Archives

A  challengers transformation  ഒരു  വെല്ലുവിളിക്കാരൻറ്റെ  രൂപാന്തരീകരണം

മൂല്യം —-അഹിംസ
ഉപമൂല്യം —–ക്ഷമ ,  സ്നേഹം , മാപ്പു  നൽകുക

sant-eknath
ഒരു  സംഘം  ചെറുപ്പക്കാർ  ഏകനാഥ്  സ്വാമിജിയുടെ    (മഹാരാഷ്ട്രയിൽ  പ്രസിദ്ധപ്പെട്ട  സന്യാസി )  ആശ്രമത്തിൻറ്റെ  അടുത്ത്  ചീട്ടു  കളിക്കുകയായിരുന്നു . ജോലിയില്ലാത്ത  പല  ആളുകളും  സമയം  കളയുവാനായി  അവിടെ  ചീട്ടു  കളിക്കുന്നത്  പതിവായിരുന്നു .
ഒരു  ദിവസം  ഒരു  കളിക്കാരന്  നല്ല  ചീട്ടു  കിട്ടാതെ  തുടർന്ന്  പണം  നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു  കൊണ്ടിരുന്നു . അയാൾക്ക്‌  തൻറ്റെ  ഭാഗ്യമില്ലായ്മയെ  കുറിച്ച്  സങ്കടവും  ദേഷ്യവും  തോന്നി . മറ്റു  കളിക്കാരോട്  അസൂയയും  തോന്നി . തോൽക്കുന്നത്  കൊണ്ടുള്ള  കോപം  കാരണം  അയാൾ  മറ്റുള്ള  കളിക്കാരോട്  തർക്കിക്കാൻ  തുടങ്ങി . താമസിയാതെ  അത്  കലഹത്തിൽ  അവസാനിച്ചു
ഒരാൾ  ദേഷ്യപ്പെടരുത്  എന്ന്  ഉപദേശിച്ചു.
തോറ്റ  കളിക്കാരൻ  കോപിച്ചു —എന്നെ  പറ്റി  എന്താ  കരുതിയിരിക്കുന്നത് ?  എന്താ  ഞാൻ  സ്വാമിജി  ഏകനാഥ്  ആണോ  ദേഷ്യപ്പെടാതിരിക്കാൻ ?
തർക്കത്തിൻറ്റെ  ദിശ  മാറി .കൂട്ടത്തിൽ  ഒരാൾ  നടുക്ക്  കയറി  ചോദിച്ചു .—-ഏകനാഥ് എന്താ  ദൈവിക  മനുഷ്യനാണോ  ദേഷ്യം  വരാതിരിക്കാൻ ?അദ്ദേഹവും  ഒരു  സാധാരണ  മനുഷ്യൻ  തന്നെയാണ് .ദേഷ്യം  വരാത്ത  ഒരാളെ  കാണിക്കു  നോക്കട്ടെ .
മറ്റൊരു  കളിക്കാരൻ  ചോദ്യം  ചെയ്ത  ആളിനെ  ശരി  വെച്ചു.  ഏകനാഥ്  സ്വയം  മര്യാദയില്ലാത്ത  ആളായിരിക്കും .  സ്വയം  മര്യാദയുള്ള  ഏതൊരാൾക്കും  ദേഷ്യം  വരുന്നത്  സ്വാഭാവികമാണ് .എന്ത്  പറഞ്ഞാലും  സമാധാനമായിരിക്കാൻ  പറ്റില്ല .
വേറൊരു  ചീട്ടു  കളിക്കാരൻ  ഇപ്പോൾ  ഏകനാഥിനെ  പിന്തുണച്ചു .–”ഇല്ല  സ്വാമി  ഏകനാഥ്  ഒരിക്കലും  ദേഷ്യപ്പെടില്ല ‘”.
”  ഇല്ല . അത്  ശരിയല്ല . ദേഷ്യം  വരാത്ത  ഒരാളും  കാണില്ല ”.
”  തീർച്ചയായും  ഇല്ല . ഞാൻ  ഏകനാഥിനെ  കണ്ടിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്  ഒരിക്കലും  ദേഷ്യം  വരില്ല  എനിക്കറിയാം ”.
” ഞാൻ  പറയുന്നു  അദ്ദേഹത്തിന്  ദേഷ്യം  വരും”.
”  ഇല്ല  തീർച്ചയായും  ഇല്ല ”
ഭയങ്കര  തർക്കമായി . അവർ  എല്ലാം  ചൂതാട്ടക്കാരാണ്.  അവരിൽ  നിന്ന്  വേറെ  എന്ത്  പ്രതീക്ഷിക്കാൻ  പറ്റും?  ഈ  വേണ്ടാത്ത  തർക്കം  തുടർന്ന്  കൊണ്ടിരുന്നു .
