Tag Archive | സ്നേഹം

ഗുരുർബ്രഹ്മ ഗുരുർവിഷ്ണു നിങ്ങളുടെ ഗുരുക്കൻമാരെ ബഹുമാനിക്കു

17.

guru-disciple1
മൂല്യം: ശരിയായ പ്രവൃത്തി ഉപമൂല്യം: ബഹുമാനം

ഗുരുർബ്രഹ്മ ഗുരുർവിഷ്ണു
ഗുരുദേവോ മഹേശ്വര
ഗുരുസാക്ഷാത് പരബ്രഹ്മ
തസ്മൈശ്രീ ഗുരവേ നമഹ:

ഗുരുർബ്രഹ്മ – ഗുരു ബ്രഹ്മാവാകുന്നു (സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ)

ഗുരുർവിഷ്ണു – ഗുരു വിഷ്ണുവാകുന്നു (പരിപാലിക്കുന്നവൻ)

ഗുരുദേവോ മഹേശ്വര – ഗുരു മഹേശ്വരൻ ആകുന്നു (സംഹരിക്കുന്നവൻ)

ഗുരുസാക്ഷാത് – സത്യമായും, ഗുരു കണ്മുന്പിലുള്ള

പരബ്രഹ്മ – ഏറ്റവും വലിയ ബ്രഹ്മമാകുന്നു.

തസ്മൈ – കേവലം പരമമായ

ശ്രീഗുരവേ നമഹ: ആ ഗുരുവിനുമുന്പിൽ ഞാൻ നമസ്ക്കരിക്കുന്നു.

    ഗുരു

ഗു – അന്ധകാരം
രു – നീക്കം ചെയ്യുന്നവൻ

ഗുരുർബ്രഹ്മ കഥ

പണ്ട് പണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു കാട്ടിൽ ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു. മഹാനായ ധൗമ്യ മഹർഷി തൻറെ ശിഷ്യൻമാരുടെ കൂടെ അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം നല്ല ഉറച്ച ശരീരമുള്ള ഒരു വ്യക്തി (ഉപമന്യു എന്ന പേർ) ആ ആശ്രമത്തിലേക്കു വന്നു. അവൻ തീരെ വൃത്തിഇല്ലാത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നു.അവൻ ധൗമ്യ മഹർഷിയുടെ കാൽക്കൽ വീണ് നമസ്ക്കരിച്ച് തന്നെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ആക്കാലത്ത് ശിഷ്യരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അധികാരം ഗുരുവിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഗുരുക്കന്മാർ ജീവിതത്തിൻറെ ശരിയായ അർത്ഥവും, എല്ലാവരിലും വസിക്കുന്ന ഈശ്വരനെ കാണുവാനുള്ള ശീലവും എല്ലാ മൂല്യങ്ങളും ഉൾകൊള്ളുവാനും ശിഷ്യരെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.

തടിച്ച ശരീരമുള്ള ഉപമന്യുവിനെ ധൗമ്യ മഹർഷി തൻറെ ശിഷ്യനാക്കി. ഉപമന്യു പഠിത്തത്തിൽ പുറകിലായിരുന്നു. എങ്കിലും മറ്റുകുട്ടികളുടെ കൂടെ ആശ്രമത്തിൽ വളർന്നു. അവന് പഠിത്തത്തിൽ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. അവന് പാഠങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുവാനോ, കാണാതെ പഠിക്കുവാനോ ഒന്നും സാധിച്ചിരുന്നില്ല. അനുസരണ ശീലവും കുറവായിരുന്നു. നല്ല ഗുണങ്ങൾ ഒന്നും അവന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ധൗമ്യ മഹർഹി ഒരു ആത്മസാക്ഷാത്കാരം ലഭിച്ച വ്യക്തി ആയിരുന്നു. ഉപമന്യുവിൻറെ അവഗുണങ്ങൾ എല്ലാം മറന്ന് അദ്ദേഹം അവനെ സ്നേഹിച്ചു. മിടുക്കരായ കുട്ടികളെക്കാൾ അധികംസ്നേഹം മഹർഷി അവനു കൊടുത്തു. ഉപമന്യു തിരിച്ചു ഗുരുവിനെ സ്നേഹിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഗുരുവിനുവേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാനും അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു.

