദിച്ചു — എന്ത്  കൊണ്ട്  കുട്ടിക്ക്  പേടി  തോന്നിയില്ല ?

ആ. ഓമന  പെൺകൊച്ചു  പറഞ്ഞു ——സർ  എന്റെ  അച്ഛനാണ്  വിമാനം  ഓടിച്ചിരുന്നത് . അദ്ദേഹം  എന്നെ  വീട്ടിലേക്കു  കൊണ്ട്  പോകുകയാണ്.

ഗുണപാഠം ——-നമുക്ക്  നല്ല  നിശ്ചയവും  ആത്മവിശ്വാസവും  ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരു  കാരണവശാലും  പതറുകയില്ല .കാര്യങ്ങൾ  ശാന്തമായും  വിജയകരമായും  ചെയ്തു  തീർക്കും.ഈ  കഥയിലെ  പെൺകുട്ടിക്ക്  തന്റെ  അച്ഛൻ  സുരക്ഷിതമായി  വീട്ടിലെത്തിക്കും  എന്ന  ഉറച്ച  വിശ്വാസം  ഉണ്ടായിരുന്നു .അതുപോലെ  ദൈവത്തിൽ  ഉറച്ച  വിശ്വാസം  വെച്ച്  നല്ല  ആത്മധൈര്യത്തോടെ  ജീവിത  യാത്രയിൽ  മുന്നോട്ടു  പോകണം.

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

What it means to be poor-ദരിദ്രൻ  എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശമെന്താണ്

Father and son 2

മൂല്യം ——സമാധാനം

ഉപമൂല്യം ——– നന്ദി ,  ആത്മതൃപ്‌തി

ഒരു  ദിവസം  ഒരു  പണക്കാര  അച്ഛൻ  മകനെ  മക്കളിൽ  എത്ര  ദരിദ്രർ  ഉണ്ടെന്നു  കാണിക്കുവാനായി  ഒരു  ഗ്രാമത്തിലേക്ക്  കൊണ്ടുപോയി .അവർ  ഒരു  പാവപ്പെട്ട കർഷക  കുടുമ്പത്തിന്റെ  കൂടെ  കുറച്ചു  ദിവസം. താമസിച്ചു .

തിരിച്ചു  വന്നു  അച്ഛൻ  മകനോട്  ചോദിച്ചു —–”  യാത്ര  എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?

” വളരെ  നല്ലതായിരുന്നു .”——മകൻ  പറഞ്ഞു .

എത്ര  പാവപ്പെട്ട  മക്കൾ  ഉണ്ടെന്നു  കണ്ടില്ലേ?

” അതെ”—–  മകൻ  പറഞ്ഞു .

”  അപ്പോൾ  ഈ. യാത്രയിൽ. നിന്ന്  മോൻ  എന്ത്  പഠിച്ചു.?” അച്ഛൻ  ചോദിച്ചു.

മകൻ  പറഞ്ഞു —–” ഞാൻ  കണ്ടു  നമുക്ക്  ഒരു പട്ടിയുണ്ട് . പക്ഷെ  അവർക്ക്  നാലു  പട്ടികളുണ്ട് .നമുക്ക് ഒരു  ചെറിയ  കുളമുണ്ട് .അത്  നമ്മുടെ  തോട്ടത്തിന്റെ  നടുവിൽ  വരെയേ  എത്തുന്നുള്ളു.  പക്ഷെ  അവർക്ക്  കരകാണാത്ത  വലിയ  ഉൾക്കടൽ  ഉണ്ട് . നമ്മുടെ  തോട്ടത്തിൽ  വിദേശത്തിൽ  നിന്ന്  വാങ്ങിയ  വിളക്കുകൾ  ഉണ്ട്. അവർക്കു  ആകാശത്തിൽ  മിന്നുന്ന  നക്ഷത്രങ്ങൾ  ഉണ്ട്.നമ്മുടെ  പൂമുഖം  മുന്മുറ്റം  വരെയേയുള്ളു . അവർക്കു  മുഴുവൻ  ചക്രവാളം  ഉണ്ട് .നമക്ക്  ജീവിക്കുവാൻ  ഒരു  ചെറിയ  നിലമുണ്ട്. അവർക്കോ  കാണാൻ  എത്താത്ത  ദൂരം  വരെ വയലുണ്ട് .  നമുക്ക്  ജോലി  ചെയ്യുവാൻ  ജോലിക്കാറുണ്ട് . അവർ  ബാക്കിയുള്ളവരെ  സേവനം  ചെയ്യുന്നു . നമ്മൾ  ഭക്ഷണ  സാധനങ്ങൾ  വാങ്ങുന്നു .  അവർ  ഭക്ഷ്യ സാധനങ്ങൾ  വിളയിക്കുന്നു.  നമുക്ക്  നമ്മുടെ  സമ്പത്ത്‌  കാത്തു  രക്ഷിക്കുവാൻ  മതിലുകളുണ്ട് . അവരെ  സംരക്ഷിക്കുവാൻ  മിത്രങ്ങളുണ്ട് .

ഇത്  കേട്ട്  അച്ഛൻ  സ്തംപിച്ചു  പോയി .

”  അച്ഛാ  നമ്മൾ  എത്ര  ദരിദ്രരാണെന്നു  കാണിച്ചു  തന്നതിന്  നന്ദി .”——–മകൻ  പറഞ്ഞു .

