The Rope-കയറ്

മൂല്യം—–വിശ്വാസം

ഉപമൂല്യം—-പോകുവാൻ  അനുവദിക്കു.

mountain
വളരെ  ഉയരമുള്ള  മലകൾ  സ്വന്തം സന്തോഷത്തിന്  വേണ്ടി  കയറി  കുട്ടുകാരെ  സ്വാധീനിക്കുന്ന ഒരു  മലകയറ്റക്കാരെന്റ്റ കഥയാണ് ഇത്. കൊല്ലങ്ങളോളം  ഉള്ള  പരിശീലനം  കാരണം  ലോകത്തിലുള്ള  എത്ര  വലിയ  മലയും  എന്ത്  കഷ്ടമുള്ളതായാലും കയറുവാൻ  പറ്റും എന്ന്  അയാൾക്ക്‌  തോന്നി.  കൂട്ടുകാരോട്ഒപ്പം ഇതുപോലെയുള്ള. ഒരു  മലകയറ്റ  സമയത്ത്‌  അവര്‍ ഉറങ്ങുന്ന സമയത്ത്  അയാൾ  ഒടുവിലത്ത  കൊടുമുടി  ഒറ്റയ്ക്ക്  കയറി  മുഴുവൻ  കീർത്തിയും  സ്വന്തമാക്കാൻ  നിശ്ചയിച്ചു.  മലകയറുവാനുള്ള  സാധനങ്ങൾ  ധരിച്ചു  മലയുടെ  കൊടുമുടി  നോക്കി  പോയി.മല  കയറുവാൻ  തുടങ്ങിയപ്പോൾ  ആകാശത്തിലെ  പൂർണചന്ദ്രൻ  അയാൾക്ക്‌  വഴികാട്ടിയായി  ഇരുന്നതിൽ  അയാൾ  സന്തോഷിച്ചു.
രാത്രിയിൽ  ഇങ്ങിനെ  മലകയറുന്നത്  വിഡ്ഢിത്തമാണെങ്കിലും  അയാൾ  ഒരു  കയറു  ദേഹത്തിൽ  ചുറ്റി  കെട്ടി  കയറ്റം തുടങ്ങി.  ഏകദേശം  കൊടിമുടിയുടെ  അടുത്തു എത്തുമ്പോഴേക്കും ഘനമുള്ള  മേഘങ്ങൾ മലക്ക്  ചുറ്റും മൂടി  തുടങ്ങി. കാഴ്ച  മങ്ങി. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം കൊടുംകാറ്റും വീശുവാൻ തുടങ്ങി. അയാൾക്ക്‌ പേടിയായി.തിരിച്ചു  പോകുവാനും പറ്റില്ല. കുറച്ചു  സമയത്തിനുള്ളിൽ  കൊടുംകാറ്റ് ശമിക്കും എന്ന  വിശ്വാസത്തോടെ  അയാൾ  കയറി.ഒരു  ഇടുങ്ങിയ  പാതയിൽ  കൂടി  പോകുന്ന  സമയത്ത് ഇരുട്ട്  കാരണം  ഒരു പൊട്ടിയ  പാറയിൽ  കാൽ വെച്ച്  തെന്നി. ഒരു  കിഴുക്കാം തൂക്കായ  പാറയിൽ  വീണു. ഭാഗ്യവശാൽ  കയറു  കൊണ്ട്  സുരക്ഷിതമായി  കെട്ടിയതു  കാരണം രക്ഷപ്പെട്ടു.

ഇപ്പോൾ  അയാൾ  അന്തരത്തിൽ  തൂങ്ങി  കിടക്കുകയായിരുന്നു. ചുറ്റും  ഒന്നും  കാണുവാൻ  സാധിച്ചില്ല.  അയാളുടെ  ഘനമുള്ള  മേൽകോട്ട്‌  പിന്നിൽ  തൂക്കുന്ന  സഞ്ചിയുടെ  മുകളിൽ. വളരെ. ലൂസായി  കെട്ടിവെച്ചിരുന്ന  കാരണം  താഴെ  വീണുപോയി. അകത്തുള്ള  വസ്ത്രങ്ങളിലൂടെ  തണുത്ത  കാറ്റു  അയാളുടെ  എലുമ്പു  വരെ  തണുപ്പിച്ചു. എന്തെങ്കിലും പിടിച്ചു  കയറുവാൻ  പറ്റുമോ  എന്ന്  അയാൾ  ചുറ്റും വട്ടം  കറങ്ങി  നോക്കി. നിരാശയോടെ ഉറക്കെ  നിലവിളിച്ചു. “ദൈവമേ  എന്നെ  ഒന്ന്  സഹായിക്കു.”

പെട്ടെന്ന്  മുകളിൽ  നിന്ന്  ഒരു  അശരീരി  കേട്ടു. ” കയറു  മുറിക്കു.”
എന്ത്?  പിന്നെയും കാറ്റിനെ  മുറിച്ചുകൊണ്ട്  അതെ  ശബ്ദം.” കയറിനെ  മുറിക്കു.”
കാറ്റിൻറ്റെ  ശബ്ദം മാത്രം. ബാക്കിയെല്ലാം നിശബ്ദത. കെയറ്റക്കാരൻ  കയറിൽ  തൂങ്ങി. കൊണ്ട്എന്തെങ്കിലും  ഒരു  സാധനത്തിൽ പിടിച്ചു  സുരക്ഷിത  സ്ഥലത്തു  എത്തുവാൻ  ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പറ്റിയില്ല. അയാൾ  അപകടസ്ഥിതി  മനസ്സിലാക്കാതെ  കയറിൽ  തന്നെ  തൂങ്ങി. കിടന്നു.