“”  ഞാൻ  അദ്ദേഹത്തെ  ദേഷ്യപ്പെടുത്താം .”” തോറ്റ  കളിക്കാരൻ  പറഞ്ഞു .
“” തലകുത്തി  നിന്നാലും  അത്  സാധ്യമല്ല .””
ശരി , ഓരോരുത്തരും 100 രു  പന്തയമായി  വെക്കു .ഏക്‌നാഥ്‌നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കുന്ന  ഈ  വെല്ലുവിളി  ഏറ്റെടുക്കുന്നത്  കൊണ്ട്  എനിക്ക്  കളിയിൽ  നഷ്ട്ടപ്പെട്ട  പണം തിരിച്ചു  കിട്ടും.—കളിയിൽ  തോറ്റ  ആൾ  പറഞ്ഞു.
എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു.  പിറ്റേ  ദിവസം  രാവിലെ  അവർ  നിശ്ചയിച്ചപോലെ  വെല്ലുവിളിക്കാരൻ. ഏകനാഥ്ന്റ്റെ  ആശ്രമത്തിന്റെ  അടുത്തു  പോയി  നിന്നു.  മറ്റുള്ളവർ  കുറച്ചു  ദുരെ  നിന്ന്  കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
അന്ന്  രാവിലെ  പതിവ്  പോലെ  സൂര്യൻ  കിഴക്കുദിച്ചതും സ്വാമി ഏക്‌നാഥ്‌  വിട്ടലിൻറ്റെ  ( ഭഗവൻ വിഷ്ണു)  പാട്ടും പാടിക്കൊണ്ട്    ആശ്രമത്തിൽ  നിന്ന്  പുറത്തു വന്നു.അദ്ദേഹം ഗോദാവരി  നദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്തു  നിത്യ  കർമ്മങ്ങൾ  നിർവഹിക്കുവാനായി  പോയി.  കുളി  കഴിഞ്ഞു  പ്രാർത്ഥനയും  കഴിഞ്ഞു അദ്ദേഹം വീട്ടിലേക്കു  മടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഏക്‌നാഥിനെ  ദേഷ്യപ്പെടുത്താം  എന്ന്  വെല്ലുവിളിച്ച  ആ  ചീത്ത  മനുഷ്യൻ  വായ  നിറയെ  വെറ്റില  ചാറുമായി  കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഏകനാഥ്  ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന  സമയത്ത്  അയാൾ ചുമന്ന  വെറ്റില  ഉമഴനീര് അദ്ദേഹത്തിന്റെ  മുഖത്ത്‌  തുപ്പി.ഒരു  നിമിഷം ഏകനാഥ്  ഞെട്ടി  പോയി.ഈ  വൃത്തികെട്ട  പ്രവർത്തി  ചെയ്ത ആളിനെ  നോക്കി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ  വീണ്ടും കുളിക്കാനായി  ഗോദാവരി  നദിയിലേക്കു പോയി. മടങ്ങി  ആശ്രമത്തിലേക്കു  വന്നപ്പോൾ  ആ ചൂതാട്ടക്കാരൻ  ആദ്യം  ചെയ്ത  പോലെ  തന്നെ  മുഖത്തു  തുപ്പി . അത്ഭുതം  തന്നെ  ഏകനാഥ്  ” ജയ്  പാണ്ഡുരംഗ , ജയ്  വിട്ടലാ “എന്ന്  പറഞ്ഞു  കൊണ്ട്  വീണ്ടും  കുളിക്കാനായി  നദിയിലേക്കു  പോയി .
നോക്കി  നിൽക്കുന്ന  ആളുകൾ  ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു . മൂന്നു  നാല്  പ്രാവശ്യം  ഇതേ  പോലെ  നടന്നിട്ടും  മുഖം  ചുളിക്കാതെ  വിട്ടൽ  നാമം  ജപിച്ചു  കൊണ്ട്  ഏകനാഥ് കുളിക്കാനായി  നദിയിലേക്കു  പോയി . അദ്ദേഹം  ഒരു  വിധ  അസന്തോഷവും  കൂടാതെ  പതിവ്  പോലെ  ശാന്തനായിരുന്നു .
