Archives

A  mothers  love- ഒരമ്മയുടെ  സ്നേഹം 

 

മൂല്യം —–സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം ——നിബന്ധനയില്ലാത്ത  സ്നേഹം,  ത്യാഗം

mother-son
എന്റ്റെ  അമ്മക്ക്  ഒരു  കൺ  മാത്രമേ    ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു .

എനിക്ക്  അത്  വളരെ  അപമാനമായിരുന്നു.ഞാൻ  അവരെ.  വെറുത്തിരുന്നു . കുടുംബം.  പോറ്റുവാനായി  അവർ  സ്കൂൾ  വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും  അദ്ധ്യാപകർക്കും  ഭക്ഷണം  പാചകം  ചെയ്തിരുന്നു . ആ സമയത്തു  ഒരു  ദിവസം  ‘അമ്മ എന്നെ  കാണാനായി  ഞാൻ  പഠിക്കുന്ന  പ്രാഥമിക  വിദ്യാലയത്തിൽ  വന്നു . എനിക്ക്  വല്ലാത്ത  അപമാനം  തോന്നി . ഞാൻ  അവരെ  അവഗണിച്ചു . വെറുപ്പോടെ  നോക്കി .

അടുത്ത  ദിവസം  സ്കൂളിൽ  ചെന്നപ്പോൾ  ഒരു  സഹപാഠി  ചോദിച്ചു —-അതെ  നിൻറ്റെ  അമ്മക്ക്  ഒരു  കണ്ണേയുള്ളൂഎനിക്ക്  മരിച്ചാൽ  മതിയെന്ന്  തോന്നി . എന്റ്റെ  ‘അമ്മ  എവിടെയെങ്കിലും  പോകണമെന്ന്  ആഗ്രഹിച്ചു .  അന്ന്  ഞാൻ  അമ്മയോട്  ഏറ്റുമുട്ടി . പറഞ്ഞു —-നിങ്ങൾ  എന്നെ  ഇങ്ങിനെ  നാണം  കെടുത്തി  പരിഹാസത്തിനു  ആളാക്കുന്നതിനേക്കാൾ  എന്ത്  കൊണ്ട്  മരിച്ചു  കുടാ.

‘അമ്മ  ഒന്നും  മിണ്ടിയില്ല .

ദേഷ്യത്തിൽ  എന്താണ്  പറഞ്ഞതെന്ന്  ഒരു  നിമിഷം  ചിന്തിച്ചു  പോലും  നോക്കിയില്ല .എനിക്ക്അമ്മയുടെമനസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചു  യാതൊരു  ചിന്തയുമില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക്  അവരായിട്ടു  ഒരു  ബന്ധവും  വേണ്ടെന്നു  വെച്ച്  വീട്  വിട്ടു  പോകണമെന്ന്  മാത്രമേ  തോന്നിയുള്ളൂ  ഞാൻ  വളരെ  കഠിനമായി  പഠിച്ചു.

വിദേശത്തിലേക്കു  പോകുവാൻ  അവസരം കിട്ടി.പിന്നീട്  കല്യാണം കഴിച്ചു. വീട്  വാങ്ങി.  കുട്ടികളായി.  എല്ലാ  സുഖസൗകര്യങ്ങളോടെ  ജീവിക്കുവാൻ  തുടങ്ങി .
പെട്ടെന്ന്  ഒരു  ദിവസം  എന്റ്റെ  ‘അമ്മ  എന്നെ  കാണുവാൻ  വന്നു.  കൊല്ലങ്ങളായി  അവർ  എന്നെയും  എന്റ്റെ  മക്കളെയും  കണ്ടിട്ടില്ല.  ‘അമ്മ  വാതിൽക്കൽ  വന്നു  നിന്നപ്പോൾ  കുട്ടികൾ  അവരെ  നോക്കി  നിന്നു. ക്ഷണിക്കാതെ  വന്നതിന്  ഞാൻ  ഒച്ചയെടുത്തു.  “എന്ത്  ധൈര്യമാണ്  നിങ്ങൾക്ക്എന്റ്റെ  വീട്ടിൽ വന്ന്  എന്റ്റെ  കുട്ടികളെ  പേടിപ്പെടുത്തുവാൻ? ” ഉടനെ പുറത്തു  പോകു'”.—ഞാൻ  പറഞ്ഞു.
എന്റ്റെ  ക്രൂരമായ  ഈ  പൊട്ടിത്തെറിക്കലിന്  ‘അമ്മ  ശാന്തമായി
മറുപടി  പറഞ്ഞു.ക്ഷമിക്കണം.  ഞാൻ  തെറ്റായ  മേൽവിലാസത്തിൽ  വന്ന്  പോയി  എന്നും  പറഞ്ഞു  അവിടന്ന്  പോകുകയും  ചെയ്തു.
ഒരുദിവസം  പുനഃസംയോജനത്തിൽ  പങ്കുകൊള്ളുവാനായി  ഞാൻ  പഠിച്ച  സ്കൂളിൽ  നിന്നു  ഒരു  എഴുത്തു  കിട്ടി  തൊഴിൽ  സംബന്ധമായി  ഒരു  യാത്രപോകുകയാണ്എന്ന്  ഭാര്യയോട്  കള്ളം  പറഞ്ഞു  ഞാൻ.  നാട്ടിലേക്കു  പോയി.  സ്കൂളിലെ  പരിപാടിക്ക്  ശേഷം  ഔൽസുക്യം  കാരണം  ഞാൻ  പണ്ട്    താമസിച്ചിരുന്ന  ആ  പഴയ  സ്ഥലം  കാണുവാൻ  പോയി .