അടുത്ത  ദിവസം  മറ്റു  മല  കെയറ്റക്കാർ  അയാൾ  കയറിൽ
തന്നെ വിറച്ചു  മരിച്ചു  കിടക്കുന്നതു  കണ്ടു. തൊട്ടടുത്തു  എട്ടടി  പൊക്കത്തിൽ  ഒരു. പാറ  പുറത്തു  തള്ളി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ  കയറു മുറിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ  ആ. പാറ  പുറത്ത്‌  വീണേനെ. അവിടെ  ചിറ്റുമുള്ള  കുറെ  വള്ളികളും  ഇലകളും  കൊണ്ട്  തീ  കത്തിച്ചു  ഒരു  സമയം  രക്ഷപ്പെട്ടേനെ.

ഗുണപാഠം—–
ഈ  ദുരന്ത  കെട്ടുകഥയിൽ  നിന്ന്  നാം ഒരു പാഠം പഠിക്കണം. ഈശ്വരനിൽ  വിശ്വാസം  ഉറപ്പിക്കുക.  നാം  കയറുപോലെയുള്ള ഒരു  സാധാരണ  സാധനത്തെ  വിശ്വസിക്കണോ  അല്ലെങ്കിൽ  നമ്മുടെ  നിയന്ത്രണത്തിനും. അറിവിനും മുകളിലുള്ള  ഈശ്വരനെ  വിശ്വസിക്കണോ. ?
സ്വയം തീരുമാനിക്കുക.

ഓർമിക്കുക ——

ഞാനാണ്  നിങ്ങളുടെ  ഈശ്വരൻ. നിങ്ങളുടെ  വലതു  കൈ  പിടിച്ചു  കൊണ്ട്  പറയുന്നു. “പേടിക്കേണ്ട  ഞാൻ  നിങ്ങളെ  സഹായിക്കാം.”
ഈശിയ —41 : 10 .

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com
.

