Archives

Bundle  of  sticks- ഒരു കെട്ട് വടികൾ

മൂല്യം —–ശരിയായ  പെരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം ——ഒത്തൊരുമ
ഒരു  അച്ഛന്റ്റെ  മക്കൾ  എപ്പോഴും. തമ്മിൽ  വഴക്കിടുമായിരുന്നു .അദ്ദേഹം  പറയുന്നത്  ഒന്നും  ഗുണം  ചെയ്തില്ല . അവരുടെ  ഈ  വഴക്കു  വലിയ  ദുരന്തത്തിലേക്കു  നയിക്കും  എന്ന്  ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ  വേണ്ടി  അദ്ദേഹം  ഒരു  ഉപായം  കണ്ടെത്തി .

ഒരു  ദിവസം  വഴക്കു  മൂത്തു  അടിത്തടിയിലായപ്പോൾ  അച്ഛൻ  ഒരു  മകനോട്  ഒരു  കെട്ടു  വടികൾ  കൊണ്ട്  വരാൻ  പറഞ്ഞു .അത്  ഓരോ  മകനോടും  കൊടുത്ത്  ഒടിക്കുവാൻ  പറഞ്ഞു . എല്ലാവരും  പരമാവധി  ശ്രമിച്ചു .  പക്ഷെ  ആർക്കും  ഒടിക്കുവാൻ  സാധിച്ചില്ല .

അച്ഛൻ  കെട്ടൂരി  ഓരോ  വടിയായി  എടുത്തു  മക്കളുടെ  കൈയിൽ  കൊടുത്ത്  ഒടിക്കുവാൻ  പറഞ്ഞു .അവർ  എളുപ്പം  ഒടിച്ചു.
എന്റ്റെ  മക്കളെ!—– അച്ഛൻ  പറഞ്ഞു  ——നിങ്ങൾ  കണ്ടില്ലെ.? ഒരുമിച്ചിരുന്ന്  തമ്മിൽ  സ്നേഹിക്കുകയും  സഹായിക്കുകയും  ചെയ്താൽ. നിങ്ങളുടെ  ശത്രുക്കൾക്ക്  നിങ്ങളെ. ഉപദ്രവിക്കാൻ  പറ്റില്ല .  അതിനു  പകരം  തമ്മിൽ  വഴക്കിട്ടു  വേർപ്പെട്ടിരുന്നാൽ  ഈ  കെട്ടിലുള്ള  ഒരു  വടിയെക്കാളും  ശക്തി  കുറഞ്ഞവരായിരിക്കും .
ഗുണപാഠം;—–
ഒരുമായാണ്  ശക്തി . ഒരു  കൂട്ടായ്മ  ഉണ്ടെങ്കിൽ  ഒറ്റക്കുള്ളതിനേക്കാൾ  കൂടുതൽ  കാര്യം  നേടിയെടുക്കാം. ഒരു  പഴഞ്ചോല്ല്  ഉണ്ട് . ” ഒരുമയുണ്ടെങ്കിൽ  ഉലക്ക  മേലും  കിടക്കാം.”

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

The Old Man and his God- ഒരു വൃദ്ധനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവവും

 

മൂല്യം —-സത്യം

ഉപമൂല്യം ——സത്യസന്ധത , സംതൃപ്തി


കുറച്ചു കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഞാൻ തമിഴ്‌നാട്ടിലെ തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിൽ യാത്രചെയ്യുകയായിരുന്നു .ഇരുട്ടി തുടങ്ങി . പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ മാന്ദ്യം കാരണം നല്ല ഉഗ്രമായ മഴപെയ്യുകയായിരുന്നു . റോഡുകൾ മുഴുവൻ മഴവെള്ളം കവിഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു . എന്റെഡ്രൈവർ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ അടുത്ത് വണ്ടി നിറുത്തി .ഈ മഴയത്ത് ഇനി മുന്നോട്ടുപോകുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും തങ്ങാൻ. ഒരു സ്ഥലം നോക്കുന്നതാണ്കാറിൽ ഇരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം എന്ന് ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു .

ഒരു അപരിചിതമായ സ്ഥലത്ത് പെട്ട് പോയതോർത്ത് ഞാൻ വിഷമിച്ചു . എന്നാലുംകുടയുമെടുത്തു ആ ഭയങ്കര മഴയിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു .പേര് ഓർമ്മ വരാത്ത ആ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിലേക്ക് നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി . അവിടെ വൈദ്യുതി ഇല്ലായിരുന്നു മഴയിൽ ഇരുട്ടത്ത്നടക്കുന്നത് ഒരു വലിയ പരീക്ഷണമായിരുന്നു .കുറെ അകലെ ഒരു അമ്പലം പോലെ കണ്ടു . അവിടെ ചെന്ന് തങ്ങുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് തോന്നി .നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി . പകുതി ദൂരംപോകുമ്പോഴേക്കും നല്ല കാറ്റും മഴയും കാരണം എന്റെ കുട പറന്നു പോയി . മഴയിൽ നനഞ്ഞുകുളിച്ചു ഒരു വിധം അമ്പലത്തിൽ എത്തി..അകത്തു നിന്ന് ഒരു വയസ്സായ മനുഷ്യൻഅകത്തേക്ക് വിളിച്ചു . ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഉത്കണ്ഡ ഉണ്ടായിരുന്നു . കുറെ യാത്രകൾചെയ്തുട്ടള്ള കാരണം ഭാഷകൾ വേറെയാണെങ്കിലും ശബ്ദത്തിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾതിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുമായിരുന്നു.

ഞാൻ ഇരുട്ടിനെ ഭേദിച്ച് കൊണ്ട് അകത്തു കയറിയപ്പോൾ 80 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ഒരു വൃദ്ധനുംഅതെ പോലെ പ്രായമുള്ള പരമ്പരാഗത 9 മുഴം പരുത്തി സാരി ഉടുത്ത ഒരു സ്ത്രീയുംനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ആ വയസ്സനോട് എന്തോ പറഞ്ഞ ശേഷം ഒരു പഴയവൃത്തിയുള്ള ടവലുമായി എന്റെ അടുത്തു വന്നു .എന്റെ തലയും മുഖവും തുടച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ അന്ധനാണെന്നു അറിഞ്ഞു . അവരുടെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്ന്അവർ വളരെ പാവപ്പെട്ടവരാണെന്നു മനസ്സിലായി.