ഇത്  നോക്കി  നിന്ന  ചൂതാട്ടക്കാർ  തെറ്റ്  ചെയ്തവനെ  തള്ളി  മാറ്റി  അവൻ  ഉൾപ്പടെ  എല്ലാവരും  ഓടി  ചെന്ന്  ഏകനാഥിന്റെ  കാൽക്കൽ  വീണ്  മാപ്പു  അപേക്ഷിച്ചു .ഏകനാഥ് ഓരോരുത്തരെയും  കെട്ടിപ്പിടിച്ചു . വെറ്റില  ചവച്ചു  തുപ്പിയ  ആ  ചൂതാട്ടക്കാരൻ  ഏകനാഥിന്റെ  കാൽക്കൽ  വീണ്  ഉറക്കെ  കരഞ്ഞു .
”  സ്വാമി ”  ഞാൻ  വലിയ  തെറ്റ്  ചെയ്ത  വിഡ്ഢിയും  പാപിയുമാണ്.എന്നെ  ദയവായി  ക്ഷമിക്കു , ദയവായി  ക്ഷമിക്കു  എന്ന്  വീണ്ടും  വീണ്ടും  പറഞ്ഞു  കരഞ്ഞു . കൈകൾ  കൂപ്പി  കൊണ്ട്  കണ്ണുനീരോടെ  അയാൾ  യഥാർത്ഥമായി  ചെയ്ത  തെറ്റിന്  മാപ്പു  ചോദിച്ചു .
ഏകനാഥ്  വളരെ  സ്നേഹത്തോടെ  അയാളുടെ  തോളുകൾ  പിടിച്ചു  എണീപ്പിച്ചു  കെട്ടിപ്പിടിച്ചു .മറ്റുള്ളവരിൽ  നിന്നും  വ്യത്യസ്ഥമായ  ഏകനാഥ്  അയാളോട്  പറഞ്ഞു .—-നീ .എന്തിനു  കരയുന്നു ? നീ  ഒരു  തെറ്റും  ചെയ്തിട്ടില്ല . നീ  പാപിയുമല്ല  ശരിക്കും  അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട  ഒരു  ആത്മാവാണ് .ഞാൻ  നിന്നെ  പൂജിക്കണം . ഇന്ന്  നീ  എനിക്ക്  ദുർല്ലഭമായ  അവസരം  നേടിത്തന്നു . ഇന്ന്  ഏകാദശി  പുണ്യ  ദിനമാണ് . നീ  കാരണം  മാതാ  ഗോദാവരിയെ  4  പ്രാവശ്യം  ദർശിക്കുവാനും  കുളിച്ചു  “വിട്ടൽ “ഭഗവാനെ  പ്രാർത്ഥിക്കുവാനും  സാധിച്ചു .അത്  കൊണ്ട്  ഞാനാണ്  നിന്നോട്  നന്ദി  പറയേണ്ടത് .സ്വാമി  ഏകനാഥ്  ആ  മനുഷ്യൻറ്റെ  മുൻപിൽ  വളരെ  വിനയത്തോടെ  കൈക്കൂപ്പി  തല  കുനിച്ചു .
ഈ  സംഭവത്തിനു  ശേഷം  ആ  ചെറുപ്പക്കാർ  അവിടെ  കൂടി  ചീട്ടു  കളിക്കുന്നതിനു  പകരം  വിളക്ക്  കത്തിച്ചു  വെച്ച്  ഏകനാഥ്  പഠിപ്പിച്ച  നാമ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ  പാടി . അവരെല്ലാം  അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരായി  തീർന്നു .
ഗുണപാഠം —-
മാപ്പു  നൽകുന്നത്  ഒരു  ദൈവിക  ഗുണമാണ് . ഈ  നല്ല  ഗുണം  വളർത്തി  എടുക്കുന്നത്  കൊണ്ട്  നമുക്ക്  സ്നേഹവും , ശാന്തിയും , സമാധാനവും  അനുഭവപ്പെടും .മറ്റുള്ളവരിൽ  പരിവർത്തനം  വരുത്തുവാനുള്ള  ഒരു  മാതൃകയും  ആവാം .
തർജ്ജമ —–ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com

