Tag Archive | moral value stories in malayalam

Bundle  of  sticks- ഒരു കെട്ട് വടികൾ

മൂല്യം —–ശരിയായ  പെരുമാറ്റം

ഉപമൂല്യം ——ഒത്തൊരുമ
ഒരു  അച്ഛന്റ്റെ  മക്കൾ  എപ്പോഴും. തമ്മിൽ  വഴക്കിടുമായിരുന്നു .അദ്ദേഹം  പറയുന്നത്  ഒന്നും  ഗുണം  ചെയ്തില്ല . അവരുടെ  ഈ  വഴക്കു  വലിയ  ദുരന്തത്തിലേക്കു  നയിക്കും  എന്ന്  ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ  വേണ്ടി  അദ്ദേഹം  ഒരു  ഉപായം  കണ്ടെത്തി .

ഒരു  ദിവസം  വഴക്കു  മൂത്തു  അടിത്തടിയിലായപ്പോൾ  അച്ഛൻ  ഒരു  മകനോട്  ഒരു  കെട്ടു  വടികൾ  കൊണ്ട്  വരാൻ  പറഞ്ഞു .അത്  ഓരോ  മകനോടും  കൊടുത്ത്  ഒടിക്കുവാൻ  പറഞ്ഞു . എല്ലാവരും  പരമാവധി  ശ്രമിച്ചു .  പക്ഷെ  ആർക്കും  ഒടിക്കുവാൻ  സാധിച്ചില്ല .

അച്ഛൻ  കെട്ടൂരി  ഓരോ  വടിയായി  എടുത്തു  മക്കളുടെ  കൈയിൽ  കൊടുത്ത്  ഒടിക്കുവാൻ  പറഞ്ഞു .അവർ  എളുപ്പം  ഒടിച്ചു.
എന്റ്റെ  മക്കളെ!—– അച്ഛൻ  പറഞ്ഞു  ——നിങ്ങൾ  കണ്ടില്ലെ.? ഒരുമിച്ചിരുന്ന്  തമ്മിൽ  സ്നേഹിക്കുകയും  സഹായിക്കുകയും  ചെയ്താൽ. നിങ്ങളുടെ  ശത്രുക്കൾക്ക്  നിങ്ങളെ. ഉപദ്രവിക്കാൻ  പറ്റില്ല .  അതിനു  പകരം  തമ്മിൽ  വഴക്കിട്ടു  വേർപ്പെട്ടിരുന്നാൽ  ഈ  കെട്ടിലുള്ള  ഒരു  വടിയെക്കാളും  ശക്തി  കുറഞ്ഞവരായിരിക്കും .
ഗുണപാഠം;—–
ഒരുമായാണ്  ശക്തി . ഒരു  കൂട്ടായ്മ  ഉണ്ടെങ്കിൽ  ഒറ്റക്കുള്ളതിനേക്കാൾ  കൂടുതൽ  കാര്യം  നേടിയെടുക്കാം. ഒരു  പഴഞ്ചോല്ല്  ഉണ്ട് . ” ഒരുമയുണ്ടെങ്കിൽ  ഉലക്ക  മേലും  കിടക്കാം.”

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

The Old Man and his God- ഒരു വൃദ്ധനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവവും

 

മൂല്യം —-സത്യം

ഉപമൂല്യം ——സത്യസന്ധത , സംതൃപ്തി


കുറച്ചു കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഞാൻ തമിഴ്‌നാട്ടിലെ തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിൽ യാത്രചെയ്യുകയായിരുന്നു .ഇരുട്ടി തുടങ്ങി . പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ മാന്ദ്യം കാരണം നല്ല ഉഗ്രമായ മഴപെയ്യുകയായിരുന്നു . റോഡുകൾ മുഴുവൻ മഴവെള്ളം കവിഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു . എന്റെഡ്രൈവർ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ അടുത്ത് വണ്ടി നിറുത്തി .ഈ മഴയത്ത് ഇനി മുന്നോട്ടുപോകുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും തങ്ങാൻ. ഒരു സ്ഥലം നോക്കുന്നതാണ്കാറിൽ ഇരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം എന്ന് ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു .

ഒരു അപരിചിതമായ സ്ഥലത്ത് പെട്ട് പോയതോർത്ത് ഞാൻ വിഷമിച്ചു . എന്നാലുംകുടയുമെടുത്തു ആ ഭയങ്കര മഴയിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു .പേര് ഓർമ്മ വരാത്ത ആ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിലേക്ക് നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി . അവിടെ വൈദ്യുതി ഇല്ലായിരുന്നു മഴയിൽ ഇരുട്ടത്ത്നടക്കുന്നത് ഒരു വലിയ പരീക്ഷണമായിരുന്നു .കുറെ അകലെ ഒരു അമ്പലം പോലെ കണ്ടു . അവിടെ ചെന്ന് തങ്ങുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് തോന്നി .നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി . പകുതി ദൂരംപോകുമ്പോഴേക്കും നല്ല കാറ്റും മഴയും കാരണം എന്റെ കുട പറന്നു പോയി . മഴയിൽ നനഞ്ഞുകുളിച്ചു ഒരു വിധം അമ്പലത്തിൽ എത്തി..അകത്തു നിന്ന് ഒരു വയസ്സായ മനുഷ്യൻഅകത്തേക്ക് വിളിച്ചു . ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഉത്കണ്ഡ ഉണ്ടായിരുന്നു . കുറെ യാത്രകൾചെയ്തുട്ടള്ള കാരണം ഭാഷകൾ വേറെയാണെങ്കിലും ശബ്ദത്തിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾതിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുമായിരുന്നു.

ഞാൻ ഇരുട്ടിനെ ഭേദിച്ച് കൊണ്ട് അകത്തു കയറിയപ്പോൾ 80 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ഒരു വൃദ്ധനുംഅതെ പോലെ പ്രായമുള്ള പരമ്പരാഗത 9 മുഴം പരുത്തി സാരി ഉടുത്ത ഒരു സ്ത്രീയുംനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ആ വയസ്സനോട് എന്തോ പറഞ്ഞ ശേഷം ഒരു പഴയവൃത്തിയുള്ള ടവലുമായി എന്റെ അടുത്തു വന്നു .എന്റെ തലയും മുഖവും തുടച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ അന്ധനാണെന്നു അറിഞ്ഞു . അവരുടെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്ന്അവർ വളരെ പാവപ്പെട്ടവരാണെന്നു മനസ്സിലായി.