ഉപമന്യു അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നു, അതുകൊണ്ടുതന്നെ മടിയനും, മന്ദബുദ്ധിയുമായി. അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ആൾക്ക് എപ്പോഴും ഉറക്കം വരും, ശരിയായി ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവ് ഉണ്ടാവില്ല,ശരീര സുഖവും ഉണ്ടാവില്ല. ഇത് തമോഗുണം വർദ്ധിപ്പിക്കും. അവനവൻറെ ശരീരം സംരക്ഷിക്കുവാൻ ആവശ്യമുള്ളതിനു മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാൻ ഗുരുജി പറഞ്ഞിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് മഹർഷി ഉപമാന്യുവിനെ, അതിരാവിലെ പശുക്കളെ മേയ്ക്കാൻ അയക്കും.വൈകുന്നേരമേ അവൻ തിരിച്ചുവരൂ. ഗുരുപത്നി അവനുള്ള ഉച്ചഭക്ഷണം കൊടുത്തയച്ചിരുന്നു.

ഉപമന്യുവിന് ഭയങ്കര വിശപ്പായിരുന്നു. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞാലും അവന് വിശക്കുമായിരുന്നു. അവൻ പശുക്കളെ കറന്ന് പാൽ കുടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ധൌമ്യ
മഹർഷി അവൻ പിന്നെയും തടിക്കുന്നത് മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു! ഇത്രയും ദൂരം നടന്നിട്ടും, ഉച്ചക്ക് ലഘുഭക്ഷണം മാത്രം കഴിച്ചിട്ടും, ഉപമന്യു മെലിയാത്തതിൻറെ കാരണം അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചു. ഉപമന്യു സത്യസന്ധതയോടെ താൻ പാൽ കുടിക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. പശുക്കൾ ഉപമന്യുവിൻറെതല്ല എന്നും, അതുകൊണ്ട് പാൽ കുടിക്കണമെങ്കിൽ ഇനിമുതൽ തൻറെ അനുവാദം വേണം എന്നും ഗുരു പറഞ്ഞു.

ഉപമന്യു ഗുരു പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു. പക്ഷെ, പശുകുട്ടി പാൽ കുടിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ ഇറ്റുവീഴുന്ന പാൽത്തുള്ളികൾ, കൈകുംബിളിലാക്കി അവൻ കുടിച്ചു.

പിന്നെയും ഉപമന്യുവിൻറെ തടിക്ക് ഒരുമാറ്റവും കണ്ടില്ല. കാരണം മനസ്സിലാക്കിയ ഗുരുപറഞ്ഞു, പശുകുട്ടിയുടെ വായിൽനിന്നും
ഇറ്റുവീഴുന്ന പാൽ കുടിക്കുന്നത് വൃത്തിഹീനമാനെന്നും അത് ഉപമന്യുവിൻറെ ആരോഗ്യത്തിനു ദോഷം ചെയ്യും എന്നും വളരെ സ്ന്ഹത്തോടെ അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും ആ പ്രവർത്തി ചെയ്യില്ല എന്ന് ഗുരുവിന് ഉറപ്പ് കൊടുത്തു.

എന്നാലും അവന് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരു മരത്തിൽ കണ്ട കായ പറിച്ചു തിന്നു. അത് അവനെ അന്ധനാക്കി! കണ്ണ് കാണാതെ അവൻ അവിടെയും ഇവിടെയും അലഞ്ഞ് ഒരു പൊട്ടക്കിണറ്റിൽ വീണു. പശുക്കൾ എല്ലാം അവനെ കൂടാതെ ആശ്രമത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. ഉപമന്യുവിനെ കാണാത്തതിനാൽ ഗുരു തിരഞ്ഞ് തിരഞ്ഞ് അവസാനം അവൻ കിടന്നിരുന്ന പൊട്ട കിണറ്റിനടുത്തെത്തി. അദ്ദേഹം അവനെ ദയാപൂർവം പുറത്തെടുത്ത്, കാഴ്ചശക്തി കിട്ടാനുള്ള മന്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. മന്ത്രത്തിൻറെ ശക്തിയിൽ അശ്വിനി ദേവന്മാർ പ്രത്യക്ഷപെട്ട് അവന് കാഴ്ച ശക്തി തിരിച്ചു കൊടുത്തു.