ആ ശിവാലയം വളരെ എളിമയും സൗകര്യങ്ങൾ കുറഞ്ഞതുമായിരുന്നു .ശിവലിംഗത്തിൽ ഒരുവില്വപത്രം അല്ലാതെ വേറെയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ഒരേയൊരു വിളക്കിൽ നിന്ന് മിന്നുന്നവെളിച്ചം കണ്ടു . എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അസാധാരണ ശാന്തി കിട്ടി . ദൈവത്തിനോട് ഇതിനുമുൻപ് തോന്നാത്ത ഒരു അടുപ്പം തോന്നി .

എനിക്കറിയുന്ന തമിഴിൽ അദ്ദേഹത്തിനോട് ദീപാരാധന നടത്തുവാൻ പറഞ്ഞു . വളരെസ്നേഹത്തോടെയും ശ്രദ്ധയോടെയും അദ്ദേഹം ചെയ്തു. ഞാൻ ഒരു 100 രൂപ നോട്ടു തട്ടിലിട്ടു.അദ്ദേഹം അത് കൈകൊണ്ടു തൊട്ടില്ല അസ്വസ്ഥയോടെ കൈ പിൻവലിച്ചു .”അമ്മാ ആ നോട്ടുഞങ്ങൾക്ക് പതിവായി കിട്ടുന്ന 10 രൂപ നോട്ടല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം നിങ്ങൾ ആരായാലുംനിങ്ങളുടെ ഭക്തിയാണ് പ്രധാനം .ഒരു ഭക്തൻ ആവശ്യമുള്ള പണമെ കൊടുക്കാവൂ എന്ന്ഞങ്ങളുടെ പുർവികന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . എന്നെ സംബന്ധിച്ചെടത്തോളം നിങ്ങളും ഇവിടെവരുന്ന മറ്റുള്ളവരെ. പോലെ ഒരു ഭക്തനാണ് .ദയവായി ഈ പണം തിരിച്ചെടുത്തലും .”

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി വയസ്സന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി പല വീടുകളിൽ ഭാര്യമാരെ പോലെ അവർപണം വാങ്ങുവാൻ നിർബന്ധിക്കുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചു . പക്ഷെ അവർ ഭർത്താവിന്റെവാക്കിനോട് യോചിച്ചു മിണ്ടാതെയിരുന്നു .പുറത്തെ കാറ്റും മഴയും വക വെക്കാതെ ഞാൻഅവിടെയിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചും അവരെ നോക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോഎന്നൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു .

ഒടുവിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു ——-നിങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്കും വയസ്സായി. നോക്കാൻ ആരുമില്ല . ഈവയസ്സുകാലത്ത് പലചരക്കിനേക്കാൾ കൂടുതൽ മരുന്നുകളാണ് വേണ്ടത്. .നിങ്ങൾ പട്ടണത്തിൽനിന്ന് വളരെ അകലെയാണ്. ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ? ആ സമയത്തു ഞങ്ങൾവയസ്സായവർക്കുള്ള ഒരു പെൻഷൻ വ്യവസ്ഥ തുടങ്ങിയിരുന്നു ഇവരുടെ പഴയ വസ്ത്രങ്ങളുംജീവിതവുമൊക്കെ കണ്ടു ഇവർ പെൻഷന് അർഹരാണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി .

അപ്പോൾ വയസ്സായ ഭാര്യ പറഞ്ഞു—–“. പറയു കുട്ടി ”

ഞാൻ പറഞ്ഞു—-നിങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു പണം അയച്ചു തരാം .അത് ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയബാങ്കിലോ അല്ലെങ്കിൽ തപാലാഫീസിലോ നിക്ഷേപിച്ചു വെക്കു. അതിൽ വരുന്ന

പലിശ മാസ ചിലവിനു എടുക്കാം . എന്തെങ്കിലും ചികിത്സക്ക് വേണ്ടി വന്നാൽ മുതൽഉപയോഗിക്കാം .

എന്റെ വർത്തമാനം കേട്ട് വയസ്സായ മനുഷ്യന്റെ മുഖം വിളക്കിനേക്കാൾ പ്രകാശിച്ചു . അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു —-നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെക്കാൾ ചെറുപ്പമാണ് . എന്നാലും വിഡ്ഢിയാണ്. ഈവയസ്സുകാലത്ത് എന്തിനാണ് പണം? ഭഗവാൻ ശിവൻ വൈദ്യനാഥൻ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്ആ വലിയ വൈദ്യൻ ഉള്ളപ്പോൾ എന്തിനു പേടി ? ഈ ഗ്രാമത്തിലുള്ളവർ ഇവിടെ വരുന്നു. ഞാൻ അവർക്കു വേണ്ടി പൂജ നടത്തുന്നു .അവർ ഞങ്ങൾക്ക് അരി തരുന്നു . ഞങ്ങളിൽആർക്കെങ്കിലും അസുഖം വന്നാൽ ഇവടത്തെ. ഡോക്ടർ മരുന്ന് തരുന്നു.ഞങ്ങളുടെആവശ്യങ്ങൾ വളരെ കുറവാണ്. എന്തിനു ഒരു അപരിചിതയിൽ നിന്ന് പണം സ്വീകരിക്കണം ? നിങ്ങൾ പറയുന്നപോലെ പണം ബാങ്കിൽ നിക്ഷേപിച്ചു വെച്ചാലും അതറിഞ്ഞു ആരെങ്കിലുംഞങ്ങളെ ഭീഷണപ്പെടുത്തുവാൻ വരും.വെറുതെ വേണ്ടാത്ത കഷ്ട്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കണം.നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുവാൻ സന്മനസ്സുള്ള ഒരു നല്ല ആളാണ് .വളരെ സന്തോഷം.ഞങ്ങൾ ഇപ്പോഴുള്ള ജീവിതത്തിൽ വളരെ തൃപ്തരാണ് . ഇനി ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും വേണ്ട.ക്ഷമിക്കണം .”