ആ ശിവാലയം വളരെ എളിമയും സൗകര്യങ്ങൾ കുറഞ്ഞതുമായിരുന്നു .ശിവലിംഗത്തിൽ ഒരുവില്വപത്രം അല്ലാതെ വേറെയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ഒരേയൊരു വിളക്കിൽ നിന്ന് മിന്നുന്നവെളിച്ചം കണ്ടു . എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അസാധാരണ ശാന്തി കിട്ടി . ദൈവത്തിനോട് ഇതിനുമുൻപ് തോന്നാത്ത ഒരു അടുപ്പം തോന്നി .

എനിക്കറിയുന്ന തമിഴിൽ അദ്ദേഹത്തിനോട് ദീപാരാധന നടത്തുവാൻ പറഞ്ഞു . വളരെസ്നേഹത്തോടെയും ശ്രദ്ധയോടെയും അദ്ദേഹം ചെയ്തു. ഞാൻ ഒരു 100 രൂപ നോട്ടു തട്ടിലിട്ടു.അദ്ദേഹം അത് കൈകൊണ്ടു തൊട്ടില്ല അസ്വസ്ഥയോടെ കൈ പിൻവലിച്ചു .”അമ്മാ ആ നോട്ടുഞങ്ങൾക്ക് പതിവായി കിട്ടുന്ന 10 രൂപ നോട്ടല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം നിങ്ങൾ ആരായാലുംനിങ്ങളുടെ ഭക്തിയാണ് പ്രധാനം .ഒരു ഭക്തൻ ആവശ്യമുള്ള പണമെ കൊടുക്കാവൂ എന്ന്ഞങ്ങളുടെ പുർവികന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . എന്നെ സംബന്ധിച്ചെടത്തോളം നിങ്ങളും ഇവിടെവരുന്ന മറ്റുള്ളവരെ. പോലെ ഒരു ഭക്തനാണ് .ദയവായി ഈ പണം തിരിച്ചെടുത്തലും .”

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി വയസ്സന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി പല വീടുകളിൽ ഭാര്യമാരെ പോലെ അവർപണം വാങ്ങുവാൻ നിർബന്ധിക്കുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചു . പക്ഷെ അവർ ഭർത്താവിന്റെവാക്കിനോട് യോചിച്ചു മിണ്ടാതെയിരുന്നു .പുറത്തെ കാറ്റും മഴയും വക വെക്കാതെ ഞാൻഅവിടെയിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചും അവരെ നോക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോഎന്നൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു .

ഒടുവിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു ——-നിങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്കും വയസ്സായി. നോക്കാൻ ആരുമില്ല . ഈവയസ്സുകാലത്ത് പലചരക്കിനേക്കാൾ കൂടുതൽ മരുന്നുകളാണ് വേണ്ടത്. .നിങ്ങൾ പട്ടണത്തിൽനിന്ന് വളരെ അകലെയാണ്. ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ? ആ സമയത്തു ഞങ്ങൾവയസ്സായവർക്കുള്ള ഒരു പെൻഷൻ വ്യവസ്ഥ തുടങ്ങിയിരുന്നു ഇവരുടെ പഴയ വസ്ത്രങ്ങളുംജീവിതവുമൊക്കെ കണ്ടു ഇവർ പെൻഷന് അർഹരാണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി .

അപ്പോൾ വയസ്സായ ഭാര്യ പറഞ്ഞു—–“. പറയു കുട്ടി ”

ഞാൻ പറഞ്ഞു—-നിങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു പണം അയച്ചു തരാം .അത് ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയബാങ്കിലോ അല്ലെങ്കിൽ തപാലാഫീസിലോ നിക്ഷേപിച്ചു വെക്കു. അതിൽ വരുന്ന

പലിശ മാസ ചിലവിനു എടുക്കാം . എന്തെങ്കിലും ചികിത്സക്ക് വേണ്ടി വന്നാൽ മുതൽഉപയോഗിക്കാം .

എന്റെ വർത്തമാനം കേട്ട് വയസ്സായ മനുഷ്യന്റെ മുഖം വിളക്കിനേക്കാൾ പ്രകാശിച്ചു . അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു —-നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെക്കാൾ ചെറുപ്പമാണ് . എന്നാലും വിഡ്ഢിയാണ്. ഈവയസ്സുകാലത്ത് എന്തിനാണ് പണം? ഭഗവാൻ ശിവൻ വൈദ്യനാഥൻ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്ആ വലിയ വൈദ്യൻ ഉള്ളപ്പോൾ എന്തിനു പേടി ? ഈ ഗ്രാമത്തിലുള്ളവർ ഇവിടെ വരുന്നു. ഞാൻ അവർക്കു വേണ്ടി പൂജ നടത്തുന്നു .അവർ ഞങ്ങൾക്ക് അരി തരുന്നു . ഞങ്ങളിൽആർക്കെങ്കിലും അസുഖം വന്നാൽ ഇവടത്തെ. ഡോക്ടർ മരുന്ന് തരുന്നു.ഞങ്ങളുടെആവശ്യങ്ങൾ വളരെ കുറവാണ്. എന്തിനു ഒരു അപരിചിതയിൽ നിന്ന് പണം സ്വീകരിക്കണം ? നിങ്ങൾ പറയുന്നപോലെ പണം ബാങ്കിൽ നിക്ഷേപിച്ചു വെച്ചാലും അതറിഞ്ഞു ആരെങ്കിലുംഞങ്ങളെ ഭീഷണപ്പെടുത്തുവാൻ വരും.വെറുതെ വേണ്ടാത്ത കഷ്ട്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കണം.നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുവാൻ സന്മനസ്സുള്ള ഒരു നല്ല ആളാണ് .വളരെ സന്തോഷം.ഞങ്ങൾ ഇപ്പോഴുള്ള ജീവിതത്തിൽ വളരെ തൃപ്തരാണ് . ഇനി ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും വേണ്ട.ക്ഷമിക്കണം .”

