Archives

The precious sword വിലപിടിച്ച വാൾ

 

മൂല്യം—–അഹിംസ

ഉപമൂല്യം—–സമാധാനം

 

പണ്ട് ഒരു രാജാവിന് സ്വന്തമായ വിലപിടിപ്പുള്ള ഒരു വാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. മനസ്സിലാക്കിയടത്തോളം രാജാവ് വിരുന്നുകളിലും പ്രദർശനങ്ങളിലും സമയം ചിലവഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഈ രാജാവിനും അയൽവാസി രാജാവിനും ഒരു തർക്കം ഉണ്ടായി . ഒടുവിൽ അത് യുദ്ധത്തിൽ അവസാനിച്ചു.

sword

ആദ്യമായി ഒരു യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാനുള്ള അവസരം കിട്ടിയതിൽ വാളിന് നല്ല ഉത്സാഹം തോന്നി താൻ എത്ര ധൈര്യശാലി യും വിലപിടിച്ചവനും ആണെന്നും ഇപ്പോൾ ഈ യുദ്ധം കാരണം എത്ര പ്രസിദ്ധനാകും എന്ന് എല്ലാര്ക്കും കാണിച്ചു കൊടുക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചു . യുദ്ധത്തിനായി മുന്നണിയിൽ വന്നപ്പോൾ പല യുദ്ധങ്ങളിൽ വിജയിച്ചതായി സങ്കൽപ്പിച്ചു . പക്ഷെ യുദ്ധക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആദ്യത്തെ യുദ്ധം കഴിഞ്ഞിരുന്നു . അതിന്റെ പരിണാമം വാൾ ഉദ്ദേശിച്ചപോലെ ആയിരുന്നില്ല . സൂര്യ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ആയുധങ്ങളുമായി വിജയിച്ചു നിൽക്കുന്ന സൈനികരെ അല്ല അവിടെ കണ്ടത് . മറിച്ചു ഉടഞ്ഞ ആയുധങ്ങളും വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് വലഞ്ഞ ഒരു കൂട്ടം സൈനികരെയാണ് കണ്ടത് . അവിടെ. ഭക്ഷണം ഇല്ല . ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ പൊടിയും വല്ലാത്ത ദുർഗന്ധവും ആയിരുന്നു . പല സൈനികരും മുറിവേറ്റു ചോരയൊലിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ കാഴ്ച കണ്ട വാൾ യുദ്ധം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല . പ്രതിയോഗ്യതകളിൽ പങ്കെടുത്തു സമാധാനമായി ജീവിക്കുവാൻ നിശ്ചയിച്ചു . അത് കൊണ്ട് അന്ന് രാത്രി പിറ്റേ ദിവസം നടക്കുവാൻ പോകുന്ന യുദ്ധം തടയുവാനുള്ള വഴി ആലോചിച്ചു . കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളിൽ വാൾ വിറക്കുവാൻ തുടങ്ങി . ആദ്യം ചെറുതായി തുടങ്ങിയ ആ ശബ്ദം കൂടി കൂടി മുഴങ്ങുവാൻ തുടങ്ങി. സഹിക്കുവാൻ പറ്റാതായി . ” നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?” എന്ന് മറ്റു സൈനികരുടെ ആയുധങ്ങൾ ചോദിച്ചു . “നാളെ യുദ്ധം ഉണ്ടാകുവാൻ പാടില്ല . അത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല .”