ഗുണപാഠം ——–പലപ്പോഴും  നമ്മുടെ  പക്കലുള്ള  സാധനങ്ങളെ  മറന്നു  ഇല്ലാത്ത സാധനങ്ങൾക്ക്  വേണ്ടി  ആഗ്രഹിക്കുന്നു .ഒരാൾക്ക്  വേണ്ടാത്ത  ഒന്ന്  മറ്റൊരാളുടെ  വിലമതിപ്പുള്ളതായി  മാറും .അത്  ഓരോരുത്തരുടെ  കാഴ്ചപ്പാടാണ് . നമ്മുക്ക്  കിട്ടിയുള്ളതിൽ  സംതൃപ്തരും  ഇനിയും  കൂടുതൽ  വേണമെന്ന്  ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുകയും  ആണെങ്കിൽ  എത്ര  നല്ലതായിരിക്കും .ജീവിതത്തിൽ  സന്തുഷ്ടരും  സംതൃപ്തരുമാണെങ്കിൽ  അത്  തന്നെ  വലിയയൊരു  അനുഗ്രഹമാണ് .ഏറ്റവും  കുറഞ്ഞ  ആഗ്രഹമുള്ളവർ  ധനികരും  കൂടുതൽ  ആഗ്രഹമുള്ളവർ  ദരിദ്രരുമാണ് .

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

Building a house – ഒരു  വീട്  പണിയൽ 

 

മൂല്യം —-ശരിയായ  പെരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം —-നേരായ  മനോഭാവം

carpenter

 

പ്രായമായ  ഒരു  ആശാരി  ജോലിയിൽ  നിന്ന്  വിരമിച്ചു .ഭാര്യയോടുകൂടി  ബാക്കി  ജീവിതം  സ്വസ്ഥമായി  ജീവിക്കുവാൻ  തീരുമാനിച്ചു .അയാൾ  തന്റെ  ഉടമ്പടിക്കാരൻ  മുതലാളിയോട്  ചെന്ന്  കാര്യം  പറഞ്ഞു .അദ്ദേഹം  ആഴ്ചതോറും  കൊടുക്കുന്ന  ശമ്പളം  ഇല്ലാതാകും . എന്നാലും  സാരമില്ല  അതുകൂടാതെ  ജീവിക്കാം  എന്ന്  നിശ്ചയിച്ചു .

മുതലാളിക്ക്  നല്ലൊരു  ജീവനക്കാരൻ  പിരിഞ്ഞു  പോകുന്നതിൽ വിഷമമം തോന്നി . അവസാനമായി  അദ്ദേഹത്തിന്  വേണ്ടി  ഒരു  വീടും  കൂടി  പണിതു  തന്നിട്ട്  പോകണമെന്ന്  ആശാരിയോട്  പറഞ്ഞു .ആശാരി  സമ്മതിച്ചു . പക്ഷെ  അയാളുടെ  മനസ്സ്  ജോലിയിൽ  പൂർണ്ണമായി  ഇല്ലെന്നു  താമസിയാതെ  മനസ്സിലായി .വളരെ  ഗുണമേന്മ  കുറഞ്ഞ  സാധനങ്ങൾ. ഉപയോഗിച്ച്  പണിതു .അങ്ങിനെ  നിസ്വാർത്ഥമായി  ചെയ്‌യേണ്ട  പണി  മോശമായരീതിയിൽ  ചെയ്തു .

ആശാരി  പണിതീർത്ത  ശേഷം  മുതലാളി  വീട് കാണാൻ  വന്നു .മുൻവാതിൽ  താക്കോൽ  ആശാരിയുടെ  കൈയിൽ  കൊടുത്തു  കൊണ്ട്  അദ്ദേഹം  പറഞ്ഞു —-“ഇത്  നിങ്ങളുടെ  വീടാണ്. നിങ്ങൾക്ക്‌  എന്റെ  സമ്മാനം.”ആശാരി  ഞെട്ടിപ്പോയി  വീട് തനിക്കുവേണ്ടിയാണ്  പണിയുന്നതെന്നറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ  വളരെ  വ്യത്യസ്ത രീതിയിൽ  പണിതേനെ  എന്നോർത്ത്  ദുഃഖിച്ചു .

ഗുണപാഠം —–

നമ്മുടെ  ജീവിതം  എന്ന  വീട്  നമ്മൾ  ഓരോ  ദിവസമായി  പണിയുന്നു. പക്ഷെ  പലപ്പോഴും  നമ്മുടെ  പരമാവധി  കഴിവുകൾ  ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല . പിന്നീട്  അതിൽ  ജീവിക്കേണ്ടി  വരുന്നു . അപ്പോൾ  അത്  മാറ്റി  വ്യത്യസ്തമായി  പണിയുവാൻ  സാധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ  എന്നോർത്ത്  ദുഃഖിക്കുന്നു .പക്ഷെ  നമക്ക്  പിന്നോട്ട്  പോകുവാൻ  പറ്റില്ല .നാം  എല്ലാം  ആശാരികളാണ് . ദിവസവും  ഒരു  അണിയടിക്കും  പടം  തൂക്കും  അല്ലെങ്കിൽ  ചുമര് പണിയും.ഇപ്പോഴത്തെ  നമ്മുടെ  മനോഭാവം  അനുസരിച്ചു  ഓരോന്ന്. തിരഞ്ഞെടുക്കും . ഭാവിയിൽ  അതിൽ  ജീവിക്കും. അത്  കൊണ്ട്  നല്ല  ബിദ്ധിപൂർവം  മേന്മയേറിയ  പണി  ചെയ്യുക . സന്തോഷവും  സമാധാനവുമായി  ജീവിക്കുക.

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com