പിന്നീട് മഹർഷി അത്യാഗ്രഹം ആപത്തിന് വഴിവെക്കുന്നത് എങ്ങിനെ എന്ന് അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. തക്ക സമയത്ത് ഗുരു എത്തിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഉപമന്യു ആ പൊട്ടകിണറ്റിൽ കിടന്നു മരിക്കുമായിരുന്നു. ഉപമന്യു നല്ലൊരു പാഠം പഠിച്ചു. അവൻ അമിതമായി ആഹാരം കഴിക്കുന്നത് നിർത്തി. അതോടെ അവൻറെ തടി കുറഞ്ഞു. അവൻ ആരോഗ്യവാനും,ബുദ്ധിയുള്ളവനും മിടുക്കനും ആയി.

ധൗമ്യ മഹർഷി, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ഉപമാനുവിൻറെ മനസ്സിൽ ഗുരുവിനോടുള്ള സ്നേഹം സൃഷ്ടിച്ചു. അങ്ങിനെ ഗുരു ബ്രഹ്മാവിൻറെ പ്രവർത്തി നിർവഹിച്ചു.

ഗുരു ഉപമന്യുവിനെ സ്നേഹത്തോടെ പരിപാലിച്ചു. സ്നേഹപൂർവ്വം ഉപദേശങ്ങൾ കൊടുത്തു. മരണത്തിൽനിന്നും രക്ഷിച്ചു. അങ്ങിനെ വിഷ്ണുവിനെപോലെ പരിരക്ഷിച്ചു.

പിന്നീട്, ഗുരു മഹേശ്വരനെപ്പോലെ, ഉപമാന്യുവിലുള്ള ദുർഗുണങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചു. അവനെ ജീവിത വിജയത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി.

ഗുണപാഠം
ഗുരു നമ്മളിൽ മാനുഷികമൂല്യങ്ങൾ വളർത്തുന്നു. നമുക്ക് നേർവഴി കാണിച്ചു തരുന്നു. നമ്മൾ എപ്പോഴും ഗുരുവിനോട് നന്ദിയും കടപ്പാടും ഉള്ളവരായിരിക്കണം.

guru-disciple2

______________________________________________________________________________
Stories are available in various languages; Visit the respective sites as given below.
മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്ന കഥകൾ വിവിധ ഭാഷകളിലുള്ള വെബ് സൈറ്റുകളിൽ ലഭ്യമാണ്. അവ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
http://saibalsanskaar.wordpress.com (English)
http://saibalsanskaartamil.wordpress.com (Tamil)
http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com (Telugu)
http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com (Hindi)
https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com (Malayalam)
————————————————————————————————————–

Advertisements

മൃഗങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹം (An Experience)

An Experience

മൂല്യം: സ്നേഹം ഉപമൂല്യം: കരുണ

താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ ഒരു അനുഭവം/വീക്ഷണം ആണ്.

