Tag Archive | അനുകമ്പ

മൃഗങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹം (An Experience)

An Experience

മൂല്യം: സ്നേഹം ഉപമൂല്യം: കരുണ

താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ ഒരു അനുഭവം/വീക്ഷണം ആണ്.

2012, നവംബർ 14 ന് ഞങ്ങൾ സായി മാനുഷികമൂല്യ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ വഴിയിൽ ഒരു “മ്യാവൂ” ശബ്ദം കേട്ടു. ആ ശബ്ദം എവിടെനിന്ന് വരുന്നു എന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ കൂട്ടിൽ പെട്ടുപോയ ഒരു പാവം പൂച്ചയെ കണ്ടു. അത് കൂട്ടിൽനിന്നും പുറത്തുവരാൻ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകണ്ട് സങ്കടം തോന്നി. ഞങ്ങൾ അതിനെ രക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിനെ ആരോ പൂച്ചകെണി വെച്ചു പിടിച്ചതാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി. ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ കാവൽക്കാർ പൂച്ചകൾ ശല്ല്യമാണെന്ന് കരുതി അതിനെ എപ്പോഴും കെണി വെച്ചു പിടിക്കുക പതിവാണ്. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ പൂച്ചകളെ വളരെയേറെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ അതുവഴി വന്ന ഒരു ജോലിക്കാരി ഞങ്ങളെ കെണി തുറക്കുവാൻ സഹായിച്ചു. കെണിയിൽനിന്നും പുറത്തുവന്ന പൂച്ച സന്തോഷത്തോടെ ചാടി ഓടി പോകുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. പൂച്ചകൾ ആർക്കും ഒരിക്കലും ഒരു ശല്യം ആയിരുന്നില്ല. നല്ല ഒരു പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ സാധിച്ചതിൽ ഞങ്ങൾ വളരെയേറെ സന്തോഷിച്ചു.

അതിനുശേഷം, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും വഴിയിൽ പൂച്ചകെണി ഉണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

ഗുണപാഠം
1. ഞങ്ങൾ നിരുപദ്രവികൾ ആയ മൃഗങ്ങളോട് കരുണയുള്ളവാരാകണം

2. നാം വസിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളോട് നാം കടമപെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രസ്തുത കുട്ടികൾ: കുനാൽ, നന്ദിനി,ആര്യൻ,കിമായ
(7-11 വയസ്സ് വരെയുള്ള കുട്ടികളുടെ പ്രേമാർപ്പണം ക്ലാസ്സ്)

________________________________________________________________________________________________________
Stories are available in various languages; Visit the respective sites as given below.
മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്ന കഥകൾ വിവിധ ഭാഷകളിലുള്ള വെബ് സയിറ്റുകളിൽ ലഭ്യമാണ്. അവ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു

http://saibalsanskaar.wordpress.com (English)
http://saibalsanskaartamil.wordpress.com (Tamil)
http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com (Telugu)
http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com (Hindi)
https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com (Malayalam)

Advertisements

അച്ഛനും മകനും

13.

Father and son

മൂല്യം: സ്നേഹം     …   …   …   ഉപമൂല്യം : ക്ഷമ, അനുകമ്പ

80 വയസ്സായ ഒരു അച്ഛനും അദ്ദേഹത്തിൻറെ 45 വയസ്സായ ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത നേടിയ മകനും അവരുടെ വീട്ടിലെ സ്വീകരണമുറിയിലെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവരുടെ ജനവാതിൽ പടിയിൽ ഒരു കാക്ക വന്ന് ഇരുന്നു.

അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദിച്ചു, ” എന്താണ് അത്?”

മകൻ പറഞ്ഞു, “അത് ഒരു കാക്ക ആണ്, അച്ഛാ”

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

മകൻ പറഞ്ഞു, “അച്ഛാ, ഒരു കാക്കയാണ്‌. ഇപ്പോളല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്നത്”.

അൽപനേരം കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ മകനോട്‌ മൂന്നാമത്തെ പ്രാവശ്യവും ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

ഈ പ്രാവശ്യം മകന്റെ കോപം അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. മകൻ അച്ഛനെ നിരാകരിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. “അത് ഒരു കാക്കയാണ്, ഒരു കാക്ക.”