 

ഗുണപാഠം —-

ജീവിതത്തിൽ ഉറച്ച ദൈവ വിശ്വാസവും സംതൃപ്തിയും സന്തോഷം തരുന്നു . നമ്മുടെആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അതിരില്ല . കൂടുതൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നടക്കാതെ വന്നാൽ സങ്കടം .ആഗ്രഹങ്ങൾകുറിച്ചും ഉള്ളതിൽ തൃപ്തിയും ഉള്ളവർ സദാ സന്തോഷമുള്ളവരായിരിക്കും

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

Good samaritan saves the day പരോപകാരി  പ്രായമായ  പൗരൻറ്റെ   ദിവസം     രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു.

 

മൂല്യം—–സത്യം, സത്യസന്ധത

ഉപമൂല്യം—–ഉത്തരവാദിത്വം, നല്ല  പൗരൻ

ഒരു  ഓട്ടോ  ഡ്രൈവറുടെ  ദയവായ  പ്രവർത്തി  ഈ  പട്ടണത്തിലുള്ള  ചെറിയ  ജാപ്പനീസ്  സമുദായത്തിൻറ്റെ  മുഴുവൻ അഭിനന്ദങ്ങൾക്കു അർഹനായി.

കഴിഞ്ഞ  6  മാസങ്ങളായി  മാഗ്ലൂരിലെ  ഹ്യൂബൻകട്ട  എന്ന  പട്ടണത്തിൽ  മക്കി മത്‌എന്ന  ഒരു  ജാപ്പനീസ്  സ്ത്രീ  താമസിച്ചിരുന്നു.ഒരു  ഓട്ടോ റിക്ഷാവിൽ യാത്ര  ചെയ്യുമ്പോൾ  അവരുടെ  ചെറിയ  സഞ്ചി  നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. പേടിച്ചുപോയ  ആ  സ്ത്രീ  പട്ടണത്തിലെ  തൻറ്റെ  ജാപ്പനീസ് പരിചയക്കാരെവിളിച്ചതായി  അവരുടെ  രക്ഷകർത്താവും വിഷു  മാർഷ്യൽ  ആർട്സ് വിദഗ്ധനായ  ഹരികാ ഇട്ടോ പറഞ്ഞു.

ഏകദേശം ആ  സമയത്തു  തന്നെ  ആ  സ്ത്രീയെ  ഓട്ടോറിക്ഷക്കാരൻ അവരുടെ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചു. ഡ്രൈവർ  പറയുന്നതൊന്നും അവർക്കു മനസ്സിലായില്ല. അവിടെ  ചുറ്റിയുള്ളവർ  അവൻ  എന്ത്  പറഞ്ഞു  എന്ന്  പറഞ്ഞു  കൊടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും അവരുടെ ജാപ്പനീസ്  സുഹൃത്തുക്കൾഅവിടെ  എത്തി.ഓട്ടോ റിക്ഷാക്കാരൻ അവരെ കണ്ട് പണസഞ്ചി കൊടുത്തു  എന്നും അവർ സമ്മാനമായി കൊടുത്ത പണം  വാങ്ങിയില്ല  എന്നുംഅവർ  പറഞ്ഞതായി  മി. ഇട്ടോ പറഞ്ഞു.

എന്തായാലുംപേര്  അറിയാത്ത  ആ  സന്മനസ്സുകാരൻ  ചെയ്ത  നല്ല  കാര്യം  മുഴുവൻ  പട്ടണത്തിൻറ്റെ  മാനം കാത്തു. മി. ഇട്ടോ  പ്രസ്സിൽ കൊടുത്ത ഒരു  റിപ്പോർട്ടിൽ  തുറന്നു  പറയുകയാണ്.
ഒരു  ചെറിയ  പറ്റിക്കൽ  എങ്ങിനെ  ഒരു  പട്ടണത്തിൻറ്റെ  പ്രതിച്ഛായയെ  ചീതയാക്കുന്നുവോഅതുപോലെ  ഒരുനല്ല  പ്രവർത്തി  അവിടത്തെ  ആളുകളുടെ നല്ല  മനസ്ഥിതിയെ  പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.മാഗ്ലൂരിലെ  മനുഷ്യരുടെ  സുന്ദരമായ  മനസ്സ്  അവിടത്തെ  പ്രധാനമായ  ഒരു മുതൽ  കൂട്ടാണ്.—–ഹാരിക  ഇട്ടോ

Shanta Hariharan

http://saibsalsanskaar.wordpress.com

 

Every  single  good  act  counts ഓരോ  നല്ല കാര്യവും വിലപ്പെട്ടതാണ്

 

മൂല്യം —-ശരിയായ  പരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം—-ബഹുമാനം ,  മറ്റുള്ളവരെ  ശ്രദ്ധിക്കുക

security-guard

ജോൺ    മാംസം  വിതരണം  ചെയ്യുന്ന  ഒരു  തൊഴിൽ  ശാലയിൽ  ജോലി  ചെയ്തിരുന്നു .  ഒരു  ദിവസം  ജോലി  കഴിഞ്ഞു  മാംസം  സൂക്ഷിക്കുന്ന    തണുപ്പറയിൽ    എന്തോ  പരിശോധിക്കുവാൻ  പോയി. നിർഭാഗ്യവശാൽ  പെട്ടെന്ന്  ആ  മുറിയുടെ  വാതിൽ  അടഞ്ഞുപോയി .ജോൺ  മുറിയിൽ  പെട്ടുപോയി. .  സഹായിക്കുവാൻ  അവിടെ  ആരുമില്ലായിരുന്നു.അയാൾ  ഉറക്കെ  നിലവിളിച്ചു ,  വാതിൽക്കൽ  മുട്ടി .  മിക്ക  ജോലിക്കാരും  പോയി  കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അടച്ച  മുറിയിൽ  നിന്ന്  പുറത്തു  ശബ്ദം  കേൾക്കുവാനും  ബുദ്ധിമുട്ടാണ് .