Advertisements

Rich man seeking peace of mind-  പണക്കാര  മനുഷ്യൻ  സമാധാനം  തേടുന്നു 

rich man

മൂല്യം —-സമാധാനം

ഉപമൂല്യം—-നന്ദി,  കിട്ടിയ  സൗഭാഗ്യങ്ങൾ  ഓർക്കുക
ഒരു  വലിയ  പണക്കാരന്  പണം  കൊണ്ട്  നേടിയെടുക്കാൻ  കഴിയുന്ന  എല്ലാ  സൗഭാഗ്യങ്ങളും  ഉണ്ടായിരുന്നുട്ടും  ജീവിതം  മടുത്തു .ഒരു  വിധ  തൃപ്തിയും  ഉണ്ടായില്ല . അയാൾ  സ്വന്തം  അധികാരം  കൊണ്ട്  വിശ്വാസയോഗ്യമായ  എന്തെങ്കിലും  കണ്ടെത്തുവാൻ  ആഗ്രഹിച്ചു. വലിയ  വലിയ ജ്ഞാനികളോടും  ഋഷിമാരോടും  അതിനു  വേണ്ടി  ചെയ്‌യേണ്ട  ആരാധനകളെയും  പ്രാർത്ഥനകളെയും  കുറിച്ച്  അന്വേഷിച്ചു .ഒടുവിൽ  ഒരു  ജ്ഞാനിയുടെ  അടുക്കൽ  പോയി  സങ്കടം  പറഞ്ഞു . പരിഹാരം  ചോദിച്ചു . തുടർന്ന്  അദ്ദേഹത്തെ  ശല്യപ്പെടുത്തി .” നിങ്ങൾ  എന്ത്  തരം  ജ്ഞാനിയാണ് ? എനിക്ക്  ശരിയായ  ഒരു  വഴി  കാണിക്കുവാൻ  സാധിക്കുന്നില്ല . എനിക്കാണെങ്കിൽ  24 മണിക്കൂറും ഇതിനു  വേണ്ടി  ചിലവഴിക്കുവാൻ  പറ്റും. എനിക്ക്  പണം  സമ്പാദിക്കുവാൻ  വേണ്ടി  ജോലി  ചെയ്‌യേണ്ട .കുറഞ്ഞത്  10 തലമുറക്കുള്ള  പണമുണ്ട് .കുട്ടികളുമില്ല . ഒടുവിൽ  അദ്ദേഹം  അയാളെ  ഒരു  ഭ്രാന്തൻ  സൂഫി  മാസ്റ്ററുടെ  അടുക്കലേക്കു  അയച്ചു.  പല  ഋഷിമാരും  അവരുടെ. ശിഷ്യന്മാരെ  ഒഴുവാക്കുവാൻ  വേണ്ടി  ഈ  സൂഫി  മാസ്റ്ററുടെ  അടുക്കലേക്കു  അയക്കുമായിരുന്നു . സൂഫി  മാസ്റ്റർ  കാണാൻ  ഭ്രാന്തനെ. പോലെ  തോന്നുമെങ്കിലും  വലിയ  ജ്ഞാനി  ആയിരുന്നു .
പണക്കാര  മനുഷ്യൻ  ഒരു  സഞ്ചി  നിറയെ  വൈരം , മാണിക്യം , മരതകം ,ഇന്ദ്രനീലം  എല്ലാം  കൊണ്ട്  സൂഫി  മാസ്റ്ററെ  കാണുവാൻ  പോയി .അദ്ദേഹം  ഒരു  മരച്ചുവട്ടിൽ  ഇരിക്കുകയായിരുന്നു .അയാൾ  സ്വന്തം  വിഷമങ്ങൾ  മുഴുവൻ  പറഞ്ഞു .എന്റ്റെ  അടുക്കൽ  ലോകത്തിലുള്ള  എല്ലാ  ഐശ്വര്യങ്ങളും  ഉണ്ട് . അത്  തെളിയിക്കാനാണ്  ഞാൻ  ഈ  രത്നങ്ങൾ  എല്ലാം  കൊണ്ട്  വന്നിരിക്കുന്നത് . ഇപ്പോൾ  എനിക്ക്  വേണ്ടത്  മനഃസമാധാനമാണ് .
സൂഫി  മാസ്റ്റർ  പറഞ്ഞു —-ഞാൻ  മനസമാധാനം  തരാം . തയ്യാറായിക്കോളു .  ഇദ്ദേഹം  ഒരു  വിചിത്ര  യോഗിയാണ് .ആരും  ഇത്ര  പെട്ടെന്ന്  തരാം  എന്ന്  പറയില്ല .മറ്റുള്ളവർ  വഴിപാടുകൾ  കഴിക്കുവാനും  പ്രാർത്ഥിക്കുവാനും  ആരാധന  ചെയുവാനും  ധ്യാനം  ചെയ്യുവാനും  സ്വയം  പ്രയത്നിക്കുവാനും  ഒക്കെ  പറഞ്ഞു . പക്ഷെ  ഈ ജ്ഞാനി —-ഒരു  സമയം  ഇദ്ദേഹം  ശരിക്കും. ഒരു  ഭ്രാന്തനായിരിക്കുമോ ?
സാധു  പിന്നെയും  പറഞ്ഞു.  വേഗം  തയ്യാറാവു . എന്റ്റെ  സമയം  നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത് .
കുറച്ചു    വിസമ്മതത്തോടെ  അയാൾ  പറഞ്ഞു —-ഞാൻ. തയ്യാറാണ്.  അയാൾക്ക്‌. കുറച്ചു  പേടി  തോന്നി. പണക്കാരൻ  തയ്യാർ  എന്ന്  പറഞ്ഞതും  സൂഫി. മാസ്റ്റർ  രത്നങ്ങളുടെ  സഞ്ചിയും  കൊണ്ട്  ഓടി .അത്  ഒരു  ചെറിയ  ഗ്രാമമാണ് . സൂഫി. മാസ്റ്റർക്ക്  എല്ലാ  വഴികളും  നല്ലവണ്ണം  അറിയാമായിരുന്നു .പണക്കാരനും  പുറകെ. ഓടി .—-ഈ  മനുഷ്യൻ  ജ്ഞാനി  ഒന്നുമല്ല . . ഭ്രാന്തനുമല്ല. വലിയ  സമർത്ഥ്യക്കാരൻ  ആണ് . ഞാൻ  വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു എന്ന്  പറഞ്ഞുകൊണ്ട്  പണക്കാരനും  പുറകെ  ഓടി .സൂഫി  മാസ്റ്റർ  ഗ്രാമത്തിലെ  പല  വഴികളിലൂടെ  വളരെ  വേഗം  പോയി . പണക്കാരൻ വയസ്സനും  നല്ല  വണ്ണമുള്ളവനുമായിരുന്നു .അയാൾ  വിയർത്ത്  ശ്വാസംമുട്ടി  കരഞ്ഞു  കൊണ്ട്  ഓടുകയായിരുന്നു .ആളുകൾ  അയാളെ  നോക്കി  ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . എന്താ. ഇവരൊന്നും  എന്നെ  സഹായിക്കാതെ  ചിരിക്കുന്നത്  എന്ന്  അയാൾ  ആലോചിച്ചു .സന്യാസി  ഭ്രാന്തനൊന്നുമല്ല  വലിയ  ജ്ഞാനിയാണ് .കാര്യങ്ങൾ  ചെയ്യുന്നതിന്
അദ്ദേഹത്തിനായി  ഒരു  വഴിയുണ്ടെന്നു  അവർക്കെല്ലാം  അറിയാമായിരുന്നു .
ഒടുവിൽ  ആ  പണക്കാരൻ  അതെ  മരത്തിന്റെ  ചുവട്ടിൽ  വന്നു.  സൂഫി  മാസ്റ്റർ  സഞ്ചിയുമായി  അവിടെ. ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അയാൾ  മാസ്റ്ററെ  കുറെ  ചീത്ത  പറഞ്ഞു .

നിറുത്തു . നിൻറ്റെ  സഞ്ചി  എടുത്തോളൂ —-സൂഫി  മാസ്റ്റർ  പറഞ്ഞു..പണക്കാരൻ  വേഗം  സഞ്ചി  എടുത്തു.
ഇപ്പോൾ  എങ്ങിനെയുണ്ട് ? —–സൂഫി. മാസ്റ്റർ  ചോദിച്ചു .
നല്ല  സമാധാനമുണ്ട്.—–അയാൾ. പറഞ്ഞു .
ഇപ്പോൾ  കാര്യം  മനസ്സിലായോ?
മനസ്സിലായി. അയാൾ  പറഞ്ഞു.
ഇനി  ആരോടും  ചെന്ന്  മനഃസമാധാനത്തെ  കുറിച്ച്  ചോദിക്കരുത്.  നിനക്ക്  നിൻറ്റെ  പണമാണ്  എല്ലാം  എന്ന  ഒരു  തോന്നൽ.  അത്  നഷ്ടപ്പെടാൻ  ഒരു അവസരം  തന്നു. അപ്പോൾ  നീ  ഒരു  ഭിക്ഷക്കാരനായി .  വിലപ്പിടിച്ച രത്നങ്ങൾ  ഇല്ലാതായി . സമാധാനം  നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു . തിരികെ  കിട്ടിയപ്പോൾ  വീണ്ടും  വിലപിടിച്ചതായി  സമാധാനം കിട്ടി. അങ്ങിനെയാണ്  സംഭവിക്കുന്നത്
ഗുണപാഠം ——