.എന്റ്റെ  ‘അമ്മ  മരിച്ചു  എന്ന്  അയൽവാസികൾ  പറഞ്ഞു . ഞാൻ  ഒരു  തുള്ളി  കണ്ണീർ  വിട്ടില്ല .  ‘അമ്മ  തരാൻ  പറഞ്ഞു  എന്ന്  അവർ  ഒരു  എഴുത്തു  തന്നു
എന്റ്റെ  പ്രിയപ്പെട്ട  മകനെ ,
ഞാൻ  എപ്പോഴും  നിന്നെ  ഓർക്കുന്നു .  നിൻറ്റെ  വീട്ടിൽ  വന്നു  നിൻറ്റെ  മക്കളെ  പേടിപ്പെടിത്തിയതിനു  ക്ഷമിക്കണം .നീ  സ്കൂൾ  സംയോജനത്തിൽ  പങ്കുകൊള്ളുവാൻ  വരുന്നുണ്ട്  എന്നറിഞ്ഞു . വളരെ  സന്തോഷമായി . നിന്നെ  കാണണം  എന്ന്  വലിയ  ആഗ്രഹമുണ്ട്.  പക്ഷെ  കിടക്കയിൽ  നിന്ന്  എഴുനേൽക്കുവാൻ  പോലും  പറ്റിനില്ല. നീ  വളർന്നു  കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ  സ്ഥിരമായി  നിന്നെ  നാണം  കെടുത്തികൊണ്ടിരുന്നതിനു  അമ്മയോട്  ക്ഷമിക്കണം .നിനക്കറിയാമോ നീ  വളരെ  ചെറിയ  കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ  ഒരു  അപകടത്തിൽ  നിൻറ്റെ  ഒരു  കൺ  നഷ്ടപ്പെട്ടു .  ഒരു  അമ്മയായ  എനിക്ക്  നീ  ഒരു  കൺ  വെച്ച്  കൊണ്ട്  വളരുന്നത്  കാണുവാൻ  സഹിച്ചില്ല .  അത് കൊണ്ട്  എന്റ്റെ  ഒരു  കൺ  നിനക്ക്  തന്നു . എന്റ്റെ  മകൻ  എന്റ്റെ  സ്ഥാനത്തിരുന്നു  ആ  കൺകൊണ്ട്  ഈ  ലോകം  മുഴുവൻ  കാണുന്നതിൽ  ഞാൻ  അഭിമാനിക്കുന്നു .

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Miracles of faith—–വിശ്വാസത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ

മൂല്യം —സത്യം
ഉപമൂല്യം —വിശ്വാസം

Image result for girl walking alone at night images

ഒരു  പെണ്‍കുട്ടി  സ്നേഹിതിയുടെ  വീട്ടിലേക്കു  പോയി . തിരിച്ചു  വരുമ്പോൾ  കുറച്ചു  വൈകി .ആ   സ്ഥലം  ഒരു  ചെറിയ  സമുദായക്കാർ  താമസിക്കുന്നതും , അവളുടെ   വീട്  അധികം  അകലെയല്ലാത്തതും  കൊണ്ട് അവൾക്കു  പേടി  തോന്നിയില്ല . പാതയിലൂടെ  നടന്നു  വരുമ്പോൾ  ഡയാനാ എന്ന  ആ പെണ്‍കുട്ടി  ഒരു  അപകടവും  സംപവിക്കാതിരിക്കാനായി  ഈശ്വരനോട്  പ്രാർത്ഥിചു   . പോകുന്ന  വഴിക്ക്  ഇരുണ്ടതും  എളുപ്പ  വഴിയുമായ  ഒരു  മൈതാനത്തിലൂടെ  നടക്കുവാൻ  തുടങ്ങി . പകുതി  ദൂരം  പോയപ്പോൾ  അവിടെ  ഒരാൾ അവളെ  നോക്കി  നില്ക്കുകയായിരിന്നു .അവൾ  അസ്വസ്ത്തയായി. ഈശ്വരനെ  പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ  തുടങ്ങി .
പെട്ടന്ന്  ഒരു  നിശബ്ദമായ  സുരക്ഷിതത്വം  അവളെ  ആവരണം  ചെയ്തപോലെ  തോന്നി .നടക്കുമ്പോൾ  കൂടെ  ആരോ  നടന്നു  വരുന്നതുപ്പോലെ  തോന്നി .ഒടുവിൽ  മൈതാനത്തിന്റെ   അവസാനം   വരുകയും  ആ മനുഷ്യനെ  കടന്നു  വീട്ടിൽ എത്തുകയും  ചെയ്തു .
പിറ്റേ  ദിവസം  പത്രത്തിൽ  ഒരു  പെണ്‍കുട്ടി  ആ മൈതാനത്തിൽ  ഇവൾ  കടന്നു  വന്നു  20 നിമിഷങ്ങൾക്ക്  ശേഷം  ബലാൽസംഗം  ചെയ്യപ്പെട്ടതായി  വായിച്ചു .  ഒരു സമയം  ആ പെണ്ക്കുട്ടിക്ക്  പകരം  തനിക്കാണ്  ഇത്  സംഭവിച്ചിരിന്നെങ്ങിലോ  എന്നോർത്തു  അവൾ  വികാരഭരിതയായി കരയുവാൻ  തുടങ്ങി .  ഈശ്വരനോട്  തന്നെ  രക്ഷിച്ചതിന്  നന്ദി  പറഞ്ഞു.  അതേ. സമയം  ആ  കുട്ടിയെ  സഹായിക്കുവാനായി   പോലിസ്  സ്റെഷനിലേക്ക്
പോകുവാനും  നിശയിച്ചു .
പോലിസ്  ഉദ്യോഗസ്ഥനോട്  വിവരങ്ങൾ  തുറന്നു  പറഞ്ഞു. അവിടെ.  നിരന്നു  നിൽക്കുന്ന.  ആളുകളിൽ  നിന്ന്. അയാളെ. അടയാളം  കാണിക്കാൻ  സമ്മതമാണോ ?  അവൾ  സമ്മതിച്ചു   ഉടനെ  ആ. മനുഷ്യനെ  അടയാളം  കാണിച്ചു . തന്നെ  തിരിച്ചറിഞ്ഞു  കഴിഞ്ഞു  എന്ന്   മനസ്സിലായതോടെ  അയാൾ  പൊട്ടി  കരഞ്ഞു  കൊണ്ട്  കുറ്റം  സമ്മതിച്ചു.
പോലിസ്  ഉദ്യോഗസ്ഥൻ. ഡയാനയുടെ  ധീരതയെ  പ്രശംസിക്കുകയും  നന്ദി  പറയുകയും  ചെയ്തു .അവൾക്കു  വേണ്ടി  എന്ത്  സഹായമാണ്  ചെയ്യേണ്ടത്  എന്നും  ചോതിച്ചു .
ഡയാന പറഞ്ഞു —-എനിക്ക്  ആ  മനുഷ്യനോടു  ഒരു  ചോദ്യം  മാത്രം  ചോദിക്കണം .ജിജ്ഞാസയോടെ  അവൾ  ചോദിച്ചു  എന്ത്  കൊണ്ട്  അയാൾ  അവളെ  ഉപദ്രിവിച്ചില്ല ?
പോലിസ്  ഉദ്യോഗസ്ഥൻ  ചോദിച്ചപ്പോൾ  അയാൾ  പറഞ്ഞു.—ആ  കുട്ടി   ഒറ്റക്കായിരുന്നില്ല .  അവളുടെ  കൂടെ  രണ്ടു  ഭാഗത്തും  രണ്ടു.  ബലവാന്മാരായ  മനുഷ്യർ  നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

ഗുണപാഠം —-

ഉറച്ച   വിശ്വാസം   വലിയ   വലിയ    മലകളെപ്പോലും   തട്ടി   മാറ്റും.  ഈശ്വരനിൽ   ഉറച്ച   വിശ്വാസം   ഉണ്ടെങ്കിൽ    അദ്ദേഹം   എല്ലാ   സങ്ങടങ്ങളിൽ   നിന്നും    നമ്മെ    രക്ഷിക്കും . ഏതു   ദുരിതം   വന്നാലും   നേരിടുവാനുള്ള   ആത്മധൈര്യം   തരുവാനായി   നാം   ഈശ്വരനോട്    എപ്പോഴും  പ്രാർത്ഥിക്കാം.

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Shopkeeper and boy—-കടക്കാരനും കുട്ടിയും

guru

 

മൂല്യം —സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം —-വിശ്വാസം

 

ഒരിക്കൽ  ഒരു  പാവപ്പെട്ട  കുട്ടി  വിശപ്പടക്കാൻ  ഒരു  തരി  ഭക്ഷണം  പോലും കിട്ടാഞ്ഞു അടുത്തുള്ള  ഒരു പഴക്കടയിൽ  നിന്ന്  ഒരു പഴം കട്ടു. ഭഗവാന്റ്റെ  ഭക്തനായ ആ  കൊച്ച് പകുതി  പഴം അവിടെയുള്ള  ഉണ്ടിയിൽ  ഇട്ടു . പകുതി  താനും  തിന്നു .കടക്കരാൻ  പഴം  കട്ടതിനു  കുട്ടിയെ  പിടിച്ചു . കുട്ടി കുറ്റം സമ്മതിച്ചു .കടക്കാരന്  ആ നിഷ്കലങ്ങനായ കുട്ടിയെ ശിക്ഷിക്കാൻ  മനസ്സ്  വന്നില്ല .പക്ഷെ  കുട്ടിയെ  ഒരു  പാഠം  പടിപ്പിക്കുവാനായി  അമ്പലത്തിന്റ്റെ   ചുറ്റും  കുറച്ചു  പ്രാവശ്യം നടക്കുവാൻ പറഞ്ഞു . കുട്ടി അമ്പലത്തിന്റ്റെ ചുറ്റും  നടക്കുമ്പോൾ  ഭഗവാനും  കുട്ടിയുടെ  പുറകെ  നടക്കുന്നത് കണ്ട് കടക്കാരാൻ  ഞെട്ടിപ്പോയി .