ഏതാനും  മണിക്കൂറുകൾക്കു  ശേഷം  ജോൺ  ഏകദേശം  മരിക്കാറായപ്പോൾ  ആ  തൊഴിൽശാലയുടെ  കാവൽക്കാരൻ  വാതിൽ  തുറന്നു  അയാളെ  രക്ഷിച്ചു . ജോൺ    കാവൽക്കാരന്  നന്ദി  പറഞ്ഞു

 

അയാൾ  എങ്ങിനെ  അവിടെ  വന്നു?   അവിടെ  അയാൾക്ക്‌  ജോലി  ഒന്നുമില്ലല്ലോ . എന്ന്  ജോൺ  ചോദിച്ചു .  കാവൽക്കാരൻ  പറഞ്ഞു .ഞാൻ  ഈ  തൊഴിശാലയിൽ  35  കൊല്ലമായി  ജോലി  ചെയ്യുന്നു . നൂറു    കണക്കിന്  ജോലിക്കാർ  ദിവസവും  അകത്തു  വരുകയും  പുറത്തു  പോവുകയും  ചെയ്‌യും .പക്ഷെ  രാവിലെ  വരുമ്പോഴും  വൈകുന്നേരം    തിരിച്ചു  പോകുമ്പോഴും  എന്നെ  ആശംസിക്കുന്ന  കുറച്ചു  പേരിൽ  ഒരാളാണ്  നിങ്ങൾബാക്കി  എല്ലാവരും  ഞാൻ  ഉള്ളതുപോലും  ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല .  ഇന്നും  പതിവുപോലെ  രാവിലെ  ജോലിക്കു  വന്നപ്പോൾ  നിങ്ങൾ  ഹലോ  എന്ന്  പറഞ്ഞു .  പക്ഷെ  വൈകിട്ട്  ശുഭരാത്രി  നാളെ  കാണാം  എന്ന്  പറയുന്ന  നിങ്ങളുടെ  ശബ്ദം  കേട്ടില്ല .അതുകൊണ്ടു  തൊഴിൽശാലയിൽ  ഒന്ന്  ചുറ്റി  നോക്കാം  എന്ന്  വിചാരിച്ചു . ഞാൻ  ദിവസവും  നിങ്ങളുടെ  ആശംസകൾക്ക്  വേണ്ടി  നോക്കിയിരിക്കും . നിങ്ങൾക്ക്  ഞാൻ  വേണ്ടപ്പെട്ടവനാണ്അത്  കൊണ്ട്  തിരിച്ചു  യാത്ര  ചോദിയ്ക്കാൻ  കാണാത്തതു  കൊണ്ട് എന്തോപറ്റി  കാണും  എന്ന്  എനിക്ക്  തോന്നി .അത്  കൊണ്ട്  തിരഞ്ഞു  വന്നു.നിങ്ങളെ  രക്ഷിക്കുവാൻ  സാധിച്ചു .

 

ഗുണപാഠം –

നാം  എപ്പോഴു  എളിയവരായിരിക്കണംനമ്മുടെ  ചുറ്റുമുള്ളവരെ  സ്നേഹിക്കുകയും  ബഹുമാനിക്കുകയും  വേണം .അപ്പോൾ  നമ്മെ  കുറിച്ച്  ഒരു  നല്ല  അഭിപ്രായം  ഉണ്ടാകും .  പ്രത്യേകിച്ച്  ദിവസം  കാണുന്നവരെ  കണ്ടാൽ  ഒന്ന്  പുഞ്ചിരിക്കുകയെങ്കിലും  വേണം . അത്  ഒരാളുടെ  ജീവിതത്തിൽ  വലിയ  മാറ്റം  ഉണ്ടാക്കും .

ഒരു  ചെറിയ  നല്ല  കാര്യത്തിന്റെ  ശക്ത്തിയെ  ഒരിക്കലും  ചെറുതായി  കാണരുത്

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Wooden bowl-മര  പാത്രങ്ങൾ

wooden-bowl

മൂല്യം—–സത്യം,  ശരിയായ പെരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം—-മുത്തവരെ  ബഹുമാനിക്കണം.