 

ഗുണപാഠം —-

ജീവിതത്തിൽ ഉറച്ച ദൈവ വിശ്വാസവും സംതൃപ്തിയും സന്തോഷം തരുന്നു . നമ്മുടെആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അതിരില്ല . കൂടുതൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നടക്കാതെ വന്നാൽ സങ്കടം .ആഗ്രഹങ്ങൾകുറിച്ചും ഉള്ളതിൽ തൃപ്തിയും ഉള്ളവർ സദാ സന്തോഷമുള്ളവരായിരിക്കും

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

A  challengers transformation  ഒരു  വെല്ലുവിളിക്കാരൻറ്റെ  രൂപാന്തരീകരണം

മൂല്യം —-അഹിംസ
ഉപമൂല്യം —–ക്ഷമ ,  സ്നേഹം , മാപ്പു  നൽകുക

sant-eknath
ഒരു  സംഘം  ചെറുപ്പക്കാർ  ഏകനാഥ്  സ്വാമിജിയുടെ    (മഹാരാഷ്ട്രയിൽ  പ്രസിദ്ധപ്പെട്ട  സന്യാസി )  ആശ്രമത്തിൻറ്റെ  അടുത്ത്  ചീട്ടു  കളിക്കുകയായിരുന്നു . ജോലിയില്ലാത്ത  പല  ആളുകളും  സമയം  കളയുവാനായി  അവിടെ  ചീട്ടു  കളിക്കുന്നത്  പതിവായിരുന്നു .
ഒരു  ദിവസം  ഒരു  കളിക്കാരന്  നല്ല  ചീട്ടു  കിട്ടാതെ  തുടർന്ന്  പണം  നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു  കൊണ്ടിരുന്നു . അയാൾക്ക്‌  തൻറ്റെ  ഭാഗ്യമില്ലായ്മയെ  കുറിച്ച്  സങ്കടവും  ദേഷ്യവും  തോന്നി . മറ്റു  കളിക്കാരോട്  അസൂയയും  തോന്നി . തോൽക്കുന്നത്  കൊണ്ടുള്ള  കോപം  കാരണം  അയാൾ  മറ്റുള്ള  കളിക്കാരോട്  തർക്കിക്കാൻ  തുടങ്ങി . താമസിയാതെ  അത്  കലഹത്തിൽ  അവസാനിച്ചു
ഒരാൾ  ദേഷ്യപ്പെടരുത്  എന്ന്  ഉപദേശിച്ചു.
തോറ്റ  കളിക്കാരൻ  കോപിച്ചു —എന്നെ  പറ്റി  എന്താ  കരുതിയിരിക്കുന്നത് ?  എന്താ  ഞാൻ  സ്വാമിജി  ഏകനാഥ്  ആണോ  ദേഷ്യപ്പെടാതിരിക്കാൻ ?
തർക്കത്തിൻറ്റെ  ദിശ  മാറി .കൂട്ടത്തിൽ  ഒരാൾ  നടുക്ക്  കയറി  ചോദിച്ചു .—-ഏകനാഥ് എന്താ  ദൈവിക  മനുഷ്യനാണോ  ദേഷ്യം  വരാതിരിക്കാൻ ?അദ്ദേഹവും  ഒരു  സാധാരണ  മനുഷ്യൻ  തന്നെയാണ് .ദേഷ്യം  വരാത്ത  ഒരാളെ  കാണിക്കു  നോക്കട്ടെ .
മറ്റൊരു  കളിക്കാരൻ  ചോദ്യം  ചെയ്ത  ആളിനെ  ശരി  വെച്ചു.  ഏകനാഥ്  സ്വയം  മര്യാദയില്ലാത്ത  ആളായിരിക്കും .  സ്വയം  മര്യാദയുള്ള  ഏതൊരാൾക്കും  ദേഷ്യം  വരുന്നത്  സ്വാഭാവികമാണ് .എന്ത്  പറഞ്ഞാലും  സമാധാനമായിരിക്കാൻ  പറ്റില്ല .
വേറൊരു  ചീട്ടു  കളിക്കാരൻ  ഇപ്പോൾ  ഏകനാഥിനെ  പിന്തുണച്ചു .–”ഇല്ല  സ്വാമി  ഏകനാഥ്  ഒരിക്കലും  ദേഷ്യപ്പെടില്ല ‘”.
”  ഇല്ല . അത്  ശരിയല്ല . ദേഷ്യം  വരാത്ത  ഒരാളും  കാണില്ല ”.
”  തീർച്ചയായും  ഇല്ല . ഞാൻ  ഏകനാഥിനെ  കണ്ടിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്  ഒരിക്കലും  ദേഷ്യം  വരില്ല  എനിക്കറിയാം ”.
” ഞാൻ  പറയുന്നു  അദ്ദേഹത്തിന്  ദേഷ്യം  വരും”.
”  ഇല്ല  തീർച്ചയായും  ഇല്ല ”
ഭയങ്കര  തർക്കമായി . അവർ  എല്ലാം  ചൂതാട്ടക്കാരാണ്.  അവരിൽ  നിന്ന്  വേറെ  എന്ത്  പ്രതീക്ഷിക്കാൻ  പറ്റും?  ഈ  വേണ്ടാത്ത  തർക്കം  തുടർന്ന്  കൊണ്ടിരുന്നു .
“”  ഞാൻ  അദ്ദേഹത്തെ  ദേഷ്യപ്പെടുത്താം .”” തോറ്റ  കളിക്കാരൻ  പറഞ്ഞു .
“” തലകുത്തി  നിന്നാലും  അത്  സാധ്യമല്ല .””
ശരി , ഓരോരുത്തരും 100 രു  പന്തയമായി  വെക്കു .ഏക്‌നാഥ്‌നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കുന്ന  ഈ  വെല്ലുവിളി  ഏറ്റെടുക്കുന്നത്  കൊണ്ട്  എനിക്ക്  കളിയിൽ  നഷ്ട്ടപ്പെട്ട  പണം തിരിച്ചു  കിട്ടും.—കളിയിൽ  തോറ്റ  ആൾ  പറഞ്ഞു.
എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു.  പിറ്റേ  ദിവസം  രാവിലെ  അവർ  നിശ്ചയിച്ചപോലെ  വെല്ലുവിളിക്കാരൻ. ഏകനാഥ്ന്റ്റെ  ആശ്രമത്തിന്റെ  അടുത്തു  പോയി  നിന്നു.  മറ്റുള്ളവർ  കുറച്ചു  ദുരെ  നിന്ന്  കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