–           വലിയ  വലിയ  കൊട്ടാരങ്ങളിൽ  താമസിക്കുന്നവർ  അതെല്ലാം  സ്വാഭാവികമായി  കരുതുന്നു .കഷ്ട്ടങ്ങളെയും  ദാരിദ്ര്യത്തെയും  കുറിച്ച്  ചിന്തിക്കുന്നില്ല .ഒരു  മാസ്റ്റർ  ഉണ്ടെങ്കിൽ  എല്ലാ  ചോദ്യങ്ങൾക്കും  ഉത്തരം  നൽകും  എന്ന്  കരുതുന്നു. കിട്ടുന്ന  സൗഭാഗ്യങ്ങളെ  സമ്മാനമായി  കരുതി  കാത്തു  സൂക്ഷിക്കുക .

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Bundle  of  sticks- ഒരു കെട്ട് വടികൾ

 

മൂല്യം —–ശരിയായ  പെരുമാറ്റം
ഉപമൂല്യം ——ഒത്തൊരുമ
ഒരു  അച്ഛന്റ്റെ  മക്കൾ  എപ്പോഴും തമ്മിൽ  വഴക്കിടുമായിരുന്നു .അദ്ദേഹം  പറയുന്നത്  ഒന്നും  ഗുണം  ചെയ്തില്ല . അവരുടെ  ഈ  വഴക്കു  വലിയ  ദുരന്തത്തിലേക്കു  നയിക്കും  എന്ന്  ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ  വേണ്ടി  അദ്ദേഹം  ഒരു  ഉപായം  കണ്ടെത്തി .
ഒരു  ദിവസം  വഴക്കു  മൂത്തു  അടിത്തടിയിലായപ്പോൾ  അച്ഛൻ  ഒരു  മകനോട്  ഒരു  കെട്ടു  വടികൾ  കൊണ്ട്  വരാൻ  പറഞ്ഞു .അത്  ഓരോ  മകനോടും  കൊടുത്ത്  ഒടിക്കുവാൻ  പറഞ്ഞു . എല്ലാവരും  പരമാവധി  ശ്രമിച്ചു .  പക്ഷെ  ആർക്കും  ഒടിക്കുവാൻ  സാധിച്ചില്ല .
അച്ഛൻ  കെട്ടൂരി  ഓരോ  വടിയായി  എടുത്തു  മക്കളുടെ  കൈയിൽ  കൊടുത്ത്  ഒടിക്കുവാൻ  പറഞ്ഞു .അവർ  എളുപ്പം  ഒടിച്ചു.
എന്റ്റെ  മക്കളെ!—– അച്ഛൻ  പറഞ്ഞു  ——നിങ്ങൾ  കണ്ടില്ലെ.? ഒരുമിച്ചിരുന്ന്  തമ്മിൽ  സ്നേഹിക്കുകയും  സഹായിക്കുകയും  ചെയ്താൽ. നിങ്ങളുടെ  ശത്രുക്കൾക്ക്  നിങ്ങളെ. ഉപദ്രവിക്കാൻ  പറ്റില്ല .  അതിനു  പകരം  തമ്മിൽ  വഴക്കിട്ടു  വേർപ്പെട്ടിരുന്നാൽ  ഈ  കെട്ടിലുള്ള  ഒരു  വടിയെക്കാളും  ശക്തി  കുറഞ്ഞവരായിരിക്കും .
ഗുണപാഠം —–
ഒരുമായാണ്  ശക്തി . ഒരു  കൂട്ടായ്മ  ഉണ്ടെങ്കിൽ  ഒറ്റക്കുള്ളതിനേക്കാൾ  കൂടുതൽ  കാര്യം  നേടിയെടുക്കാം. ഒരു  പഴഞ്ചോല്ല്  ഉണ്ട് . ” ഒരുമയുണ്ടെങ്കിൽ  ഉലക്ക  മേലും  കിടക്കാം.”
തർജ്ജമ ——ശാന്ത  ഹരിഹരൻ .

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

Two wolves-രണ്ടു  ചെന്നായ്ക്കൾ-

മൂല്യം—–ശരിയായ  പെരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം—–ശരിയും  തെറ്റും  തമ്മിലുള്ള  തിരിച്ചറിവ്.

2 wolves

മൂല്യം—–ശരിയായ  പെരുമാറ്റം
ഉപമൂല്യം—–ശരിയും  തെറ്റും  തമ്മിലുള്ള  തിരിച്ചറിവ്.

ഒരു  ദിവസം ഒരു  ചെറോക്കി  മനുഷ്യരുടെ  ഉള്ളിൽ  നടക്കുന്ന  ഒരു  യുദ്ധത്തിനെ  കുറിച്ച്  തൻറ്റെ  പേരകുട്ടിയോടു  പറഞ്ഞു.അത്  നമ്മുടെ  എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിലുള്ള  രണ്ടു  ചെന്നായ്ക്കൾ  തമ്മിലുള്ള  യുദ്ധമാണ്.
ഒന്ന് ദുഷിച്ചത്—
ദേഷ്യം, അസൂയ, ദുഃഖം, അത്യാഗ്രഹം,പശ്ചാത്താപം, കുറ്റബോധം, അഹംഭാവം, അഹങ്കാരം, കള്ളം,താണത്തരം–മേൽത്തരം എന്നിവ.
രണ്ടു നല്ലത്—-
സന്തോഷം, സമാധാനം, എളിമ, സ്നേഹം, ആശ, ദയ, ഉദാരഗുണം, തന്മയിഭാവം, ധാരാളം, സത്യം, അനുകമ്പ; വിശ്വാസം എന്നിവ.
പേരക്കുട്ടി  ഒരു നിമിഷം  അതിനെക്കുറിച്ചു  ചിന്തിച്ചു. പിന്നെ  മുത്തശ്ശനോട് ചോദിച്ചു–ഏതു  ചെന്നായാണ്  ജയിക്കുന്നത്?
വയസ്സായ  ചെറോക്കി  പറഞ്ഞു—-
“നീ  സംരക്ഷിക്കുന്നത്.”