വളരെ  പ്രായമായ  ഒരു  മനുഷ്യൻ  മകൻ,  മരുമകൾ  4  വയസ്സ് പേരക്കുട്ടിഇവരുടെകുടെ  താമസിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്  കണ്ണുകൾ  മങ്ങി  കൈകൾ  വിറച്ചു  കാലുകൾ  തളർന്നു  വല്ലാത്ത മോശസ്ഥിതിയായിരുന്നു. എല്ലാ.  ദിവസവും  രാത്രി  കുടുംബാങ്ങങ്ങൾ  ഒരുമിച്ചിരുന്നു  അത്താഴം  കഴിക്കുമായിരുന്നു .
മുത്തശ്ശൻറ്റെ  കൈകൾ  വിറക്കുന്നകാരണം ഭക്ഷണം  കഴിക്കുവാൻ  വളരെ വിഷമിച്ചിരുന്നു.എന്ത്എടുത്താലും  താഴെ  വീഴുമായിരുന്നു. പാൽ  കുടിക്കുവാൻ.  എടുത്താൽ  മേശയിൽ  വീണു. മേശവിരി  വൃത്തികേടാകും.എല്ലാ  ദിവസവും. ഇതേപോലെ  സംഭവിക്കുന്നത്  കണ്ടുമകനും  മരുമകൾക്കും  വളരെ  ദേഷ്യം  തോന്നി.  നമ്മൾ  ഇതിനു  ഒരു  വഴികാണണം—മകൻ  പറഞ്ഞു.എനിക്കും. ഇങ്ങിനെ  ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നതും ഭക്ഷണംതാഴെയിടുന്നതും  പാൽ  കൊട്ടുന്നതും  കണ്ടു  മടുത്തു.  ആ  ദമ്പതി ഊണ്  മുറിയുടെ  ഒരറ്റത്തു  ഒരു  ചെറിയ  മേശ.  ഇട്ടു.  അന്ന് മുതൽ  മുത്തശ്ശൻ  ആ  മേശയിൽ  തനിച്ചു  ഊണ്  കഴിച്ചു.  ബാക്കി  എല്ലാവരും  ഊണ്  മേശയിൽ.  ഊണ്  കഴിച്ചു.  മുത്തശ്ശൻ  ഒന്നുരണ്ടു  പാത്രങ്ങൾ  താഴെയിട്ടു  പൊട്ടിച്ചതുകൊണ്ടു  അദ്ദേഹത്തിന്  മര  പാത്രങ്ങളിൽ  ഭക്ഷണം  കൊടുത്ത്  തനിച്ചു  ഇരുന്നു  കഴിക്കുമായിരുന്നു.  ചിലപ്പോൾ  മക്കൾ  നോക്കുമ്പോൾ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ  കണ്ണീർ  കാണും. എന്നാലും  അദ്ദേഹം  എന്തെങ്കിലും  താഴെയിട്ടാൽ  ദമ്പതികൾ. വളരെ  ക്രൂരമായി  ഉപദേശിക്കും.
അവരുടെ  4  വയസ്സ്  കുട്ടി  ഇതെല്ലാം  കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.  ഒരു  ദിവസം  രാത്രി  ഭക്ഷണത്തിനു  മുൻപ്  കുട്ടി  കുറച്ചു  മരക്കഷ്ണങ്ങൾ  വെച്ച്  കൊണ്ട്  കളിക്കുകയായിരുന്നു.  അച്ഛൻ.  അതുകണ്ടു. വളരെ  സ്നേഹത്തോടെ  ചോദിച്ചു—-മോൻ എന്താ  ചെയ്യുന്നത്?  മോൻ. വളരെ  മധുരമായി  മറുപടി  പറഞ്ഞു—ഞാൻ  അച്ഛനുംഅമ്മയ്ക്കും  വേണ്ടി  മര പാത്രങ്ങൾ  ഉണ്ടാക്കുകയാണ് .  ഞാൻ  വലുതാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക്‌.  അതിൽ  ഭക്ഷണം  തരും എന്ന് പറഞ്ഞു ജോലി  തുടർന്നു
കുട്ടിയുടെ. നിഷ്ക്കളങ്കമായ  ഉത്തരം  കേട്ട്. അച്ഛനമ്മമാർ  ഞെട്ടിപ്പോയി. ഒന്നും  മിണ്ടിയില്ല. കണ്ണുകളിൽ  നിന്ന്  കണ്ണുനീർ.  ഒഴുകുവാൻ. തുടങ്ങി.അവർക്കു  ഇപ്പോൾ  എന്ത്. ചെയ്യണം  എന്ന്  മനസ്സിലായി.  അന്ന്. രാത്രി  ഭർത്താവു  മുത്തശ്ശൻറ്റെ  കൈപിടിച്ചു  കൊണ്ടുവന്നു  ഊണുമേശയുടെ  മുൻപിൽ ഇരുത്തി. അന്ന്  മുതൽ  മുത്തശ്ശൻ  ജീവിതകാലം  മുഴുവൻ  കുടുമ്പവുമായി  ഒരുമിച്ചു  ഭക്ഷണം  കഴിച്ചു.അദ്ദേഹം  പാൽ  കൊട്ടിയാലോ,  സ്പൂൺ  താഴെയിട്ടാലോ,  ഭക്ഷണം  വീണു  മേശവിരി  ചീത്തയായാലോ ഒരു  കാരണവശാലും മകനും മരുമകളും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഗുണപാഠം——-‘
പണ്ടൊരു  പഴംചൊല്ലുണ്ടു——‘
നാം  എന്ത്  വിതക്കുന്നുവോ  അത്    കൊയ്യും .  അത്  സത്യമാണ്.  നാം  മറ്റുള്ളവർക്ക്. എന്ത്  ചെയ്യുന്നുവോ  അത്  തിരിച്ചു  കിട്ടും.  അത്  കൊണ്ട്  എപ്പോഴും നന്മ  ചെയ്യുക, നല്ലതു  കാണുക,  നല്ലവരായിരിക്കുക.  പ്രായമായ  അച്ഛനമ്മമാരെ  സ്നേഹിക്കുകയും,  ബഹുമാനിക്കുകയും വേണം.  മക്കൾക്ക്  നാം. ഒരു. മാതൃകയായിരിക്കണം.
തർജ്ജമ ——ശാന്ത  ഹരിഹരൻ
http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

 

Thanks for your time- നിങ്ങളുടെ സമയത്തിനു നന്ദി

മൂല്യം —സ്നേഹം
ഉപമൂല്യം —-മറ്റുള്ളവരോട്  അനുകമ്പ , ശ്രദ്ധ

gold-pocket-watch

ജാക്ക്  എന്ന  യുവാവ്  ആ  വൃദ്ധനെ  കണ്ടു  കുറെ  കാലമായി .കോളേജ് ,  ജോലി  എന്ന്  ജീവിതം  പോയ്കൊണ്ടിരുന്നു.  സ്വന്തം  സ്വപ്നം  പൂർത്തിയാക്കാൻ  വിദേശത്തു  പോയി .  അവിടത്തെ  ജോലി  തിരക്കിൽ  കഴിഞ്ഞു  പോയ  കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു  ഓർക്കാൻ  ഒട്ടും  സമയമില്ലായിരുന്നു .എന്ത്  പറയാനാണ്  സ്വന്തം  ഭാര്യയുടെയും  മകൻറ്റെയും  കൂടെ  കഴിയുവാൻ  പോലും  സമയമില്ല .തൻറ്റെ  ഭാവിക്കു  വേണ്ടി  ജോലി  ചെയ്യുന്ന  തിരക്കിൽ  മറ്റൊന്നും  ചിന്തിക്കാൻ  സമയമില്ലായിരുന്നു .
ഒരു  ദിവസം  ‘അമ്മ  ഫോണിൽ  വിളിച്ചു  പറഞ്ഞു —-മിസ്റ്റർ  ബെൽസെർ  ഇന്നലെ  രാത്രി  മരിച്ചു . ബുധനാഴ്ചയാണ്  ശവ  അടക്കം .കടന്നുപോയ  കുട്ടിക്കാല  ഓർമ്മകൾ  മിന്നൽപോലെ  മനസ്സിലൂടെ    കടന്നുപോയി .ആ  ഓർമകളിൽ  ഒന്നും  മിണ്ടിയില്ല .
ജാക്ക്  കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ?  ഓ -ക്ഷമിക്കണം  അമ്മെ .  ഞാൻ  കേട്ട് .കുറെ  കാലങ്ങളായി  അദ്ദേഹത്തെ    ഓർത്തില്ല .വർഷങ്ങൾക്കു  മുൻപ്  അദ്ദേഹം  മരിച്ചു  എന്നാണു  ഞാൻ  വിചാരിച്ചത്‌. —ജാക്ക്  പറഞ്ഞു .