അന്ന്  രാവിലെ  പതിവ്  പോലെ  സൂര്യൻ  കിഴക്കുദിച്ചതും സ്വാമി ഏക്‌നാഥ്‌  വിട്ടലിൻറ്റെ  ( ഭഗവൻ വിഷ്ണു)  പാട്ടും പാടിക്കൊണ്ട്    ആശ്രമത്തിൽ  നിന്ന്  പുറത്തു വന്നു.അദ്ദേഹം ഗോദാവരി  നദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്തു  നിത്യ  കർമ്മങ്ങൾ  നിർവഹിക്കുവാനായി  പോയി.  കുളി  കഴിഞ്ഞു  പ്രാർത്ഥനയും  കഴിഞ്ഞു അദ്ദേഹം വീട്ടിലേക്കു  മടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഏക്‌നാഥിനെ  ദേഷ്യപ്പെടുത്താം  എന്ന്  വെല്ലുവിളിച്ച  ആ  ചീത്ത  മനുഷ്യൻ  വായ  നിറയെ  വെറ്റില  ചാറുമായി  കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഏകനാഥ്  ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന  സമയത്ത്  അയാൾ ചുമന്ന  വെറ്റില  ഉമഴനീര് അദ്ദേഹത്തിന്റെ  മുഖത്ത്‌  തുപ്പി.ഒരു  നിമിഷം ഏകനാഥ്  ഞെട്ടി  പോയി.ഈ  വൃത്തികെട്ട  പ്രവർത്തി  ചെയ്ത ആളിനെ  നോക്കി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ  വീണ്ടും കുളിക്കാനായി  ഗോദാവരി  നദിയിലേക്കു പോയി. മടങ്ങി  ആശ്രമത്തിലേക്കു  വന്നപ്പോൾ  ആ ചൂതാട്ടക്കാരൻ  ആദ്യം  ചെയ്ത  പോലെ  തന്നെ  മുഖത്തു  തുപ്പി . അത്ഭുതം  തന്നെ  ഏകനാഥ്  ” ജയ്  പാണ്ഡുരംഗ , ജയ്  വിട്ടലാ “എന്ന്  പറഞ്ഞു  കൊണ്ട്  വീണ്ടും  കുളിക്കാനായി  നദിയിലേക്കു  പോയി .
നോക്കി  നിൽക്കുന്ന  ആളുകൾ  ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു . മൂന്നു  നാല്  പ്രാവശ്യം  ഇതേ  പോലെ  നടന്നിട്ടും  മുഖം  ചുളിക്കാതെ  വിട്ടൽ  നാമം  ജപിച്ചു  കൊണ്ട്  ഏകനാഥ് കുളിക്കാനായി  നദിയിലേക്കു  പോയി . അദ്ദേഹം  ഒരു  വിധ  അസന്തോഷവും  കൂടാതെ  പതിവ്  പോലെ  ശാന്തനായിരുന്നു .
ഇത്  നോക്കി  നിന്ന  ചൂതാട്ടക്കാർ  തെറ്റ്  ചെയ്തവനെ  തള്ളി  മാറ്റി  അവൻ  ഉൾപ്പടെ  എല്ലാവരും  ഓടി  ചെന്ന്  ഏകനാഥിന്റെ  കാൽക്കൽ  വീണ്  മാപ്പു  അപേക്ഷിച്ചു .ഏകനാഥ് ഓരോരുത്തരെയും  കെട്ടിപ്പിടിച്ചു . വെറ്റില  ചവച്ചു  തുപ്പിയ  ആ  ചൂതാട്ടക്കാരൻ  ഏകനാഥിന്റെ  കാൽക്കൽ  വീണ്  ഉറക്കെ  കരഞ്ഞു .
”  സ്വാമി ”  ഞാൻ  വലിയ  തെറ്റ്  ചെയ്ത  വിഡ്ഢിയും  പാപിയുമാണ്.എന്നെ  ദയവായി  ക്ഷമിക്കു , ദയവായി  ക്ഷമിക്കു  എന്ന്  വീണ്ടും  വീണ്ടും  പറഞ്ഞു  കരഞ്ഞു . കൈകൾ  കൂപ്പി  കൊണ്ട്  കണ്ണുനീരോടെ  അയാൾ  യഥാർത്ഥമായി  ചെയ്ത  തെറ്റിന്  മാപ്പു  ചോദിച്ചു .
ഏകനാഥ്  വളരെ  സ്നേഹത്തോടെ  അയാളുടെ  തോളുകൾ  പിടിച്ചു  എണീപ്പിച്ചു  കെട്ടിപ്പിടിച്ചു .മറ്റുള്ളവരിൽ  നിന്നും  വ്യത്യസ്ഥമായ  ഏകനാഥ്  അയാളോട്  പറഞ്ഞു .—-നീ .എന്തിനു  കരയുന്നു ? നീ  ഒരു  തെറ്റും  ചെയ്തിട്ടില്ല . നീ  പാപിയുമല്ല  ശരിക്കും  അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട  ഒരു  ആത്മാവാണ് .ഞാൻ  നിന്നെ  പൂജിക്കണം . ഇന്ന്  നീ  എനിക്ക്  ദുർല്ലഭമായ  അവസരം  നേടിത്തന്നു . ഇന്ന്  ഏകാദശി  പുണ്യ  ദിനമാണ് . നീ  കാരണം  മാതാ  ഗോദാവരിയെ  4  പ്രാവശ്യം  ദർശിക്കുവാനും  കുളിച്ചു  “വിട്ടൽ “ഭഗവാനെ  പ്രാർത്ഥിക്കുവാനും  സാധിച്ചു .അത്  കൊണ്ട്  ഞാനാണ്  നിന്നോട്  നന്ദി  പറയേണ്ടത് .സ്വാമി  ഏകനാഥ്  ആ  മനുഷ്യൻറ്റെ  മുൻപിൽ  വളരെ  വിനയത്തോടെ  കൈക്കൂപ്പി  തല  കുനിച്ചു .
ഈ  സംഭവത്തിനു  ശേഷം  ആ  ചെറുപ്പക്കാർ  അവിടെ  കൂടി  ചീട്ടു  കളിക്കുന്നതിനു  പകരം  വിളക്ക്  കത്തിച്ചു  വെച്ച്  ഏകനാഥ്  പഠിപ്പിച്ച  നാമ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ  പാടി . അവരെല്ലാം  അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരായി  തീർന്നു .
ഗുണപാഠം —-
മാപ്പു  നൽകുന്നത്  ഒരു  ദൈവിക  ഗുണമാണ് . ഈ  നല്ല  ഗുണം  വളർത്തി  എടുക്കുന്നത്  കൊണ്ട്  നമുക്ക്  സ്നേഹവും , ശാന്തിയും , സമാധാനവും  അനുഭവപ്പെടും .മറ്റുള്ളവരിൽ  പരിവർത്തനം  വരുത്തുവാനുള്ള  ഒരു  മാതൃകയും  ആവാം .
തർജ്ജമ —–ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Good samaritan saves the day പരോപകാരി  പ്രായമായ  പൗരൻറ്റെ   ദിവസം     രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു.