അന്ന് രാത്രി  സ്വപ്നത്തിൽ ഭഗവാൻ  വന്ന് കടക്കാരനോട്  പറഞ്ഞു —–കട്ട  പഴത്തിൽ  ഒരു ഭാഗം  എനിക്കും  കിട്ടിയതു കൊണ്ട്  ഞാനും  കുറ്റം  ഏറ്റെടുക്കണം . അതു കൊണ്ടാണ്  ഞാനും  കുട്ടിയുടെ  പുറകെ  നടന്നത് .

 

ഗുണപാഠം —-ഭഗവാൻ  മക്കളുടെ  എളിമയും നിഷ്കളങ്ങതയും കാണുന്നു– -ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു .

സ്വയം നിന്ദിക്കുന്നത്‌ അഹമ്ഭാവമാണ് .

മൂല്യം —സത്യം
ഉപമൂല്യം —മനോഭാവം , ശുഭ പ്രതിക്ഷ
ഒരിക്കൽ ഭഗവാൻ ശ്രീ കൃഷ്ണൻ സഹിക്കുവാൻ പറ്റാത്ത തലവേദന എന്ന്

അഭിനയിക്കുകയായിരിന്നു .അഭിനയം കണ്ടാൽ യെതാർത്ഥം പോലെ തോന്നും . തല ചുറ്റി ഒരു തുണി കെട്ടി കിടക്കയിൽ കിടന്നു ഉരുളുകയായിരിന്നു. കണ്ണുകൾ ചുമന്നു മുഖം വിളറിയിരുന്നു . വളരെ നിസ്സഹായെനെന്നു തോന്നി പോകും .രുക്മണി , സത്യഭാമ മറ്റു രാണിമാരെല്ലാം ഓരോ മരുന്നുമായി വന്നു . പക്ഷെ ഒന്നും ഫലിച്ചില്ല . ഒടുവിൽ നാരദരോട് ആലോചിച്ചു . അദ്ദേഹം കൃഷ്ണനോട് തന്നെ ചോദിച്ചു . അങ്ങയുടെ അസുഖം മാറ്റുവാൻ എന്ത് മരുന്നാണ് തരേണ്ടത്‌? കൃഷ്ണൻ നാരദരോട് –ഒരു ഉത്തമ ഭക്തന്റ്റെ പാദ ധൂളി കൊണ്ട് വരുക . നാരദർ ഉടനെ തന്നെ പുറപ്പെട്ടു .ചില കൃഷ്ണ ഭക്തന്മാരോട് ചോദിച്ചു . അവർ വളരെ വിനീതമായി പറഞ്ഞു –ഭഗവാന് എങ്ങിനെ ഞങ്ങളുടെ പാദ ധൂളി കൊടുക്കും ? ഞാൻ താഴ്ന്നവനാണ് , ചെരിയവനാണ് , പാപിയാണ് എന്നൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു വിധ അഹമ്ബാവമാണ് .ഈ ഭാവം പോയാൽ തന്നെ നാം വലിയവരോ ചെറിയവരോ എന്നുള്ള ചിന്ത ഉണ്ടാകില്ല .ഈ ഭോധം ഇല്ലാത്ത കാരണം ഒരാളും പാദ ധൂളി നല്കാൻ യോഗ്യരല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു .

Krishna and Gopis
നാരദർ തിരിച്ചു വന്നു . വളരെ വിനിതമായി പറഞ്ഞു –ആരും പാദ ധൂളി തന്നില്ല . അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ചോദിച്ചു –നീ വൃന്ദാവനത്തിലെ ഗോപികമാരോട് ചോദിച്ചോ ? ഇത് കേട്ട് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന  റാണിമാരെല്ലാം ചിരിച്ചു . നാരദർക്കും ആശ്ചര്യം തോന്നി . ഈ ഗോപികമാര്ക്ക് ഭക്തി എന്നാൽ എന്തെന്ന് അറിയാമോ ? എന്നാലും കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഗോപികമാരുടെ അടുക്കൽ പോകേണ്ടി വന്നു . ഗോപികമാർ കൃഷ്ണന് അസുഖമാണ് അവരുടെ പാദ ധൂളി വേണം എന്ന് നാരദർ ചോദിച്ച ഉടൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ പെട്ടന്ന് അവരുടെ കാലുകൾ കുടഞ്ഞു . പാദ ധൂളിയെടുത്തു നാരദരുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു .
നാരദർ ദ്വാരകയിലേക്ക് എത്തുന്നതിനു മുൻപേ കൃഷ്ണന്റ്റെ തല വേദന മാറിയിരുന്നു . ഇത് വെറും 5 ദിവസത്തെ ഒരു നാടകമായിരുന്നു . ഇതിൽ നിന്ന് ഭഗവാൻ പഠിപ്പിച്ചത് എന്തെന്നാൽ അവനവനെ താഴ്ത്തി കാണരുതേ . ഭഗവാന്റ്റെ കല്പന അനുസരിക്കുക .