ഗുണപാഠം—-
നമ്മൾ  പരിശീലിക്കുന്നതും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതുമായ  ഗുണങ്ങളാണ്  വിജയിക്കുന്നത്. ചീത്തയോ  നല്ലതോ  ആയ  ഗുണങ്ങൾ  വളർത്തിയെടുക്കുവാനുള്ള  സ്വാതന്ത്ര്യം നമുക്കുണ്ട്.ഭാവിയിൽ  ഒരു നല്ല  മനുഷ്യനായും പൗരനായും  തീരുവാനായി  ചെറുപ്പം  മുതൽക്കേ  കുട്ടികളെ  നല്ല  നല്ല മൂല്യങ്ങൾ  പഠിപ്പിക്കണം.
തർജ്ജമ——-ശാന്ത  ഹരിഹരൻ.

 

 

 

 

 

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

 

 

The Old Man and his God- ഒരു വൃദ്ധനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവവും

 

മൂല്യം —-സത്യം

ഉപമൂല്യം ——സത്യസന്ധത , സംതൃപ്തി


കുറച്ചു കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഞാൻ തമിഴ്‌നാട്ടിലെ തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിൽ യാത്രചെയ്യുകയായിരുന്നു .ഇരുട്ടി തുടങ്ങി . പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ മാന്ദ്യം കാരണം നല്ല ഉഗ്രമായ മഴപെയ്യുകയായിരുന്നു . റോഡുകൾ മുഴുവൻ മഴവെള്ളം കവിഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു . എന്റെഡ്രൈവർ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ അടുത്ത് വണ്ടി നിറുത്തി .ഈ മഴയത്ത് ഇനി മുന്നോട്ടുപോകുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും തങ്ങാൻ. ഒരു സ്ഥലം നോക്കുന്നതാണ്കാറിൽ ഇരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം എന്ന് ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു .

ഒരു അപരിചിതമായ സ്ഥലത്ത് പെട്ട് പോയതോർത്ത് ഞാൻ വിഷമിച്ചു . എന്നാലുംകുടയുമെടുത്തു ആ ഭയങ്കര മഴയിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു .പേര് ഓർമ്മ വരാത്ത ആ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിലേക്ക് നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി . അവിടെ വൈദ്യുതി ഇല്ലായിരുന്നു മഴയിൽ ഇരുട്ടത്ത്നടക്കുന്നത് ഒരു വലിയ പരീക്ഷണമായിരുന്നു .കുറെ അകലെ ഒരു അമ്പലം പോലെ കണ്ടു . അവിടെ ചെന്ന് തങ്ങുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് തോന്നി .നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി . പകുതി ദൂരംപോകുമ്പോഴേക്കും നല്ല കാറ്റും മഴയും കാരണം എന്റെ കുട പറന്നു പോയി . മഴയിൽ നനഞ്ഞുകുളിച്ചു ഒരു വിധം അമ്പലത്തിൽ എത്തി..അകത്തു നിന്ന് ഒരു വയസ്സായ മനുഷ്യൻഅകത്തേക്ക് വിളിച്ചു . ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഉത്കണ്ഡ ഉണ്ടായിരുന്നു . കുറെ യാത്രകൾചെയ്തുട്ടള്ള കാരണം ഭാഷകൾ വേറെയാണെങ്കിലും ശബ്ദത്തിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾതിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുമായിരുന്നു.

ഞാൻ ഇരുട്ടിനെ ഭേദിച്ച് കൊണ്ട് അകത്തു കയറിയപ്പോൾ 80 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ഒരു വൃദ്ധനുംഅതെ പോലെ പ്രായമുള്ള പരമ്പരാഗത 9 മുഴം പരുത്തി സാരി ഉടുത്ത ഒരു സ്ത്രീയുംനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ആ വയസ്സനോട് എന്തോ പറഞ്ഞ ശേഷം ഒരു പഴയവൃത്തിയുള്ള ടവലുമായി എന്റെ അടുത്തു വന്നു .എന്റെ തലയും മുഖവും തുടച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ അന്ധനാണെന്നു അറിഞ്ഞു . അവരുടെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്ന്അവർ വളരെ പാവപ്പെട്ടവരാണെന്നു മനസ്സിലായി.

ആ ശിവാലയം വളരെ എളിമയും സൗകര്യങ്ങൾ കുറഞ്ഞതുമായിരുന്നു .ശിവലിംഗത്തിൽ ഒരുവില്വപത്രം അല്ലാതെ വേറെയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ഒരേയൊരു വിളക്കിൽ നിന്ന് മിന്നുന്നവെളിച്ചം കണ്ടു . എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അസാധാരണ ശാന്തി കിട്ടി . ദൈവത്തിനോട് ഇതിനുമുൻപ് തോന്നാത്ത ഒരു അടുപ്പം തോന്നി .