പക്ഷെ  അദ്ദേഹം    നിന്നെ  മറന്നതേയില്ല .  എപ്പോൾ  കാണുമ്പോളും  നിന്നെക്കുറിച്ചു  അന്വേഷിക്കും .നീ  അദ്ദേഹത്തിന്റെ  വീട്ടു വേലി  പണിയാൻ  സഹായിച്ചതിനെ  കുറിച്ച്  പറയും —-‘അമ്മ  പറഞ്ഞു
ജാക്ക്  പറഞ്ഞു —–എനിക്ക്  അദ്ദേഹത്തിന്റെ  പഴയ  വീട്  വലിയ  ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു .
‘അമ്മ —ജാക്ക്  നിനക്കറിയാമോ?  അച്ഛൻ  മരിച്ചപ്പോൾ  മിസ്റ്റർ  ബെല്സ്  നിൻറ്റെ  ജീവിതത്തിൽ    ഒരു  ആണിൻറ്റെ  സ്വാധീനം  വേണമെന്ന്  ഓർത്ത്  നിൻറ്റെ  ജീവിതത്തിൽ  കടന്നു  വന്നു .
ജാക്ക് —–അദ്ദേഹമാണ്    എനിക്ക്  ആശാരിപണി  പഠിപ്പിച്ചത് ..അദ്ദേഹമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ  ഞാൻ  വ്യാപാരത്തിൽ  വരുമായിരുന്നില്ല .  വളരെ  പ്രധാനമാണ്  എന്ന്  തോന്നുന്ന  പല  കാര്യങ്ങൾ  അദ്ദേഹം  എന്നെ  പഠിപ്പിച്ചു .അമ്മെ  ഞാൻ  ശവ  അടക്കത്തിന്  അവിടെയുണ്ടാവും.
വളരെ  തിരക്കുള്ള  ആളായിരുന്നെങ്കിലും  അടുത്ത  വിമാനം  പിടിച്ചു    ജാക്ക്  നാട്ടിലേക്ക്  വന്നു . ശവ  അടക്കം  വളരെ  എളിയതും  ഒട്ടും  പ്രാധാന്യമില്ലാത്തതു  ആയിരുന്നു . മിസ്റ്റർ  ബെലിസിനു  മക്കൾ  ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .  മിക്ക  ബന്ധുക്കളും  മരിച്ചിരുന്നു .
തിരിച്ചു  പോരുന്നതിനു  മുൻപ്  തലേ  ദിവസം  രാത്രി  ആ  പഴയ  വീട്  ഒന്ന്  കുടി  കാണുവാൻ  പോയി .ആ  വീടിൻറ്റെ  വാതിൽക്കൽ  നിന്ന്  ഒന്ന്  നോക്കി .  ശരിക്കും  സമയവും    കാലവും  കടന്നു    ഏതോ  ഒരു  ലോകത്തു  എത്തിയപോലെ  ഒരു  തോന്നൽ .ആ  വീട്  പണ്ട്  കണ്ടപോലെ  തന്നെ . ഓരോ  ചിത്രവും  ഓരോ  ഫർണിച്ചറും  എല്ലാം . പെട്ടെന്ന്  ഒന്ന്  നിന്നു.
എന്ത്  പറ്റി  ജാക്ക് ?  ‘അമ്മ  ചോദിച്ചു .
ആ    പെട്ടി    കാണാനില്ല .—-ജാക്ക്    പറഞ്ഞു .
ഏതു  പെട്ടി ?  ‘അമ്മ  ചോദിച്ചു .
ഒരു    ചെറിയ  സ്വർണ  പെട്ടി  പൂട്ടി  അദ്ദേഹം  ആ  മേശപ്പുറത്തു  വെച്ചിരുന്നു  അതിൽ  എന്താണുള്ളത്    എന്ന്  ഞാൻ  ഒരായിരം  പ്രാവശ്യം  ചോദിച്ചുട്ടുണ്ട് .  പക്ഷെ  എപ്പോഴും  അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ഒരേ  ഉത്തരം  ഞാൻ  ഏറ്റവും  ബഹുമാനിക്കുന്ന  ഒരു  സാധനം .—-ആ    പെട്ടി  കാണാനില്ല .  ബാക്കിയെല്ലാം    അതെ  മാതിരി  ഉണ്ട്. ബെൽസിൻറ്റെ  കുടുമ്പത്തിൽ  ആരെങ്കിലും  ആ  പെട്ടി    കൊണ്ടുപോയിട്ടുണ്ടാവും .അതിൽ  അത്ര  വിലപ്പെട്ട  എന്താണ്  അദ്ദേഹം  സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്  എന്നറിയാനും  പോകുന്നില്ല . ഞാൻ  പോയി  കുറച്ചു  ഉറങ്ങട്ടെ .  നാളെ  രാവിലത്തെ  വിമാനത്തിൽ    തിരിച്ചു  പോകണം  എന്ന്  ജാക്ക്  പറഞ്ഞു
മിസ്റ്റർ  ബെൽസർ  മരിച്ചു  രണ്ടാഴ്ച    കഴിഞ്ഞു .  ഒരു  ദിവസം  ജാക്ക്  ഓഫീസിൽ    നിന്ന്  തിരിച്ചു  വന്നപ്പോൾ  തപാൽപ്പെട്ടിയിൽ  ഒരു  കടലാസ്സു  കണ്ടു.  ഒരു  പാർസൽ  വാങ്ങുവാൻ  കൈയൊപ്പ്  വേണം  അടുത്ത  മുന്ന്  ദിവസങ്ങളിൽ  തപാൽ  ഓഫീസിൽ  വരണം    എന്ന്  അതിൽ  എഴുതിയിരുന്നു .
പിറ്റേ  ദിവസം  തന്നെ    ജാക്ക്  ആ  പാർസൽ  വാങ്ങി .  ആ  പെട്ടി  വളരെ  പഴയതും  വർഷങ്ങൾക്കു  മുൻപ്  അയച്ചപോലെ  തോന്നി  കൈയക്ഷരം  വായിക്കുവാൻ  ബുദ്ധിമുട്ടു  തോന്നി .  പക്ഷെ  തിരിച്ചയക്കുവാനുള്ള  മേൽവിലാസം    അവൻറ്റെ  ശ്രദ്ധ  പിടിച്ചെടുത്തു
മിസ്റ്റർ  ഹെറാൾഡ്  ബെൽസർ  എന്ന്  കണ്ടു ..
ജാക്ക്  പെട്ടി  കാറിൽ  കൊണ്ട്  പോയി  തുറന്നു  നോക്കി.  അതിൻറ്റെ  അകത്തു  ആ  സ്വർണ  പെട്ടി  ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൻറ്റെ  കൂടെ  ഒരു  എഴുത്തും  ഉണ്ടായിരുന്നു.അത്  വായിച്ചപ്പോൾ  ജാക്കിന്റ്റെ  കൈ  വിറച്ചു
എന്റ്റെ  മരണശേഷം  ഈ  പെട്ടി  ജാക്ക് ബെനെറ്റിനെഏൽപ്പിക്കണം.ഇതാണ്
ഞാൻ  എന്റ്റെ  ജീവിതത്തിലെ  ഏറ്റവുംവിലപ്പെട്ടതായിസൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്.
ആ  എഴുത്തിൻറ്റെ  കൂടെ  ഒരു  ചെറിയ  താക്കോലും ഒട്ടിച്ചിരുന്നു.  ഹൃദയം  വേഗമായി  അടിക്കുവാനും കണ്ണുകൾ  നിറഞ്ഞൊഴിക്കുവാനും  തുടങ്ങി.വളരെ  സൂക്ഷിച്ചു  പെട്ടി  തുറന്നു  അതിൻറ്റെ  അകത്തു  മനോഹരമായ  ഒരു  സ്വർണ. ഘടികാരം.
പതുക്കെ  കൈയോടിച്ചു  അതിൻറ്റെ അടപ്പു  തുറന്നു. ഉള്ളിൽ  താഴെ  പറയുന്ന
വാക്കുകൾ  കൊത്തി  വെച്ചിരുന്നു.
“ജാക്ക്  നിൻറ്റെ  സമയത്തിനു  നന്ദി.”
ഹെറാൾഡ്  ബെൽസർ.
അദ്ദേഹം  എന്റ്റെ  സമയത്തിനാണ്  കൂടുതൽ  വില  കൽപ്പിച്ചിരുന്നത്. ജാക്ക്
ആ. ഘടികാരം  ഏതാനും  നിമിഷങ്ങൾ  കൈയിൽ  വെച്ചു. ഓഫീസിലേക്ക്  വിളിച്ചു.  അടുത്ത  രണ്ടു  ദിവസത്തെ  പരിപാടികൾ  വേണ്ടെന്നു  വെച്ചു. എന്താ  കാര്യം  താഴെപണിയെടുക്കുന്ന  ജാനെറ്റ്  ചോദിച്ചു.
എനിക്ക്. എന്റ്റെ. മകൻറ്റെ  കൂടെ. കുറച്ചു. സമയം  ചിലവഴിക്കണം.
ജാക്ക്  പറഞ്ഞു—-ഓ  ജാനെറ്റ്  നിങ്ങളുടെ. സമയത്തിനു. നന്ദി.