 

മൂല്യം—–സത്യം, സത്യസന്ധത

ഉപമൂല്യം—–ഉത്തരവാദിത്വം, നല്ല  പൗരൻ

ഒരു  ഓട്ടോ  ഡ്രൈവറുടെ  ദയവായ  പ്രവർത്തി  ഈ  പട്ടണത്തിലുള്ള  ചെറിയ  ജാപ്പനീസ്  സമുദായത്തിൻറ്റെ  മുഴുവൻ അഭിനന്ദങ്ങൾക്കു അർഹനായി.

കഴിഞ്ഞ  6  മാസങ്ങളായി  മാഗ്ലൂരിലെ  ഹ്യൂബൻകട്ട  എന്ന  പട്ടണത്തിൽ  മക്കി മത്‌എന്ന  ഒരു  ജാപ്പനീസ്  സ്ത്രീ  താമസിച്ചിരുന്നു.ഒരു  ഓട്ടോ റിക്ഷാവിൽ യാത്ര  ചെയ്യുമ്പോൾ  അവരുടെ  ചെറിയ  സഞ്ചി  നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. പേടിച്ചുപോയ  ആ  സ്ത്രീ  പട്ടണത്തിലെ  തൻറ്റെ  ജാപ്പനീസ് പരിചയക്കാരെവിളിച്ചതായി  അവരുടെ  രക്ഷകർത്താവും വിഷു  മാർഷ്യൽ  ആർട്സ് വിദഗ്ധനായ  ഹരികാ ഇട്ടോ പറഞ്ഞു.

ഏകദേശം ആ  സമയത്തു  തന്നെ  ആ  സ്ത്രീയെ  ഓട്ടോറിക്ഷക്കാരൻ അവരുടെ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചു. ഡ്രൈവർ  പറയുന്നതൊന്നും അവർക്കു മനസ്സിലായില്ല. അവിടെ  ചുറ്റിയുള്ളവർ  അവൻ  എന്ത്  പറഞ്ഞു  എന്ന്  പറഞ്ഞു  കൊടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും അവരുടെ ജാപ്പനീസ്  സുഹൃത്തുക്കൾഅവിടെ  എത്തി.ഓട്ടോ റിക്ഷാക്കാരൻ അവരെ കണ്ട് പണസഞ്ചി കൊടുത്തു  എന്നും അവർ സമ്മാനമായി കൊടുത്ത പണം  വാങ്ങിയില്ല  എന്നുംഅവർ  പറഞ്ഞതായി  മി. ഇട്ടോ പറഞ്ഞു.

എന്തായാലുംപേര്  അറിയാത്ത  ആ  സന്മനസ്സുകാരൻ  ചെയ്ത  നല്ല  കാര്യം  മുഴുവൻ  പട്ടണത്തിൻറ്റെ  മാനം കാത്തു. മി. ഇട്ടോ  പ്രസ്സിൽ കൊടുത്ത ഒരു  റിപ്പോർട്ടിൽ  തുറന്നു  പറയുകയാണ്.
ഒരു  ചെറിയ  പറ്റിക്കൽ  എങ്ങിനെ  ഒരു  പട്ടണത്തിൻറ്റെ  പ്രതിച്ഛായയെ  ചീതയാക്കുന്നുവോഅതുപോലെ  ഒരുനല്ല  പ്രവർത്തി  അവിടത്തെ  ആളുകളുടെ നല്ല  മനസ്ഥിതിയെ  പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.മാഗ്ലൂരിലെ  മനുഷ്യരുടെ  സുന്ദരമായ  മനസ്സ്  അവിടത്തെ  പ്രധാനമായ  ഒരു മുതൽ  കൂട്ടാണ്.—–ഹാരിക  ഇട്ടോ

Shanta Hariharan

http://saibsalsanskaar.wordpress.com

 

Puppies  for  sale- പപ്പി കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിൽക്കാനുണ്ട്

 

മൂല്യം —-സ്നേഹം , ശരിയായ  സമീപനം

ഉപമൂല്യം —–സഹതാപം

puppies

ഒരു  കർഷകന്റ്റെ  അടുത്തു  കുറച്ചു   പപ്പി  കുഞ്ഞുങ്ങൾ   വിൽക്കാനുണ്ടായിരുന്നു.അയാൾ  ഒരു   ബോര്‍ഡ്  എഴുതി   മുറ്റത്തിലെ  ഒരു  കമ്പത്തു  ആണി  അടിച്ചു   തുക്കുകയായിരുന്നു   ആണി  അടിച്ചു   കൊണ്ടിരിക്കെ   ആരോ  അയാളുടെ   ഉടുപ്പ്   വലിക്കുന്നത്  പോലെ   തോന്നി .അവൻ  താഴോട്ടു  നോക്കിയപ്പോൾ   ഒരു  കൊച്ചു  കുട്ടി  നിൽക്കുന്നത്   കണ്ടു .