ഗുണപാഠം —-

ഏതു കാര്യവും ചെയുവാനുള്ള നിയന്ത്രണം നമുക്ക് ഉണ്ട് . അതിന്റ്റെ ഫലാഫലം നമ്മുടെ കൈയിലല്ല . അതു കൊണ്ട് ഒരു വിധ അഹംഭാവവും കൂടാതെ ആത്മാർഥമായി പരമാവതി കഴിവ് ഉപയോഗിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക . എല്ലാം ആത്മാർഥമായി ഭഗവാനിൽ സമര്പ്പിക്കണം . അപ്പോൾ അഹം എന്ന ഭാവം പോയി നമ്മൾ ആത്മീയമായി ഉയരുന്നു .

Shanta Hariharan

http://saibsalsanskaar.wordpress.com

ജ്ഞാനം എന്ന തിരി കൊളുത്തക

മൂല്യം –സത്യം
ഉപമൂല്യം —ജ്ഞാനം

lamp
ഒരിക്കൽ ഒരു സാധകന് ദൈവിക ശക്തിയെ കുറിച്ച് അറിയുവാനും ജ്ഞാനം സമ്പാധിക്കുവാനും വലിയ ആഗ്രഹം തോന്നി . ഒരു ഗുരു താമസിക്കുന്ന ഗുഹയിലേക്ക് ചെന്നു. പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചെറിയ വിളക്ക് കണ്ടു .കുറച്ചു മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ ആ വിളക്ക് കെട്ടു പോയി .ഇരുട്ടിനെ കാണുമ്പോൾ നമക്ക് പേടി തോന്നുകയും ദൈവത്തെ കൂടുതൽ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുമല്ലോ . അങ്ങിനെ അയാളും ഉറക്കെ “നമശ്ശിവായ ” എന്ന് വിളിച്ചു .ഇത് കേട്ട് ഉടൻ സന്യാസി അയാൾ ആരാണ് എന്ന് ചോദിച്ചു .അദ്ദേഹത്തിന്റ്റെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങാനും ജ്ഞാനം നേടുന്നത് എങ്ങിനെ എന്നും അന്വേഷിച്ചു വന്നതാണ് എന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു . വെറും വായു മാത്രം ശ്വസിച്ചു ആ ഗുഹയിൽ ജീവിക്കുന്ന മഹാനായ ആ സന്യാസിക്കു വന്ന ആളുനെ ഒന്ന് പരീക്ഷിക്കാൻ തോന്നി .അയാളോട് അണഞ്ഞു പോയ വിളക്ക് ഒന്ന് കൊളുത്തുവാൻ പറഞ്ഞു . അയാളുടെ ചോദ്യത്തിന്റ്റെ ഉത്തരം പിന്നീട് പറയാം എന്നും പറഞ്ഞു . വന്ന ആൾ ഒരു തീപ്പെട്ടി എടുത്തു വിളക്ക് കൊളുത്തുവാൻ നോക്കി .പക്ഷെ സാധിച്ചില്ല . എല്ലാ തീപ്പെട്ടി കൊള്ളികളും തീര്ന്നു പോയി .വിളക്ക് കത്തിയില്ല . ഗുരു അയാളോട് വിളക്കിൽ ഉള്ള വെള്ളം മുഴുവൻ കളയുവാനും പിന്നെ കത്തിക്കാനും പറഞ്ഞു . ആ മനുഷ്യൻ ഗുരു പറഞ്ഞ പോലെ ചെയ്തെങ്ങിലും വിളക്ക് കത്തിയില്ല . ഗുരു പറഞ്ഞു –വിളക്കിന്റ്റെ തിരി പുറത്തെടുത്തു നല്ല വണ്ണം ഉണക്കിയ ശേഷം കത്തിക്കു. അങ്ങിനെ ചെയ്തപ്പോൾ വിളക്ക് നല്ല വണ്ണം കത്തി . പിന്നീട് അയാൾ പതുക്കെ അയാളുടെ ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചു . ഞാൻ ശരിയായ ഉത്തരം നല്കി കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന് ഗുരു പറഞ്ഞു . അറിവില്ലായ്മ കാരണം കാര്യം മനസ്സിലായില്ല ഒന്ന് വിശധമായി പറഞ്ഞു തരണം എന്ന് അയാള് ചോദിച്ചു .ഗുരുപറഞ്ഞു —-നിന്റ്റെ ഹൃദയമാകുന്ന വിളക്കിൽ ജീവനാകുന്ന തിരിയുണ്ട്. ഇത്രയും നാൾ ആ തിരി അസുയ അഹങ്കാരം എന്നിവയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു . അതു കൊണ്ടാണ് ജ്ഞാനം എന്ന വിളക്ക് കത്തിക്കുവാൻ പറ്റിയില്ല . ഈ വക ദുർവിചാരങ്ങളെ പിഴിഞ്ഞ് കളഞ്ഞുട്ടു സ്നേഹം , ഭക്തി എന്നിവ കൊണ്ടുള്ള എണ്ണ നിറച്ചു ജീവനാകുന്ന തിരിയിട്ട് നിന്റ്റെ ഹൃദയമാകുന്ന വിളക്ക് കത്തിക്ക് . അപ്പോൾ ഉറച്ച വിശ്വാസം എന്ന പ്രകാശം തെളിയും അജ്ഞാനം എന്ന അന്ധകാരം ഇല്ലാതാകും .