ഗുണപാഠം——-
പല  ആളുകൾക്കും  പ്രത്യേകിച്ച്  കുട്ടികൾക്കും  മുതിർന്നവർക്കും  ആരെങ്കിലും  അവർ  പറയുന്നത്  കേൾക്കുവാനോ  ഒന്ന്  ചിരിക്കുവാനോ  കുറച്ചു  സമയം  കൂടെചിലവഴിക്കുവാനോ  വേണമെന്ന്  തോന്നാറുണ്ട്. ഈ  തിരക്കിട്ട  ജീവിതത്തിൽ  ആർക്കും  അതിനൊന്നും. സമയമില്ല.  പക്ഷെ  എപ്പോഴെങ്കിലും  നാം.  മക്കളുടെയും  മുതിർന്നവരുടെയും കൂടെ  ചിലവഴിക്കാൻ  സമയം  കണ്ടെത്തണം.നമ്മുടെ  കുറച്ചു  സമയം അവർക്കു  വളരെയധികം  സന്തോഷം  നൽകും.

തർജ്ജമ—–”ശാന്ത  ഹരിഹരൻ.

Paid  in  full  with  a  glass  of  milk- ഒരു  ഗ്ലാസ്  പാൽ കൊണ്ട്  മുഴുവൻ കടപ്പാടും തീർത്തു.