ഹേ  മിസ്റ്റർ  എനിക്ക്  നിങ്ങളുടെ  പപ്പി  കുഞ്ഞിനെ   വാങ്ങിക്കണം   എന്ന്  അവൻ  പറഞ്ഞു

കഴുത്തിൽ    ഒഴുകുന്ന   വിയർപ്പു   തുടച്ചു  കൊണ്ട്   കർഷകൻ  പറഞ്ഞു —-ശരി  പക്ഷെ   ഇവ  നല്ല  ഇനം  ആയതു  കൊണ്ട്   നല്ല  വിലയുണ്ട്‌ .

കുട്ടി   ഒന്ന്   തല   കുനിഞ്ഞു .  പിന്നെ  പോക്കെറ്റിൽ    കൈയിട്ടു   കുറെ   ചില്ലറകൾ  പുറത്തെടുത്തു . 39  സെന്ററുകൾ  ഉണ്ട്   ഇത്   മതിയോ   എന്ന്   ചോദിച്ചു .മതി  എന്ന്   പറഞ്ഞു   കർഷകൻ   ഒരു   വിസിൽ  അടിച്ച്  ഡോളി  വരൂ  എന്ന്   പറഞ്ഞു .

പട്ടികുട്ടിൽ  നിന്ന്  ഡോളി   4 പപ്പി   കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി   ഓടി   വന്നു . കൊച്ചു  കുട്ടി   കമ്പി   വേലിയിൽ   മുഖം പതിച്ചു   നോക്കി . അവന്റ്റെ  കണ്ണുകൾ  സന്തോഷത്തിൽ  വിരിഞ്ഞു

ഈ   കുഞ്ഞുങ്ങൾ  കമ്പി  വേലിയുടെ   അടുത്തു   വരുമ്പോഴേക്കും   പട്ടി  കുട്ടിൽ  എന്തോ  ഒരു  അനക്കം  ഉണ്ടായി . കുട്ടി   നോക്കിയിരിക്കെ   പന്ത് പോലെ   ഒരു   പട്ടി കുഞ്ഞു പുറത്തു  വന്നു.അത്  വളരെ  ചെറുതായത്  കൊണ്ട് കുടിന്റ്റെ  അടിയിൽ കുടി  വഴുതി  വന്നു. അത് ഒരു മെല്ലെ നൊന്ടി നടന്നുകൊണ്ട്  മറ്റു  പപ്പി  കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ  ഒപ്പം  എത്താൻ   പ്രയത്നിച്ചു .

എനിക്ക്. ആ  ചെറിയ  കുഞ്ഞിനെ  വേണം.  കൊച്ചു.  കുട്ടി.  പറഞ്ഞു.

കർഷകൻ  കുട്ടിയടെ  മുൻപിൽ കുനിഞ്ഞിരുന്നു  പറഞ്ഞു—–മോനെ  നിനക്ക്  തീര്ച്ചയായും  പപ്പി കുഞ്ഞിനെ വേണ്ട. അതിനു  മറ്റു  പപ്പി. കുഞ്ഞുങ്ങളെ  പോലെ  നിന്റ്റെ   കൂടെ ഓടി  കളിക്കുവാൻ  പറ്റില്ല.

ഇത്  കേട്ടവുടൻ ആ കൊച്ചു കുട്ടി

കമ്പി  വേലിയിൽ നിന്ന് താഴെയിറങ്ങി തന്റ്റെ  ഒരു  കാലിൽ നിന്ന് നിക്കര്‍  മുകളിലോട്ടു ചുരുട്ടി  പൊക്കി കാണിച്ചു.

ആ  കാലിന്റ്റെ ഇരു  വശത്തും സ്റ്റീൽ കമ്പികൾ ഉണ്ടായിരന്നു.  കുട്ടി  കര്ഷകനോട് പറഞ്ഞു—സർ. എനിക്ക് നല്ലവണ്ണം ഓടുവാൻ  സാധിക്കില്ല. ആ  കുഞ്ഞിനും. അതിനെ  മനസ്സിലാക്കുന്ന  ഒരാൾ  വേണം.

ഗുണപാഠം—–

ലോകത്തിൽ  നിസ്സഹായരായ  പല  ആളുകൾ  ഉണ്ട്.  അവരെ  മനസ്സിലാക്കി  അനുകമ്പയോടെ  സഹായം

നൽകി  അവരുടെ  ആത്മധൈര്യം വീണ്ടെടുക്കുവാൻ നമ്മള്‍ സഹായിക്കണം.

ശാന്ത   ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Reflection- പ്രതിബിംബം

 

മൂല്യം ——സത്യം ,  വിശ്വാസം

ഉപമൂല്യം ——ശുഭ ചിന്ത

ഒരു   അച്ഛനും   മകനും  കൂടി  ഒരു   മലയുടെ   മുകളിൽ    നടക്കുകയായിരുന്നു . പെട്ടെന്ന്   മകൻ   താഴെ വീണു   മുറിവ്   പറ്റി.  വേതന   കാരണം   ഹാഹോ ഹോഹോ എന്ന്   നിലവിളിക്കാൻ     തുടങ്ങി .

ആശ്ചര്യം;  അവന്റ്റെ   ശബ്ദം  തന്നെ   തിരിച്ചു   കേള്ക്കാമായിരുന്നു . ഹോഹോ ഹോഹോ   എന്ന് .

വളരെ    ജിജ്ഞാസയോടെ  അവൻ   ചോദിച്ചു —നിങ്ങൾ   ആരാണ്

അവനു  മറുപടി   കിട്ടി .—–നിങ്ങൾ   ആരാണ് ?

ഉത്തരം   കേട്ട്   അവൻ   ഉറക്കെ   പറഞ്ഞു —–ഭീരു .

അവനു   ഉത്തരം  കിട്ടി —–ഭീരു .

അവൻ    അച്ഛനോട്   ചോദിച്ചു —–എന്താണ്    സംഭവിക്കുന്നത്‌ ?