രാജാവിന്റെ വാൾ പറഞ്ഞു . അപ്പോൾ മറ്റൊരു വാൾ പറഞ്ഞു —ഞങ്ങൾക്കും ” യുദ്ധം ഇഷ്ടമില്ല .” പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്‌യും ? ” ഞാൻ ചെയ്യുന്നപോലെ നിങ്ങളും ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുവിൻ . ശബ്ദം കേട്ട് ആരും ഉറങ്ങുകയില്ല .” രാജാവിന്റെ വാൾ പറഞ്ഞു. എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ചേർന്ന് ശബ്ദം. ഉണ്ടാക്കുവാൻ തുടങ്ങി .ഈ ശബ്ദം ശത്രുക്കളുടെ താവളം വരെ കേട്ടു. യുദ്ധം. വെറുത്തിരുന്ന അവിടത്തെ ആയുധങ്ങളും ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ യുദ്ധം തുടങ്ങുന്ന സമയത്തു ഒരറ്റ സൈനികർപോലും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല .രാജാവ് , സേനാപതി , സൈനികർ ആർക്കും വാളുകളുടെ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം കാരണം രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങുവാൻ പറ്റിയില്ല .അത് കൊണ്ട് പകൽ മുഴുവൻ ഉറങ്ങി വൈകുന്നേരം ഉണർന്നു . അത് കൊണ്ട് യുദ്ധം പിറ്റേ ദിവസത്തേക്ക് മാറ്റി വെക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും പിറ്റേ ദിവസവും രാജാവിൻറ്റെ വാളിന്റ്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അവരുടെ സമാധാന പാട്ട് തുടർന്നു. പിന്നെയും യുദ്ധം നീട്ടി വെക്കേണ്ടി വന്നു. ഇത് ഇങ്ങിനെ 7 ദിവസത്തേക്ക് തുടർന്നു.

ഏഴാം ദിവസം വൈകുന്നേരം രണ്ടു രാജാക്കന്മാരു നേരിൽ കണ്ടു ചർച്ച ചെയ്യുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. രണ്ടുപേരും ഉറക്കമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞ രാത്രികളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. ആയുധങ്ങൾ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി നൽകിയ സൂചനയെ കുറിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചു. സൈനികരുടെ ഉറക്കമില്ലായ്മ , കുഴപ്പം, വിചിത്രമായ പരിസ്ഥിതി എല്ലാം കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്തു. അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന തർക്കവും ശത്രുതയും എല്ലാം മറന്നു മിത്രങ്ങളായി.ഈ ചെറിയ നാടകത്തെ കുറിച്ചോർത്തു ചിരിച്ചു. യുദ്ധം വേണ്ടെന്നു വെച്ച് സന്തോഷത്തോടെയും സംതൃപ്തിയോടെയും അവരവരുടെ രാജ്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങി . അന്ന് മുതൽ രണ്ടു രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ രാജാവയുള്ള അനുഭവങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവരെ ഒരുമ്മിപ്പിച്ചത് , വേർപ്പെടുത്തിയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സന്തോഷവും രസകരവുമായിരുന്നു .

ഗുണപാഠം–

— എല്ലാവരും സമാധാനവും ശാന്തിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യുദ്ധം ഒന്നിനും ഒരു സമാധാനമല്ല. സമാധാനത്തിനു വേണ്ടത് അഹിംസ എന്ന ശക്തമായ ആയുധമാണ്.

shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

The   brahmani  and  the  mangoose ബ്രാഹ്മിണിയും കീരിയും

 

 

മൂല്യം —-ശരിയായ   പരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം —–വിവേചന   ബുദ്ധി

brahmani-mangoose

പണ്ടൊരിക്കൽ   ഒരു   ബ്രാഹ്മണനും   അദ്ദേഹത്തിന്റ്റെ   ഭാര്യയും    ഒരു   പട്ടണത്തിൽ   താമസിച്ചിരുന്നു . ബ്രാഹ്മിണി   {ബ്രാഹ്മണന്റ്റെ   ഭാര്യ  }    ഒരു   ആൺ   കുഞ്ഞിനെ   പ്രസവിച്ചു .  അതെ സമയം   ഒരു   കീരിയും   ഒരു   ആൺ   കുഞ്ഞിനെ   പ്രസവിച്ചു . ബ്രാഹ്മണി   ആ   കീരി  കുഞ്ഞിനെ  സ്വന്തം   കുഞ്ഞിനെ   പോലെ   വളര്ത്തി. എന്നാലും  ബ്രാഹ്മണി   സ്വന്തം   കുഞ്ഞിനെ   ഒരിക്കലും   തനിച്ചു   വിടാറില്ല . കീരി   എങ്ങാനും  മകനെ   ഉപദ്രവിക്കുമോ എന്ന്   ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു . എന്തായാലും   സ്വന്തം  കുഞ്ഞു   എല്ലാര്ക്കും   കണ്ണിലുണ്ണി   ആണല്ലോ ?