 

മൂല്യം—-ശരിയായ  പരുമാറ്റം
ഉപമൂല്യം—-നന്ദി

glass-of-milk
ഒരു  പാവപ്പെട്ട  കുട്ടി  സ്കൂളിൽ  പഠിക്കുവാനായിവീടുതോറും  ചെന്ന്  സാധനങ്ങൾ  വിറ്റിരുന്നു.  അയാൾക്ക്‌  നല്ല  വിശപ്പ്  തോന്നി

. പോക്കറ്റിൽ  കൈയ്യിട്ടു  നോക്കിയപ്പോൾ  ഒരു  നാണയം    മാത്രമേ  ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു . അടുത്ത  വീട്ടിൽ  ചെന്ന്  ഭക്ഷണം  ചോദിക്കാം  എന്ന്  വിചാരിച്ചു . ഒരു  ഭംഗിയുള്ള  യുവതി  വന്നു  വാതിൽ  തുറന്നുഅവനു  ഭക്ഷണം  ചോദിക്കാൻ  ധൈര്യം  വന്നില്ല . പകരം  ഒരു  ഗ്ലാസ്  വെള്ളം  ചോദിച്ചു

.അവനു  നല്ല  വിശപ്പ്  കാണും  എന്നോർത്ത്  ആ  യുവതി  വെള്ളത്തിനു  പകരം  ഒരു  ഗ്ലാസ്  പാൽ  കൊണ്ട്  കൊടുത്തു.അവൻ  പതുക്കെ  പാൽ  കുടിച്ചു , എന്നിട്ടു  ചോദിച്ചു —-ഞാൻ  എത്ര  തരണം ?  നീ  ഒന്നും  തരേണ്ട —അവൾ  വളരെ  മൃദുവായി  പറഞ്ഞു

.ഏതു  കാരുണ്യ  പ്രവർത്തിക്കും  പ്രതിഫലം  ചോദിക്കുന്നത്  തെറ്റാണ്  എന്ന്  എന്റ്റെ  ‘അമ്മ  പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

.-
അപ്പോൾ  ആ  കുട്ടി  പറഞ്ഞു

എന്നാൽ    എന്റ്റെ  ഹൃദയം  നിറഞ്ഞ  നന്ദി

.ഹൊവാർഡ്  കെല്ലി  എന്ന  ആ  കുട്ടി  അവിടന്നു  പോയപ്പോൾ  നല്ല  ശക്തി  കിട്ടിയതായി  ഉണർന്നു .

ഈശ്വരനിലും  മാനവജാതിയിലും  ഉള്ള  വിശ്വാസം  ശക്തിപ്പെട്ടു
പല  വർഷങ്ങൾ  കടന്നുപോയി

.  അതെ  ചെറുപ്പക്കാര  യുവതി  വളരെ  ഗുരുതരമായ  അവസ്ത്ഥയിൽ  ആശുപത്രിയിൽ  കിടക്കുകയായിരുന്നു  അവിടത്തെ  ഡോക്ടർ  വലിയ  കുഴപ്പത്തിൽ  ആയിരുന്നു .വിദഗ്ദ്ധ  ഡോക്ടറെ  വിളിച്ചു  അവരുടെ  അസുഖത്തിനെ ക്കുറിച്ചു  ചർച്ച  ചെയ്തു .ഡോ.  ഹൊവാർഡ്  കെല്ലിയെ  ആലോചനക്കായി  വിളിച്ചു . ആ  സ്ത്രീ  വന്ന  സ്ഥലത്തിന്റെ  പേര്  കേട്ടപ്പോൾ  അദ്ദേഹത്തിന്റെ  കണ്ണിൽ  ഒരു  പ്രത്യേക  പ്രകാശം  തോന്നിഉടൻ  തന്നെ  അവർ  കിടക്കുന്ന   മുറിയിലേക്ക്  പോയി .
ഡോക്ടറായ  അദ്ദേഹം  ആ  സ്ത്രീയെ  പെട്ടെന്ന്  തിരിച്ചറിഞ്ഞു.  അവരെ  രക്ഷിക്കാൻ  പരമാവധി  ശ്രമിക്കണം  എന്ന്  നിശ്ചയിച്ചു. വളരെ  ശ്രദ്ധയോടെ  ശുശ്രുഷിച്ചു. അവരെ രക്ഷപ്പെടുത്തി. അവരുടെ  ബില്ല്‌  അദ്ദേത്തിനു  അയക്കാനായി  ആശുപത്രി  നിർവാഹികളോട്  പറഞ്ഞു.അതിൻറ്റെഒരറ്റത്തു  എന്തോ  എഴുതി  ആ  സ്ത്രീയുടെ  മുറിയിലേക്ക്  അയച്ചു.
ബില്ല്  കണ്ടപ്പോൾ  അവർ  വിചാരിച്ചു  ജീവിതകാലം  മുഴുവൻ.  സമ്പാദിച്ച. പണംകൊടുക്കേണ്ടി  വരും.  എന്ന്.പക്ഷെ  ബില്ല്  നോക്കിയപ്പോൾ  അതിൻറ്റെ  ഒരറ്റത്തു  എന്തോ  എഴുതിയിരുന്നത്  ശ്രദ്ധിച്ചു. അവർ  വായിച്ചു.—-ഒരു  ഗ്ലാസ്. പാല്  കൊണ്ട്  ബില്ലിൻറ്റെ  മുഴുവൻ തുക  കൊടുത്തു  കഴിഞ്ഞു.അടിയിൽ ഡോ. ഹൊവാർഡ് കെല്ലി  എന്ന്  ഒപ്പു.
അവരുടെ  കണ്ണുകളിൽ  നിന്ന്  സന്തോഷത്തിൻറ്റെ  കണ്ണ്നീര്  ഒഴുകുവാൻ
തുടങ്ങി.അവരുടെ  ഹൃദയം പ്രാർത്ഥിച്ചു—ഈശ്വാരാ  അങ്ങയുടെ സ്നേഹം മനുഷ്യ ഹൃദയത്തിലും കൈകളിലും വിശാലമായി  പടർന്നിരിക്കുകയാണ്.
ഗുണപാഠം——-
നാം  ചെയ്യ്യുന്ന  സഹായം ഒരിക്കലും  വെറുതെയാകില്ല. നമുക്ക്. എപ്പോഴെങ്കിലും  തിരിച്ചു  കിട്ടും. അതുപോലെ  ആരെങ്കിലും നമ്മെ  സഹായിച്ചാൽ ഒരിക്കലും മറക്കരുത്. ഒരു
വിധ  പ്രതീക്ഷയും കൂടാതെ  സഹായിക്കുക. സ്നേഹം. പകരുക.

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com