അച്ഛൻ   ചിരിച്ചു   കൊണ്ട്   പറഞ്ഞു —-മോനെ   ശ്രദ്ധിക്കു .  അച്ഛൻ    ഉറക്കെ    പർവതത്തിനോട്    പറഞ്ഞു —–ഞാൻ   നിങ്ങളെ    ആദരിക്കുന്നു .

അപ്പോൾ   ശബ്ദം   തിരിച്ചു   പറഞ്ഞു —-ഞാൻ    നിങ്ങളെ   ആദരിക്കുന്നു .

പിന്നെയും   അച്ഛൻ   ഉറക്കെ   പറഞ്ഞു —-നിങ്ങൾ   ഒരു   ജേതാവാണ്‌ .

ശബ്ദം   പറയുന്നു —–നിങ്ങൾ    ഒരു   ജേതാവാണ്‌ .

കുട്ടി   ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു .  പക്ഷെ    കാര്യം    മനസ്സിലായില്ല .

അച്ഛൻ    വിശദമായി   പറഞ്ഞു    കൊടുത്തു.   ആളുകൾ   ഇതിനെ    പ്രതിധ്വനി    എന്ന്   പറയുന്നു . പക്ഷെ   ശരിക്കും   ഇത്   നമ്മുടെ    ജീവിതമാണ് .  നാം   എന്ത്    പറയുന്നുവോ    എന്ത്    ചെയ്യുന്നുവോ    അത്   തിരിച്ചു   കിട്ടും .നമ്മുടെ   ജീവിതം   നമ്മുടെ    പ്രവർത്തിയുടെ    പ്രതിധ്വനിയാണ് .നാം കൂടുതൽ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചാല്‍  നമുക്കും        അതുപോലെ സ്നേഹപ്രവാഹം ലഭിക്കും .

നിങ്ങളുടെ    കളികൂട്ടത്തിൽ    കൂടുതൽ  മത്സര    ക്ഷമത വേണമെങ്ങിൽ    നിങ്ങളും    നല്ല   ഒരു   മൽസരാർത്തി   ആകണം .  ഇത് ജീവിതത്തിൽ    എല്ലാ   കാര്യങ്ങല്ക്കും   ബാധകമാണ്. .ജീവിതത്തിൽ   നിങ്ങൾ   എന്തെല്ലാം   കൊടുത്തുട്ടുണ്ടോ   അതെല്ലാം   ജീവിതം തിരിച്ചു കിട്ടും. ..

 

ഗുണപാഠം —–

നമ്മുടെ    ജീവിതം  ഒരു  യാഥാര്തികമല്ല  അത്    യാഥാര്തമായി ചിന്തിച്ചാല്‍ പ്രതിദ്ധ്വനി മാത്രമാണ്‌.നന്മ ചെയ്താല്‍ നമുക്ക് നന്മ തിരിച്ചുകിട്ടും.

Shanta Hariharan

http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

Shaluk’s victory-ഷാലുക്കിന്റ്റെ   വിജയം 

 

chibhada

മൂല്യം —–സ്നേഹം

ഉപമൂല്യം ——ഭക്തി

ഗുജറാത്തിൽ   മഹൂദ്യ   എന്ന    പ്രദേശത്ത്     നല്ല   വിളച്ചലുള്ള   മേഷാ   നദിക്കരയിൽ   ജീവൻ ഭായ്    എന്ന   ഒരു    പാവപ്പെട്ട    കർഷകൻ    താമസിച്ചിരുന്നു . അയാൾ     ചിഭാടാ    എന്ന   ഒരു    പ്രത്യേക    തരം    തണ്ണീർ    മത്തൻ   കൃഷി   ചെയ്തിരുന്നു .   അയാളുടെ   ഭാര്യ   കേസര്‍ ഭായും    മകൻ    ഷാലുക്കും അയാളെ സഹായിച്ചിരുന്നു

ഒരു    ദിവസം    മകൻ   ഷാലുക്കു    അമ്മ    കേസര്‍ ഭായിയോടു    പറഞ്ഞു —-അമ്മെ ശിരിജി മഹരാജ് { ഒരു   സന്യാസി }}  നമ്മുടെ    നല്ല  സ്വാതുള്ള  ചിഭാടാ രുചിക്കണം     എന്ന്    ഞാൻ    ആഗ്രഹിക്കുന്നു . ഞാൻ ഒരെണ്ണം അദ്ദേഹത്തിനു    കൊണ്ട് കൊടുക്കട്ടെ ?

നമ്മുടെ    ചിഭാടാ മഹാരാജ് തിന്ന്കയാണെങ്കില്‍  നമുക്ക് നല്ല   അനുഗ്രഹമല്ലേ ?

പിറ്റേ   ദിവസം    ഷാലുക്കു     നദിക്കരയിൽ    നിന്ന് നല്ല   പഴുത്ത    ഭംഗിയുള്ള    ഒരു    ചിഭാടാ പറിച്ചു .അതും കൊണ്ട്    മഹരാജ് കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു

കുറച്ചു  നടന്നപ്പോൾ അവൻ    ചിഭാടാ    തിന്നുന്നതിനതിക്കുറിച്ച്     ചിന്തിക്കുവാൻ തുടങ്ങി .   അവന്റ്റെ    നാവിൽ    വെള്ളം    വന്നു.

അവൻ    ആലോചിച്ചു    വലിയ    പണക്കാര ഭക്തന്മാർ   നല്കുന്ന നല്ല നല്ല പഴങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു മഹരാജ്  ഈ സാധാരണ      പഴം സ്വീകരിക്കുമോ ?   അത് കൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ ഇത് തിന്നാം . അവൻ ഒരു  മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലിരുന്നു സഞ്ചിയിൽ നിന്ന് ഒരു കത്തിയെടുത്തു പഴം   മുറിക്കുവാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന്   വേറൊരു ചിന്ത വന്നു .         .

ഈ ചിന്ത അവന്റ്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന്   വന്നതായിരുന്നു ഷാലൂക്കെ നീ  ഇത്ര   ബലഹീനനാണോi

മഹാരാജിന്    കൊടുക്കുവാൻ    കൊണ്ട് വന്ന ഈ പഴം   നീ   തിന്നുന്നത്   ശരിയാണോ ? മഹരാജിനോട്  നിനക്കുള്ള ഭക്തി   എന്തായി ?