എനിക്കറിയുന്ന തമിഴിൽ അദ്ദേഹത്തിനോട് ദീപാരാധന നടത്തുവാൻ പറഞ്ഞു . വളരെസ്നേഹത്തോടെയും ശ്രദ്ധയോടെയും അദ്ദേഹം ചെയ്തു. ഞാൻ ഒരു 100 രൂപ നോട്ടു തട്ടിലിട്ടു.അദ്ദേഹം അത് കൈകൊണ്ടു തൊട്ടില്ല അസ്വസ്ഥയോടെ കൈ പിൻവലിച്ചു .”അമ്മാ ആ നോട്ടുഞങ്ങൾക്ക് പതിവായി കിട്ടുന്ന 10 രൂപ നോട്ടല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം നിങ്ങൾ ആരായാലുംനിങ്ങളുടെ ഭക്തിയാണ് പ്രധാനം .ഒരു ഭക്തൻ ആവശ്യമുള്ള പണമെ കൊടുക്കാവൂ എന്ന്ഞങ്ങളുടെ പുർവികന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . എന്നെ സംബന്ധിച്ചെടത്തോളം നിങ്ങളും ഇവിടെവരുന്ന മറ്റുള്ളവരെ. പോലെ ഒരു ഭക്തനാണ് .ദയവായി ഈ പണം തിരിച്ചെടുത്തലും .”

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി വയസ്സന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി പല വീടുകളിൽ ഭാര്യമാരെ പോലെ അവർപണം വാങ്ങുവാൻ നിർബന്ധിക്കുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചു . പക്ഷെ അവർ ഭർത്താവിന്റെവാക്കിനോട് യോചിച്ചു മിണ്ടാതെയിരുന്നു .പുറത്തെ കാറ്റും മഴയും വക വെക്കാതെ ഞാൻഅവിടെയിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചും അവരെ നോക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോഎന്നൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു .

ഒടുവിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു ——-നിങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്കും വയസ്സായി. നോക്കാൻ ആരുമില്ല . ഈവയസ്സുകാലത്ത് പലചരക്കിനേക്കാൾ കൂടുതൽ മരുന്നുകളാണ് വേണ്ടത്. .നിങ്ങൾ പട്ടണത്തിൽനിന്ന് വളരെ അകലെയാണ്. ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ? ആ സമയത്തു ഞങ്ങൾവയസ്സായവർക്കുള്ള ഒരു പെൻഷൻ വ്യവസ്ഥ തുടങ്ങിയിരുന്നു ഇവരുടെ പഴയ വസ്ത്രങ്ങളുംജീവിതവുമൊക്കെ കണ്ടു ഇവർ പെൻഷന് അർഹരാണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി .

അപ്പോൾ വയസ്സായ ഭാര്യ പറഞ്ഞു—–“. പറയു കുട്ടി ”

ഞാൻ പറഞ്ഞു—-നിങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു പണം അയച്ചു തരാം .അത് ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയബാങ്കിലോ അല്ലെങ്കിൽ തപാലാഫീസിലോ നിക്ഷേപിച്ചു വെക്കു. അതിൽ വരുന്ന

പലിശ മാസ ചിലവിനു എടുക്കാം . എന്തെങ്കിലും ചികിത്സക്ക് വേണ്ടി വന്നാൽ മുതൽഉപയോഗിക്കാം .

എന്റെ വർത്തമാനം കേട്ട് വയസ്സായ മനുഷ്യന്റെ മുഖം വിളക്കിനേക്കാൾ പ്രകാശിച്ചു . അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു —-നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെക്കാൾ ചെറുപ്പമാണ് . എന്നാലും വിഡ്ഢിയാണ്. ഈവയസ്സുകാലത്ത് എന്തിനാണ് പണം? ഭഗവാൻ ശിവൻ വൈദ്യനാഥൻ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്ആ വലിയ വൈദ്യൻ ഉള്ളപ്പോൾ എന്തിനു പേടി ? ഈ ഗ്രാമത്തിലുള്ളവർ ഇവിടെ വരുന്നു. ഞാൻ അവർക്കു വേണ്ടി പൂജ നടത്തുന്നു .അവർ ഞങ്ങൾക്ക് അരി തരുന്നു . ഞങ്ങളിൽആർക്കെങ്കിലും അസുഖം വന്നാൽ ഇവടത്തെ. ഡോക്ടർ മരുന്ന് തരുന്നു.ഞങ്ങളുടെആവശ്യങ്ങൾ വളരെ കുറവാണ്. എന്തിനു ഒരു അപരിചിതയിൽ നിന്ന് പണം സ്വീകരിക്കണം ? നിങ്ങൾ പറയുന്നപോലെ പണം ബാങ്കിൽ നിക്ഷേപിച്ചു വെച്ചാലും അതറിഞ്ഞു ആരെങ്കിലുംഞങ്ങളെ ഭീഷണപ്പെടുത്തുവാൻ വരും.വെറുതെ വേണ്ടാത്ത കഷ്ട്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കണം.നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുവാൻ സന്മനസ്സുള്ള ഒരു നല്ല ആളാണ് .വളരെ സന്തോഷം.ഞങ്ങൾ ഇപ്പോഴുള്ള ജീവിതത്തിൽ വളരെ തൃപ്തരാണ് . ഇനി ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും വേണ്ട.ക്ഷമിക്കണം .”