ഗുണപാഠം —-

എല്ലാവര്ക്കും ശുദ്ധമായ ഒരു ഹൃദയം ഉണ്ട് . പക്ഷെ കുന്നു കൂടി കിടക്കുന്ന കാമം , ക്രോധം ലോഭം ,മദം , മാത്സര്യം , ബന്ധനം എന്നിവയിൽ ഉപരി അഹംഭാവം എന്നിവയാൽ കാണ്മാൻ പറ്റുന്നില്ല .ഈ വകധുശ്ചിന്തകളെ മാറ്റുവാൻ ശ്രമിക്കുക അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ള വിളക്ക് പ്രകാശിക്കും ,ലോഭം ,മദം , മാത്സര്യം , ബന്ധനം എന്നിവയിൽ ഉപരി അഹംഭാവം എന്നിവയാൽ കാണ്മാൻ പറ്റുന്നില്ല .ഈ വകധുശ്ചിന്തകളെ മാറ്റുവാൻ ശ്രമിക്കുക അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ള വിളക്ക് പ്രകാശിക്കും

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

എന്റെ കൈ പിടിക്ക്

hold-hand

മൂല്യം : സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം : വിശ്വാസം

ഒരിക്കൽ  ഒരു ചെറിയ പെണ്‍കുട്ടിയും അവളുടെ അച്ഛനും ഒരു പാലം കടക്കുകയായിരുന്നു .

അച്ഛന് കുറച്ചു പേടി തോന്നി മകൾ എങ്ങാനും വീണു പോയാലോ എന്ന് .മോളോട് പറഞ്ഞു -മോളെ നീ വെള്ളത്തിൽ വീഴാതിരിക്കാൻ അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ചോള്.ഇല്ല അച്ഛാ -അച്ഛൻ എന്റെ കൈ പിടിച്ചോള്. എന്താ അതിലൊരു വിത്യാസം ?അച്ഛൻ കുഴപ്പത്തോടെ ചോതിച്ചു.വലിയ വിത്യാസമുണ്ട് -മകൾ പറഞ്ഞു .ഞാൻ അച്ഛന്റെ കൈ പിടിക്കുകയാന്നെങ്ങിൽ എന്തെങ്ങിലും അനിഷ്ട്ടം സംഭവിച്ചാൽചിലപ്പോൾഎന്റെ പിടിവിട്ടു പോകും .നേരെ മറിച്ചു അച്ഛൻ പിടിക്കുകയാന്നെങ്ങിൽ എന്ത് സംഭവിച്ചാലും അച്ഛൻ എന്റെ കൈ വിടില്ല .എനിക്ക് നല്ലവണ്ണം അറിയാം

ഗുണപാഠം : നാം ഈശ്വരന്റെ കൈ വിടാൻ നോക്കിയാലും ഈശ്വരൻ ഒരിക്കലും നമ്മെ കൈവിടില്ല.നമ്മുടെ ഭക്തിയും സ്നേഹവും കൊണ്ട് ഈശ്വരനെ മുറുകെ പിടിക്കണം .

ഗുരുർബ്രഹ്മ ഗുരുർവിഷ്ണു നിങ്ങളുടെ ഗുരുക്കൻമാരെ ബഹുമാനിക്കു

17.

guru-disciple1
മൂല്യം: ശരിയായ പ്രവൃത്തി ഉപമൂല്യം: ബഹുമാനം

ഗുരുർബ്രഹ്മ ഗുരുർവിഷ്ണു
ഗുരുദേവോ മഹേശ്വര
ഗുരുസാക്ഷാത് പരബ്രഹ്മ
തസ്മൈശ്രീ ഗുരവേ നമഹ:

ഗുരുർബ്രഹ്മ – ഗുരു ബ്രഹ്മാവാകുന്നു (സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ)

ഗുരുർവിഷ്ണു – ഗുരു വിഷ്ണുവാകുന്നു (പരിപാലിക്കുന്നവൻ)

ഗുരുദേവോ മഹേശ്വര – ഗുരു മഹേശ്വരൻ ആകുന്നു (സംഹരിക്കുന്നവൻ)

ഗുരുസാക്ഷാത് – സത്യമായും, ഗുരു കണ്മുന്പിലുള്ള

പരബ്രഹ്മ – ഏറ്റവും വലിയ ബ്രഹ്മമാകുന്നു.