2012, നവംബർ 14 ന് ഞങ്ങൾ സായി മാനുഷികമൂല്യ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ വഴിയിൽ ഒരു “മ്യാവൂ” ശബ്ദം കേട്ടു. ആ ശബ്ദം എവിടെനിന്ന് വരുന്നു എന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ കൂട്ടിൽ പെട്ടുപോയ ഒരു പാവം പൂച്ചയെ കണ്ടു. അത് കൂട്ടിൽനിന്നും പുറത്തുവരാൻ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകണ്ട് സങ്കടം തോന്നി. ഞങ്ങൾ അതിനെ രക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിനെ ആരോ പൂച്ചകെണി വെച്ചു പിടിച്ചതാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി. ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ കാവൽക്കാർ പൂച്ചകൾ ശല്ല്യമാണെന്ന് കരുതി അതിനെ എപ്പോഴും കെണി വെച്ചു പിടിക്കുക പതിവാണ്. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ പൂച്ചകളെ വളരെയേറെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ അതുവഴി വന്ന ഒരു ജോലിക്കാരി ഞങ്ങളെ കെണി തുറക്കുവാൻ സഹായിച്ചു. കെണിയിൽനിന്നും പുറത്തുവന്ന പൂച്ച സന്തോഷത്തോടെ ചാടി ഓടി പോകുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. പൂച്ചകൾ ആർക്കും ഒരിക്കലും ഒരു ശല്യം ആയിരുന്നില്ല. നല്ല ഒരു പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ സാധിച്ചതിൽ ഞങ്ങൾ വളരെയേറെ സന്തോഷിച്ചു.

അതിനുശേഷം, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും വഴിയിൽ പൂച്ചകെണി ഉണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

ഗുണപാഠം
1. ഞങ്ങൾ നിരുപദ്രവികൾ ആയ മൃഗങ്ങളോട് കരുണയുള്ളവാരാകണം

2. നാം വസിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളോട് നാം കടമപെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രസ്തുത കുട്ടികൾ: കുനാൽ, നന്ദിനി,ആര്യൻ,കിമായ
(7-11 വയസ്സ് വരെയുള്ള കുട്ടികളുടെ പ്രേമാർപ്പണം ക്ലാസ്സ്)

________________________________________________________________________________________________________
Stories are available in various languages; Visit the respective sites as given below.
മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്ന കഥകൾ വിവിധ ഭാഷകളിലുള്ള വെബ് സയിറ്റുകളിൽ ലഭ്യമാണ്. അവ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു

http://saibalsanskaar.wordpress.com (English)
http://saibalsanskaartamil.wordpress.com (Tamil)
http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com (Telugu)
http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com (Hindi)
https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com (Malayalam)

അച്ഛനും മകനും

13.

Father and son

മൂല്യം: സ്നേഹം     …   …   …   ഉപമൂല്യം : ക്ഷമ, അനുകമ്പ

80 വയസ്സായ ഒരു അച്ഛനും അദ്ദേഹത്തിൻറെ 45 വയസ്സായ ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത നേടിയ മകനും അവരുടെ വീട്ടിലെ സ്വീകരണമുറിയിലെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവരുടെ ജനവാതിൽ പടിയിൽ ഒരു കാക്ക വന്ന് ഇരുന്നു.

അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദിച്ചു, ” എന്താണ് അത്?”

മകൻ പറഞ്ഞു, “അത് ഒരു കാക്ക ആണ്, അച്ഛാ”

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

മകൻ പറഞ്ഞു, “അച്ഛാ, ഒരു കാക്കയാണ്‌. ഇപ്പോളല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്നത്”.

അൽപനേരം കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ മകനോട്‌ മൂന്നാമത്തെ പ്രാവശ്യവും ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

ഈ പ്രാവശ്യം മകന്റെ കോപം അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. മകൻ അച്ഛനെ നിരാകരിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. “അത് ഒരു കാക്കയാണ്, ഒരു കാക്ക.”

സ്വല്പനേരം കൂടി കഴിഞ്ഞു നാലാമതും അച്ഛൻ മകനോട്‌ ചോദിച്ചു, “എന്താണ് അത്?”

ഈ പ്രാവശ്യം മകൻ അച്ഛനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. “എന്തിനാണ് അച്ഛാ നിങ്ങൾ ഒരേ ചോദ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നത്? ഞാൻ എത്രപ്രാവശ്യമായി പറയുന്നു അത് ഒരു കാക്കയാണെന്ന്. നിങ്ങൾക്ക് എന്താ മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ?”