മഹരാജിനോട്  ഉള്ള  തീവ്രഭക്തി  അയാളെ  കുലിക്കി. അത്  മനസ്സിനെ  തകര്ത്തു. അവൻ മനസ്സിനോട് -ഈ ചിഭാടാ  മഹരാജിനു  ഉള്ളതാണ്  എന്ന്മനസ്സിലാക്കി  കൊടുത്തു .അയാൾക്ക്‌ ആശ്വാസമായി. പിന്നെയും നടക്കുവാൻ  തുടങ്ങി.

കുറച്ചു   നടന്നപ്പോൾ  അയാൾക്ക്‌  വിശപ്പും ദാഹവും  തോന്നി.  പിന്നെയും മനസ്സ്  ചഞ്ചലമായി.  മണ്ടാ—ചിഭാടാ  നീ തിന്നു. മഹാരാജ്   ഈ  വിലയില്ലാത്ത  പഴം ഇഷ്ട്ടപ്പെടില്ല.  പണക്കാര  ഭക്തന്മാർനല്ല  വിലപ്പിടിച്ച  സാധനങ്ങൾ  കൊടുക്കും

നീ ഈ  പഴം തിന്നിട്ടു  വീട്ടിലേക്കു  മടങ്ങി പോകു.

കൊച്ചു  ഷാലൂകിനെ  ഇപ്പോൾ  ശരിക്കും ആഗ്രഹം  ജയിച്ചു. കത്തി  എടുക്കാൻ  സഞ്ചിയിൽ  കൈയിട്ടപ്പോൾ  അവിടെ  തന്നെ  നിന്ന്  പോയി. പിന്നെയും ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന്  ഒരു  ശബ്ദം കേട്ട്. ഷാലൂക്ക്   അരുത്.   നീ   മഹരാജിന്റെ    ഒരു  കൊച്ചു   ഭക്തനാണ്. നിന്റ്റെ   മനസ്സ്പറയുന്നത്  കേള്ക്കരുതെ .

ഇനി  അവസാനത്തെ  തീരുമാനമാണ്  ഷാലൂക്കു  വിചാരിച്ചു. ഈ  ചിഭാടാ   മഹരാജിനു  തന്നെ   കൊടുക്കണം   ഞാൻ    തിന്നില്ല .  അവൻ      മഹരാജിന്റ്റ്റെ  ദിവ്യ രൂപം  ധ്യാനിച്ച്‌ .” സ്വാമി നാരായണ   സ്വാമി നാരായണ” എന്ന          മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട്‌  ഓടാൻ    തുടങ്ങി .

താമസിയാത   മഹരാജിന്റ്റ്റെ സഭയിൽ  എത്തി . ഭക്തന്മാർ കീര്ത്തനം  പാടി   കൊണ്ടിരുന്നു . മഹാരാജിന്റ്റെ  തേജസ്സു   അയാളെ ആകര്ഷിച്ചു

എല്ലാം അറിയുന്ന  മഹരാജ്    ഷാല്ലുക്കിന്റ്റെ   ചിന്തകൾ   മനസ്സിലാക്കി

ഷാലുക്കിനെ          അടുത്തു     വരാൻ   കൈ  കാണിച്ചു.  ഷാലുക്കിന്റ്റ്റെ   നെഞ്ഞടിക്കാൻ   തുടങ്ങി   അവൻ  ഓടി ചെന്ന്  മഹരാജിന്റ്റ്റെ  കാൽക്കൽ    വീണു  ചിഭാടാ എടുത്തു   വളരെ   ഭക്തിയോടും വിനയത്തോടും മഹരാജിന്റ്റ്റെ  മടിയിൽ വെച്ചു

ഷാലുക്കെ   സഞ്ചിയിൽ  നിന്ന് കത്തി  എടുക്കു  എന്ന്  മഹരാജ്‌  പറഞ്ഞു

ഈ  ചിഭാടാ ഇപ്പോൾ  തന്നെ  കഴിക്കുവാൻ  ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മഹാരാജ്  ചിഭാടാ  ഓരോ  കഷ്ണമായി നുറുക്കി തിന്നുവാൻ  തുടങ്ങി. മുഴുവൻ തിന്നുതീര്ത്തു. അവിടെ  കൂടിയിരുന്നവർ

ആശ്ചര്യപ്പെട്ടുപ്പോയി. ഷാലുക്കിന്റ്റ്റെ മനോഭാവം കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

അവിടെ  കൂടിയിരുന്നവർ  കൈയടിച്ചു.  ഈ ചെറിയ  കുട്ടിയുടെ  അടുക്കൽ  മഹരാജിന്  എന്തുകൊണ്ട് ഇത്ര അനുകമ്പയും  സ്നേഹവും എന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു.

ഒടുവിൽ  മഹരാജ്  പറഞ്ഞു——ഈ  കുട്ടി  ഈ  ചിഭാടാ ഇവിടെ  കൊണ്ടുവരാനായി മനസ്സുമായി പോരാടി.പലപ്രാവശ്യം തളർന്നുപോയെങ്ങിലും ഒടിവിൽ മനസ്സിനെ ജയിച്ചു.ഭഗവാനും സന്യാസിയും മനസ്സുമായി പോരാടി ജയിക്കുന്നവനെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടും.അവരെ സഹായിക്കും

മഹരാജ്   ആ  ചിഭാടാ  മുഴുവൻ  കഴിച്ചത് അതിന്റ്റെ  സ്വാദ്  കൊണ്ടല്ല. ഷാലുക്കിന്റ്റ്റെ  മനസ്സ്  നിറഞ്ഞ  ഭക്തി

അംഗീകരിക്കാൻ  മാത്രമാണ്. എല്ലാവരും  ഷാലുക്കിനെ   പ്രശംസിച്ചു.  മനസ്സിനെ വിജയിച്ച നീ ഈ  ലോകം  മുഴുവൻ  വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.

 

ശാന്ത  ഹരിഹരൻ

http://saibalsanskaar.wordpress.com