 

ഒരു  ദിവസം   ബ്രാഹ്മിണി   ഭർത്താവിനോട്   കൊച്ചുനെ   നോക്കാൻ   പറഞ്ഞിട്ട്   നദിയിൽ   നിന്ന്   വെള്ളം   കൊണ്ടുവരുവാൻ   പോയി . ആ  സമയത്ത്   ഒരു  സർപ്പം  വീട്ടിനുള്ളിൽ   വന്നു. കുട്ടിക്ക് അപായം   എന്ന്   അറിഞ്ഞു   കീരി   സർപ്പത്തിനെ  ആക്രമിച്ചു  കൊന്നു. അമ്മ  ബ്രാഹ്മണിയുടെ   കാലടി   ശബ്ദം   കേട്ട്   കീരി   ചോര   പുരണ്ട   മുഖത്തോടെ   അവരെ   എതിരേൽക്കാൻ പുറത്തു  വന്നു .

വായിൽ   ചോരയുമായി കീരിയെ   കണ്ടപ്പോൾ   അവർ   പേടിച്ച   പോലെ   തന്നെ    സംഭവിച്ചു എന്ന്    ബ്രാഹ്മണി  വിചരിച്ച്  ഒന്നും ആലോച്ക്കാതെ   കൈയിൽ   ഉള്ള   വെള്ളം  നിറഞ്ഞ കുടം   കീരിയുടെ   മേൽ  എറിഞ്ഞു .കീരി   ഉടൻ   തന്നെ   ചത്തു   വീണു .  കീരിയുടെ   മരണത്തിൽ    സങ്കടം   തോന്നിയ   അവർ    വീട്ടിൻറ്റെ   അകത്തു   ചെന്ന്   നോക്കി . കൊച്ചു   തൊട്ടിലിൽ    സുഖമായി   ഉറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു .  തൊട്ടിലിനടുത്ത്   ഒരു   സർപ്പം  കഷ്ണങ്ങളായി  ചത്തു   കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു   സ്വന്തം   മകനെ   പോലെ   ആയിരുന്ന   കീരിയെ കൊന്നതിനു ആ സ്ത്രീ വളരെ   ദുഖിച്ചു

ഗുണപാഠം ——

ബ്രാഹ്മിണി    ചെയ്തപോലെ   ഒന്നും   ചിന്തിക്കാതെ   എടുത്തു   ചാടിയാൽ    അവർ    ദുഖിച്ചപോലെ   തന്നെ   ദുഖിക്കേണ്ടി വരും .എടുത്തു ചാട്ടം   എപ്പോഴും   അപകടകരമാണ് .  ഒരു കാര്യം  ചെയ്യുന്നതിനു മുൻപ്  നല്ലവണ്ണം   ചിന്തിക്കണം ..

 

ശാന്ത   ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com

സംഭവിക്കുനതെല്ലാം നല്ലതിന്നാണ്

മൂല്യം :സമാധാനം

ഉപമൂല്യം :ക്ഷമ -സഹനശക്തി

Everything happens for a reason

ചിലപ്പോൾ അനിഷ്ട സംഭവം നടന്നാൽ നമക്ക് എന്ത് കൊണ്ടെന്നു അത് നടന്നു എന്ന് മനസ്സിലാവില്ല .താഴെ കാണുന്ന കഥ ഇതിനെ സ്പഷട്ടമാക്കും .

ഞാൻ : ദൈവമെ ഞാൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കട്ടെ ?

ദൈവം : തീര്ച്ചയായും .