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിയിൽനിന്നും ഒരു പഴയ ജീർണിച്ച ഡയറി എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു. അത്, അദ്ദേഹം തന്റെ മകൻ ജനിച്ചതുമുതൽ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ കുറിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഡയറി ആയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും ഒരു പേജ് തുറന്നു അദ്ദേഹം തന്റെ മകന് വായിക്കുവാൻ കൊടുത്തു.

അതിൽ ഇപ്രകാരം എഴുതിയിരുന്നു. ” ഇന്ന് എന്റെ 3 വയസ്സായ മകൻ എന്റെ കൂടെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ജനൽപ്പടിയിൽ ഒരു കാക്ക ഇരുന്നിരുന്നു. എന്റെ മകൻ അത് എന്താണ് എന്ന് 23 പ്രാവശ്യം ചോദിച്ചു. 23 പ്രാവശ്യവും ഞാൻ അവനോടു അത് ഒരു കാക്കയാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.   ഓരോ തവണയും അവൻ എന്നോട് ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചപ്പോഴും ഞാൻ അവനെ സ്നേഹപൂർവ്വം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് 23 തവണയും ഉത്തരം പറഞ്ഞു. എനിക്ക് അവനോടു ഒരു ദേഷ്യവും തോന്നിയില്ല, പകരം അവന്റെ നിഷ്കളങ്കതയിൽ വാത്സല്യം തോന്നി”.

ചെറിയ കുട്ടി അച്ഛനോട് 23 പ്രാവശ്യം “ഇത് എന്താണ്” എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടും അച്ഛനു കുട്ടിയോട് 23 പ്രാവശ്യം ഒരേ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞതിൽ ഒരു ദേഷ്യവും തോന്നിയില്ല. പക്ഷെ ഇന്ന് അച്ഛൻ മകനോട്‌ അതെ ചോദ്യം വെറും 4 പ്രാവശ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ മകന് ദേഷ്യവും വെറുപ്പും തോന്നി.

 ഗുണപാഠം

നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ വയസ്സാകുമ്പോൾ ഒരിക്കലും അവർ ഒരു ഭാരമാണെന്ന് കരുതരുത്. അവരോടു മധുരമായി സംസാരിക്കൂ, ശാന്തമായി പെരുമാറൂ, അനുസരണയുള്ളവരായിരിക്കു,താഴ്മയോടും കരുണയോടും സംസാരിക്കൂ. അവരെപറ്റി ശ്രദ്ധയുള്ളവരാകൂ.     . ഇന്ന് മുതൽ ഈ വാചകം ഉറക്കെ പറയൂ ” എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴും സന്തോഷമുള്ളവരായി കാണണം. ഞാൻ ചെറിയകുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ അവരാണ് എന്നെ നോക്കി സംരക്ഷിച്ചത്, അവർ എപ്പോഴും നിസ്വാർഥമായ സ്നേഹം എനിക്ക് നൽകിയിരുന്നു. എന്നെ ഇന്നത്തെ നിലയിൽ സമൂഹം മാനിക്കുന്ന വ്യക്തിയാക്കി മാറ്റാൻ അവർക്ക്‌ കടമ്പകൾ ഏറെ കടക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. വളരെ വിഷമിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്”.

 