The   brahmani  and  the  mangoose ബ്രാഹ്മിണിയും കീരിയും

 

 

മൂല്യം —-ശരിയായ   പരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം —–വിവേചന   ബുദ്ധി

brahmani-mangoose

പണ്ടൊരിക്കൽ   ഒരു   ബ്രാഹ്മണനും   അദ്ദേഹത്തിന്റ്റെ   ഭാര്യയും    ഒരു   പട്ടണത്തിൽ   താമസിച്ചിരുന്നു . ബ്രാഹ്മിണി   {ബ്രാഹ്മണന്റ്റെ   ഭാര്യ  }    ഒരു   ആൺ   കുഞ്ഞിനെ   പ്രസവിച്ചു .  അതെ സമയം   ഒരു   കീരിയും   ഒരു   ആൺ   കുഞ്ഞിനെ   പ്രസവിച്ചു . ബ്രാഹ്മണി   ആ   കീരി  കുഞ്ഞിനെ  സ്വന്തം   കുഞ്ഞിനെ   പോലെ   വളര്ത്തി. എന്നാലും  ബ്രാഹ്മണി   സ്വന്തം   കുഞ്ഞിനെ   ഒരിക്കലും   തനിച്ചു   വിടാറില്ല . കീരി   എങ്ങാനും  മകനെ   ഉപദ്രവിക്കുമോ എന്ന്   ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു . എന്തായാലും   സ്വന്തം  കുഞ്ഞു   എല്ലാര്ക്കും   കണ്ണിലുണ്ണി   ആണല്ലോ ?

 

ഒരു  ദിവസം   ബ്രാഹ്മിണി   ഭർത്താവിനോട്   കൊച്ചുനെ   നോക്കാൻ   പറഞ്ഞിട്ട്   നദിയിൽ   നിന്ന്   വെള്ളം   കൊണ്ടുവരുവാൻ   പോയി . ആ  സമയത്ത്   ഒരു  സർപ്പം  വീട്ടിനുള്ളിൽ   വന്നു. കുട്ടിക്ക് അപായം   എന്ന്   അറിഞ്ഞു   കീരി   സർപ്പത്തിനെ  ആക്രമിച്ചു  കൊന്നു. അമ്മ  ബ്രാഹ്മണിയുടെ   കാലടി   ശബ്ദം   കേട്ട്   കീരി   ചോര   പുരണ്ട   മുഖത്തോടെ   അവരെ   എതിരേൽക്കാൻ പുറത്തു  വന്നു .

വായിൽ   ചോരയുമായി കീരിയെ   കണ്ടപ്പോൾ   അവർ   പേടിച്ച   പോലെ   തന്നെ    സംഭവിച്ചു എന്ന്    ബ്രാഹ്മണി  വിചരിച്ച്  ഒന്നും ആലോച്ക്കാതെ   കൈയിൽ   ഉള്ള   വെള്ളം  നിറഞ്ഞ കുടം   കീരിയുടെ   മേൽ  എറിഞ്ഞു .കീരി   ഉടൻ   തന്നെ   ചത്തു   വീണു .  കീരിയുടെ   മരണത്തിൽ    സങ്കടം   തോന്നിയ   അവർ    വീട്ടിൻറ്റെ   അകത്തു   ചെന്ന്   നോക്കി . കൊച്ചു   തൊട്ടിലിൽ    സുഖമായി   ഉറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു .  തൊട്ടിലിനടുത്ത്   ഒരു   സർപ്പം  കഷ്ണങ്ങളായി  ചത്തു   കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു   സ്വന്തം   മകനെ   പോലെ   ആയിരുന്ന   കീരിയെ കൊന്നതിനു ആ സ്ത്രീ വളരെ   ദുഖിച്ചു

ഗുണപാഠം ——

ബ്രാഹ്മിണി    ചെയ്തപോലെ   ഒന്നും   ചിന്തിക്കാതെ   എടുത്തു   ചാടിയാൽ    അവർ    ദുഖിച്ചപോലെ   തന്നെ   ദുഖിക്കേണ്ടി വരും .എടുത്തു ചാട്ടം   എപ്പോഴും   അപകടകരമാണ് .  ഒരു കാര്യം  ചെയ്യുന്നതിനു മുൻപ്  നല്ലവണ്ണം   ചിന്തിക്കണം ..