സ്വല്പനേരം കൂടി കഴിഞ്ഞു നാലാമതും അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

ഈ പ്രാവശ്യം മകൻ അച്ഛനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. “എന്തിനാണ് അച്ഛാ നിങ്ങൾ ഒരേ ചോദ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നത്? ഞാൻ എത്രപ്രാവശ്യമായി പറയുന്നു അത് ഒരു കാക്കയാണെന്ന്. നിങ്ങൾക്ക് എന്താ മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ?”

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിയിൽനിന്നും ഒരു പഴയ ജീർണിച്ച ഡയറി എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു. അത്, അദ്ദേഹം തന്റെ മകൻ ജനിച്ചതുമുതൽ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ കുറിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഡയറി ആയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും ഒരു പേജ് തുറന്നു അദ്ദേഹം തന്റെ മകന് വായിക്കുവാൻ കൊടുത്തു.

അതിൽ ഇപ്രകാരം എഴുതിയിരുന്നു. ” ഇന്ന് എന്റെ 3 വയസ്സായ മകൻ എന്റെ കൂടെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ജനൽപ്പടിയിൽ ഒരു കാക്ക ഇരുന്നിരുന്നു. എന്റെ മകൻ അത് എന്താണ് എന്ന് 23 പ്രാവശ്യം ചോദിച്ചു. 23 പ്രാവശ്യവും ഞാൻ അവനോടു അത് ഒരു കാക്കയാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.   ഓരോ തവണയും അവൻ എന്നോട് ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചപ്പോഴും ഞാൻ അവനെ സ്നേഹപൂർവ്വം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് 23 തവണയും ഉത്തരം പറഞ്ഞു. എനിക്ക് അവനോടു ഒരു ദേഷ്യവും തോന്നിയില്ല, പകരം അവന്റെ നിഷ്കളങ്കതയിൽ വാത്സല്യം തോന്നി”.

ചെറിയ കുട്ടി അച്ഛനോട് 23 പ്രാവശ്യം “ഇത് എന്താണ്” എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടും അച്ഛനു കുട്ടിയോട് 23 പ്രാവശ്യം ഒരേ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞതിൽ ഒരു ദേഷ്യവും തോന്നിയില്ല. പക്ഷെ ഇന്ന് അച്ഛൻ മകനോട്‌ അതെ ചോദ്യം വെറും 4 പ്രാവശ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ മകന് ദേഷ്യവും വെറുപ്പും തോന്നി.

 ഗുണപാഠം

നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ വയസ്സാകുമ്പോൾ ഒരിക്കലും അവർ ഒരു ഭാരമാണെന്ന് കരുതരുത്. അവരോടു മധുരമായി സംസാരിക്കൂ, ശാന്തമായി പെരുമാറൂ, അനുസരണയുള്ളവരായിരിക്കു,താഴ്മയോടും കരുണയോടും സംസാരിക്കൂ. അവരെപറ്റി ശ്രദ്ധയുള്ളവരാകൂ.     . ഇന്ന് മുതൽ ഈ വാചകം ഉറക്കെ പറയൂ ” എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴും സന്തോഷമുള്ളവരായി കാണണം. ഞാൻ ചെറിയകുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ അവരാണ് എന്നെ നോക്കി സംരക്ഷിച്ചത്, അവർ എപ്പോഴും നിസ്വാർഥമായ സ്നേഹം എനിക്ക് നൽകിയിരുന്നു. എന്നെ ഇന്നത്തെ നിലയിൽ സമൂഹം മാനിക്കുന്ന വ്യക്തിയാക്കി മാറ്റാൻ അവർക്ക്‌ കടമ്പകൾ ഏറെ കടക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. വളരെ വിഷമിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്”.