 

ഗുണപാഠം —-

ജീവിതത്തിൽ ഉറച്ച ദൈവ വിശ്വാസവും സംതൃപ്തിയും സന്തോഷം തരുന്നു . നമ്മുടെആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അതിരില്ല . കൂടുതൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നടക്കാതെ വന്നാൽ സങ്കടം .ആഗ്രഹങ്ങൾകുറിച്ചും ഉള്ളതിൽ തൃപ്തിയും ഉള്ളവർ സദാ സന്തോഷമുള്ളവരായിരിക്കും

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

Story of tiny frogs-കൊച്ചു തവളകളുടെ കഥ

മൂല്യം—-ശുഭ  പ്രതീക്ഷ

ഉപമൂല്യം——സ്ഥിര  പരിശ്രമം

 

frogs

പണ്ടൊരിക്കൽ. വളരെ  അഭിലാഷയുള്ള  ഒരു  കൂട്ടം  കുഞ്ഞു  തവളകൾ  ഒരു  മര  കയറ്റ  പന്തയം  സങ്കടിപ്പിച്ചു.  ഒരു  വലിയ  മരത്തിൻറ്റെ  ഏറ്റവും മുകളിൽ  എത്തുവാനായിരുന്നു  ലക്ഷ്യം.പന്തയം  കാണുവാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും ഒരു  കൂട്ടം തവളകൾ  അവിടെ  കൂടിയിരുന്നു.പന്തയം ആരംഭിച്ചു. ഒരു  തവള  പോലും  മരത്തിന്റെ  മുകളിൽ  എത്തുമെന്ന് അവിടെ  കൂടിയിരുന്ന  തവളകൾക്കു  തോന്നിയില്ല .  ആ  മരം  ശരിക്കും  വളരെ  പൊക്കമുള്ളതായിരുന്നു . കാണികളുടെ  കൂട്ടം  കൂടി .ഈ  മരക്കയറ്റം നല്ല  ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതാണ് . ആരും  വിജയിക്കുവാൻ  പോകുന്നില്ല  എന്ന്  എല്ലാ  തവളകളും അലറി

പന്തയം  തുടങ്ങി . കുഞ്ഞു  തവളകൾ  ഓരോന്നായി  താഴെ  വീഴാൻ  തുടങ്ങി. നല്ല  ഉത്സാഹമുള്ള  കുറച്ചു  തവളകൾ  മേലോട്ട്  കെയറി  കൊണ്ടിരുന്നു . എല്ലാ  തവളകളും  അവരെ  പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു  കൊണ്ടിരുന്നു . കൂടുതൽ  കൂടുതൽ  കുഞ്ഞു  തവളകൾ  തോറ്റു. പിന്മാറി.  ഒരേയൊരു  കുഞ്ഞു  തവള  മാത്രം  ശക്തമായി  മുന്നോട്ടു  പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.  അതിനു  തോറ്റു  പിന്മാറണ  ഉദ്ദേശമില്ലായിരുന്നു . ആ  കുഞ്ഞു  തവളയുടെ  അത്ഭുതാവഹമായ  മുന്നേറ്റം  കണ്ടു  എല്ലാ തവളകളും  അതിശയിച്ചു .ഒടുവിൽ  ആ  കുഞ്ഞു  തവള. മരത്തിന്റെ  ഏറ്റവും  മുകളിൽ  എത്തി.  ഈ  കുഞ്ഞു  തവളക്കു    മാത്രം  എങ്ങിനെ  മരത്തിന്റെ  മുകളിൽ  എന്തുവാൻ  സാധിച്ചു ? എവിടുന്ന്    അതിനു  ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തുവാനുള്ള  ശക്തി  കിട്ടി ? എന്ന്  പന്തയത്തിൽ  പങ്കു  കൊണ്ട  ഒരു  കുഞ്ഞു  തവള  ചോദിച്ചു . അപ്പോഴാണ്  കാര്യം  മനസ്സിലായത്  ജേതാവിനു  കാത്  കേൾക്കില്ല  എന്ന് .

 

ഗുണപാഠം —

എപ്പോഴും. യഥാർത്ഥമായി  ചിന്തിക്കുക . നിങ്ങളുടെ  അത്ഭുതമായ  സ്വപ്നങ്ങളെ  തട്ടിയെടുക്കുവാൻ  ആരെയും  സമ്മതിക്കരുത് .ചെവി  കേൾക്കാത്ത  ആ  കുഞ്ഞു  തവളെയെപ്പോലെ  ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ  മുന്നോട്ടു  പോകുക .നിങ്ങൾക്കും  ഏറ്റവും  ഉന്നതിയിൽ  എത്തുവാൻ  സാധിക്കും .

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Unconditional  love    നിബന്ധനയില്ലാത്ത  സ്നേഹം