സ്നേഹം ഒരു തീർത്ഥയാത്ര

10.
മൂല്യം: സ്നേഹം … ഉപമൂല്യം: ദയ, അനുകമ്പ

ഹശ്രത്ജുനൈദ് ബഗ്ദാദി മെക്കയിലേക്ക് തീർത്ഥയാത്ര പോകുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വഴിയിൽ വെച്ചു പരുക്കേറ്റ ഒരു പാവം നായയെ കണ്ടു. അതിൻറെ നാലു കാലുകളും മുറിഞ്ഞു രക്തം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പുണ്യവാൻ മുറിവേറ്റ നായയെ തന്റെ കരങ്ങളിൽ എടുത്ത്‌ അതിന്റെ മുറിവ് കഴുകുവാൻ കുറച്ചു വെള്ളത്തിനുവേണ്ടി വല്ല കിണറും അടുത്ത് ഉണ്ടോ എന്ന് തിരക്കി. നായയുടെ മുറിവുകളിൽ നിന്നും രക്തം വാർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴുക്കായത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചതേ ഇല്ല. മരുഭൂമിയിലുടെ കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു ചെറിയ മരുപ്പച്ചയും അതിൽ ഒരു കിണറും കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തെ നിരാശപ്പെടുത്തികൊണ്ട് വെള്ളം കോരാൻ കയറും തൊട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ഉടനെ തന്നെ അടുത്തുള്ള ചെടിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു പച്ചിലകൾ പറച്ചു അത് കൂട്ടിചേർത്ത് ഒരു ചെറിയ തൊട്ടി ഉണ്ടാക്കി, അദ്ദേഹം തന്റെ തലയിൽ കെട്ടിയ തുണി അഴിച്ചു അത് കയറാക്കി.

ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ തൊട്ടിയും കയറും അദ്ദേഹം കിണറ്റിലേക്ക് ഇട്ടു. പക്ഷെ അതിനു നീളം കുറവായിരുന്നു. കയറിനു നീളം കൂട്ടാൻ വേറെ ഒന്നും കാണാത്തതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ മേൽവസ്ത്രം ഊരി അതും കൂട്ടിച്ചേർത്തു. എന്നിട്ടും കയറിനു നീളം കുറവായിരുന്നു.ഉടനെ അദ്ദേഹം തന്റെ കട്ടികുറഞ്ഞ പരുത്തികൊണ്ടുള്ള കാലുറകൾ അഴിച്ച് ത്തും കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇതുകൂടി ആയപ്പോൾ കയറിനു നീളം കൂടി. പിന്നീട് ആ പുണ്യവാൻ കിണറ്റിൽനിന്നും വെള്ളംകോരി, നായയുടെ മുറിവുകൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി അത് വെച്ചുകെട്ടി.ആ പാവം നായയെ അദ്ദേഹം തന്റെ കരങ്ങളിൽ എടുത്തു അടുത്ത ഗ്രാമം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.അവിടെ ഒരു പള്ളിയില കയറി അവിടുത്തെ ‘മുല്ല’ യോട് ഇപ്രകാരം യാചിച്ചു “ദയവുചെയ്ത് ഈ പാവം നായയെ, ഞാൻ മക്കയിൽനിന്നും മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ സംരക്ഷിക്കണേ. സഹോദരാ, നിങ്ങൾ ഒന്നുകൊണ്ടും ഭയപ്പെടേണ്ടാ,ഞാൻ തീർച്ചയായും മടക്കയാത്രയിൽ ഈ നായയെ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കൊള്ളാം”.

അന്ന് രാത്രി ഹശ്രത്ജുനൈദ് ഉറങ്ങുബോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു തേജസ്വിയായ ദിവ്യ വ്യക്തി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ജുനൈദിന്റെ തലയിൽ അനുഗ്രഹപൂർവം കൈ വൈക്കുകയും അദ്ദേഹത്തോട് ഇങ്ങനെ പറയുകയും ചെയ്തു, “നിങ്ങളുടെ മെക്കയിലേക്കുള്ള യാത്ര പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു; ഈശ്വരൻ നിങ്ങളിൽ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈശ്വരന് അദ്ദേഹത്തോടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളോടും ഉള്ള സ്നേഹം നൂറ് തീർത്ഥയാത്രകളെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാകുന്നു”.

ഗുണപാഠം

ഈശ്വരന്റെ കോടതിയിൽ പ്രേമം മാത്രം വിജയിക്കുന്നു. ഭക്തിയും സ്നേഹവും അനുകമ്പയും ഈശ്വരന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നു.

Visit https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com for more stories

in English : http://saibalsanskaar.wordpress.com
in Tamil : http://saibalsanskaartamil.wordpress.com
in Telugu : http://saibalsanskaartelugu.wordpress.com
in Hindi : http://saibalsanskaarhindi.wordpress.com
in Malayalam: https://saibalsanskaarammalayalam.wordpress.com