തസ്മൈ – കേവലം പരമമായ

ശ്രീഗുരവേ നമഹ: ആ ഗുരുവിനുമുന്പിൽ ഞാൻ നമസ്ക്കരിക്കുന്നു.

    ഗുരു

ഗു – അന്ധകാരം
രു – നീക്കം ചെയ്യുന്നവൻ

ഗുരുർബ്രഹ്മ കഥ

പണ്ട് പണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു കാട്ടിൽ ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു. മഹാനായ ധൗമ്യ മഹർഷി തൻറെ ശിഷ്യൻമാരുടെ കൂടെ അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം നല്ല ഉറച്ച ശരീരമുള്ള ഒരു വ്യക്തി (ഉപമന്യു എന്ന പേർ) ആ ആശ്രമത്തിലേക്കു വന്നു. അവൻ തീരെ വൃത്തിഇല്ലാത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നു.അവൻ ധൗമ്യ മഹർഷിയുടെ കാൽക്കൽ വീണ് നമസ്ക്കരിച്ച് തന്നെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ആക്കാലത്ത് ശിഷ്യരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അധികാരം ഗുരുവിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഗുരുക്കന്മാർ ജീവിതത്തിൻറെ ശരിയായ അർത്ഥവും, എല്ലാവരിലും വസിക്കുന്ന ഈശ്വരനെ കാണുവാനുള്ള ശീലവും എല്ലാ മൂല്യങ്ങളും ഉൾകൊള്ളുവാനും ശിഷ്യരെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.

തടിച്ച ശരീരമുള്ള ഉപമന്യുവിനെ ധൗമ്യ മഹർഷി തൻറെ ശിഷ്യനാക്കി. ഉപമന്യു പഠിത്തത്തിൽ പുറകിലായിരുന്നു. എങ്കിലും മറ്റുകുട്ടികളുടെ കൂടെ ആശ്രമത്തിൽ വളർന്നു. അവന് പഠിത്തത്തിൽ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. അവന് പാഠങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുവാനോ, കാണാതെ പഠിക്കുവാനോ ഒന്നും സാധിച്ചിരുന്നില്ല. അനുസരണ ശീലവും കുറവായിരുന്നു. നല്ല ഗുണങ്ങൾ ഒന്നും അവന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ധൗമ്യ മഹർഹി ഒരു ആത്മസാക്ഷാത്കാരം ലഭിച്ച വ്യക്തി ആയിരുന്നു. ഉപമന്യുവിൻറെ അവഗുണങ്ങൾ എല്ലാം മറന്ന് അദ്ദേഹം അവനെ സ്നേഹിച്ചു. മിടുക്കരായ കുട്ടികളെക്കാൾ അധികംസ്നേഹം മഹർഷി അവനു കൊടുത്തു. ഉപമന്യു തിരിച്ചു ഗുരുവിനെ സ്നേഹിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഗുരുവിനുവേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാനും അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു.

ഉപമന്യു അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നു, അതുകൊണ്ടുതന്നെ മടിയനും, മന്ദബുദ്ധിയുമായി. അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ആൾക്ക് എപ്പോഴും ഉറക്കം വരും, ശരിയായി ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവ് ഉണ്ടാവില്ല,ശരീര സുഖവും ഉണ്ടാവില്ല. ഇത് തമോഗുണം വർദ്ധിപ്പിക്കും. അവനവൻറെ ശരീരം സംരക്ഷിക്കുവാൻ ആവശ്യമുള്ളതിനു മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാൻ ഗുരുജി പറഞ്ഞിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് മഹർഷി ഉപമാന്യുവിനെ, അതിരാവിലെ പശുക്കളെ മേയ്ക്കാൻ അയക്കും.വൈകുന്നേരമേ അവൻ തിരിച്ചുവരൂ. ഗുരുപത്നി അവനുള്ള ഉച്ചഭക്ഷണം കൊടുത്തയച്ചിരുന്നു.

ഉപമന്യുവിന് ഭയങ്കര വിശപ്പായിരുന്നു. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞാലും അവന് വിശക്കുമായിരുന്നു. അവൻ പശുക്കളെ കറന്ന് പാൽ കുടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ധൌമ്യ
മഹർഷി അവൻ പിന്നെയും തടിക്കുന്നത് മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു! ഇത്രയും ദൂരം നടന്നിട്ടും, ഉച്ചക്ക് ലഘുഭക്ഷണം മാത്രം കഴിച്ചിട്ടും, ഉപമന്യു മെലിയാത്തതിൻറെ കാരണം അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചു. ഉപമന്യു സത്യസന്ധതയോടെ താൻ പാൽ കുടിക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. പശുക്കൾ ഉപമന്യുവിൻറെതല്ല എന്നും, അതുകൊണ്ട് പാൽ കുടിക്കണമെങ്കിൽ ഇനിമുതൽ തൻറെ അനുവാദം വേണം എന്നും ഗുരു പറഞ്ഞു.