 
മൂല്യം—-സ്നേഹം
ഉപമൂല്യം—-നിബന്ധനയില്ലാത്ത  സ്നേഹം,  സ്വീകരണം

love-uncon
ഒരു  വെള്ളിയാഴ്ച  രാവിലെ  ജോലിക്കു  പോകുവാൻ  തയ്യാറായപ്പോൾ  ഇന്ന്  ശമ്പളം  കൂട്ടിത്തരാനായി മേലധികാരിയോട് ചോദിയ്ക്കാൻ  നിശ്ചയിച്ചു  എന്ന്  ആൻഡ്രൂസ്  ഭാര്യയോട്  പ്രഖ്യാപിച്ചു . അന്ന്  മുഴുവൻ  എന്ത് സംഭവിക്കുമോ  എന്ന്  ആൻഡ്രൂസിന്  ആകാംക്ഷയും  പേടിയും തോന്നി.  കഴിഞ്ഞ  18  മാസങ്ങളായി  ആൻഡ്രൂസ് ബ്രേർ & ഹോപ്കിൻസ്  പരസ്യ  കമ്പനിക്ക്  വേണ്ടി  ജോലി  ചെയ്തു  നല്ല  ലാഭം ഉണ്ടാക്കി  കൊടുത്തു.
ലാർച്ചമണ്ടിന്റെ   ഓഫീസ് മുറിയിലേക്ക്  പോകുവാൻ  ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ  ആൻഡ്രൂസിന്റെ മുട്ടുകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുവാൻ  തുടങ്ങി. ഒടുവിൽ ഉച്ചക്ക് ഒരുവിധം  ധൈര്യം സമാഹരിച്ചു  അധികാരിയുടെ മുറിയിലേക്ക്  പോയി. വളരെ  മിതവ്യയിയായ  ഹാർവേ  ലാർച്ചമണ്ട് ആൻഡ്രൂസിന്  ശമ്പളം  കൂട്ടി തരാം  എന്ന് സമ്മതിച്ചപ്പോൾ  ആൻഡ്രൂസിന്  അതിശയവും  സന്തോഷവുമായി.
അന്ന്  വൈകുന്നേരം  ആൻഡ്രൂസ്  പട്ടണത്തിലെ  യാത്രാനിയമങ്ങളെ  ലംഖിച്ചു  അതിവേഗം  വണ്ടിയോടിച്ചു വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ  അയാളുടെ  ഭാര്യ  ടീന  നല്ല  പീങ്ങാൻ  പാത്രങ്ങളിൽ  അയാൾക്ക്‌  ഇഷ്ട്ടമുള്ള  വിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി  ഒരു  സദ്യ ഒരുക്കിയിരുന്നു.  മെഴുകുതിരി  കത്തിച്ചു  വെച്ചിരുന്നു .  ഓഫീസിൽ. നിന്ന്  ആരോ  കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവണം  എന്ന്  അയാൾക്ക്‌  മനസ്സിലായി      ആൻഡ്രൂസ്  ഉണ്  കഴിക്കാൻ  ഇരുന്നപ്പോൾ  തട്ടിൻറ്റെ അരികിൽ  ഒരു  ഭംഗിയുള്ള  കുറിപ്പ്  കണ്ടു.അത്  ഭാര്യ എഴുതിയതായിരുന്നു .
” എന്റ്റെ  പ്രിയപ്പെട്ട  ആൻഡ്രൂസിന്—–അഭിനന്ദനങ്ങൾ  നിങ്ങൾക്ക്  ശമ്പള  ഉയർവു  കിട്ടും  എന്ന്  എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.  എന്റ്റെ  അതീതമായ  സ്‌നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുവാനാണ്  ഞാൻ  ഈ  വിഭവങ്ങൾ  എല്ലാം തയ്യാറാക്കിയത്.  നിങ്ങളുടെ  കഴുവുകളിൽ  ഞാൻ  അഭിമാനിക്കുന്നു.”
അത്  വായിച്ച  ശേഷം  ഇത്ര  സ്നേഹമുള്ള  ഭാര്യയെ  ഒന്ന്  നോക്കി.ഊണ്  കഴിഞ്ഞു  മധുരപദാർത്ഥം എടുക്കുവാനായി  ആൻഡ്രൂസ്  അടുക്കളയിലേക്കു  പോയി. അവിടെ  ടീനയുടെ  പോക്കറ്റിൽ  നിന്ന്  ഒരു  കുറിപ്പ് താഴെ  വീഴുന്നത്  കണ്ടു. അയാൾ  കുനിഞ്ഞു അതെടുത്തു  വായിച്ചു.
” ശമ്പള  ഉയർവു  കിട്ടാത്തതിൽ  ദുഃഖിക്കരുത്. നിങ്ങൾ  അതിനു  അർഹനാണ്. നിങ്ങൾ  ഒരു  അത്ഭുത സംരക്ഷകനും  സ്നേഹമുള്ള  ഭർത്താവുമാണ്.  ശമ്പളഉയർവു  കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും  ഞാൻ  നിങ്ങളെ  വളരെയധികം സ്നേഹിക്കുന്നു  എന്ന്  കാണിക്കാനാ  ഈ  സദ്യ  ഒരുക്കിയത്.”
പെട്ടെന്ന്  ആൻഡ്രൂസിന്റെ  കണ്ണുകൾ  നിറഞ്ഞു.  ഭാര്യ  ടീനയുടെ  പിന്തുണയും  സ്നേഹവും  അയാളുടെ ജോലിയുടെ  വിജയം  മാത്രം  നോക്കിയുള്ളതായിരുന്നില്ല.  നിബന്ധനയില്ലാത്ത  സ്വീകരണമായിരുന്നു  എന്നറിഞ്ഞ ആൻഡ്രൂസ്  വളരെ  സന്തോഷിച്ചു.
ഗുണപാഠം———

നമ്മുടെ  ജയ–പരാജയം കണക്കിലെടുക്കാതെ  ഒരു  നിബന്ധനയും കൂടാതെ  ആരെങ്കിലും  നമ്മെ സ്‌നേഹിക്കുമ്പോൾ  “ഉപേക്ഷിക്കുമോ “എന്ന പേടിയില്ലാതാകുന്നു. നിബന്ധനയില്ലാത്ത  സ്നേഹം കൊണ്ട്  നമുക്ക് സ്വന്തം ജീവിതത്തിലും മറ്റുള്ളവരുടെ  ജീവിതത്തിലും മാറ്റം വരുത്തുവാൻ  സാധിക്കും.
തർജ്ജമ—-ശാന്ത  ഹരിഹരൻ.

http://saibalsanskaar.wordpress.com