ഞാൻ : അങ്ങ് കൊപിക്കില്ലെന്നു ഉറപ്പു തരണം .

ദൈവം : ഞാൻ ഉറപ്പു തരാം .

ഞാൻ: അങ്ങ് എന്ത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ഇന്ന് കുറേ അപ്രിയ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുവാൻ അനുമതിച്ചത് ?

ദൈവം : നീ എന്താണ് പറയുന്നത് ?

ഞാൻ: ഞാൻ ഇന്ന് വളരെ വൈകി എണീറ്റ്‌ .

ദൈവം :അതെയോ .

ഞാൻ :എന്റ്റെ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ആകുവാൻ കുറെ സമയമായി .

ദൈവം: ശരി.

ഞാൻ : ഉച്ചക്ക് ജോലിക്കാരി സാണ്ട്വിഛ് ശരിയായി ചെയ്തില്ല എനിക്ക് കാത്തു നില്ക്കേണ്ടി വന്നു.

ദൈവം : ഓ !

ഞാൻ : വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഒരു സ്നേഹിതനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഫോണ്‍ പ്രവര്തിച്ചില്ല

ദൈവം : ശരി .

ഞാൻ : എല്ലാത്തിനും ഉപരിയായി വീട്ടിൽ വന്ന് കാൽകൾ മസാജ് ചെയ്തു വിശ്രമിക്കാം എന്ന് നോക്കുമ്പോൾ മസാജ്ർ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നില്ല. എന്ത് കൊണ്ട് അങ്ങ് ഇതൊക്കെ ചെയ്തത് ?

ദൈവം : ഞാൻ  പറയെട്ടെ ഇന്ന് രാവിലെ മൃത്യു ദേവത നിന്റ്റെ കിടക്കയുടെ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ നിന്റ്റെ ജീവൻ രക്ഷിപ്പനായി വേറൊരു ദേവതയെ ഞാൻ അയച്ചു നിന്നെ സുഖമായി ഉറങ്ങുവാൻ അനുമതിച്ചു .

ഞാൻ: ഓഹോ …..

ദൈവം : നിന്റ്റെ കാറ് സ്ടാര്ട്ടു  ചെയ്യാത്തത് എന്ത് കൊണ്ടെന്നാൽ  വഴിയിൽ ഒരു കുടിയൻ ഡ്രൈവർ ഭോധമില്ലാതെ വണ്ടി ഓടിക്കുകയായിരുന്നു .നീ ആ സമയത്ത് ഓടിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിൽ അപകടം  സംഭവി ക്കുമായിരിന്നു.

ഞാൻ: നാണിച്ചു തല കുനിച്ചു .

ദൈവം : നിനക്ക് പതിവായി പാചകം ചെയുന്ന സ്ത്രീക്ക് അസുഖമായിരുന്നു . നിനക്കും എങ്ങാനും അസുഖം വന്നാൽ ജോലിക്ക് പോകാൻ പറ്റുമോ ?

ഞാൻ : വല്ലാതെയായി .

ദൈവം: അടുത്തത്  നിന്നെ ഫോണ്‍ വിളിച്ച  ആൾ എന്തോ തെറ്റായ സൂചന നല്കാനായിരുന്നു അത് കൊണ്ടാണ് ഫോണ്‍ പ്രവര്ത്തിപ്പിക്കാതെ രക്ഷിച്ചു .

ഞാൻ :അതെയോ .

ദൈവം :പിന്നെ മസാജരുടെ കാര്യം . അതുപ്രവരതിച്ചിരുന്നെങ്ങിൽ മുഴുവൻ വിദ്യുശക്തി ഇല്ലാതായേനെ .നിന്നെ ഇരുട്ടിൽ  വിടാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമില്ലായിരുന്നു .

ഞാൻ : ദൈവമെ  മാപ്പ് .

ദൈവം : മാപ് ചോതിക്കണ്ട കാര്യമില്ല . എന്നെ വ്ശ്വസിക്ക് . നന്മയും തിന്മയും തിരിച്ചു അറിയൂ.