 

ശാന്ത   ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com

What is Ego- അഹംഭാവം എന്നാൽ എന്താണ് ?

zen master

മൂല്യം —–അഹിംസ
ഉപമൂല്യം —–മന  സമാധാനം
ടാങ്ങ്   സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ   പ്രധാനമന്ത്രി   നല്ല   ഒരു   രാജ്യാധികാരിയും   സേനനായകനും   ആയിരുന്നു . അദ്ദേഹം   വളരെ   പ്രസിദ്ധനും , ധനികനും  ശക്തനും  ആയിരുന്നെങ്ങിലും   വളരെ  വിനയനും   ബുദ്ധമത  അനുയായിയും  ആയിരുന്നു  പലപ്പോഴും   അദ്ദേഹം  പ്രിയപ്പെട്ട  ജെണ്‍  മാസ്റെരെ  ചെന്ന്  കാണുകയും   പലതും   പഠിക്കുകയും   ചെയ്യുമായിരുന്നു .രണ്ടു   പേരും   നല്ല  സുഹൃത്തുക്കൾ   ആയിരുന്നു   അവിടെ  പ്രധാനമന്ത്രി  എന്നാ  സ്ഥാനത്തിനു   ഒരു  പ്രധാന്യമും  ഇല്ലായിരുന്നു .  ഒരു  ബഹുമാനപ്പെട്ട    ഗുരുവും  ഒരു  വിനീതനായ   ശിഷ്യനും  തമ്മിലുള്ള   ബന്ധമായിരുന്നു   അവരുടെ
ഒരു   ദിവസം   പതിവ്  പോലെ  പ്രധാനമന്ത്രി   ഗുരുവിനെ  കാണുവാൻ  വന്നു . അദ്ദേഹം   ചോദിച്ചു —- ഗുരോ   ബുദ്ധമത  പ്രകാരം  അഹംഭാവം  എന്നാൽ.  എന്താണ് ?