 

സ്നേഹം ഒരു തീർത്ഥയാത്ര

10.
മൂല്യം: സ്നേഹം … ഉപമൂല്യം: ദയ, അനുകമ്പ

ഹശ്രത്ജുനൈദ് ബഗ്ദാദി മെക്കയിലേക്ക് തീർത്ഥയാത്ര പോകുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വഴിയിൽ വെച്ചു പരുക്കേറ്റ ഒരു പാവം നായയെ കണ്ടു. അതിൻറെ നാലു കാലുകളും മുറിഞ്ഞു രക്തം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പുണ്യവാൻ മുറിവേറ്റ നായയെ തന്റെ കരങ്ങളിൽ എടുത്ത്‌ അതിന്റെ മുറിവ് കഴുകുവാൻ കുറച്ചു വെള്ളത്തിനുവേണ്ടി വല്ല കിണറും അടുത്ത് ഉണ്ടോ എന്ന് തിരക്കി. നായയുടെ മുറിവുകളിൽ നിന്നും രക്തം വാർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴുക്കായത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചതേ ഇല്ല. മരുഭൂമിയിലുടെ കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു ചെറിയ മരുപ്പച്ചയും അതിൽ ഒരു കിണറും കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തെ നിരാശപ്പെടുത്തികൊണ്ട് വെള്ളം കോരാൻ കയറും തൊട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ഉടനെ തന്നെ അടുത്തുള്ള ചെടിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു പച്ചിലകൾ പറച്ചു അത് കൂട്ടിചേർത്ത് ഒരു ചെറിയ തൊട്ടി ഉണ്ടാക്കി, അദ്ദേഹം തന്റെ തലയിൽ കെട്ടിയ തുണി അഴിച്ചു അത് കയറാക്കി.

ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ തൊട്ടിയും കയറും അദ്ദേഹം കിണറ്റിലേക്ക് ഇട്ടു. പക്ഷെ അതിനു നീളം കുറവായിരുന്നു. കയറിനു നീളം കൂട്ടാൻ വേറെ ഒന്നും കാണാത്തതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ മേൽവസ്ത്രം ഊരി അതും കൂട്ടിച്ചേർത്തു. എന്നിട്ടും കയറിനു നീളം കുറവായിരുന്നു.ഉടനെ അദ്ദേഹം തന്റെ കട്ടികുറഞ്ഞ പരുത്തികൊണ്ടുള്ള കാലുറകൾ അഴിച്ച് ത്തും കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇതുകൂടി ആയപ്പോൾ കയറിനു നീളം കൂടി. പിന്നീട് ആ പുണ്യവാൻ കിണറ്റിൽനിന്നും വെള്ളംകോരി, നായയുടെ മുറിവുകൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി അത് വെച്ചുകെട്ടി.ആ പാവം നായയെ അദ്ദേഹം തന്റെ കരങ്ങളിൽ എടുത്തു അടുത്ത ഗ്രാമം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.അവിടെ ഒരു പള്ളിയില കയറി അവിടുത്തെ ‘മുല്ല’ യോട് ഇപ്രകാരം യാചിച്ചു “ദയവുചെയ്ത് ഈ പാവം നായയെ, ഞാൻ മക്കയിൽനിന്നും മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ സംരക്ഷിക്കണേ. സഹോദരാ, നിങ്ങൾ ഒന്നുകൊണ്ടും ഭയപ്പെടേണ്ടാ,ഞാൻ തീർച്ചയായും മടക്കയാത്രയിൽ ഈ നായയെ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കൊള്ളാം”.

അന്ന് രാത്രി ഹശ്രത്ജുനൈദ് ഉറങ്ങുബോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു തേജസ്വിയായ ദിവ്യ വ്യക്തി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ജുനൈദിന്റെ തലയിൽ അനുഗ്രഹപൂർവം കൈ വൈക്കുകയും അദ്ദേഹത്തോട് ഇങ്ങനെ പറയുകയും ചെയ്തു, “നിങ്ങളുടെ മെക്കയിലേക്കുള്ള യാത്ര പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു; ഈശ്വരൻ നിങ്ങളിൽ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈശ്വരന് അദ്ദേഹത്തോടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളോടും ഉള്ള സ്നേഹം നൂറ് തീർത്ഥയാത്രകളെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാകുന്നു”.

ഗുണപാഠം

ഈശ്വരന്റെ കോടതിയിൽ പ്രേമം മാത്രം വിജയിക്കുന്നു. ഭക്തിയും സ്നേഹവും അനുകമ്പയും ഈശ്വരന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നു.

Visit https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com for more stories

in English : http://saibalsanskaar.wordpress.com
in Tamil : http://saibalsanskaartamil.wordpress.com
in Telugu : http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com
in Hindi : http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com
in Malayalam: https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com