ഞാൻ : തീര്ച്ചയായും വിശ്വസിക്കാം .

ദൈവം : ഒരിക്കലും എന്നെ അവിശ്വസിക്കരുതെ .എന്റ്റെ കണക്കുകൂട്ടല്കൾ  നിന്റ്റെതിനെക്കാളും നല്ലതായിരിക്കും

ഞാൻ :: എനിക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ .നന്നി.

ദൈവം :നന്ന് .ഇന്നത്തെ ദിവസം നിനക്ക് ഒരു നല്ല ദിവസമായിരുന്നു .മക്കളുടെ സംരക്ഷണമാണ് എന്റ്റെ കര്ത്തവ്യം .

ഗുണപാഠം ::

എല്ലാകാര്യങ്ങളും ക്ഷമയോടും സഹനശക്തിയോടും വേണം  ചെയ്യുവാൻ .ഒന്നിന്റെയും ഫലം നമ്മുടെ കൈയിലിൽ   ഇല്ല  . നല്ല ഉദ്ദേശത്തോടെ ചെയ്യുന്ന എന്ത് കാര്യമാനെങ്ങിലും സംഭവിക്കുന്നതു നല്ലതുതന്നെ .വരുന്നതെല്ലാം നല്ലതിനാണ് എന്ന് വ്ശ്വസിക്കുക

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

അപൂർണതയെ സ്വീകരിക്കുക

21.

മൂല്യം: ശാന്തി ഉപമൂല്യം: ക്ഷമ,സഹനശക്തി,മനസ്സിലാക്കൽ

ഞാൻ ഒരു ചെറിയകുട്ടി ആയിരുന്നപ്പോൾ എൻറെ അമ്മക്ക് അത്താഴത്തിനു ലഘു ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അമ്മ വളരെ ജോലി ചെയ്തു ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. അന്ന് രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് അമ്മ, മുട്ടയും സോസും നല്ല പോലെ കരിഞ്ഞ റൊട്ടിയും ആയിരുന്നു അച്ഛനു കഴിക്കാൻ കൊടുത്തത്.

ഞാൻ അവിടെ ഒരു കാഴ്ചക്കാരിയായി നിന്നിരുന്നു!

എൻറെ അച്ഛൻ അമ്മക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച് പതുക്കെ റൊട്ടി കൈയിൽ എടുത്തു, എന്നോട് എൻറെ സ്കൂളിലെ കാര്യങ്ങൾ അനേഷിച്ചു, ഞാൻ എന്ത് മറുപടി പറഞ്ഞു എന്ന് എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല. പക്ഷെ അച്ഛൻ വെണ്ണയും ജാമും തേച്ച് ആ റൊട്ടി അവസാന കഷ്ണം വരെ രുചിച്ച് കഴിച്ചതു എനിക്ക് നല്ല ഓർമ്മയുണ്ട്. ഞാൻ അവിടെനിന്നും പോകുമ്പോൾ റൊട്ടി കരിഞ്ഞതിന് അമ്മ അച്ഛനോട് മാപ്പുപറയുന്നത് കേട്ടു. അച്ഛൻ അതിനു പറഞ്ഞ മറുപടി ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.

“പ്രിയേ, എനിക്ക് കരിഞ്ഞ റൊട്ടി വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.”

പിന്നീടു ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഞാൻ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു “അച്ഛൻ ശരിക്കും കരിഞ്ഞ റൊട്ടി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടോ?” എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “ടെബ്ബി, നിൻറെ അമ്മ ദിവസം മുഴുവനും ജോലി ചെയ്തു വളരെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. അല്ലെങ്കിലും കരിഞ്ഞ റൊട്ടി ആർക്കും ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യില്ല”.

Lesson:
മറ്റുള്ളവരുടെ വിഷമങ്ങൾ മനസിലാക്കുക; അപൂർണതയെ സ്വീകരിക്കുക; അവസരത്തിനൊത്ത് പെരുമാറുവാനും, നമ്മുടെ സന്തോഷം ത്യാഗം ചെയുവാനും പഠിക്കുക.