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Shanta Hariharan

Power of Non violence- അഹിംസ ശക്തരുടെ ആയുധമാണ്

മൂല്യം —-അഹിംസ
ഉപമൂല്യം —-മൌനം

gandhiji on non violence
മഹാത്മാ    ഗാന്ധിയുടെ    പേരകുട്ടിയും   അഹിംസക്ക്    വേണ്ടി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട    ഗാന്ധി   ഇന്സ്ടിടുടിന്റെ   സ്ഥാപകനുമായ    ഡാ . അരുണ്‍   ഗാന്ധി  ജൂണ്‍   മാസം  9 നു  പുഎർ  ടോ   റികോ   എന്ന  സർവകലാശാലയിൽ  പ്രസങ്ങിക്കുംപോൾ   താഴെ   പറയുന്ന  അഹിംസയുടെ   പിതൃ   നിർ  വിശേഷമായ    കഥ   പറഞ്ഞു .
എനിക്ക്    16   വയസുള്ളപ്പോൾ    സൌത്ത്   ആഫ്രിക്കയിൽ   ടർബൻ   എന്ന   സംസ്ഥാനത്തില    നിന്ന്    18   മയിലുകൾ     ദുരെ    ഒരു    കരിമ്പിൻ    തോട്ടത്തിന്റെ    നടുവിൽ     മുത്തച്ഛൻ    സ്ഥാപിച്ച    ഒരു     സ്ഥാപനത്തിൽ     അച്ഛനമ്മമാരുടെ കൂടെ   താമസിക്കുകയായിരുന്നു  .  ഞങ്ങൾ   വളരെ   ഉൾപ്രദേശത്തു     ആയിരുന്നത്  കൊണ്ട്    അടുത്ത്    അയൽവാസികൾ    ആരും   ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .  ഞാനും   എന്റെ   രണ്ടു   സഹോദരിമാരും   പട്ടണത്തിൽ   ചെന്ന്   സിനിമ    കാണുവാനോ    കൂട്ടുകാരെ    കാണുവാനോ   ഉള്ള   അവസരം  നോക്കിയിരിക്കും .
ഒരു   ദിവസം    പട്ടണത്തിൽ    ഒരു   മുഴുവൻ    ദിവസം    നീണ്ടു   നില്ക്കുന്ന    ഒരു    യോഗത്തിന്    പോകുവാനായി   എന്നോട്    വണ്ടി   ഓടിക്കാനായി     അച്ഛൻ   ആവശ്യപ്പെട്ടു .  ഞാൻ   ഉടനെ    ചാടി    പുറപ്പെട്ടു .അമ്മ    കുറെ    സാധനങ്ങളുടെ    ഒരു വലിയ    ലിസ്റ്റ്     തന്നു .  പിന്നെ    പട്ടണത്തിൽ      ചെയുവാനുള്ള     കുറെ    കാര്യങ്ങളുംകൂടെ    കാര്   സർവീസിനു   കൊടുക്കുവാനും   പറഞ്ഞു .
അച്ഛനെ    കൊണ്ടാക്കിയപ്പോൾ     അച്ഛൻ  പറഞ്ഞു ———
5  മണിക്ക്     തിരിച്ചു    വരൂ .  നമുക്ക്    ഒരുമിച്ചു    വീട്ടിലേക്കു     മടങ്ങാം .എന്നെ    ഏല്പിച്ച    ജോലികൾ        പെട്ടെന്ന്        ചെയ്തു . അടുത്തുള്ള          ഒരു     സിനിമ     ഹാളിൽ     പോയി   ജോണ്‍       വ്വൈനിന്റെ  ഒരു  സിനിമ  കാണുവാൻ. തുടങ്ങി . സമയം  പോയതറിഞ്ഞില്ല .
മണി  5 1/2  കഴിഞ്ഞു . അച്ഛൻ  കാത്തിരിക്കും  എന്ന്   ഓർത്തു.  വേഗം പോയി .ഗരാജിൽ  നിന്ന് കാറും എടുത്തു അച്ഛൻ കാത്തു നില്ക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി അച്ഛൻ വലിയ ആകാംക്ഷയോടെ  കാത്തു നില്ക്കുകയായിരുന്നു .എന്നെ കണ്ടവുടാൻ  ചോദിച്ചു ——–എന്താ  ഇത്ര വൈകിയത് ?ജോണ് വൈയിൻ എന്ന പാശ്ചാത്യ സിനിമ  കാണുവാൻ പോയിരുന്നു എന്ന് പറയുവാൻ എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നി  കാര് നന്നാക്കുവാൻ വൈകി എന്ന ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു .പക്ഷെ അച്ഛൻ എനിക്ക് മുൻപേ ഗരാജിൽ വിളിച്ചു ച്ചു ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന    ബോധം   ഉണ്ടായില്ല .
ഞാൻ   കള്ളം   പറയുകയാണ്    എന്ന്   മനസ്സിലായപ്പോൾ    അച്ഛൻ    പറഞ്ഞു ———–ഞാൻ   നിന്നെ      വളർത്തിയതിൽ     എവിടേയോ     തെറ്റ്  പറ്റി    അതാണ്   നീ  സത്യം    പറയാത്തത് .  ആ  തെറ്റ്  എന്താണ്    എന്ന്    ആലോചിച്ചു  എടുക്കുവാൻ  വേണ്ടി 18  മയിലുകൾ  നടന്നു വീട്ടിലേക്കു  പോവാം .
അദ്ദേഹം കൊട്ടും സൂട്ടും  ഷൂസം   ധരിച്ചു  കുണ്ടും      കുഴിയും   നിറഞ്ഞ  പാതയിലൂടെ  നടക്കാൻ   തുടങ്ങി .അദ്ദേഹത്തെ  അങ്ങിനെ  ഒറ്റയ്ക്ക്   വിടാൻ   മനസ്സ്   വരാതെ  ഞാനും        പതുക്കെ  കാര്   ഓടിച്ചു  5 1/2 മണിക്കൂർ   അദ്ദേഹത്തിൻറെ  പുറകെ  പോയി .എന്റെ  ഒരു മണ്ടത്തരമായ    കള്ളം കാരണം   അച്ഛൻ  അനുഭവിച്ച    സങ്കടം         കണ്ടു     ഞാൻ  തീര്ച്ചയാക്കി ഇനിമേലാൽ   ഒരിക്കലും   കള്ളം പറയുകയില്ല  എന്ന്
ഞാൻ.   പലപ്പോഴും   ആ  സംഭവം  ഓര്ക്കാറുണ്ട് . നാം  ഇപ്പോൾ  മക്കളെ  ശിക്ഷിക്കുന്നത്  പോലെ  അച്ഛൻ  എന്നെ  ശിക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്ങിൽ    ഒരു സമയം  ഞാൻ.  പാഠം   പഠിച്ചിരിക്കുമോ   എന്ന്  സംശയമാണ് .  കുറ്റം.  സമ്മതിചിരുന്നെങ്ങിൽ   പിന്നെയും  പിന്നെയും  തെറ്റ്  ചെയ്യുമായിരുന്നു .ഈ  ഒരു  അഹിംസ  വഴി  വളരെ  ശക്തമായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും അത്  ഇന്നലെ. നടന്ന  പോലെ  തോന്നുന്നു .അതാണ്  അഹിംസയുടെ  ശക്തി .