ഉപമന്യു ഗുരു പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു. പക്ഷെ, പശുകുട്ടി പാൽ കുടിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ ഇറ്റുവീഴുന്ന പാൽത്തുള്ളികൾ, കൈകുംബിളിലാക്കി അവൻ കുടിച്ചു.

പിന്നെയും ഉപമന്യുവിൻറെ തടിക്ക് ഒരുമാറ്റവും കണ്ടില്ല. കാരണം മനസ്സിലാക്കിയ ഗുരുപറഞ്ഞു, പശുകുട്ടിയുടെ വായിൽനിന്നും
ഇറ്റുവീഴുന്ന പാൽ കുടിക്കുന്നത് വൃത്തിഹീനമാനെന്നും അത് ഉപമന്യുവിൻറെ ആരോഗ്യത്തിനു ദോഷം ചെയ്യും എന്നും വളരെ സ്ന്ഹത്തോടെ അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും ആ പ്രവർത്തി ചെയ്യില്ല എന്ന് ഗുരുവിന് ഉറപ്പ് കൊടുത്തു.

എന്നാലും അവന് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരു മരത്തിൽ കണ്ട കായ പറിച്ചു തിന്നു. അത് അവനെ അന്ധനാക്കി! കണ്ണ് കാണാതെ അവൻ അവിടെയും ഇവിടെയും അലഞ്ഞ് ഒരു പൊട്ടക്കിണറ്റിൽ വീണു. പശുക്കൾ എല്ലാം അവനെ കൂടാതെ ആശ്രമത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. ഉപമന്യുവിനെ കാണാത്തതിനാൽ ഗുരു തിരഞ്ഞ് തിരഞ്ഞ് അവസാനം അവൻ കിടന്നിരുന്ന പൊട്ട കിണറ്റിനടുത്തെത്തി. അദ്ദേഹം അവനെ ദയാപൂർവം പുറത്തെടുത്ത്, കാഴ്ചശക്തി കിട്ടാനുള്ള മന്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. മന്ത്രത്തിൻറെ ശക്തിയിൽ അശ്വിനി ദേവന്മാർ പ്രത്യക്ഷപെട്ട് അവന് കാഴ്ച ശക്തി തിരിച്ചു കൊടുത്തു.

പിന്നീട് മഹർഷി അത്യാഗ്രഹം ആപത്തിന് വഴിവെക്കുന്നത് എങ്ങിനെ എന്ന് അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. തക്ക സമയത്ത് ഗുരു എത്തിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഉപമന്യു ആ പൊട്ടകിണറ്റിൽ കിടന്നു മരിക്കുമായിരുന്നു. ഉപമന്യു നല്ലൊരു പാഠം പഠിച്ചു. അവൻ അമിതമായി ആഹാരം കഴിക്കുന്നത് നിർത്തി. അതോടെ അവൻറെ തടി കുറഞ്ഞു. അവൻ ആരോഗ്യവാനും,ബുദ്ധിയുള്ളവനും മിടുക്കനും ആയി.

ധൗമ്യ മഹർഷി, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ഉപമാനുവിൻറെ മനസ്സിൽ ഗുരുവിനോടുള്ള സ്നേഹം സൃഷ്ടിച്ചു. അങ്ങിനെ ഗുരു ബ്രഹ്മാവിൻറെ പ്രവർത്തി നിർവഹിച്ചു.

ഗുരു ഉപമന്യുവിനെ സ്നേഹത്തോടെ പരിപാലിച്ചു. സ്നേഹപൂർവ്വം ഉപദേശങ്ങൾ കൊടുത്തു. മരണത്തിൽനിന്നും രക്ഷിച്ചു. അങ്ങിനെ വിഷ്ണുവിനെപോലെ പരിരക്ഷിച്ചു.

പിന്നീട്, ഗുരു മഹേശ്വരനെപ്പോലെ, ഉപമാന്യുവിലുള്ള ദുർഗുണങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചു. അവനെ ജീവിത വിജയത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി.

ഗുണപാഠം
ഗുരു നമ്മളിൽ മാനുഷികമൂല്യങ്ങൾ വളർത്തുന്നു. നമുക്ക് നേർവഴി കാണിച്ചു തരുന്നു. നമ്മൾ എപ്പോഴും ഗുരുവിനോട് നന്ദിയും കടപ്പാടും ഉള്ളവരായിരിക്കണം.

guru-disciple2

______________________________________________________________________________
Stories are available in various languages; Visit the respective sites as given below.
മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്ന കഥകൾ വിവിധ ഭാഷകളിലുള്ള വെബ് സൈറ്റുകളിൽ ലഭ്യമാണ്. അവ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
http://saibalsanskaar.wordpress.com (English)
http://saibalsanskaartamil.wordpress.com (Tamil)
http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com (Telugu)
http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com (Hindi)
https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com (Malayalam)
————————————————————————————————————–