മന:ശാന്തി (Peace of Mind)

11.
Screen-shot-2012-09-27-at-9_40_26-PM

മൂല്യം: ശാന്തി … …. … ഉപമൂല്യം: പ്രശാന്തത

ഒരിക്കൽ ബുദ്ധൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുമായി യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. അവർ ഒരു തടാകത്തിനടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ബുദ്ധൻ ഒരു ശിഷ്യനോട് പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു. ആ തടാകത്തിൽനിന്നും കുറച്ചു വെള്ളം കൊണ്ടുവരു”

ശിഷ്യൻ തടാകത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ആ സമയത്ത് ഒരു കാളവണ്ടി തടാകം മുറിച്ചു കടക്കുകയായിരുന്നു, അതുകാരണം വെള്ളം കലങ്ങിമറിഞ്ഞു.ശിഷ്യൻ ചിന്തിച്ചു “ഈ കലങ്ങിയ വെള്ളം ഞാൻ എങ്ങിനെ ഗുരുവിനു കൊടുക്കും?”

അയാൾ തിരിച്ചുവന്ന് ബുദ്ധനോട് പറഞ്ഞു, “തടാകത്തിലെ വെള്ളം കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അത് കുടിക്കാൻ പറ്റിയതല്ല”.

അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബുദ്ധൻ അതെ ശിഷ്യനോട് പിന്നെയും വെള്ളം കൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ശിഷ്യൻ പിന്നെയും തടാകത്തിനടുത്തെത്തി, വെള്ളം കലങ്ങിതന്നെ ഇരിക്കുനതായി കണ്ടു. അയാൾ തിരിച്ചുവന്ന് ബുദ്ധനോട് ഈ കാര്യം അറിയിച്ചു.

കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇതേ ശിഷ്യനോട് ബുദ്ധൻ പിന്നെയും വെള്ളം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഈ പ്രാവശ്യം, ശിഷ്യൻ നല്ല തെളിഞ്ഞ വൃത്തിയുള്ള വെള്ളം കണ്ടു. അയാൾ കുറച്ചു വെള്ളം ഒരു പാത്രത്തിൽ ഗുരുവിനു കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു.

ബുദ്ധൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി, പിന്നീടു ആ ശിഷ്യനെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “നീ എന്താണ് വെള്ളം തെളിയിക്കുവാൻ ചെയ്തത്‌? നീ അതിനുവേണ്ടത്ര സമയം കൊടുത്തു അത്ര തന്നെ. അതുകൊണ്ട് മണ്ണ് അടിയിൽ പോവുകയും വെള്ളം സ്വയം തെളിയുകയും ചെയ്തു. നിനക്ക് നല്ല തെളിഞ്ഞ വെള്ളവും കിട്ടി”.

നിങ്ങുടെ മനസ്സും ഇതുപോലെയാണ്.മനസ്സ് ക്ഷോഭിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അത് അങ്ങിനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ, അതിനു വേണ്ടത്ര സമയം കൊടുക്കുക. അത് തന്നത്താൻ ശാന്തമായിക്കൊള്ളും. നിങ്ങൾക്ക്‌ അതിനു പ്രത്തിയേക ശ്രമം ഒന്നും നൽകണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. അത് തന്നെത്താൻ സംഭവിക്കും. ഒരു ശ്രമവും ആവശ്യമില്ല.

ഗുണപാഠം

മന:ശാന്തി കൈവരിക്കുക ഒരു ശ്രമകരമായ ജോലി അല്ല. അത് ഒരു നിസ്സാരമായ പ്രക്രിയയാണ്‌……കാരണം, അത് നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണോ അത് തന്നെയാണ്. നമ്മൾ എല്ലാവരും ശാന്താത്മസ്വരൂപന്മാരാണ്.

bt-green-buddha