ഗുണപാഠം ——
അഹിംസ  വളരെ  ശക്തമായ  ഒരു  ആയുധമാണ് . അതിനു  ഏറ്റവും  നല്ല   ഉദാഹരണമാണ് നമ്മുടെ. രാഷ്ട്ര പിതാ  മഹാത്മാ ഗാന്ധി .
സ്നേഹം , സമാധാനം , മൌനം എന്നി   വഴികളിലൂടെ  പല  പ്രശ്നങ്ങള്ക്കും   പരിഹാരം   കാണുവാൻ  കഴിയും  കുട്ടികളെ   തിരുത്തുവാനോ   നല്ലത്  പഠിപ്പിക്കുവാനോ വേണ്ടി   വളരെ പ്രയാസമുള്ള. വഴികൾ   ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല .  അഹിംസ  കൊണ്ട്   ചെയ്യുവാൻ  പറ്റും .അത്    കൊണ്ട്  കുട്ടികളെ  ഒരു   നല്ല  മൂല്യം  പഠിപ്പിക്കുവാനും സാധിക്കും

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Shanta Hariharan

മൃഗങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹം (An Experience)

An Experience

മൂല്യം: സ്നേഹം ഉപമൂല്യം: കരുണ

താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ ഒരു അനുഭവം/വീക്ഷണം ആണ്.

2012, നവംബർ 14 ന് ഞങ്ങൾ സായി മാനുഷികമൂല്യ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ വഴിയിൽ ഒരു “മ്യാവൂ” ശബ്ദം കേട്ടു. ആ ശബ്ദം എവിടെനിന്ന് വരുന്നു എന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ കൂട്ടിൽ പെട്ടുപോയ ഒരു പാവം പൂച്ചയെ കണ്ടു. അത് കൂട്ടിൽനിന്നും പുറത്തുവരാൻ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകണ്ട് സങ്കടം തോന്നി. ഞങ്ങൾ അതിനെ രക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിനെ ആരോ പൂച്ചകെണി വെച്ചു പിടിച്ചതാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി. ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ കാവൽക്കാർ പൂച്ചകൾ ശല്ല്യമാണെന്ന് കരുതി അതിനെ എപ്പോഴും കെണി വെച്ചു പിടിക്കുക പതിവാണ്. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ പൂച്ചകളെ വളരെയേറെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ അതുവഴി വന്ന ഒരു ജോലിക്കാരി ഞങ്ങളെ കെണി തുറക്കുവാൻ സഹായിച്ചു. കെണിയിൽനിന്നും പുറത്തുവന്ന പൂച്ച സന്തോഷത്തോടെ ചാടി ഓടി പോകുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. പൂച്ചകൾ ആർക്കും ഒരിക്കലും ഒരു ശല്യം ആയിരുന്നില്ല. നല്ല ഒരു പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ സാധിച്ചതിൽ ഞങ്ങൾ വളരെയേറെ സന്തോഷിച്ചു.

അതിനുശേഷം, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും വഴിയിൽ പൂച്ചകെണി ഉണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

ഗുണപാഠം
1. ഞങ്ങൾ നിരുപദ്രവികൾ ആയ മൃഗങ്ങളോട് കരുണയുള്ളവാരാകണം

2. നാം വസിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളോട് നാം കടമപെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രസ്തുത കുട്ടികൾ: കുനാൽ, നന്ദിനി,ആര്യൻ,കിമായ
(7-11 വയസ്സ് വരെയുള്ള കുട്ടികളുടെ പ്രേമാർപ്പണം ക്ലാസ്സ്)

________________________________________________________________________________________________________
Stories are available in various languages; Visit the respective sites as given below.
മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്ന കഥകൾ വിവിധ ഭാഷകളിലുള്ള വെബ് സയിറ്റുകളിൽ ലഭ്യമാണ്. അവ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു

http://saibalsanskaar.wordpress.com (English)
http://saibalsanskaartamil.wordpress.com (Tamil)
http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com (Telugu)
http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com (Hindi)
https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com (Malayalam)